Choroba przeziębieniowa. Przyczyny i objawy

Bardzo często chorują małe dzieci, które nie mają jeszcze w pełni dojrzałego układu odpornościowego. Uważa się, że choroba trwa 7 do 14 dni i sama przechodzi (schorzenie samoograniczające się), ale tak naprawdę zależy to – podobnie jak nasilenie objawów, głównie od odporności osoby, która jest zakażona i rodzaju wirusa. Kaszel może utrzymywać się dłużej – 2-3 tygodnie po infekcji.

Osoby osłabione z mniej sprawnym układem immunologicznym i/lub schorzeniami współistniejącymi chorują częściej, ale też bardziej narażone są na powikłania takie jak: zapalenie zatok, zapalenie uszu, angina, zapalenie oskrzeli czy zapalenie płuc.

Dzieci, u których przez pierwsze lata życia ( do ok. 8 roku życia) odbywa się tzw. nabywanie odporności, a zachorowania wirusowe są swoistym rodzajem „treningu” dla układu immunologicznego chorują 2-4 razy częściej niż dorośli. Np. do ukończenia 2 roku życia średnio 6-10x /rok, a w wieku przedszkolnym nawet 10-12x/rok.

Najwięcej zakażeń notuje się w okresie od października do marca.

Objawy przeziębienia występują już 1-2 dni od zakażenia.

Najczęściej są to:

• uczucie „rozbicia”,
• bóle mięśniowo-kostne,
• kichanie,
• zatkany nos (obrzęk śluzówki nosa),
• katar, który na początku jest wodnisty, potem śluzowy, aż w końcu zmienia zabarwienie na kolor żółty (nie jest to objawem nadkażenia bakteryjnego i nie stanowi powodu do włączania antybiotyku),
• kaszel, początkowo suchy, a potem z wydzieliną,
• ból gardła,
• chrypka,
• ból głowy,
• podwyższona temperatura ( zwykle stany podgorączkowe),
• czasem osutka skórna i zapalenie spojówek.

Powyższe objawy występują w różnych konstelacjach i z różnym nasileniem.

Są osoby, które „blokują” rozwój choroby na poziomie nosa i występuje u nich, np. tylko kichanie oraz katar – często na tym etapie nadal pracują, a dzieci chodzą do przedszkola lub szkoły. To błąd ! Ucierpi na tym otoczenie, bo schorzenie ma charakter zakaźny. Wirusy łatwo rozprzestrzeniają się drogą kropelkową i przez kontakt z zakażonym przedmiotem, także przez brudne ręce, a osoby przeziębione najbardziej zakażają w ciągu pierwszych 3 dni choroby.

Obecnie dużą wagę przywiązuje się do profilaktyki i wiele osób – w tym rodzice małych dzieci, gdy zbliża się sezon jesienno-zimowy, uważany za sprzyjający infekcjom górnych dróg oddechowych, stosuje różnego rodzaju środki zapobiegawcze, np. witaminę C, D3, tran, czosnek, ekstrakty ziołowe, cynk, leki homeopatyczne. Ponadto warto w okresie epidemicznym unikać kontaktu z przeziębionymi osobami i miejsc zatłoczonych. Trzeba też zwrócić uwagę na mycie i ewentualne odkażanie rąk oraz zadbać o adekwatną do pogody odzież, regularne nawadnianie organizmu i umiarkowaną aktywność ruchową. Ważne jest też unikanie bądź ograniczenie stresu, który negatywnie wpływa na układ odpornościowy.

Co jednak zrobić gdy wirus zaatakował i infekcja się rozwija?

1. Zostać na kilka dni w domu – organizm potrzebuje sił do walki z zakażeniem i musi odpocząć – no i nie zakażamy innych.
2. Nawodnić organizm – wskazane są herbaty ziołowe i tzw. rozgrzewające z imbirem, goździkami, cytryną, sokiem malinowym.
3. Dieta powinna być lekkostrawna i odżywcza.
4. W przypadku gorączki pow. 38,5°C można podać leki przeciwgorączkowe (paracetamol, ibuprofen, ewentualnie kwas acetylosalicylowy). Kwasu acetylosalicylowego nie stosujemy u dzieci poniżej 12 r.ż. W przypadku stanów podgorączkowych i przy dobrej tolerancji podwyższonej temperatury nie powinniśmy „zbijać” gorączki.
5. Zioła: pelargonia afrykańska, czarny bez, jeżówka, lipa, rumianek – w postaci syropów, naparów lub tabletek.
6. Inhalacje z soli morskiej lub ziołowe, ewentualnie izo- lub hipertoniczne roztwory soli donosowo.
7. Płukanie gardła i tabletki do ssania ( np. z cynkiem).
8. Miód i jego przetwory.
9. Syropy na kaszel suchy i wilgotny.
10. Homeopatyczny lek OTC o działaniu zarówno profilaktycznym jak i skracającym czas choroby oraz nasilenie objawów. Może być stosowany u dzieci powyżej 1 r.ż. i nie ma działań ubocznych.

Jeśli objawy chorobowe nasilają się lub przedłużają się u małych dzieci pow. 3 dni, a u dorosłych pow. 7 dni, konieczna jest konsultacja lekarska!