Egoropal (Paliperidonum)

Jak działa lek Egoropal?

Egoropal (paliperydon) jest lekiem przeciwpsychotycznym, którego działanie polega na antagonizmie receptorów dopaminowych D2 oraz serotoninowych 5-HT2A w ośrodkowym układzie nerwowym.

Dzięki temu zmniejsza nadmierną aktywność dopaminergiczną odpowiedzialną za objawy pozytywne schizofrenii (np. omamy, urojenia) oraz wpływa na układ serotoninergiczny, co może łagodzić objawy negatywne. Lek przyczynia się do stabilizacji stanu psychicznego i zmniejsza ryzyko nawrotów choroby.

Kiedy stosuje się lek Egoropal?

Egoropal stosuje się w leczeniu podtrzymującym schizofrenii u dorosłych pacjentów, którzy zostali wcześniej ustabilizowani podczas terapii paliperydonem lub rysperydonem.

W wybranych przypadkach lekarz może rozpocząć leczenie także u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi objawami schizofrenii, którzy wcześniej dobrze reagowali na paliperydon lub rysperydon.

Jak stosować lek Egoropal?

Ten lek podaje lekarz lub inny pracownik personelu medycznego.

• Lekarz poinformuje pacjenta, kiedy trzeba podać kolejny zastrzyk.
• Ważne jest aby nie pominąć zaplanowanej dawki.
• eśli nie można dotrzymać terminu wizyty u lekarza, należy natychmiast skontaktować się z nim telefonicznie, aby jak najszybciej umówić się na kolejną wizytę
• . Pacjent otrzyma pierwsze (150 mg) i drugie (100 mg) wstrzyknięcie tego leku zostaną w górną część ramienia z około 1 tygodniowym odstępem.
• Następnie pacjent będzie otrzymywał zastrzyk (w dawce z zakresu od 25 mg do 150 mg) w górną część ramienia lub pośladek raz w miesiącu. 
• Jeśli lekarz zadecyduje o zmianie ze stosowania długodziałających zastrzyków rysperydonu lub innych długodziałających zastrzyków paliperydonu na ten lek, pierwszy zastrzyk tego leku (w dawce z zakresu od 25 mg do 150 mg) zostanie wykonany w górną część ramienia lub pośladek w dniu kolejnego zaplanowanego zastrzyku.
• Następnie będzie wykonywany zastrzyk (w dawce z zakresu od 25 mg do 150 mg) w górną część ramienia lub pośladek raz w miesiącu.
• W zależności od występujących u pacjenta objawów lekarz może zwiększyć lub zmniejszyć podawaną dawkę leku o jeden poziom mocy w czasie zaplanowanego, comiesięcznego zastrzyku. 

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

• Lekarz dostosuje dawkę leku, biorąc pod uwagę czynność nerek.
• Jeśli pacjent ma łagodne zaburzenia czynności nerek, lekarz może zmniejszyć dawkę.
• Nie należy stosować tego leku w przypadku umiarkowanych lub ciężkich zaburzeń czynności nerek.

Pacjenci w podeszłym wieku

• Lekarz może zmniejszyć dawkę leku, jeśli pacjent ma osłabioną czynność nerek. 

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku

• Ten lek będzie podawany pod nadzorem medycznym, dlatego podanie zbyt dużej dawki jest mało prawdopodobne.
• U pacjentów, którzy otrzymali zbyt dużą dawkę paliperydonu mogą wystąpić następujące objawy: senność i sedacja, przyspieszony rytm serca, obniżenie ciśnienia krwi, nieprawidłowy zapis EKG (elektrokardiogram) lub spowolnione albo nieprawidłowe ruchy mięśni twarzy, ciała, ramion lub nóg. 

Przerwanie stosowania leku

• Jeśli pacjent przerwie przyjmowanie zastrzyków, lek przestanie działać.
• Nie należy przerywać stosowania leku, chyba że zadecyduje o tym lekarz, gdyż objawy choroby mogą powrócić.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. 

Kiedy nie stosować leku Egoropal?

• jeśli pacjent ma uczulenie na paliperydon lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku,
• jeśli pacjent ma uczulenie na inny lek przeciwpsychotyczny, w tym substancję rysperydon. 

Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta.  

Jak każdy lek, lek Egoropal może wywołać skutki uboczne, jednak nie wystąpią one u każdego pacjenta. 

Należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli:

• u pacjenta wystąpią zakrzepy krwi w żyłach, zwłaszcza nóg (objawy obejmują obrzęk, ból i zaczerwienienie nogi), które to zakrzepy mogą przemieszczać się naczyniami krwionośnymi do płuc, powodując ból w klatce piersiowej i trudności w oddychaniu. W razie wystąpienia takich objawów należy natychmiast zwrócić się o pomoc medyczną.
• u pacjenta z otępieniem wystąpi nagła zmiana stanu psychicznego lub nagłe zwiotczenie lub odrętwienie twarzy, ramion lub nóg, szczególnie jednostronne, lub zaburzenia wymowy, nawet na krótki czas. Objawy te mogą sygnalizować udar.
• wystąpi gorączka, zesztywnienie mięśni, poty lub obniżenie poziomu świadomości (stan zwany złośliwym zespołem neuroleptycznym). Może być konieczne zastosowanie natychmiastowego leczenia.
• u mężczyzny występuje przedłużona lub bolesna erekcja. Stan ten jest określany terminem priapizm. Może być konieczne zastosowanie natychmiastowego leczenia.  
• wystąpią mimowolne rytmiczne ruchy języka, ust lub twarzy. Może być konieczne zaprzestanie leczenia paliperydonem.
• wystąpi ciężka reakcja alergiczna charakteryzująca się: gorączką, obrzękiem ust, twarzy, warg lub języka, dusznością, świądem, wysypką skórną, a czasem spadkiem ciśnienia krwi (określana jako „reakcja anafilaktyczna”). Nawet jeśli wcześniej pacjent tolerował rysperydon lub paliperydon podawane doustnie, po wstrzyknięciach paliperydonu mogą rzadko wystąpić reakcje alergiczne.
• pacjent ma planowaną operację oka, należy powiedzieć lekarzowi okuliście o przyjmowaniu tego leku. Podczas operacji oka z powodu zmętnienia soczewki (zaćma), tęczówka (kolorowa część oka) może ulec zwiotczeniu (tzw. „zespół wiotkiej tęczówki”), co może prowadzić do uszkodzenia oka.
• u pacjenta występuje niebezpiecznie mała liczba pewnych białych krwinek niezbędnych do zwalczania zakażeń. 

Mogą występować następujące działania niepożądane:

Bardzo często (częściej niż u 1 na 10 pacjentów):

• trudności z zasypianiem lub utrzymaniem ciągłości snu. 

Często (nie częściej niż u 1 na 10 pacjentów):

• objawy przeziębienia, zakażenie dróg moczowych, objawy grypopodobne,
• lek Egoropal może zwiększyć stężenie hormonu prolaktyny we krwi (co może, lecz nie musi,  powodować objawów). Gdy wystąpią objawy zwiększenia ilości prolaktyny, mogą one obejmować u  mężczyzn: obrzęk sutków, trudności w osiągnięciu lub utrzymaniu erekcji lub inne zaburzenia  seksualne. U kobiet mogą one obejmować dyskomfort w obrębie piersi, wyciek mleka z piersi, brak krwawień miesięcznych lub inne zaburzenia cyklu miesięcznego,
• wysokie stężenie cukru we krwi, zwiększenie masy ciała, zmniejszenie masy ciała, zmniejszenie apetytu,
• drażliwość, depresja, lęk,
• parkinsonizm: ten stan może obejmować wolne lub nieprawidłowe ruchy, uczucie sztywności lub napięcia mięśni (co powoduje, że ruchy pacjenta są nierówne, gwałtowne), a czasami nawet uczucie „zamrożenia” ruchów, po którym następuje odblokowanie. Inne objawy parkinsonizmu obejmują: wolny posuwisty chód, drżenie spoczynkowe, zwiększone wydzielanie śliny/ślinienie się i twarz bez wyrazu,
• niepokój psychoruchowy, uczucie senności lub osłabienie czujności,
• dystonia: ten stan obejmuje powolne lub utrzymujące się mimowolne skurcze mięśni. Chociaż może to dotyczyć każdej części ciała (co może skutkować nieprawidłową postawą ciała), jednak  dystonia najczęściej obejmuje mięśnie twarzy, w tym nieprawidłowe ruchy oczu, ust, języka czy żuchwy,
• zawroty głowy,
• dyskinezy: ten stan obejmuje mimowolne ruchy mięśni i może mieć postać powtarzalnych, spastycznych lub skręcających ruchów lub szarpnięć,
• drżenie,
• bóle głowy,
• szybki rytm serca,
• wysokie ciśnienie tętnicze krwi,
• kaszel, zatkany nos,
• ból brzucha, wymioty, nudności, zaparcia, biegunka, niestrawność, ból zęba,
• zwiększona aktywność enzymów wątrobowych we krwi,
• ból kości lub mięśni, ból pleców, ból stawów,
• brak miesiączki,
• gorączka, osłabienie, zmęczenie,
• reakcja w miejscu wstrzyknięcia, w tym m.in. świąd, ból lub obrzęk. 

Niezbyt często (nie częściej niż u 1 na 100 pacjentów):

• zapalenie płuc, zakażenie oskrzeli, zakażenia dróg oddechowych, zakażenie zatok, zakażenie pęcherza moczowego, zakażenie ucha, grzybicze zakażenie paznokci, zapalenie migdałków, zakażenie skóry,
• zmniejszenie liczby białych krwinek, zmniejszenie liczby pewnych białych krwinek chroniących przed zakażeniami, niedokrwistość,
• reakcja alergiczna,
• wystąpienie cukrzycy i pogorszenie wcześniej istniejącej, zwiększenie we krwi stężenia insuliny (hormon regulujący stężenie cukru we krwi) - zwiększenie apetytu,
• utrata apetytu skutkująca niedożywieniem i niską masą ciała,
• duże stężenie triglicerydów (tłuszczów) we krwi, zwiększenie stężenia cholesterolu we krwi,
• zaburzenia snu, podwyższony nastrój (mania), zmniejszone libido, nerwowość, koszmary senne,
• późne dyskinezy (drgające lub szarpiące niekontrolowane ruchy twarzy, języka lub innych części ciała). Należy niezwłocznie poinformować lekarza w razie wystąpienia mimowolnych rytmicznych ruchów języka, ust lub twarzy. Może być konieczne odstawienie tego leku,
• omdlenia, konieczność poruszania częściami ciała, zawroty głowy po zmianie pozycji ciała na stojącą, zaburzenia koncentracji, trudności w mówieniu, utrata lub nieprawidłowe odczuwanie smaku, osłabione odczuwanie bodźców bólowych i dotykowych na skórze, uczucie mrowienia, kłucia lub drętwienia skóry,
• niewyraźne widzenie, zakażenie oka lub zapalenie spojówek, suche oko,
• uczucie zawrotów głowy, dzwonienie w uszach, ból ucha,
• blok przewodzenia impulsów między jamami serca, nieprawidłowe przewodzenie impulsów elektrycznych w sercu, wydłużenie odstępu QT w sercu, szybkie bicie serca po zmianie pozycji ciała na stojącą, wolny rytm serca, nieprawidłowy zapis czynności elektrycznej serca w EKG, uczucie kołatania serca (palipitacje) - niskie ciśnienie tętnicze krwi, niskie ciśnienie tętnicze po zmianie pozycji ciała na stojącą (w następstwie czego niektórzy pacjenci przyjmujący ten lek mogą mdleć, mieć zawroty głowy lub tracić przytomność, gdy nagle wstaną lub podniosą się) - spłycenie oddechu, ból gardła, krwawienie z nosa,
• dyskomfort w jamie brzusznej, zakażenie żołądka lub jelit, trudności z przełykaniem, suchość w jamie ustnej,
• intensywne oddawanie gazów,
• zwiększona aktywność enzymu GGTP (enzym wątrobowy - gammaglutamylotransferaza) we krwi, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych we krwi,
• pokrzywka, swędzenie, wysypka, utrata włosów, wyprysk, sucha skóra, zaczerwienienie skóry, trądzik, ropień podskórny,
• zwiększona aktywność CPK (fosfokinaza kreatynowa) we krwi, enzymu, który czasem jest uwalniany z uszkodzonych mięśni,
• skurcze mięśni, sztywność stawów, osłabienie mięśni,
• nietrzymanie moczu, częste oddawanie moczu, bolesne oddawanie moczu,
• zaburzenia erekcji, zaburzenia ejakulacji, brak krwawień miesięcznych i inne zaburzenia cyklu miesięcznego (kobiety), powiększenie sutków u mężczyzn, zaburzenia seksualne, ból piersi, mlekotok,
• obrzęk twarzy, ust, oczu lub warg, obrzęk ciała, kończyn górnych lub dolnych,
• zwiększenie temperatury ciała,
• zmiana sposobu chodu,
• ból w klatce piersiowej, dyskomfort w klatce piersiowej, złe samopoczucie,
• stwardnienie skóry,
• upadki. 

Rzadko (nie częściej niż u 1 na 1 000 pacjentów):

• zakażenie oka,
• zapalenie skóry wywołane przez roztocza, łuszczenie się i świąd skóry głowy lub ciała,
• zwiększenie liczby eozynofilów (rodzaj białych krwinek) we krwi,
• zmniejszenie liczby płytek krwi (komórki krwi odpowiedzialne za zatrzymywanie krwawienia),
• ruchy trzęsące głowy,
• nieprawidłowe wydzielanie hormonu regulującego ilość moczu,
• cukier w moczu,
• zagrażające życiu powikłania nieleczonej cukrzycy,
• niskie stężenie cukru we krwi,
• nadmierne picie wody,
• brak ruchów i reakcji na bodźce u pacjenta, który nie śpi (katatonia),
• splątanie,
• lunatykowanie (chodzenie we śnie),
• brak uczuć,
• niemożność osiągnięcia orgazmu,
• złośliwy zespół neuroleptyczny (splątanie, zmniejszenie lub utrata świadomości, wysoka gorączka i ciężka sztywność mięśni), zaburzenia naczyń mózgowych obejmujące nagłe zahamowanie dopływu krwi do mózgu (udar lub "mini" udar), brak reakcji na bodźce, utrata świadomości, niski poziom świadomości, napady drgawkowe, zaburzenia równowagi,
• nieprawidłowa koordynacja ruchowa,
• jaskra (zwiększone ciśnienie w gałce ocznej),
• zaburzenia ruchu oczu, rotacyjne ruchy oczu, nadwrażliwość oczu na światło, zwiększone łzawienie, zaczerwienienie oczu,
• migotanie przedsionków (nieprawidłowy rytm serca), niemiarowy rytm serca,
• zakrzep w płucach powodujący ból w klatce piersiowej i trudności z oddychaniem. W razie wystąpienia takich objawów, należy natychmiast zwrócić się o pomoc medyczną.
• zakrzepy krwi w żyłach, szczególnie w kończynach dolnych (objawy obejmują obrzęk, ból i zaczerwienienie kończyn dolnych). W razie wystąpienia takich objawów należy natychmiast zwrócić się o pomoc medyczną,
• napady czerwienienia się,
• zaburzenia oddychania podczas snu (bezdech senny),
• zastój krwi w płucach, przekrwienie dróg oddechowych,
• szmery oddechowe, świszczący oddech,
• zapalenie trzustki, obrzęk języka, nietrzymanie stolca, bardzo twardy stolec,
• niedrożność jelit,
• spierzchnięte wargi,
• wysypka na skórze związana ze stosowaniem leku, zgrubienie skóry, łupież,
• rozpad włókien mięśniowych i ból mięśni (rabdomioliza),
• obrzęk stawów,
• niemożność oddawania moczu,
• dyskomfort w obrębie piersi, powiększenie gruczołów piersiowych, powiększenie piersi,
• wydzielina z pochwy,
• priapizm (przedłużająca się erekcja, która może wymagać interwencji chirurgicznej),
• bardzo niska temperatura ciała, dreszcze, uczucie pragnienia,
• objawy odstawienia leku,
• ropień spowodowany infekcją w miejscu wstrzyknięcia, głębokie zakażenie skóry, torbiel w miejscu wstrzyknięcia, zasinienie w miejscu wstrzyknięcia. 

Działania niepożądane o nieznanej częstości występowania:  

• nie można określić częstości na podstawie dostępnych danych,
• niebezpiecznie mała liczba pewnych białych krwinek odpowiedzialnych za zwalczanie zakażeń,
• ciężka reakcja alergiczna charakteryzująca się gorączką, obrzękiem ust, twarzy, warg lub języka, spłyceniem oddechu, świądem, wysypką skórną, a czasem spadkiem ciśnienia tętniczego krwi,
• niebezpiecznie nadmierne picie wody - przewodnienie,
• zaburzenia odżywiania związane ze snem,
• śpiączka wskutek niekontrolowanej cukrzycy,
• zmniejszenie natlenienia różnych części ciała (z powodu zmniejszenia przepływu krwi),
• szybki, płytki oddech, zapalenie płuc spowodowane zachłyśnięciem się pokarmem, zaburzenia głosu,
• brak perystaltyki jelit skutkujący niedrożnością,
• zażółcenie skóry i oczu (żółtaczka),
• ciężka lub zagrażająca życiu wysypka z pęcherzami i łuszczącą się skórą, która może pojawić się w ustach, nosie, oczach i na narządach płciowych oraz wokół tych miejsc i może również rozprzestrzeniać się na inne części ciała (zespół Stevensa-Johnsona lub toksyczna nekroliza naskórka),
• ciężka reakcja alergiczna z obrzękiem, który może obejmować krtań i prowadzić do trudności z oddychaniem,
• odbarwienie skóry,
• nieprawidłowa postawa ciała,
• u noworodków, których matki stosowały lek Egoropal w czasie ciąży mogą wystąpić działania niepożądane leku i (lub) objawy z odstawienia leku, takie jak: drażliwość, powolne lub utrzymujące się skurcze mięśni, drżenie, senność, trudności z oddychaniem oraz trudności związane z karmieniem,
• obniżona temperatura ciała,
• martwica w miejscu wstrzyknięcia i wrzód w miejscu wstrzyknięcia. 

Przed rozpoczęciem stosowania leku Egoropal należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.

Nie zbadano stosowania tego leku u pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem. Jednak u takich pacjentów leczonych innymi lekami podobnego typu może występować zwiększone ryzyko udaru mózgu lub zgonu (patrz punkt Możliwe działania niepożądane).

Wszystkie leki wykazują działania niepożądane. Niektóre działania niepożądane tego leku mogą powodować pogorszenie objawów innych stanów medycznych. Z tego powodu w trakcie leczenia tym lekiem należy omówić z lekarzem każdy z poniższych stanów, które mogą potencjalnie ulec pogorszeniu podczas leczenia tym lekiem: 

• jeśli pacjent ma chorobę Parkinsona,
• jeśli u pacjenta kiedykolwiek rozpoznano stan, którego objawy to m.in. wysoka gorączka i sztywność mięśni (znany także jako złośliwy zespół neuroleptyczny),
• jeśli u pacjenta wystąpiły kiedykolwiek nieprawidłowe ruchy języka lub mięśni twarzy (późne dyskinezy),
• jeśli pacjent miał w przeszłości małą liczbę białych krwinek (co mogło być lub nie musiało być spowodowane działaniem innych leków),
• jeśli pacjent ma cukrzycę lub jest predysponowany do jej wystąpienia,
• jeśli pacjent ma nowotwór piersi lub guz przysadki mózgowej,
• jeśli pacjent ma chorobę serca lub jest w trakcie leczenia choroby serca, które predysponują do niedociśnienia tętniczego,
• jeśli pacjent ma niskie ciśnienie tętnicze po nagłej zmianie pozycji na stojącą lub siedzącą,
• jeśli pacjent choruje na padaczkę,
• jeśli u pacjenta stwierdzono zaburzenia czynności nerek,
• jeśli u pacjenta stwierdzono zaburzenia czynności wątroby,
• jeśli u pacjenta występuje przedłużona i (lub) bolesna erekcja,
• jeśli u pacjenta występuje problem z regulacją temperatury ciała lub przegrzewanie organizmu,
• jeśli pacjent ma nieprawidłowe, zwiększone stężenie hormonu prolaktyny we krwi lub podejrzenie guza prolaktynozależnego,
• jeśli u pacjenta lub w jego rodzinie występowały przypadki zakrzepów krwi w naczyniach krwionośnych, gdyż leki przeciwpsychotyczne są kojarzone z ich powstawaniem. 

Jeśli u pacjenta występuje którykolwiek z powyższych stanów, należy skonsultować się z lekarzem, który może dostosować dawkę lub okresowo obserwować pacjenta.

Lekarz prowadzący może zlecić wykonanie badania liczby białych krwinek, gdyż we krwi pacjentów stosujących ten lek stwierdzano bardzo rzadko niebezpiecznie małą liczbę pewnego rodzaju białych krwinek niezbędnych do zwalczania zakażeń.

Nawet jeśli wcześniej pacjent tolerował podawany doustnie paliperydon lub rysperydon, po wstrzyknięciach paliperydonu mogą rzadko występować reakcje alergiczne. Należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną, jeśli u pacjenta wystąpi wysypka, obrzęk gardła, świąd lub trudności z oddychaniem, gdyż mogą to być objawy ciężkiej reakcji alergicznej.

Ten lek może powodować zwiększenie masy ciała. Znaczne zwiększenie masy ciała może niekorzystnie wpływać na zdrowie pacjenta. Lekarz prowadzący będzie regularnie badał masę ciała pacjenta. 

Lekarz prowadzący będzie badał, czy nie występują u pacjenta objawy podwyższonego stężenia cukru we krwi, gdyż u pacjentów stosujących ten lek stwierdzano nowe zachorowania na cukrzycę lub pogorszenie stanu wcześniej występującej cukrzycy. U pacjentów z wcześniej występującą cukrzycą należy regularnie badać stężenie glukozy we krwi.

Ponieważ ten lek może hamować wymioty, może maskować prawidłową reakcję organizmu na połknięcie substancji toksycznych lub inne stany medyczne.

Podczas operacji oka z powodu zmętnienia soczewki (zaćma), źrenica (czarna część oka) może nie rozszerzać się wystarczająco. Również tęczówka (kolorowa część oka) może być wiotka podczas zabiegu, co może skutkować uszkodzeniem oka. Jeśli pacjent ma zaplanowaną operację oka, należy powiedzieć lekarzowi okuliście o przyjmowaniu tego leku. 

Lek Egoropal zawiera sód

• Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w dawce, co oznacza, że lek uznaje się za „wolny od sodu".

Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta. 

• Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. 
• Nie należy stosować tego leku w okresie ciąży, chyba że zostało to omówione z lekarzem.
• U noworodków, których matki stosowały paliperydon w ostatnim trymestrze (ostatnie 3 miesiące ciąży) mogą wystąpić następujące objawy: drżenie, sztywność mięśni i (lub) osłabienie, senność, pobudzenie, trudności z oddychaniem oraz trudności związane z karmieniem. W razie zaobserwowania takich objawów u własnego dziecka należy skontaktować się z lekarzem. 

• Jeśli pacjentka karmi piersią, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. 
• Ten lek może przeniknąć z organizmu matki do dziecka wraz z jej mlekiem i zaszkodzić dziecku.
• Dlatego podczas stosowania tego leku nie należy karmić piersią. 

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

• Przyjmowanie tego leku razem z karbamazepiną (lek przeciwpadaczkowy i stabilizator nastroju) może wymagać zmiany dawkowania tego leku.
• Ze względu na to, że ten lek działa przede wszystkim w mózgu, oddziaływanie z innymi lekami takimi jak inne leki psychotropowe, opioidy, leki przeciwhistaminowe i nasenne, które działają w mózgu, może spowodować nasilenie objawów niepożądanych, takich jak senność, lub innych oddziaływań na mózg.
• Ten lek może powodować obniżenie ciśnienia tętniczego, należy zatem zachować ostrożność, stosując ten lek jednocześnie z innymi lekami obniżającymi ciśnienie krwi.
• Ten lek może osłabiać działanie leków stosowanych w chorobie Parkinsona i zespole niespokojnych nóg (np. lewodopy). 
• Ten lek może powodować nieprawidłowości w elektrokardiogramie (EKG) objawiające się wydłużeniem czasu przejścia impulsu elektrycznego przez określoną część serca (zwanym „wydłużeniem odstępu QT”). Do innych leków charakteryzujących się takim działaniem należą m.in. leki służące do normowania rytmu serca lub terapii zakażeń, a także inne leki przeciwpsychotyczne.
• Jeśli pacjent ma skłonności do drgawek, ten lek może zwiększać ryzyko ich wystąpienia. Inne leki charakteryzujące się takim działaniem to m.in. niektóre leki służące do leczenia depresji lub zakażeń, a także inne leki przeciwpsychotyczne.
• Należy zachować ostrożność podczas stosowania leku Egoropal razem z lekami, które zwiększają aktywność ośrodkowego układu nerwowego (leki psychostymulujące takie jak metylofenidat). 

Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta. 

Należy unikać spożywania alkoholu. 

• Podczas leczenia tym lekiem mogą wystąpić zawroty głowy, uczucie skrajnego zmęczenia i zaburzenia widzenia.
• Należy to wziąć pod uwagę w sytuacjach, gdy wymagana jest pełna czujność, np. podczas  prowadzenia pojazdu lub obsługiwania maszyn. 

Jak przechowywać lek Egoropal?

• Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
• Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C.