Furosemid Medreg 40 mg (Furosemidum)

Lek Furosemid Medreg zawiera furosemid, który należy do grupy leków moczopędnych zwanych diuretykami pętlowymi. Zmniejsza nadmiar wody, czyli zatrzymanie płynów w organizmie, poprzez zwiększenie produkcji moczu.

Lek Furosemid Medreg jest wskazywany w następujących przypadkach:

• obrzęk związany z chorobami serca
• obrzęk związany z chorobami wątroby
• obrzęk związany z chorobami nerek; w przypadku zespołu nerczycowego konieczne jest leczenie choroby podstawowej
• wysokie ciśnienie krwi, czyli nadciśnienie tętnicze

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Zalecana dawka u dorosłych jest następująca:

Zalecana maksymalna dzienna dawka furosemidu wynosi 1500 mg po podaniu doustnym.

Obrzęk związany z chorobami serca

Zalecana dawka początkowa to 20 mg, czyli 1/2 tabletki, do 80 mg, czyli 2 tabletki, na dobę. W razie potrzeby dawkę tę można dostosować w zależności od uzyskanej odpowiedzi. Zaleca się, aby dzienną dawkę podawać w dwóch lub trzech dawkach podzielonych.

Obrzęk związany z chorobami wątroby

Lek Furosemid Medreg jest stosowany w leczeniu obrzęków związanych z chorobami wątroby w połączeniu z innymi lekami zwanymi antagonistami aldosteronu, gdy leczenie tymi lekami nie jest wystarczające.

Zalecana dawka początkowa to 20 mg, czyli 1/2 tabletki, do 80 mg, czyli 2 tabletki, na dobę. W razie potrzeby dawkę tę można dostosować w zależności od uzyskanej odpowiedzi. Ta dzienna dawka może być podawana w pojedynczej dawce lub w kilku podzielonych dawkach.

Obrzęk związany z chorobami nerek

Zalecana dawka początkowa to 40 mg, czyli 1 tabletka, do 80 mg, czyli 2 tabletki, na dobę. W razie potrzeby dawkę można dostosować w zależności od odpowiedzi. Całkowita dzienna dawka może być podawana w pojedynczej dawce lub w dwóch dawkach podzielonych.

U pacjentów dializowanych zwykle stosowana dawka podtrzymująca wynosi od 250 mg do 1500 mg na dobę.

Wysokie ciśnienie krwi, czyli nadciśnienie tętnicze

Zwykła dawka podtrzymująca to 20 mg, czyli 1/2 tabletki, do 40 mg, czyli 1 tabletka, na dobę.

Lek Furosemid Medreg można stosować samodzielnie lub w połączeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi.

Stosowanie u dzieci i młodzieży

U dzieci dawkę należy zmniejszyć w zależności od masy ciała. Zalecana dawka wynosi od 2 mg/kg do maksymalnie 6 mg/kg masy ciała. Nie należy przekraczać dawki 40 mg na dobę.

Osoby w podeszłym wieku

Dawka początkowa wynosi 20 mg, czyli 1/2 tabletki, na dobę i jest stopniowo zwiększana do uzyskania pożądanej odpowiedzi.

Sposób podawania

Tabletkę należy połknąć, popijając szklanką wody i na czczo.

Tabletkę można podzielić na równe dawki.

O czasie trwania leczenia decyduje lekarz.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Furosemid Medreg

Jeśli pacjent podejrzewa, że przyjął zbyt dużą dawkę leku Furosemid Medreg, powinien natychmiast skontaktować się z lekarzem. Decyzję o postępowaniu podejmuje lekarz na podstawie oceny stopnia ciężkości przedawkowania.

W przypadku przedawkowania leku Furosemid Medreg mogą wystąpić objawy, takie jak nadmierne wydalanie płynów, czyli moczu, niskie ciśnienie krwi, ostra niewydolność nerek, zakrzepica, arytmia serca, majaczenie, porażenie wiotkie, apatia i splątanie.

Objawy te zależą od stopnia utraty elektrolitów, czyli stężenia potasu, sodu i chlorków, oraz płynów.

Jeśli spożycie nastąpiło niedawno, w celu zmniejszenia wchłaniania można zastosować płukanie żołądka lub węgiel aktywowany.

Pominięcie zastosowania leku Furosemid Medreg

Należy przyjąć pominiętą dawkę zaraz po przypomnieniu sobie o niezażyciu leku. Następną dawkę należy przyjąć o zwykłej porze. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

W przypadku dalszych pytań dotyczących stosowania tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Nie należy stosować leku Furosemid Medreg:

• jeśli pacjent ma uczulenie na furosemid, sulfonamidy, możliwa nadwrażliwość krzyżowa z furosemidem, lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
• jeśli u pacjenta występuje nieprawidłowo mała objętość krwi krążącej, czyli hipowolemia, lub odwodnienie
• jeśli u pacjenta występuje niewydolność nerek z brakiem wytwarzania moczu, czyli bezmocz, która nie reaguje na leczenie furosemidem
• jeśli u pacjenta występuje ciężki niedobór potasu, czyli hipokaliemia
• jeśli u pacjenta występuje ciężki niedobór sodu, czyli hiponatremia
• jeśli pacjent utracił przytomność z powodu niewydolności wątroby, czyli śpiączka wątrobowa i stan przedśpiączkowy
• jeśli pacjentka karmi piersią

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Klasyfikacja działań niepożądanych opiera się na następujących częstościach:

Bardzo często, mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób

• zaburzenia równowagi elektrolitowej, w tym objawowe, odwodnienie i zmniejszona objętość krwi krążącej, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku
• zwiększone stężenie niektórych lipidów we krwi, czyli trójglicerydów
• zwiększone stężenie kreatyniny we krwi

Często, mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób

• zagęszczenie krwi w przypadku nadmiernego wydalania moczu, czyli hemokoncentracja
• niedobór sodu i chlorków we krwi
• niedobór potasu we krwi
• zwiększony poziom cholesterolu i kwasu moczowego we krwi oraz napady dny moczanowej
• encefalopatia wątrobowa, czyli choroba wątroby atakująca mózg, u pacjentów z zaawansowaną niewydolnością wątroby
• zwiększona objętość moczu

Niezbyt często, mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób

• zmniejszona liczba płytek krwi, czyli trombocytopenia
• podwyższone stężenie cukru we krwi, czyli zaburzona tolerancja glukozy i hiperglikemia; może to prowadzić do pogorszenia stanu metabolicznego u pacjentów z objawami cukrzycy; może ujawnić się utajona cukrzyca
• zaburzenia słuchu, w większości przemijające, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub zmniejszonym poziomem białka we krwi, np. w zespole nerczycowym
• nudności
• świąd, pokrzywka, reakcje skórne i błon śluzowych z zaczerwienieniem, powstawaniem pęcherzy lub łuszczeniem się skóry, np. wysypka pęcherzowa, rumień wielopostaciowy, pemfigoid, złuszczające zapalenie skóry, plamica
• zwiększona wrażliwość na światło, czyli nadwrażliwość na światło

Rzadko, mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 osób

• zwiększona liczba pewnych białych krwinek, czyli eozynofilia
• zmniejszona liczba białych krwinek, czyli leukopenia
• ciężkie reakcje nadwrażliwości, czyli wstrząs anafilaktyczny
• mrowienie lub drętwienie kończyn, czyli parestezje
• zapalenie naczyń krwionośnych, czyli zapalenie naczyń
• głuchota, czasami nieodwracalna, dzwonienie w uszach, czyli szumy uszne
• dolegliwości żołądkowo-jelitowe, wymioty, biegunka
• zapalenie nerek, czyli cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek
• gorączka

Bardzo rzadko, mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 osób

• niedokrwistość spowodowana nadmiernym rozpadem krwinek czerwonych, czyli niedokrwistość hemolityczna
• niedokrwistość spowodowana zaburzeniami tworzenia krwi w szpiku kostnym, czyli niedokrwistość aplastyczna
• znaczne zmniejszenie liczby niektórych białych krwinek, związane ze zwiększonym ryzykiem zakażenia i ciężkimi objawami ogólnymi, czyli agranulocytoza
• ostre zapalenie trzustki
• zaburzenia przepływu żółci, czyli cholestaza
• zwiększenie aktywności niektórych enzymów wątrobowych, czyli transaminaz

Częstość nieznana, częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych

• zaostrzenie lub aktywacja tocznia rumieniowatego układowego, choroby, w której układ odpornościowy jest skierowany przeciwko własnemu organizmowi
• niedobór wapnia we krwi
• niedobór magnezu we krwi
• zasadowica metaboliczna, czyli podwyższone pH krwi
• zaburzenia czynności nerek związane z nadużywaniem i lub długotrwałym stosowaniem furosemidu, czyli rzekomy zespół Barttera, podwyższone pH krwi, utrata potasu i niskie ciśnienie krwi
• zawroty głowy, omdlenia i utrata przytomności, bóle głowy
• zakrzepica, czyli niedrożność naczynia krwionośnego przez skrzep
• ciężkie reakcje skórne i błon śluzowych związane z powstawaniem pęcherzy lub odwarstwieniem skóry: zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre gorączkowe wykwity polekowe, reakcja na lek z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi DRESS, zwiększenie liczby pewnego rodzaju białych krwinek, reakcje liszajowe
• przypadki poważnych problemów z mięśniami, czyli rabdomioliza, często związanych z ciężkimi stanami niedoboru potasu
• zwiększenie stężenia sodu w moczu, zwiększenie stężenia chlorków w moczu, zwiększenie stężenia mocznika w moczu
• objawy niedrożności dróg moczowych, zatrzymanie moczu, u pacjentów z częściowym oddawaniem moczu
• kamienie nerkowe u wcześniaków, czyli kamica nerkowa lub wapnica nerkowa
• niewydolność nerek
• zwiększone ryzyko przetrwałego przewodu tętniczego, połączenie naczyniowe omijające krążenie płucne przed urodzeniem nie zostanie zamknięte, u wcześniaków leczonych furosemidem w pierwszych tygodniach życia

Przed rozpoczęciem stosowania leku Furosemid Medreg należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli:

• u pacjenta występują trudności w oddawaniu moczu, np. przerost prostaty, czyli rozrost gruczołu krokowego, zwężenie cewki moczowej
• pacjent ma niskie ciśnienie tętnicze lub zawroty głowy po zmianie pozycji ciała z leżącej na stojącą
• istnieje ryzyko znacznego spadku ciśnienia krwi, np. pacjenci z problemami dotyczącymi krążenia w mózgu lub sercu
• pacjent jest w podeszłym wieku, zażywa inne leki, które mogą powodować spadek ciśnienia krwi i jeśli ma inne schorzenia, które mogą spowodować spadek ciśnienia krwi
• pacjent ma cukrzycę
• u pacjenta występuje dna moczanowa
• u pacjenta występuje nieprawidłowo niskie stężenie białka we krwi, czyli hipoproteinemia, np. w zespole nerczycowym, choroba nerek, utrata białka, zaburzony metabolizm lipidów i zatrzymywanie wody
• u pacjenta występuje choroba nerek związana z ciężką chorobą wątroby, czyli zespół wątrobowo-nerkowy
• wystąpi nadmierna utrata płynów, np. wymioty, biegunka lub nadmierne pocenie się

Jeśli u pacjenta występuje niedobór elektrolitów, lekarz będzie musiał regularnie kontrolować poziom elektrolitów w surowicy, zwłaszcza potasu, sodu i kreatyniny, podczas leczenia lekiem Furosemid Medreg.

Istnieje możliwość zaostrzenia lub aktywacji tocznia rumieniowatego układowego, przewlekłej choroby autoimmunologicznej tkanki łącznej.

Jednoczesne stosowanie z rysperydonem

W kontrolowanych placebo badaniach rysperydonu u pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem obserwowano większą śmiertelność u pacjentów leczonych furosemidem w skojarzeniu z rysperydonem w porównaniu z pacjentami leczonymi samym rysperydonem lub samym furosemidem.

Dlatego należy zachować ostrożność, a przed podjęciem decyzji o ich zastosowaniu lekarz powinien rozważyć ryzyko i korzyści związane z tym skojarzeniem lub jednoczesnym leczeniem innymi silnymi lekami moczopędnymi. Należy tego unikać w przypadku wystąpienia niedoboru wody w organizmie.

Dzieci

Wcześniaki leczone furosemidem należy uważnie obserwować pod kątem czynności nerek ze względu na ryzyko wystąpienia kamieni nerkowych lub zwapnień.

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Leku Furosemid Medreg nie należy podawać kobietom w ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Leczenie furosemidem w ciąży wymaga monitorowania wzrostu płodu.

Furosemid przenika do mleka matki i zmniejsza produkcję mleka. Stosowanie leku Furosemid Medreg jest przeciwwskazane w okresie karmienia piersią.

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Lek Furosemid Medreg może wpływać na działanie niektórych leków. Podobnie inne leki mogą wpływać na działanie leku Furosemid Medreg.

Szczególnie ważne jest, aby poinformować lekarza, jeśli pacjent przyjmuje:

• wodzian chloralu, lek nasenny
• leki ototoksyczne np. antybiotyki aminoglikozydowe, leki stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych, lub cisplatynę, lek stosowany w leczeniu chorób nowotworowych
• sukralfat, lek stosowany w dolegliwościach żołądkowych
• lit, lek stosowany w chorobach psychicznych
• leki przeciwnadciśnieniowe, w tym inne moczopędne
• rysperydon, lek stosowany w chorobach psychicznych
• hormony tarczycy, np. lewotyroksynę
• aliskiren, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego
• niesteroidowe leki przeciwzapalne, np. indometacynę i kwas acetylosalicylowy
• fenytoinę, lek stosowany w leczeniu padaczki
• kortykosteroidy, leki stosowane w chorobach zapalnych i autoimmunizacyjnych
• karbenoksolon, lek stosowany w leczeniu wrzodów
• leki przeczyszczające, leki stosowane w zaparciach
• glikozydy nasercowe, np. digoksynę
• probenecyd, lek stosowany w leczeniu dny moczanowej
• metotreksat, lek stosowany w celu hamowania układu odpornościowego i niektórych rodzajów raka
• leki przeciwcukrzycowe, leki obniżające poziom cukru we krwi
• leki zwiotczające mięśnie, leki rozluźniające mięśnie i wywołujące znieczulenie
• teofilinę, lek przeciw astmie
• leki nefrotoksyczne, np. antybiotyki aminoglikozydowe, cefalosporyny, leki stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych, lub cisplatynę
• cyklosporynę A, lek hamujący działanie układu odpornościowego
• radiofarmaceutyczne preparaty kontrastowe, substancje radioaktywne podawane pacjentowi przed zabiegiem obrazowania medycznego

W ulotce nie podano informacji dotyczących stosowania leku Furosemid Medreg z alkoholem.

Ten lek może powodować zawroty głowy lub złe samopoczucie. W takim przypadku nie należy prowadzić pojazdów, obsługiwać narzędzi oraz maszyn.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania leku.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku tekturowym i blistrze po: EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.