Kwas pirogronowy. Dla kogo jest polecany?

Działanie kwasu pirogronowego 

Kwas pirogronowy (pyruvic acid) występuje naturalnie w jabłkach, occie, sfermentowanych owocach, ciemnym winie i piwie. 

Działa poprzez złuszczenie skóry i przyspieszenie naturalnego cyklu odmładzania jej komórek. Podobnie jak kwasy AHA, poprawia strukturę skóry i zmniejsza oznaki starzenia, przywracając odpowiednie nawilżenie. Działa rozjaśniająco, a także przeciwbakteryjnie. Kwas pirogronowy ma zdolność do stymulowania fibroblastów odpowiedzialnych za produkcję nowego kolagenu i tworzenia włókien elastynowych. Złuszcza naskórek, co sprawia, że jego warstwa rogowa staje się cieńsza, a skóra naturalnie gładka i promienna.  

Ze względu na niewielkie rozmiary cząsteczki, w stężeniu powyżej 50% kwas pirogronowy penetruje w głąb skóry, wykazując silniejsze działanie. Moc kwasu zależy od rodzaju postaci kosmetyku (emulsje mają łagodniejsze działanie) oraz jego stężenia. W stężeniach niższych niż 50% zalecany jest do peelingów powierzchniowych, wykonywanych w czasie maksymalnie 2 minut. Pozostawiony na skórze powyżej 2 minut powoduje efekt zbielenia.  

Kwas pirogronowy doskonale sprawdzi się przy skórze łojotokowej ze skłonnością do trądziku.

Usuwa powierzchniowe blizny potrądzikowe i drobne zmarszczki. Minimalny odstęp między zabiegami powinien wynosić 10-14 dni. 

Kwas pirogronowy – przeciwwskazania

• Aktywne stany zapalne skóry,  
• opryszczka,  
• łuszczyca,  
• atopowe zapalenie skóry,  
• zabiegi chirurgiczne twarzy (w ciągu ostatnich dwóch miesięcy), 
• alergie na substancje zawarte w produkcie,
• ciąża i karmienie piersią.

Kwasu pirogronowego nie stosuj w okresie intensywnej ekspozycji na słońce, ponieważ złuszczony naskórek jest bardziej podatny na poparzenia i przebarwienia. W trakcie kuracji konieczna jest codzienna ochrona przeciwsłoneczna SPF 50. Nie łącz go również z kuracją stężonymi retinoidami, ponieważ może to nasilić podrażnienie i osłabić barierę ochronną skóry.

Kwas pirogronowy – skutki uboczne

Kwas pirogronowy zwykle wywołuje przejściowe pieczenie skóry, a po złuszczeniu także rumień.

Pierwszy zabieg musi być wykonany ostrożnie, by określić wrażliwość skóry na kwas. W wyniku złego doboru parametrów kwasu mogą pojawić się niepożądane działania, np. epidermoliza, czyli oddzielanie się naskórka od skóry właściwej i powstanie pęcherzy. 

Ze względu na duże ryzyko powikłań, zabiegi z wykorzystaniem kwasu pirogronowego w wysokim stężeniu muszą być wykonywane jedynie przez wykwalifikowanych profesjonalistów.

Przeczytaj również:
Kwasy BHA i PHA – działanie i zastosowanie