Retatrutyd, eksperymentalny lek na otyłość działający na receptory GLP-1, GIP i glukagonu, ma pełne wyniki badania III fazy. U osób z otyłością lub nadwagą i cukrzycą typu 2 najwyższa dawka pozwoliła zmniejszyć masę ciała średnio o 18,8% w głównej analizie po 80 tygodniach. Wyniki badania TRIUMPH-2 opublikowano w „The Lancet”. Lek nadal nie jest dopuszczony do powszechnego stosowania.
29 września 2026 r. opublikowano pełne wyniki badania III fazy TRIUMPH-2 dotyczącego retatrutydu. Badanie objęło 1152 dorosłych z nadwagą lub otyłością i cukrzycą typu 2. Wyniki przedstawiono podczas kongresu European Association for the Study of Diabetes (EASD) w Mediolanie i jednocześnie opublikowano w czasopiśmie naukowym „The Lancet”.
Po 80 tygodniach leczenia retatrutyd prowadził do wyraźnego spadku masy ciała. W analizie uwzględniającej uczestników niezależnie od tego, czy kontynuowali leczenie zgodnie z planem, średnia redukcja masy ciała wyniosła:
W innej analizie, oceniającej efekt przy założeniu stosowania leczenia zgodnie z planem, osoby przyjmujące 12 mg retatrutydu straciły średnio 20,8% początkowej masy ciała, czyli około 22,5 kg.
U pacjentów rozpoczynających badanie z BMI wynoszącym co najmniej 35 kg/m² redukcja masy ciała przy najwyższej dawce sięgała średnio 23,4%.
Badanie TRIUMPH-2 jest szczególnie istotne, ponieważ uczestniczyły w nim osoby z cukrzycą typu 2 – grupą, u której uzyskanie dużej redukcji masy ciała za pomocą leków jest zwykle trudniejsze.
Po 80 tygodniach retatrutyd obniżał HbA1c średnio o 1,4–1,6 punktu procentowego, w zależności od dawki. Przy placebo spadek wyniósł około 0,2 punktu procentowego.
Przy najwyższych dawkach nawet 40% uczestników osiągnęło HbA1c poniżej 5,7%.
Ponad połowa osób przyjmujących 12 mg retatrutydu pod koniec badania nie spełniała już kryterium BMI dla otyłości.
Pełna publikacja pozwala dokładniej przyjrzeć się również bezpieczeństwu terapii.
Najczęściej występowały działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, przede wszystkim:
Ich częstość na ogół rosła wraz z dawką. Działania niepożądane prowadziły też u części pacjentów do przerwania leczenia.
W badaniu częściej niż przy placebo obserwowano również m.in. obniżenie ciśnienia tętniczego oraz zaburzenia czucia. Dlatego mimo bardzo dużej redukcji masy ciała pełna ocena korzyści i ryzyka retatrutydu będzie należała do regulatorów.
Retatrutyd nadal nie jest zatwierdzonym lekiem na otyłość ani cukrzycę. Nie został dopuszczony do powszechnego stosowania przez FDA ani europejskie organy regulacyjne.
Producent planuje złożyć pierwszy wniosek o rejestrację retatrutydu w USA w pierwszym kwartale 2027 r. Wyniki programu badań III fazy mają również stanowić podstawę przyszłych wniosków rejestracyjnych na innych rynkach.
Eli Lilly podkreśla jednocześnie, że retatrutyd nie jest obecnie dostępny do powszechnego stosowania. Preparaty sprzedawane w internecie jako „retatrutide” nie są zatwierdzonym lekiem i mogą zawierać substancje o nieznanym składzie, jakości i dawce.
Eli Lilly uruchomiło program wczesnego dostępu do retatrutydu jeszcze przed jego rejestracją. Nie oznacza to jednak, że lek można już kupić w aptece lub otrzymać na zwykłą receptę.
Program wczesnego dostępu jest przeznaczony dla ściśle określonych pacjentów, którzy spełniają kryteria medyczne programu. Umożliwia zastosowanie eksperymentalnego leku przed jego formalnym dopuszczeniem do obrotu, gdy nie ma odpowiedniej zatwierdzonej terapii lub dostępne możliwości leczenia są niewystarczające.
Dostęp odbywa się na określonych zasadach i pod nadzorem lekarza. Nie jest więc tym samym co standardowa dostępność leku po rejestracji.
Program rozszerzonego dostępu („Expanded Access Program”) jest przeznaczony dla ściśle określonej grupy pacjentów, u których dostępne metody leczenia nie przynoszą oczekiwanych efektów. Do takiej formy leczenia mogą zostać zakwalifikowane osoby, które:
Retatrutyd pozostaje obecnie lekiem eksperymentalnym. Program wczesnego dostępu nie oznacza więc, że terapia jest już dostępna dla wszystkich osób z otyłością.
W przypadku retatrutydu szczególnie ważne jest rozróżnienie:
Czytaj też: Zastrzyki na odchudzanie. Wszystko, co musisz wiedzieć!
Uruchomienie programu (lipiec 2026) poprzedziły wcześniejsze pozytywne wyniki dwóch badań klinicznych fazy 3 – TRIUMPH-2 i TRIUMPH-3. W badaniu TRIUMPH-2, obejmującym osoby z otyłością lub nadwagą oraz cukrzycą typu 2, pacjenci przyjmujący retatrutyd w dawce 12 mg zmniejszyli masę ciała średnio o 20,8% (około 22,5 kg) w ciągu 80 tygodni. Zaobserwowano również poprawę kontroli glikemii – średni poziom hemoglobiny glikowanej (A1C) obniżył się o 1,6%.
W badaniu TRIUMPH-3, przeprowadzonym u pacjentów z ciężką otyłością (BMI ≥35 kg/m²) oraz rozpoznaną chorobą układu krążenia, średnia redukcja masy ciała przy najwyższej dawce wyniosła 22,6% (około 25,3 kg). Badacze odnotowali także spadek poziomu trójglicerydów o 37% oraz obniżenie skurczowego ciśnienia tętniczego średnio o 9,3 mmHg.
Retatrutyd jest określany jako potrójny agonista receptorów hormonalnych. Działa na receptory:
W przeciwieństwie do tirzepatydu, który oddziałuje na dwa hormony (GLP-1 i GIP), retatrutyd aktywuje dodatkowo receptor glukagonu. Według przedstawionych wyników ma to zwiększać wydatek energetyczny organizmu i nasilać spalanie tkanki tłuszczowej.
Eli Lilly planuje złożyć do FDA wniosek o zatwierdzenie retatrutydu w pierwszym kwartale 2027 roku. Do tego czasu lek pozostaje terapią eksperymentalną i nie jest dopuszczony do powszechnego obrotu. Mogą z niego korzystać wyłącznie uczestnicy badań klinicznych oraz pacjenci zakwalifikowani do programu wczesnego dostępu.
Nie. Retatrutyd nadal jest lekiem eksperymentalnym i nie został jeszcze dopuszczony do powszechnego stosowania ani w USA, ani w Unii Europejskiej. Pozytywne wyniki badań III fazy nie oznaczają automatycznej rejestracji leku. Producent zapowiada złożenie pierwszego wniosku o dopuszczenie retatrutydu w USA w pierwszym kwartale 2027 r.
Nie. Retatrutyd nie jest jeszcze zarejestrowany, dlatego nie kupisz go obecnie w aptece.
Nie. Retatrutyd pozostaje lekiem eksperymentalnym i możesz otrzymać go tylko w ramach badań klinicznych lub specjalnego programu wczesnego dostępu, jeśli spełniasz jego kryteria.
Nie. Mounjaro zawiera tirzepatyd, który działa na receptory GLP-1 i GIP. Retatrutyd działa dodatkowo na receptor glukagonu.
Nie. Ozempic zawiera semaglutyd i działa na receptor GLP-1. Retatrutyd działa na trzy receptory – GLP-1, GIP i glukagonu.
Przeczytaj również: Otyłość – rodzaje, choroby towarzyszące, leczenie
Masz pytanie, szukasz porady?
Zapytaj farmaceutę
Rezerwuj w aplikacji, odbieraj w aptekach!
Sprawdź
