Heparyna. Co to jest, jak działa i na co jest stosowana?
Heparyna to jeden z najczęściej stosowanych leków przeciwzakrzepowych, wykorzystywany zarówno w leczeniu i profilaktyce zakrzepicy, jak i miejscowo – w postaci żeli oraz maści dostępnych bez recepty na siniaki i krwiaki. Sprawdź, jak działa heparyna, kiedy się ją stosuje oraz jakie są przeciwwskazania i możliwe działania niepożądane.
Heparyna – co to jest?
Heparyna to naturalnie występujący w organizmie polisacharyd należący do glikozaminoglikanów. W największych ilościach znajduje się w komórkach tucznych (mastocytach), które biorą udział w reakcjach zapalnych i immunologicznych. Została odkryta ponad 100 lat temu i do dziś pozostaje jednym z podstawowych leków przeciwkrzepliwych.
Czytaj też:
Leki przeciwzakrzepowe – które z nich stosuje się najczęściej?
Heparyna – gdzie występuje?
Heparyna naturalnie występuje przede wszystkim w komórkach tucznych obecnych m.in. w wątrobie, płucach i ścianie naczyń krwionośnych. W organizmie człowieka uczestniczy m.in. w regulacji procesów krzepnięcia krwi oraz reakcji zapalnych.
Substancję tę wykorzystuje się również w wielu lekach. Ze względu na swoje działanie przeciwzakrzepowe stosuje się ją zarówno w preparatach wykorzystywanych w profilaktyce i leczeniu zakrzepicy, jak i w żelach oraz maściach przeznaczonych na siniaki, krwiaki i obrzęki pourazowe.
Jak działa heparyna?
Działanie heparyny polega na wiązaniu się z antytrombiną – białkiem, które naturalnie hamuje aktywność wybranych czynników krzepnięcia. Dzięki temu ogranicza powstawanie skrzepów oraz zapobiega ich dalszemu powiększaniu się. Nie rozpuszcza już istniejących zakrzepów, ale wspomaga organizm w ich stopniowym usuwaniu.
Mechanizm działania opiera się przede wszystkim na hamowaniu trombiny (czynnika IIa) oraz czynnika Xa, które odgrywają ważną rolę w procesie krzepnięcia krwi. W efekcie zmniejsza się ryzyko tworzenia niebezpiecznych zakrzepów mogących prowadzić m.in. do zawału serca, udaru mózgu czy zatorowości płucnej.
Heparyna – na co jest stosowana?
Lek ten stosuje się przede wszystkim:
- w profilaktyce i leczeniu zakrzepicy żył głębokich,
- w leczeniu zatorowości płucnej,
- po zabiegach operacyjnych,
- u pacjentów unieruchomionych,
- podczas hemodializy,
- miejscowo w postaci żeli i maści na siniaki, krwiaki oraz obrzęki pourazowe,
- w wybranych chorobach układu sercowo-naczyniowego.
Heparyna znajduje zastosowanie wszędzie tam, gdzie istnieje zwiększone ryzyko powstawania zakrzepów. Na rynku dostępne są różne preparaty zawierające heparynę.
Heparyna w zastrzykach
Najczęściej stosowaną formą jest heparyna w zastrzykach, podawana podskórnie lub dożylnie. Preparaty te są dostępne wyłącznie na receptę i stosowane pod nadzorem lekarza.
Podanie w postaci iniekcji wykorzystuje się przede wszystkim w profilaktyce i leczeniu choroby zakrzepowo-zatorowej, po zabiegach operacyjnych, u pacjentów długotrwale unieruchomionych oraz podczas hemodializy.
Heparyna w zastrzykach jest również często stosowana w ciąży, jeśli istnieją ku temu wskazania medyczne, np. zwiększone ryzyko zakrzepicy lub występowanie trombofilii.
Żele i maści z heparyną
Miejscowo stosowana heparyna znajduje się także w żelach i maściach przeznaczonych na:
- siniaki,
- krwiaki,
- obrzęki pourazowe,
- uczucie ciężkości nóg,
- powierzchowne stany zapalne żył.
Preparaty te działają miejscowo i zawierają znacznie mniejsze dawki substancji czynnej niż leki stosowane ogólnoustrojowo. Wspomagają wchłanianie krwiaków i siniaków, pomagają zmniejszyć obrzęk oraz łagodzą dolegliwości związane z powierzchownymi stanami zapalnymi żył.
Heparyna – działania niepożądane i przeciwwskazania
Jak każdy lek, również heparyna może powodować działania niepożądane.
Najczęstsze skutki uboczne heparyny to:
- krwawienia,
- krwiaki w miejscu podania,
- reakcje alergiczne,
- małopłytkowość indukowana heparyną (HIT),
- przy długotrwałym stosowaniu – osteoporoza.
Ryzyko działań niepożądanych zależy m.in. od dawki leku, czasu stosowania oraz indywidualnych cech pacjenta.
Przeciwwskazania do stosowania heparyny
Heparyna nie powinna być stosowana m.in. u osób z:
- aktywnym krwawieniem,
- ciężkimi zaburzeniami krzepnięcia,
- przebytą małopłytkowością indukowaną heparyną,
- nadwrażliwością na składniki preparatu.
O zasadności leczenia zawsze decyduje lekarz.
Interakcje z innymi substancjami – o czym warto pamiętać przy stosowaniu heparyny?
Heparyna może wchodzić w interakcje z wieloma lekami zwiększającymi ryzyko krwawień.
Szczególną ostrożność należy zachować podczas jednoczesnego stosowania:
- kwasu acetylosalicylowego,
- niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ),
- doustnych leków przeciwkrzepliwych,
- niektórych suplementów diety wpływających na krzepnięcie krwi.
Podczas terapii heparyną warto informować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach i suplementach.
FAQ – Najczęściej zadawane pytania o heparynę
Czy istnieje heparyna w tabletkach?
Heparyna w tabletkach nie jest dostępna, ponieważ nie wchłania się skutecznie z przewodu pokarmowego. Z tego względu heparynę stosuje się głównie w postaci zastrzyków, a w terapii przeciwzakrzepowej doustnie wykorzystuje się inne leki.
Czym jest heparyna sodowa?
Heparyna sodowa to najczęściej stosowana postać heparyny wykorzystywana w lecznictwie. Jest substancją czynną obecną w wielu preparatach przeciwzakrzepowych podawanych w formie zastrzyków oraz w niektórych lekach do stosowania miejscowego.
Czy heparyna jest bezpieczna w ciąży?
Heparyna może być stosowana w ciąży w określonych sytuacjach klinicznych. Nie przenika przez łożysko, jednak o zasadności leczenia zawsze decyduje lekarz.
Kiedy należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania heparyny?
Szczególna ostrożność jest zalecana m.in. u osób z zaburzeniami krzepnięcia, chorobą wrzodową, niewydolnością nerek lub wątroby oraz u pacjentów przyjmujących inne leki zwiększające ryzyko krwawień. W takich przypadkach konieczna może być regularna kontrola parametrów krzepnięcia.
Przeczytaj również:
Najlepsza maść na siniaki i krwiaki. Co wybrać i na co zwrócić uwagę?



