Prevenar 20 (Vaccinum pneumococcale saccharidicum coniugatum adsorbatum)

Prevenar 20 jest szczepionką przeciw pneumokokom, która działa poprzez pobudzenie układu odpornościowego do wytwarzania swoistych przeciwciał. Wytworzone przeciwciała pomagają chronić organizm przed chorobami wywoływanymi przez 20 typów bakterii Streptococcus pneumoniae. Ochrona dotyczy zakażeń takich jak zapalenie płuc, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych oraz posocznica lub bakteriemia. Szczepionka nie wywołuje choroby, lecz umożliwia organizmowi przygotowanie odpowiedzi immunologicznej na kontakt z bakteriami pneumokokowymi.

Prevenar 20 stosuje się w celu zapobiegania chorobom wywoływanym przez Streptococcus pneumoniae u dzieci od 6. tygodnia życia do mniej niż 18 lat oraz u osób dorosłych w wieku 18 lat i starszych.

Lekarz lub pielęgniarka podaje zalecaną dawkę szczepionki Prevenar 20 w ilości 0,5 ml we wstrzyknięciu domięśniowym. U dorosłych szczepionkę podaje się w górną część ramienia, natomiast u dzieci w górną część ramienia lub w mięsień uda.

Niemowlęta w wieku od 6 tygodni do 15 miesięcy
Dziecko powinno otrzymać szczepienie podstawowe składające się z trzech wstrzyknięć, a następnie dawkę przypominającą. Pierwsze wstrzyknięcie można podać w wieku od 6. do 8. tygodnia życia. Kolejne dawki podaje się w oddzielnych terminach, w odstępach około 4 tygodni. Ostatnia dawka, stanowiąca dawkę przypominającą, podawana jest między 11. a 15. miesiącem życia. Personel medyczny informuje o terminach kolejnych wstrzyknięć.

Niemowlęta urodzone przedwcześnie (przed 37. tygodniem ciąży)
Dziecko otrzymuje szczepienie podstawowe w postaci trzech wstrzyknięć, a następnie dawkę przypominającą. Pierwszą dawkę można podać w wieku 6 tygodni, a kolejne z co najmniej 4-tygodniowym odstępem. Dawka przypominająca podawana jest między 11. a 15. miesiącem życia.

Nieszczepione niemowlęta w wieku od 7 miesięcy do mniej niż 12 miesięcy
Niemowlęta w tej grupie wiekowej powinny otrzymać trzy wstrzyknięcia szczepionki. Pierwsze dwa podaje się w odstępie co najmniej 4 tygodni. Trzecia dawka podawana jest w drugim roku życia.

Nieszczepione dzieci w wieku od 12 miesięcy do mniej niż 24 miesięcy
Dzieci powinny otrzymać dwa wstrzyknięcia szczepionki, w odstępie co najmniej 8 tygodni.

Nieszczepione dzieci w wieku od 2 lat do mniej niż 5 lat
Dzieci w tej grupie wiekowej powinny otrzymać jedno wstrzyknięcie szczepionki.

Dzieci w wieku od 15 miesięcy do mniej niż 5 lat wcześniej w pełni zaszczepione szczepionką Prevenar 13
Dzieci te otrzymują jedno wstrzyknięcie szczepionki Prevenar 20.

Dzieci i młodzież w wieku od 5 lat do mniej niż 18 lat
Dzieci i młodzież, niezależnie od wcześniejszego szczepienia szczepionką Prevenar 13, otrzymują jedno wstrzyknięcie. W przypadku wcześniejszego szczepienia preparatem Prevenar 13, przed podaniem szczepionki Prevenar 20 należy zachować odstęp co najmniej 8 tygodni.

Dorośli
Dorośli powinni otrzymać jedno wstrzyknięcie szczepionki.

Pacjent powinien poinformować lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę, jeśli był wcześniej szczepiony przeciw pneumokokom. W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących stosowania szczepionki Prevenar 20 należy skonsultować się z personelem medycznym.

Szczególne populacje pacjentów
Osoby uznawane za bardziej narażone na zakażenia pneumokokowe, takie jak pacjenci z niedokrwistością sierpowatokrwinkową lub zakażeni wirusem HIV, w tym osoby wcześniej szczepione 23-walentną polisacharydową szczepionką przeciw pneumokokom, mogą otrzymać co najmniej jedną dawkę szczepionki Prevenar 20.

Osoby po przeszczepieniu krwiotwórczych komórek macierzystych mogą otrzymać trzy dawki szczepionki. Pierwszą dawkę podaje się po upływie od 3 do 6 miesięcy od przeszczepienia, a kolejne w odstępach co najmniej 4 tygodni. Zaleca się podanie czwartej dawki przypominającej po 6 miesiącach od trzeciej dawki.

Uczulenie (nadwrażliwość) na substancje czynne lub którykolwiek z pozostałych składników szczepionki albo na jakąkolwiek inną szczepionkę, która zawiera toksoid błoniczy.

Jak każdy lek, szczepionka Prevenar 20 może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego pacjenta one wystąpią.

Ciężkie działania niepożądane

Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpią objawy ciężkiej reakcji alergicznej, takie jak obrzęk twarzy, warg, jamy ustnej, języka lub gardła, duszność, świszczący oddech lub trudności w oddychaniu. Objawy te mogą wskazywać na reakcję anafilaktyczną, w tym wstrząs anafilaktyczny.

Niemowlęta i dzieci (od 6 tygodni do mniej niż 5 lat)

Bardzo często (częściej niż u 1 na 10 dzieci):

• zmniejszenie łaknienia
• drażliwość
• senność
• gorączka
• w miejscu wstrzyknięcia: zaczerwienienie, stwardnienie lub obrzęk, ból lub tkliwość
• po dawce przypominającej oraz u dzieci w wieku od 2 do mniej niż 5 lat: reakcje w miejscu wstrzyknięcia o średnicy większej niż 2,0–7,0 cm

Często (nie częściej niż u 1 na 10 dzieci):

• biegunka
• wymioty
• wysypka
• gorączka o temperaturze 38,9°C lub wyższej
• po cyklu szczepienia podstawowego: nasilone reakcje w miejscu wstrzyknięcia, które mogą utrudniać ruch

Niezbyt często (nie częściej niż u 1 na 100 dzieci):

• napady drgawkowe, w tym związane z gorączką
• pokrzywka lub wysypka przypominająca pokrzywkę
• reakcje w miejscu wstrzyknięcia o średnicy większej niż 7,0 cm

Rzadko (nie częściej niż u 1 na 1000 dzieci):

• reakcja nadwrażliwości w miejscu wstrzyknięcia

Po podaniu szczepionki Prevenar 13, a także potencjalnie po Prevenar 20, obserwowano również: epizody hipotoniczno-hiporeaktywne, reakcje alergiczne z obrzękiem twarzy lub warg, płaczliwość oraz niespokojny sen.

Dzieci i młodzież (od 5 lat do mniej niż 18 lat)

Bardzo często:

• ból głowy
• ból mięśni
• zmęczenie
• w miejscu wstrzyknięcia: ból, tkliwość, zaczerwienienie, stwardnienie lub obrzęk

Często:

• ból stawów
• ból lub tkliwość w miejscu wstrzyknięcia utrudniające ruch

Niezbyt często:

• gorączka
• pokrzywka lub wysypka przypominająca pokrzywkę

Po wcześniejszym stosowaniu szczepionki Prevenar 13 zgłaszano również: biegunkę, wymioty, zmniejszenie łaknienia, drażliwość, senność, niespokojny sen oraz wysypkę.

U dzieci i młodzieży z zakażeniem HIV, niedokrwistością sierpowatokrwinkową lub po przeszczepieniu krwiotwórczych komórek macierzystych obserwowano podobne działania niepożądane, przy czym wymioty, biegunka, gorączka, ból stawów oraz nasilone reakcje w miejscu wstrzyknięcia występowały bardzo często.

Dorośli

Bardzo często:

• ból głowy
• ból mięśni i stawów
• zmęczenie
• ból i (lub) tkliwość w miejscu wstrzyknięcia
• Często:
• obrzęk i zaczerwienienie w miejscu wstrzyknięcia
• gorączka

Niezbyt często:

• biegunka, nudności, wymioty
• wysypka
• obrzęk twarzy, warg, jamy ustnej, języka lub gardła, który może powodować trudności w połykaniu lub oddychaniu
• świąd w miejscu wstrzyknięcia
• dreszcze
• powiększenie węzłów chłonnych szyjnych, pachowych lub pachwinowych

Po podaniu szczepionki Prevenar 13, a także potencjalnie po Prevenar 20, obserwowano również: rumień wielopostaciowy, podrażnienie w miejscu wstrzyknięcia, zmniejszenie łaknienia oraz ograniczenie zakresu ruchu ramienia.

Przed zastosowaniem szczepionki Prevenar 20 należy omówić szczepienie z lekarzem lub pielęgniarką, jeśli u pacjenta występują lub występowały problemy zdrowotne po podaniu którejkolwiek dawki szczepionki Prevenar 20, takie jak reakcje alergiczne lub zaburzenia oddychania.

Należy poinformować personel medyczny o występowaniu ciężkiej choroby lub wysokiej gorączki. Niewielka gorączka lub łagodne zakażenie górnych dróg oddechowych, na przykład przeziębienie, nie stanowią jednak powodu do odraczania szczepienia.

Szczepienie wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia krwi lub skłonnością do powstawania siniaków, ze względu na sposób podania szczepionki.

U pacjentów z osłabionym układem odpornościowym, na przykład w przebiegu zakażenia wirusem HIV, odpowiedź immunologiczna na szczepionkę Prevenar 20 może być słabsza, co może ograniczać uzyskanie pełnej ochrony.

Przed szczepieniem należy również poinformować lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę, jeśli dziecko urodziło się skrajnie przedwcześnie, to znaczy w 28. tygodniu ciąży lub wcześniej. W tej grupie pacjentów przez 2–3 dni po szczepieniu mogą występować dłuższe niż zwykle przerwy między oddechami.

Podobnie jak w przypadku innych szczepionek, Prevenar 20 może nie zapewnić ochrony wszystkim zaszczepionym osobom.

Szczepionka Prevenar 20 chroni wyłącznie przed zakażeniami ucha wywołanymi przez te typy bakterii Streptococcus pneumoniae, przeciwko którym została opracowana, i nie chroni przed innymi drobnoustrojami mogącymi powodować zakażenia ucha.

Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że może być w ciąży, lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed przyjęciem tej szczepionki.

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed przyjęciem tej szczepionki.

Dziecko może otrzymać szczepionkę Prevenar 20 w tym samym czasie, co inne szczepionki podawane w ramach programu szczepień ochronnych dzieci.

U dorosłych szczepionkę Prevenar 20 można podawać jednocześnie ze szczepionką przeciw grypie (inaktywowaną) w różne miejsca wstrzyknięcia. W zależności od indywidualnej oceny ryzyka dokonanej przez fachowy personel medyczny, pacjentowi może zostać zalecone przyjęcie obu szczepionek oddzielnie, np. w odstępie 4 tygodni.

U dorosłych szczepionka Prevenar 20 może być podawana jednocześnie ze szczepionką mRNA przeciw COVID-19.

Należy powiedzieć lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, lub jeśli niedawno otrzymał jakąkolwiek szczepionkę.

Brak danych,

Szczepionka Prevenar 20 nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – jednak niektóre z działań niepożądanych mogą tymczasowo wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować tej szczepionki po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku tekturowym i etykiecie po: EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Przechowywać w lodówce (2°C–8°C). Szczepionkę Prevenar 20 należy zużyć jak najszybciej po wyjęciu z lodówki. Nie zamrażać. Wyrzucić, jeśli szczepionka została zamrożona. Dane dotyczące stabilności wskazują, że szczepionka jest stabilna przez 96 godzin, podczas przechowywania w temperaturze od 8°C do 25°C, lub przez 72 godziny, podczas przechowywania w temperaturze od 0°C do 2°C. Na końcu tych okresów szczepionkę Prevenar 20 należy zużyć lub wyrzucić. Informacje te są przeznaczone dla fachowego personelu medycznego i służą tylko jako wytyczne w przypadku chwilowych odchyleń od dopuszczalnego zakresu temperatury. Ampułko-strzykawki należy przechowywać w lodówce, w pozycji poziomej, by skrócić czas ponownego tworzenia zawiesiny. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa.Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.