Demiseksualizm. Kiedy pociąg seksualny zaczyna się od emocji 

Co to jest demiseksualizm?

Demiseksualizm to, jak już wcześniej wspomniano, określenie używane do opisu osób, u których pojawienie się pożądania seksualnego wobec drugiego człowieka jest możliwe dopiero po wytworzeniu więzi emocjonalnej. Oznacza to, że pociąg fizyczny nie występuje w sposób spontaniczny, a jego rozwój jest ściśle uzależniony od możliwości zbudowania z kimś relacji o charakterze przyjacielskim, platonicznym.

W literaturze naukowej demiseksualizm najczęściej ujmowany jest jako element tzw. spektrum aseksualności, czyli obszaru obejmującego różne formy odczuwania lub nieodczuwania pociągu seksualnego (pomiędzy jego pełnym występowaniem a całkowitym brakiem). Nie oznacza to jednak ograniczenia potrzeb emocjonalnych czy relacyjnych, wręcz przeciwnie, dla osoby demiseksualnej więź emocjonalna stanowi kluczowy warunek budowania bliskości.

Należy również podkreślić, że demiseksualizm nie jest zaburzeniem ani jednostką chorobową. Jest to raczej odmienny sposób funkcjonowania w sferze seksualności, który odbiega od społecznie utrwalonego obrazu “typowych” reakcji seksualnych.

Czytaj też:
Czym jest anorgazmia?

Czy demiseksualność jest orientacją seksualną?

Demiseksualizm bardzo często traktowany jest nie jako osobna orientacja seksualna a raczej zjawisko mieszczące się w spektrum aseksualności. Jednak nie są to pojęcia tożsame. Osoba aseksualna zazwyczaj nie odczuwa pociągu seksualnego, natomiast osoba demiseksualna może go odczuwać, ale dopiero po czasie i w określonych warunkach emocjonalnych.

W badaniach nad spektrum aseksualności podkreśla się, że granice między poszczególnymi tożsamościami są płynne i indywidualne. Oznacza to, że demiseksualizm nie ma jednej “sztywnej definicji zachowań”, a raczej opisuje pewien sposób przeżywania relacji.

Niektóre osoby określają siebie jako “osoba demiseksualna”, traktując demiseksualizm jako osobną orientację seksualną, gdyż chcą podkreślić szczególną tylko dla siebie formę bycia i przeżywania relacji (dla nich bliskość emocjonalna jest warunkiem koniecznym, aby pojawiło się zainteresowanie seksualne).

Osoba demiseksualna – co to znaczy?

Termin ten jak wspomniano wyżej osnacza osobę, która utożsamia się, identyfikuje się z pojęciem demiseksualności stwierdzając, że idealnie opisuje ono jej sposób przeżywania i bycia w relacji z drugim człowiekiem.

Demiseksualizm jest zjawiskiem wielowymiarowym. Oznacza to, że demiseksualizm może przejawiać się na wiele sposobów. U jednej osoby więź emocjonalna musi być budowana przez bardzo długi czas, poprzez wspólne przeżywanie wielu miłych chwil, ale także wzajemne wspieranie się w sytuacjach trudnych oraz stopniowe budowanie zaufania i zrozumienia. U innej wystarczy krótsza relacja oparta na poczuciu, że odnalazło się “bratnią duszę”, osobę, z którą wyjątkowo łatwo i przyjemnie się rozmawia i spędza czas.

Badania wskazują, że wiele osób demiseksualnych często postrzega swoje doświadczenia jako ‘nietypowe” w porównaniu do obecnie panujących norm społecznych, szczególnie w przypadku rosnącej popularności kultury randkowej, w tym aplikacji randkowych oraz tzw. “hookup culture” stawiającej na pierwszym miejscu gratyfikację seksualną, oraz pożądanie seksualne oparte wyłącznie na atrakcyjności fizycznej partnera/partnerki.

Jakie są przyczyny rozwoju demiseksualizmu?

Demiseksualizm nie jest zjawiskiem, które ma jedną, jasno określoną przyczynę biologiczną czy psychologiczną. W literaturze naukowej podkreśla się raczej, że jest to element spektrum ludzkiej seksualności, który wynika z indywidualnego sposobu odczuwania pociągu seksualnego. Nie oznacza to, że demiseksualizm “powstaje” w wyniku wychowania, traum czy specyficznych doświadczeń życiowych (nie ma na to jednoznacznych dowodów popartych badaniami).

Współczesne badania sugerują, że jest to raczej trwały wzorzec funkcjonowania seksualnego, który może być obecny od początku rozwoju psychoseksualnego człowieka. Mechanizm demiseksualności polega na tym, że bodźce emocjonalne mają większe znaczenie niż bodźce wizualne czy fizyczne. Oznacza to, że u osoby demiseksualnej sam wygląd drugiego człowieka lub pierwsze spotkanie nie wywołuje pociągu seksualnego. Dopiero dłuższa relacja, rozmowa, poczucie bezpieczeństwa i zaufania mogą sprawić, że taki pociąg się pojawi.

Po czym poznać, że jestem osobą demiseksualną?

Nie ma jednego testu ani jednoznacznej diagnozy, która potwierdza demiseksualizm. Jest to raczej sposób odczuwania pociągu seksualnego, który można rozpoznać na podstawie własnych doświadczeń i obserwacji.

Poniżej znajdują się najczęściej opisywane cechy, które mogą sugerować demiseksualność:

• brak lub bardzo rzadkie odczuwanie pociągu seksualnego wobec osób nieznajomych lub słabo poznanych,
• brak automatycznej reakcji seksualnej na wygląd fizyczny drugiej osoby, nawet jeśli jest ona uznawana za atrakcyjną,
• pojawienie się zainteresowania seksualnego dopiero po zbudowaniu silnej więzi emocjonalnej,
• stawianie na pierwszym miejscu podczas budowania relacji romantycznej zaufania, bliskości i bezpieczeństwa emocjonalnego,
• trudność w rozumieniu możności tworzenia szybkich relacji opartych głównie na atrakcyjności fizycznej,
• częste poczucie “inności” w porównaniu do osób z otoczenia w kontekście randkowania i relacji romantycznych,
• większe skupienie na emocjonalnym niż fizycznym aspekcie relacji.

Warto podkreślić, że demiseksualizm nie musi obejmować wszystkich tych cech jednocześnie. Każda osoba może doświadczać go w nieco inny, wyjątkowy tylko dla siebie sposób.

Przeczytaj również:
Aseksualizm – co to takiego?