Rocuronium Kabi (Rocuronii bromidum)

Rocuronium Kabi działa poprzez hamowanie przewodzenia impulsów nerwowych do mięśni szkieletowych. W prawidłowych warunkach nerwy przekazują sygnały, które umożliwiają skurcz mięśni. Substancja czynna zawarta w leku blokuje ten proces, co prowadzi do czasowego zwiotczenia mięśni.

Uzyskane w ten sposób rozluźnienie mięśni jest niezbędne podczas zabiegów chirurgicznych, ponieważ umożliwia chirurgowi bezpieczne i precyzyjne przeprowadzenie operacji. Działanie leku wykorzystywane jest również podczas znieczulenia ogólnego w celu ułatwienia intubacji tchawicy oraz prowadzenia sztucznej wentylacji pacjenta.

Rocuronium Kabi stosowany jest jako lek zwiotczający mięśnie w trakcie znieczulenia ogólnego. Wykorzystywany jest podczas zabiegów chirurgicznych w celu zapewnienia pełnego rozluźnienia mięśni pacjenta, co ułatwia wykonanie procedur operacyjnych.

Lek stosuje się również w celu ułatwienia wprowadzenia rurki intubacyjnej do tchawicy podczas znieczulenia ogólnego oraz w trakcie mechanicznego wspomagania oddychania. Rocuronium Kabi wskazany jest do stosowania u dorosłych oraz u noworodków, niemowląt, małych dzieci, dzieci i młodzieży.

U dorosłych pacjentów preparat może być także stosowany jako lek pomocniczy w oddziale intensywnej opieki medycznej, w szczególności w sytuacjach wymagających krótkotrwałego zwiotczenia mięśni, na przykład w celu ułatwienia intubacji tchawicy.

Rocuronium Kabi jest podawany pacjentowi przez lekarza anestezjologa. Lek stosuje się dożylnie, w postaci pojedynczego wstrzyknięcia lub w ciągłej infuzji, podawanej przez dłuższy czas.

Zazwyczaj stosowana dawka wynosi 0,6 mg na kilogram masy ciała, co zapewnia działanie leku przez około 30–40 minut. W trakcie zabiegu chirurgicznego działanie leku Rocuronium Kabi jest stale kontrolowane.

W razie potrzeby pacjent może otrzymać dodatkowe dawki. Lekarz anestezjolog dobiera dawkę indywidualnie, w zależności od szeregu czynników, takich jak możliwe interakcje z innymi lekami (aktywność krzyżowa), planowany czas trwania zabiegu oraz wiek i stan kliniczny pacjenta.

Lek przeznaczony jest wyłącznie do jednorazowego zastosowania. Nie zaleca się stosowania leku Rocuronium Kabi jako środka wspomagającego leczenie w oddziale intensywnej terapii u dzieci i młodzieży ani u pacjentów w podeszłym wieku.

Stosowanie u dzieci i młodzieży

U noworodków (0–27 dni), niemowląt i małych dzieci (28 dni–23 miesiące), dzieci (2–11 lat) oraz młodzieży (12–17 lat) zalecane dawki są zasadniczo podobne do stosowanych u dorosłych. Wyjątkiem są dawki podawane w ciągłej infuzji u dzieci w wieku od 2 do 11 lat, które mogą być większe niż u dorosłych. Lekarz anestezjolog odpowiednio dostosowuje szybkość infuzji.

Doświadczenie dotyczące stosowania bromku rokuronium w szczególnym rodzaju znieczulenia, określanym jako szybka indukcja, u dzieci i młodzieży jest ograniczone. Z tego względu nie zaleca się stosowania bromku rokuronium w tym celu u dzieci i młodzieży.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki

Podczas leczenia lekiem Rocuronium Kabi pacjent pozostaje pod ścisłym nadzorem lekarza anestezjologa, dlatego mało prawdopodobne jest podanie zbyt dużej dawki leku. W przypadku przedawkowania lekarz anestezjolog zapewni kontynuację znieczulenia oraz sztucznej wentylacji do momentu, gdy pacjent zacznie samodzielnie oddychać.

Dodatkowe pytania

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

Uczulenie na rokuroniowy bromek, jon bromkowy lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku.

Jak każdy lek, Rocuronium Kabi może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego pacjenta one wystąpią.

Reakcje nadwrażliwości, w tym reakcja anafilaktyczna lub wstrząs anafilaktyczny, występują bardzo rzadko, jednak mogą stanowić zagrożenie dla życia. Objawy takich reakcji mogą obejmować wysypkę, świąd, trudności w oddychaniu oraz obrzęk twarzy, ust, gardła lub języka.
W przypadku wystąpienia któregokolwiek z tych objawów należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub pielęgniarką.

Niezbyt często (mogą występować nie częściej niż u 1 na 100 pacjentów) lub rzadko (mogą występować nie częściej niż u 1 na 1 000 pacjentów) obserwowano:

• ból w miejscu wstrzyknięcia,

• zbyt silne lub niewystarczające działanie leku albo brak skuteczności,

• przedłużony czas działania leku (wydłużona blokada nerwowo-mięśniowa),

• przedłużony czas trwania znieczulenia (opóźnione wybudzanie),

• obniżenie ciśnienia tętniczego krwi,

• zwiększenie częstości rytmu serca.

Bardzo rzadko (mogą występować nie częściej niż u 1 na 10 000 pacjentów) zgłaszano:

• zwiększenie stężenia histaminy we krwi,

• świszczący oddech spowodowany skurczem oskrzeli,

• wysypkę i świąd,

• zaczerwienienie twarzy,

• obrzęk twarzy,

• rozległą i ciężką wysypkę skórną (osutkę, wysypkę rumieniowatą),

• osłabienie mięśni (miopatię),

• obrzęk naczynioruchowy,

• pokrzywkę,

• niemożność wykonywania ruchów (porażenie wiotkie),

• niewydolność krążenia, w tym zapaść krążeniową i wstrząs,

• trudności w oddychaniu, niewydolność oddechową lub bezdech.

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

• zaburzenia oddychania, w tym niewydolność oddechowa,

• zatrzymanie oddychania (bezdech),

• ciężki alergiczny skurcz naczyń wieńcowych (zespół Kounisa), który może prowadzić do bólu w klatce piersiowej lub zawału mięśnia sercowego,

• rozszerzenie źrenic (mydriaza) lub brak reakcji źrenic na światło i inne bodźce.

Dzieci i młodzież

W badaniach klinicznych z udziałem dzieci i młodzieży leczonych bromkiem rokuronium obserwowano przyspieszenie akcji serca jako działanie niepożądane, występujące u 1 na 10 pacjentów.

Przed rozpoczęciem stosowania leku Rocuronium Kabi należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, jeśli którakolwiek z poniższych sytuacji dotyczy pacjenta obecnie lub dotyczyła go w przeszłości:

• uczulenie na jakikolwiek lek zwiotczający mięśnie,

• choroby nerek, wątroby lub woreczka żółciowego,

• choroby serca lub schorzenia wpływające na krążenie krwi,

• obrzęki, na przykład w okolicy kostek,

• choroby obejmujące nerwy i mięśnie (choroby nerwowo-mięśniowe), takie jak poliomyelitis, nużliwość mięśni czy zespół Eatona-Lamberta,

• występowanie zbyt niskiej temperatury ciała podczas znieczulenia (hipotermia),

• przebyta w przeszłości hipertermia złośliwa, objawiająca się nagłą gorączką, przyspieszonym biciem serca i oddychaniem oraz sztywnością, bólem lub osłabieniem mięśni,

• gorączka,

• małe stężenie wapnia we krwi (hipokalcemia), na przykład po przetoczeniu dużej ilości krwi,

• małe stężenie potasu we krwi (hipokaliemia), spowodowane np. ciężkimi wymiotami, biegunką lub leczeniem lekami moczopędnymi,

• zwiększone stężenie magnezu we krwi (hipermagnezemia),

• małe stężenie białek we krwi (hipoproteinemia),

• odwodnienie,

• zwiększone stężenie kwasów we krwi (kwasica),

• zwiększone stężenie dwutlenku węgla we krwi (hiperkapnia),

• skłonność do nadmiernie szybkiego oddychania (hiperwentylacja), prowadząca do zmniejszenia stężenia dwutlenku węgla we krwi (zasadowica),

• znaczna utrata masy ciała (kacheksja),

• nadwaga lub podeszły wiek,

• przebyte oparzenia.

Rocuronium Kabi zawiera sód

Lek zawiera 3,3 mg sodu w każdym mililitrze roztworu, co odpowiada 0,17% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie osoby dorosłej.

Jeśli pacjentka jest w ciąży przypuszcza, że może być w ciąży, lub planuje mieć dziecko, powinna skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem leku.

Brak danych dotyczących stosowania bromku rokuronium u kobiet w okresie ciąży. Lek Rocuronium Kabi należy stosować w tym okresie wyłącznie wtedy, gdy lekarz uzna, że korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. Rocuronium Kabi może być stosowany podczas cięcia cesarskiego.

Jeśli pacjentka karmi piersią, powinna skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem leku.

Brak danych dotyczących stosowania bromku rokuronium u kobiet w okresie ciąży i karmienia piersią. Lek Rocuronium Kabi należy stosować w tym okresie wyłącznie wtedy, gdy lekarz uzna, że korzyści przewyższają potencjalne ryzyko.

Po zastosowaniu leku należy przerwać karmienie piersią na 6 godzin.

Należy poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach planowanych do stosowania, w szczególności takich jak:

• antybiotyki,

• leki przeciwdepresyjne, w tym sole litu oraz inhibitory MAO,

• leki stosowane w leczeniu chorób serca lub nadciśnienia tętniczego, takie jak chinidyna, leki blokujące kanały wapniowe oraz leki blokujące receptory adrenergiczne (np. beta-blokery),

• leki moczopędne (diuretyki),

• niektóre leki przeczyszczające, na przykład sole magnezu,

• chinina,

• leki stosowane w leczeniu padaczki, takie jak fenytoina i karbamazepina,

• kortykosteroidy,

• leki stosowane w leczeniu nużliwości mięśni (neostygmina, pirydostygmina),

• witamina B1 (tiamina),

• azatiopryna,

• teofilina,

• noradrenalina,

• chlorek potasu,

• chlorek wapnia,

• leki stosowane w leczeniu lub zapobieganiu zakażeniom wirusowym, w tym inhibitory proteazy, takie jak gabeksat i ulinastatyna.

Uwaga:
W trakcie zabiegu chirurgicznego pacjent może otrzymać inne leki, które mogą wpływać na działanie bromku rokuronium. Należą do nich niektóre leki znieczulające (w tym leki znieczulające miejscowo oraz wziewne leki znieczulające), inne leki zwiotczające mięśnie oraz protaminy znoszące przeciwzakrzepowe działanie heparyny. Lekarz uwzględni te czynniki przy ewentualnej modyfikacji dawki leku.

Brak danych.

Rocuronium Kabi ma istotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Lekarz poinformuje pacjenta, kiedy możliwe będzie ponowne wykonywanie tych czynności. Po zakończeniu leczenia pacjent powinien wracać do domu w towarzystwie odpowiedzialnej osoby dorosłej.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie i kartoniku po EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Nieotwarta fiolka: Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku. Lek należy zastosować bezpośrednio po otwarciu fiolki. Nie stosować tego leku, jeśli roztwór nie jest przezroczysty lub zawiera jakiekolwiek cząstki stałe. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.