Dwie osoby zakażone wirusem Zachodniego Nilu zmarły we Flandrii (północna Belgia), a w regionie potwierdzono łącznie 14 przypadków infekcji. Jednocześnie badacze z Holandii szacują, że w latach 2020–2023 nawet 9500 mieszkańców tego kraju mogło przejść zakażenie, o którym nie wiedzieli. Wirus przenoszony jest przede wszystkim przez komary, a większość infekcji przebiega bezobjawowo.
Wirus Zachodniego Nilu (WNV ang. West Nile Virus) ponownie zwraca uwagę europejskich służb sanitarnych. We Flandrii, północnym regionie Belgii, potwierdzono 14 przypadków zakażenia. Dwie zakażone osoby zmarły.
Władze apelują o ochronę przed ukąszeniami komarów, które są głównym źródłem zakażeń u ludzi.
Na skalę problemu wskazują również wyniki badania przeprowadzonego przez holenderski instytut zdrowia publicznego RIVM. Naukowcy przeanalizowali próbki krwi pobrane od 4290 osób uczestniczących w ogólnokrajowym badaniu PIENTER-Corona.
U sześciu osób znaleziono przeciwciała wskazujące na wcześniejsze zakażenie wirusem Zachodniego Nilu, które nie zostało wówczas rozpoznane. Na tej podstawie badacze oszacowali, że w latach 2020–2023 zakażenie mogło przejść nawet około 9500 mieszkańców Holandii.
Według badaczy około 100 osób mogło mieć poważne objawy, których w tamtym czasie nie powiązano z WNV. Są to jednak szacunki, a nie liczba potwierdzonych laboratoryjnie przypadków.
Jak informuje Główny Inspektorat Sanitarny, około 80 proc. zakażeń przebiega bezobjawowo. Dolegliwości pojawiają się u około 20 proc. zakażonych.
Okres inkubacji wynosi zwykle od 2 do 14 dni, średnio około tygodnia.
Przy łagodnym przebiegu mogą pojawić się:
Ostre objawy utrzymują się zwykle od 3 do 10 dni, choć zmęczenie i dolegliwości bólowe mogą trwać nawet kilka tygodni.
U około jednej na 150 zakażonych osób może rozwinąć się neuroinfekcja z zajęciem ośrodkowego układu nerwowego.
W naturalnym cyklu rozprzestrzeniania się wirusa uczestniczą przede wszystkim ptaki, a do zakażenia człowieka najczęściej dochodzi po ukąszeniu zakażonego komara.
W wyjątkowych sytuacjach wirus może zostać przeniesiony także poprzez zakażoną krew lub przeszczepione narządy.
W Europie przypadki WNV obserwowane są najczęściej od czerwca do października.
W Polsce dotychczas nie stwierdzono zachorowania ani zakażenia człowieka tym wirusem.
Obecnie nie istnieje szczepionka przeciwko gorączce Zachodniego Nilu przeznaczona dla ludzi. Leczenie polega przede wszystkim na łagodzeniu objawów.
GIS zaleca przede wszystkim ograniczanie ryzyka ukąszenia przez komary.
Pomóc mogą:
W przypadku pojawienia się niepokojących objawów należy skontaktować się z lekarzem.
Możesz odczuwać gorączkę, ból głowy, mięśni i pleców, nudności lub osłabienie. U niektórych osób pojawia się również wysypka. Większość zakażeń przebiega jednak bezobjawowo.
Tak, choć większość zakażeń ma łagodny przebieg. U około jednej na 150 zakażonych osób może dojść do poważnych powikłań neurologicznych, w tym zapalenia mózgu lub opon mózgowo-rdzeniowych.
Najczęściej możesz zarazić się przez ukąszenie zakażonego komara. Wirus krąży przede wszystkim między ptakami a komarami. Nie przenosi się przez zwykły kontakt z chorą osobą.
Wirus Zachodniego Nilu był wykrywany w Polsce jedynie u zwierząt. Dotychczas nie stwierdzono zachorowania ani zakażenia człowieka tym wirusem.
Stosuj preparaty odstraszające komary, noś ubrania zakrywające ciało i korzystaj z moskitier. W ten sposób możesz ograniczyć ryzyko ukąszenia przez zakażonego komara.
Nie ma obecnie szczepionki przeciwko wirusowi Zachodniego Nilu przeznaczonej dla ludzi ani swoistego leczenia przeciwwirusowego. Jeśli zauważysz niepokojące objawy, skontaktuj się z lekarzem.
Przeczytaj również:
Gorączka Zachodniego Nilu. Niebezpieczna choroba przenoszona przez komary
Masz pytanie, szukasz porady?
Zapytaj farmaceutę
Rezerwuj w aplikacji, odbieraj w aptekach!
Sprawdź
