baner-l-pharmovit-08-06-2026-8020
baner-l-spf-nie-tylko-latem-01-06-2026-7513
baner-l-nutricia-bebilon-08-06-2026-8060
baner-l-nutricia-nutridrink-08-06-2026-8062
baner-l-czas-seniora-01-06-2026-7992
baner-l-baby-week-01-06-2026-5212
Tolutris (Telmisartanum + Amlodipini besilas + Hydrochlorothiazidum)

Tolutris (Telmisartanum + Amlodipini besilas + Hydrochlorothiazidum)

Tolutris to lek zawierający trzy substancje czynne: telmisartan, amlodypinę i hydrochlorotiazyd, które razem pomagają obniżać i kontrolować wysokie ciśnienie tętnicze.

Lek stosuje się w leczeniu nadciśnienia tętniczego u pacjentów, u których ciśnienie jest już skutecznie kontrolowane przy jednoczesnym stosowaniu tych trzech substancji w takich samych dawkach jak w leku złożonym.

Działa na trzy sposoby: telmisartan rozszerza naczynia krwionośne poprzez blokowanie angiotensyny II, amlodypina rozluźnia ściany naczyń i poprawia przepływ krwi, a hydrochlorotiazyd zwiększa wydalanie moczu, co dodatkowo obniża ciśnienie.

Zarezerwuj w aptece
Odbiór tylko w aptece
Lek na receptę jest wyłączony ze sprzedaży wysyłkowej. Może być sprzedawany jedynie w aptekach stacjonarnych. Cenę rekomendowaną oraz dostępność sprawdzisz w "zarezerwuj w aptece".

Spis treści

Podstawowe informacje
Działanie i właściwości
Zastosowanie / wskazania
Dawkowanie
Przeciwwskazania
Działania niepożądane / skutki uboczne
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Tolutris a ciąża
Tolutris a karmienie piersią
Interakcje
Tolutris a alkohol
Tolutris a prowadzenie pojazdów
Przechowywanie
NazwaTolutris
Nazwa międzynarodowaTelmisartanum + Amlodipini besilas + Hydrochlorothiazidum
Kategoria dostępnościLeki na receptę
Dawka
  • 40 mg + 5 mg + 12,5 mg,
  • 80 mg + 5 mg + 12,5 mg,
  • 80 mg + 10 mg + 12,5 mg,
  • 80 mg + 10 mg + 25 mg.
PostaćTabletki
Skład - substancja czynna
  • telmisartan,
  • amlodypina,
  • hydrochlorotiazyd.
Skład - substancje pomocnicze
  • powidon K30,
  • sodu wodorotlenek,
  • laktoza jednowodna,
  • meglumina,
  • krospowidon,
  • celuloza mikrokrystaliczna,
  • sodu stearylofumaran,
  • skrobia żelowana,
  • karboksymetyloskrobia sodowa (typ A),
  • magnezu stearynian,
  • krzemionka koloidalna bezwodna,
  • żelaza tlenek żółty (E 172) (tylko w tabletkach 40 mg + 5 mg + 12,5 mg, 80 mg + 10 mg + 12,5 mg oraz 80 mg + 10 mg + 25 mg),
  • żelaza tlenek czerwony (E 172) (tylko w tabletkach 80 mg + 5 mg + 12,5 mg oraz 80 mg + 10 mg + 12,5 mg).
Dostępne opakowania
  • 28 tabletek, w blistrach w tekturowym pudełku,
  • 30 tabletek, w blistrach w tekturowym pudełku,
  • 56 tabletek, w blistrach w tekturowym pudełku,
  • 60 tabletek, w blistrach w tekturowym pudełku,
  • 84 tabletki, w blistrach w tekturowym pudełku,
  • 90 tabletek, w blistrach w tekturowym pudełku,
  • 28 tabletek w blistrach kalendarzykowych w tekturowym pudełku,
  • 56 tabletek w blistrach kalendarzykowych w tekturowym pudełku,
  • 84 tabletki w blistrach kalendarzykowych w tekturowym pudełku.
Działanie / właściwości

Obniżanie ciśnienia tętniczego.

Zastosowanie

Leczenie nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów.

Przeciwwskazania
  • uczulenie na telmisartan lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku,
  • uczulenie na hydrochlorotiazyd lub inne leki pochodne sulfonamidów,
  • uczulenie na amlodypinę lub inne leki z grupy antagonistów wapnia,
  • ciąża,
  • ciężka choroba wątroby, taka jak zastój żółci lub zwężenie dróg żółciowych (zaburzenia odpływu żółci z wątroby i pęcherzyka żółciowego) lub jakakolwiek inna ciężka choroba wątroby,
  • ciężka choroba nerek lub bezmocz (mniej niż 100 ml moczu na dobę).
  • małe stężenie potasu lub duże stężenia wapnia we krwi, które nie ulegają poprawie na skutek leczenia,
  • cukrzyca lub zaburzenia czynności nerek i leczenie lekiem obniżającym ciśnienie krwi zawierającym aliskiren,
  • bardzo niskie ciśnienie tętnicze (ciężkie niedociśnienie),
  • zwężenie zastawki aortalnej serca (zwężenie zastawki aorty) lub wstrząs kardiogenny,
  • niewydolność serca po ostrym zawale serca.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
  • przed rozpoczęciem leczenia Tolutris należy omówić z lekarzem wszystkie choroby i stany zdrowia,
  • szczególnie: niskie ciśnienie (zwłaszcza przy odwodnieniu, biegunce, wymiotach, diecie ubogosolnej lub dializach),
  • ciężkie nadciśnienie (przełom nadciśnieniowy),
  • choroby nerek lub przeszczep nerki,
  • zwężenie tętnic nerkowych,
  • choroby wątroby,
  • choroby serca (niewydolność, niedawny zawał),
  • cukrzyca,
  • dna moczanowa,
  • zwiększony aldosteron (zatrzymanie soli i wody),
  • toczeń rumieniowaty układowy (SLE),
  • nowotwory skóry w wywiadzie lub nowe zmiany skórne (hydrochlorotiazyd może zwiększać ryzyko),
  • ryzyko zaburzeń widzenia i bólu oczu (rzadkie działanie hydrochlorotiazydu – wymaga pilnej konsultacji),
  • wcześniejsze problemy płucne po hydrochlorotiazydzie (np. duszność, zapalenie płuc, płyn w płucach),
  • wiek podeszły (szczególna ostrożność przy zwiększaniu dawki),

 

Leki wymagające poinformowania lekarza:

  • digoksyna,
  • inhibitory ACE (np. enalapryl, lizynopryl, ramipryl),
  • aliskiren,

 

Możliwe zaburzenia elektrolitowe (objawy):

  • suchość w ustach, osłabienie, senność, niepokój, nudności, wymioty, skurcze mięśni, zmęczenie, szybkie tętno,

 

Inne ważne informacje:

  • ból brzucha, nudności, wymioty lub biegunka wymagają kontaktu z lekarzem,
  • nadwrażliwość na słońce (oparzenia, pęcherze, obrzęk, zaczerwienienie) należy zgłosić,
  • przed operacją lub znieczuleniem trzeba poinformować lekarza o leczeniu,
  • lek może być mniej skuteczny u osób rasy czarnej,
  • konieczne mogą być regularne kontrole nerek, ciśnienia i elektrolitów,
  • nie zaleca się stosowania u osób <18 lat,
  • zawiera laktozę i śladowe ilości sodu (uznany za „wolny od sodu”).
Działania niepożądane / Skutki uboczne

Bardzo często (częściej niż u 1 na 10 pacjentów):

  • Zmniejszenie stężenia potasu we krwi,
  • zwiększenie stężenia lipidów we krwi,
  • zatrzymanie płynów w organizmie (obrzęk).

 

Często (nie więcej niż u 1 na 10 pacjentów):

  • Zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi,
  • małe stężenie sodu,
  • małe stężenie magnezu we krwi,
  • zmniejszenie apetytu,
  • zawroty głowy,
  • senność,
  • ból głowy,
  • zaburzenia widzenia,
  • kołatanie serca (świadomość rytmu serca),
  • nagłe obniżenie ciśnienia tętniczego krwi podczas wstawania,
  • zaczerwienienie, zwłaszcza twarzy,
  • skrócenie oddechu (duszność),
  • biegunka,
  • ból brzucha,
  • zaparcia,
  • niestrawność,
  • wymioty,
  • nudności,
  • zmiana rytmu wypróżnień,
  • wysypka,
  • pokrzywka,
  • kurcze mięśni (skurcze nóg),
  • obrzęk kostek,
  • zaburzenia erekcji (niezdolność do uzyskania lub utrzymania erekcji),
  • osłabienie, zmęczenie.
Możliwe interakcje z
  • Możliwe interakcje z:
  • preparatami litu, stosowanymi w leczeniu niektórych rodzajów depresji,
  • lekami związanymi z występowaniem małego stężenia potasu we krwi (hipokaliemią), takimi jak inne leki moczopędne (tabletki odwadniające), leki przeczyszczające (np. olej rycynowy), kortykosteroidy (np. prednizon), ACTH (hormon adrenokortykotropowy), amfoterycyna (lek przeciwgrzybiczy), karbenoksolon (stosowany w leczeniu owrzodzeń jamy ustnej), sól sodowa penicyliny G (antybiotyk), kwas salicylowy oraz jego pochodne,
  • lekami mogącymi podwyższać stężenie potasu we krwi, np. lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, suplementami potasu, substytutami soli zawierającymi potas, inhibitorami ACE, cyklosporyną (lek immunosupresyjny) i innymi produktami leczniczymi, np. heparyną sodową (lek przeciwzakrzepowy),
  • lekami, na które wpływają zmiany stężenia potasu we krwi, takimi jak leki nasercowe (np. digoksyna), leki regulujące częstość akcji serca (np. chinidyna, dyzopyramid, amiodaron, sotalol), leki stosowane w zaburzeniach psychicznych (np. tiorydazyna, chlorpromazyna, lewomepromazyna), a także niektóre antybiotyki (np. sparfloksacyna, pentamidyna) lub leki stosowane w terapii odczynów alergicznych (np. terfenadyna),
  • lekami stosowanymi w cukrzycy (insulina lub leki doustne, takie jak metformina),
  • cholestyraminą, kolestypolem lub symwastatyną, lekami obniżającymi stężenie tłuszczów we krwi,
  • lekami podwyższającymi ciśnienie krwi, takimi jak noradrenalina,
  • lekami zwiotczającymi mięśnie, takimi jak tubokuraryna,
  • suplementami wapnia i (lub) witaminy D,
  • lekami o działaniu antycholinergicznym (stosowanymi w zaburzeniach takich jak skurcze przewodu pokarmowego, pęcherza, astma, choroba lokomocyjna, skurcze mięśni, choroba Parkinsona oraz wspomagająco przy znieczuleniu), takimi jak atropina i biperyden,
  • amantadyną (lek stosowany w chorobie Parkinsona oraz w leczeniu lub zapobieganiu niektórych chorób wirusowych),
  • innymi lekami stosowanymi w leczeniu nadciśnienia, kortykosteroidami, lekami przeciwbólowymi (np. niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, NLPZ), lekami stosowanymi w leczeniu nowotworów, dny moczanowej lub zapalenia stawów,
  • inhibitorami ACE lub aliskirenem,
  • ketokonazolem, itrakonazolem (lekami przeciwgrzybiczymi),
  • rytonawirem, indynawirem, nelfinawirem (inhibitorami proteazy stosowanymi w leczeniu HIV),
  • ryfampicyną, erytromycyną, klarytromycyną (antybiotykami stosowanymi w zakażeniach bakteryjnych),
  • zielem dziurawca,
  • werapamilem i diltiazemem (lekami stosowanymi w chorobach serca),
  • dantrolenem (wlewem stosowanym w ciężkich zaburzeniach temperatury ciała),
  • takrolimusem, syrolimusem, temsyrolimusem i ewerolimusem (lekami hamującymi układ odpornościowy),
  • baklofenem i amifostyną,
  • alkoholem, barbituranami, opioidowymi lekami przeciwbólowymi oraz lekami przeciwdepresyjnymi,
  • niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), np. kwasem acetylosalicylowym lub ibuprofenem.
Ciąża

Nie zaleca się stosowania leku Tolutris podczas ciąży i nie wolno go stosować po trzecim miesiącu ciąży, ponieważ może poważnie zaszkodzić dziecku, jeśli jest stosowany po trzecim miesiącu ciąży.

Karmienie piersią

Nie zaleca się stosowania leku Tolutris podczas karmienia piersią. 

Dzieci

Nie zaleca się stosowania leku Tolutris u dzieci i młodzieży w wieku do 18 lat.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

Jeśli lek powoduje nudności, zawroty głowy, zmęczenie lub ból głowy, nie należy prowadzić pojazdów i obsługiwać maszyn; należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Działanie i właściwości

Jak działa lek Tolutris?

Tolutris działa trójtorowo:

  • telmisartan blokuje działanie angiotensyny II i rozszerza naczynia krwionośne,
  • amlodypina rozluźnia i poszerza naczynia,
  • hydrochlorotiazyd zwiększa wydalanie wody i sodu z organizmu,

co razem prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego.

Zastosowanie / wskazania

Kiedy stosuje się lek Tolutris?

Tolutris stosuje się w leczeniu nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, u których ciśnienie jest już dobrze kontrolowane dzięki jednoczesnemu stosowaniu telmisartanu, amlodypiny i hydrochlorotiazydu w takich samych dawkach jak w leku złożonym.

Dawkowanie

Jak stosować lek Tolutris?

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

  • Zalecana dawka leku Tolutris to jedna tabletka na dobę.
  • Należy starać się przyjmować tabletkę o tej samej porze każdego dnia.
  • Tolutris można przyjmować przed posiłkiem lub po posiłku.
  • Tabletki należy połknąć, popijając wodą lub napojem bezalkoholowym.
  • Ważne jest, aby lek Tolutris przyjmować każdego dnia, dopóki lekarz nie zaleci inaczej.
  • Nie należy stosować leku Tolutris z sokiem grejpfrutowym.

  

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku

  • Jeżeli przez pomyłkę zostanie przyjęta zbyt duża liczba tabletek, mogą pojawić się takie objawy, jak niskie ciśnienie krwi i przyspieszenie akcji serca. Zgłaszano także przypadki spowolnienia akcji serca, światłowstrętu, zawrotów głowy, wymiotów, pogorszenia czynności nerek, w tym niewydolności nerek.
  • W przypadku bardzo znacznego obniżenia ciśnienia może wystąpić wstrząs. Skóra staje się wówczas chłodna i wilgotna, a pacjent może stracić przytomność.
  • W razie przyjęcia zbyt wielu tabletek leku Tolutris należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
  • Z powodu zawartości hydrochlorotiazydu może także wystąpić wyraźnie niskie ciśnienie krwi i małe stężenia potasu we krwi, co może doprowadzić do nudności, senności i skurczów mięśni i (lub) nieregularne bicie serca związane z jednoczesnym stosowaniem leków, takich jak glikozydy naparstnicy oraz niektórych leków antyarytmicznych. Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą albo z najbliższym szpitalnym oddziałem doraźnej pomocy medycznej.
  • Nawet do 24-48 godzin po przyjęciu leku może wystąpić duszność spowodowana nadmiarem płynu gromadzącym się w płucach (obrzęk płuc).

 

Pominięcie zastosowania leku

  • Należy zachować spokój.
  • Jeśli pacjent zapomni przyjąć dawkę leku, powinien zażyć go niezwłocznie po przypomnieniu sobie, tego samego dnia.
  • Jeżeli tabletka nie zostanie przyjęta jednego dnia, należy przyjąć zwykle stosowaną dawkę następnego dnia.
  • Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

 

Przerwanie stosowania leku

  • Lekarz poinformuje pacjenta o czasie leczenia.
  • Jeśli pacjent zaprzestanie stosowania leku, zanim zaleci to lekarz, może nastąpić nawrót choroby.

 

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty

Przeciwwskazania

Kiedy nie stosować leku Tolutris?

  • Jeśli pacjent ma uczulenie na telmisartan lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku.
  • Jeśli pacjent ma uczulenie na hydrochlorotiazyd lub inne leki pochodne sulfonamidów.
  • Jeśli pacjent ma uczulenie na amlodypinę lub inne leki z grupy antagonistów wapnia.
  • Po trzecim miesiącu ciąży. (Również należy unikać stosowania leku Tolutris we wczesnym okresie ciąży – patrz punkt „Ciąża”).
  • Jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba wątroby, taka jak zastój żółci lub zwężenie dróg żółciowych (zaburzenia odpływu żółci z wątroby i pęcherzyka żółciowego) lub jakakolwiek inna ciężka choroba wątroby.
  • Jeśli pacjent ma ciężką chorobę nerek lub bezmocz (mniej niż 100 ml moczu na dobę).
  • Jeśli lekarz stwierdzi występowanie małego stężenia potasu lub dużego stężenia wapnia we krwi, które nie ulegają poprawie na skutek leczenia.
  • Jeśli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i jest leczony lekiem obniżającym ciśnienie krwi zawierającym aliskiren.
  • Jeśli u pacjenta występuje bardzo niskie ciśnienie tętnicze (ciężkie niedociśnienie).
  • Jeśli u pacjenta występuje zwężenie zastawki aortalnej serca (zwężenie zastawki aorty) lub wstrząs kardiogenny (stan, w którym serce nie jest w stanie dostarczyć do organizmu odpowiedniej ilości krwi).
  • Jeśli u pacjenta występuje niewydolność serca po ostrym zawale serca.

Jeżeli którakolwiek powyższa sytuacja dotyczy pacjenta, należy poinformować lekarza lub farmaceutę, przed zażyciem leku Tolutris.

Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta.  

Działania niepożądane / skutki uboczne

Jak każdy lek, lek Tolutris może wywołać skutki uboczne, jednak nie wystąpią one u każdego pacjenta. 

Niektóre działania niepożądane mogą być ciężkie i wymagają natychmiastowej pomocy medycznej:

W przypadku wystąpienia któregokolwiek z następujących objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem:

  • posocznica (często nazywana zatruciem krwi, będąca ciężkim zakażeniem, z reakcją zapalną całego organizmu, która może zakończyć się zgonem) (może wystąpić u nie więcej niż u 1 na 1000 pacjentów);
  • ciężkie reakcje skórne, w tym silna wysypka, pokrzywka, zaczerwienienie skóry całego ciała, silny świąd, powstawanie pęcherzy, złuszczanie się i obrzęk skóry, zapalenie błony śluzowej (zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry) (może wystąpić u nie więcej niż u 1 na 10 000 pacjentów);
  • nagły obrzęk skóry i błon śluzowych (obrzęk naczynioruchowy) (może wystąpić u nie więcej niż u 1 na 1000 pacjentów);
  • obrzęk powiek, twarzy lub warg (obrzęk Quinckego) (może wystąpić u nie więcej niż u 1 na 10 000 pacjentów);
  • tworzenie się pęcherzy i złuszczanie się zewnętrznej warstwy skóry (toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka) (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych);
  • zawał serca (może wystąpić u nie więcej niż u 1 na 10 000 pacjentów);
  • zaburzenia rytmu serca (może wystąpić u nie więcej niż u 1 na 100 pacjentów);
  • zapalenie trzustki, które może spowodować silny ból w nadbrzuszu, promieniujący do pleców, z towarzyszącym bardzo złym samopoczuciem (może wystąpić u nie więcej niż u 1 na 10 000 pacjentów).

 

Możliwe działania niepożądane leku Tolutris:

Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 pacjentów):

  • Zmniejszenie stężenia potasu we krwi,
  • zwiększenie stężenia lipidów we krwi,
  • zatrzymanie płynów w organizmie (obrzęk).

 

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż u 1 na 10 pacjentów):

  • Zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi,
  • małe stężenie sodu,
  • małe stężenie magnezu we krwi,
  • zmniejszenie apetytu,
  • zawroty głowy,
  • senność,
  • ból głowy,
  • zaburzenia widzenia,
  • kołatanie serca (świadomość rytmu serca),
  • nagłe obniżenie ciśnienia tętniczego krwi podczas wstawania,
  • zaczerwienienie, zwłaszcza twarzy,
  • skrócenie oddechu (duszność),
  • biegunka,
  • ból brzucha,
  • zaparcia,
  • niestrawność,
  • wymioty,
  • nudności,
  • zmiana rytmu wypróżnień,
  • wysypka,
  • pokrzywka,
  • kurcze mięśni (skurcze nóg),
  • obrzęk kostek,
  • zaburzenia erekcji (niezdolność do uzyskania lub utrzymania erekcji),
  • osłabienie, zmęczenie.

 

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż u 1 na 100 pacjentów):

  • Zakażenie górnych dróg oddechowych (np. ból gardła, zapalenie zatok, przeziębienie),
  • zakażenia dróg moczowych,
  • niedobór czerwonych krwinek (niedokrwistość),
  • spowolnienie akcji serca,
  • zwiększenie stężenia potasu we krwi,
  • lęk,
  • depresja,
  • bezsenność,
  • omdlenia,
  • uczucie mrowienia i drętwienia (parestezje),
  • drżenie,
  • zaburzenia smaku,
  • brak odczuwania bólu,
  • uczucie wirowania (zawroty głowy),
  • dzwonienie w uszach,
  • szybkie bicie serca (tachykardia),
  • spowolnione bicie serca (bradykardia),
  • niskie ciśnienie krwi,
  • kaszel,
  • kichanie i (lub) katar spowodowane zapaleniem błony śluzowej nosa,
  • suchość błon śluzowych w jamie ustnej,
  • wzdęcia,
  • swędzenie,
  • wzmożona potliwość,
  • wypadanie włosów,
  • czerwone plamy na skórze, przebarwienia na skórze,
  • rozległa wysypka,
  • ból pleców,
  • ból mięśni,
  • zaburzenia czynności nerek, w tym ostra niewydolność nerek,
  • zaburzenia w oddawaniu moczu, wzmożona potrzeba oddawania moczu w nocy, zwiększona częstość oddawania moczu,
  • dyskomfort lub powiększenie piersi u mężczyzn,
  • ból w klatce piersiowej,
  • ból,
  • złe samopoczucie,
  • zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi,
  • zwiększone stężenie kreatyniny we krwi,
  • zwiększenie lub zmniejszenie masy ciała.

 

Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż u 1 na 1000 pacjentów):

  • Zapalenie płuc (zapalenie oskrzeli), gardła, i (lub) zatok,
  • zwiększenie liczby białych krwinek (eozynofilia),
  • zmniejszenie liczby płytek krwi (małopłytkowość), przez co wzrasta ryzyko wystąpienia krwawień lub siniaków (niewielkie, fioletowo-czerwone zmiany na skórze lub w innych tkankach, spowodowane przez krwawienie),
  • ciężkie reakcje alergiczne (np. nadwrażliwość, ostra reakcja anafilaktyczna/wstrząs, osutka polekowa),
  • małe stężenia cukru we krwi (u pacjentów z cukrzycą),
  • duże stężenie wapnia we krwi,
  • duże stężenie cukru we krwi (hiperglikemia),
  • zaburzenia snu,
  • dezorientacja,
  • niewyraźne widzenie,
  • obrzęk płuc,
  • zapalenie błony śluzowej żołądka,
  • podrażnienie żołądka,
  • nieprawidłowa czynność wątroby,
  • żółtaczka,
  • nadmiar substancji żółciowych we krwi (zastój żółci),
  • zaczerwienienie skóry (rumień), wyprysk (choroba skóry),
  • wysypka polekowa,
  • toksyczna wysypka skórna,
  • reakcje nadwrażliwości na światło,
  • ból kończyn (ból nóg),
  • ból ścięgien (objawy imitujące zapalenie ścięgien),
  • toczeń rumieniowaty układowy (choroba, w której organizm jest atakowany przez własny układ odpornościowy),
  • obecność cukrów w moczu (glukozuria), objawy grypopodobne, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych lub fosfokinazy kreatynowej we krwi, zmniejszone stężenie hemoglobiny (białka krwi).

 

Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić do 1 na 10 000 pacjentów):

  • Zmniejszona liczba białych krwinek (leukopenia, agranulocytoza),
  • nieprawidłowy rozpad czerwonych krwinek (niedokrwistość hemolityczna),
  • nieprawidłowa czynność szpiku kostnego,
  • reakcje alergiczne,
  • wzrost pH ze względu na małe stężenie chlorków we krwi (zaburzenie równowagi kwasowozasadowej, alkaloza hipochloremiczna),
  • zwiększenie napięcia mięśniowego,
  • zaburzenia dotyczące nerwów, co może powodować osłabienie mięśni, mrowienie lub drętwienie,
  • zapalenie naczyń krwionośnych (martwicze zapalenie naczyń),
  • postępujące bliznowacenie tkanki płucnej (śródmiąższowa choroba płuc)*,
  • ostra niewydolność oddechowa (objaw to: ciężka duszność),
  • obrzęk dziąseł,
  • zaburzenia czynności wątroby,
  • zespół toczniopodobny (choroba naśladująca toczeń rumieniowaty układowy, w którym organizm jest atakowany przez własny układ odpornościowy),
  • powstawanie pęcherzy na wargach, oczach lub ustach,
  • łuszczenie się skóry,
  • gorączka (możliwe objawy rumienia wielopostaciowego).

* Zgłaszano przypadki śródmiąższowej choroby płuc, pozostające w związku czasowym z przyjmowaniem telmisartanu. Nie ustalono jednak związku przyczynowego.

 

Działania niepożądane o nieznanej częstości występowania (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

  • Nowotwory złośliwe skóry i warg (nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry),
  • zmniejszenie liczby krwinek (niedokrwistość aplastyczna),
  • drżenie,
  • usztywnienie postawy,
  • maskowatość twarzy,
  • spowolnione ruchy i pociąganie nogami w czasie chodzenia,
  • chwiejny chód,
  • ograniczenie widzenia i ból oczu z powodu wysokiego ciśnienia (prawdopodobnie objawy gromadzenia się płynu w unaczynionej błonie otaczającej oko nadmiernego nagromadzenia płynu między naczyniówką a twardówką – lub ostrej krótkowzroczności lub ostrej jaskry z zamkniętym kątem przesączania),
  • obrzęk naczynioruchowy jelit
  • po zastosowaniu podobnych produktów występował obrzęk w jelicie z takimi objawami jak ból brzucha, nudności, wymioty i biegunka.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Tolutris należy omówić to z lekarzem, jeśli u pacjenta występują lub występowały którekolwiek z poniższych stanów lub chorób:

  • niskie ciśnienie tętnicze krwi (niedociśnienie), którego prawdopodobieństwo wystąpienia jest większe, jeśli pacjent jest odwodniony (z nadmierną utratą wody z organizmu) lub ma niedobór soli, z powodu stosowania leków moczopędnych (tabletek odwadniających), diety ubogosolnej, biegunki, wymiotów lub hemodializy;
  • znaczne zwiększenie ciśnienia krwi (przełom nadciśnieniowy); 
  • choroba nerek lub przeszczep nerki;
  • zwężenie tętnicy nerkowej (zwężenie naczyń krwionośnych jednej czynnej nerki lub obu nerek);
  • choroba wątroby;
  • problemy dotyczące serca, w tym niewydolność serca i niedawno przebyty zawał serca;
  • cukrzyca;
  • dna moczanowa;
  • zwiększone stężenie aldosteronu (zatrzymanie wody i soli w organizmie łącznie z zaburzeniem równowagi elektrolitowej);
  • toczeń rumieniowaty układowy (zwany również „toczniem” lub „SLE”), choroba, w przebiegu której układ odpornościowy atakuje własny organizm;
  • jeśli w przeszłości u pacjenta wystąpił nowotwór złośliwy skóry lub jeśli w trakcie leczenia pojawi się nieoczekiwana zmiana skórna. Leczenie hydrochlorotiazydem, zwłaszcza dużymi dawkami przez dłuższy czas, może zwiększyć ryzyko niektórych rodzajów nowotworów złośliwych skóry i warg (nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry). Podczas przyjmowania leku Tolutris należy chronić skórę przed działaniem światła słonecznego i promieniowaniem UV.
  • substancja czynna hydrochlorotiazyd może powodować rzadkie reakcje powodujące ograniczenie widzenia i ból oczu. Mogą to być objawy gromadzenia się płynu w unaczynionej błonie otaczającej oko (nadmiernego nagromadzenia płynu między naczyniówką a twardówką) lub zwiększonego ciśnienia w gałce ocznej, które mogą się pojawić w ciągu kilku godzin do kilku tygodni od przyjęcia leku Tolutris. Nieleczone mogą prowadzić do trwałego uszkodzenia wzroku. Jeśli wcześniej wystąpiło uczulenie na penicylinę lub sulfonamidy, pacjent może być bardziej narażony na rozwój tej choroby.
  • jeśli w przeszłości po przyjęciu hydrochlorotiazydu u pacjenta występowały problemy z oddychaniem lub dotyczące płuc (w tym zapalenie płuc lub gromadzenie się płynu w płucach). Jeśli po przyjęciu leku Tolutris u pacjenta wystąpi ciężka duszność lub trudności z oddychaniem, należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną.
  • jeśli pacjent jest w podeszłym wieku i konieczne jest zwiększenie dawki.

 

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Tolutris należy poinformować lekarza, jeśli pacjent przyjmuje:

  • digoksynę,
  • którykolwiek z poniższych leków stosowanych w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi:
    • inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE) (ang. Angiotensin Converting Enzyme Inhibitors, ACE) (na przykład enalapryl, lizynopryl, ramipryl), w szczególności jeśli pacjent ma zaburzenia czynności nerek związane z cukrzycą,
    • aliskiren.

 

Leczenie hydrochlorotiazydem może prowadzić do zaburzenia równowagi elektrolitów w organizmie. Typowe objawy zaburzenia gospodarki płynowej lub elektrolitowej to: suchość błony śluzowej w jamie ustnej, osłabienie, letarg, senność, niepokój, bóle lub skurcze mięśniowe, nudności (mdłości), wymioty, zmęczenie mięśni oraz nieprawidłowo przyspieszone tętno (szybciej niż 100 uderzeń na minutę). W przypadku wystąpienia któregokolwiek z powyższych objawów należy poinformować lekarza.

Jeśli po przyjęciu leku Tolutris u pacjenta wystąpi ból brzucha, nudności, wymioty lub biegunka, należy omówić to z lekarzem. Lekarz podejmie decyzję o dalszym leczeniu. Nie należy samodzielnie podejmować decyzji o przerwaniu przyjmowania leku Tolutris.

Należy również poinformować lekarza o wystąpieniu nadwrażliwości skóry na światło słoneczne w postaci oparzeń słonecznych (np. zaczerwienienie, swędzenie, obrzęk, powstawanie pęcherzy) pojawiających się szybciej niż zazwyczaj.

W przypadku planowanego zabiegu chirurgicznego lub znieczulenia należy poinformować lekarza o przyjmowaniu leku Tolutris.

Tolutris może mniej skutecznie obniżać ciśnienie tętnicze u osób rasy czarnej.

Lekarz prowadzący może monitorować czynność nerek, ciśnienie krwi oraz stężenie elektrolitów (np. potasu) we krwi w regularnych odstępach.

Patrz także informacje pod nagłówkiem „Kiedy nie stosować leku Tolutris”.

 

Dzieci i młodzież

Nie zaleca się stosowania leku Tolutris u dzieci i młodzieży w wieku do 18 lat.

 

Lek Tolutris zawiera laktozę i sód

  • Lek zawiera laktozę. Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
  • Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

 

Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta. 

Tolutris a ciąża

  • Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. 
  • Zazwyczaj lekarz zaleci zaprzestanie stosowania leku Tolutris przed planowaną ciążą lub natychmiast po stwierdzeniu ciąży i zaleci inny lek zamiast leku Tolutris.
  • Nie zaleca się stosowania leku Tolutris podczas ciąży i nie wolno go stosować po trzecim miesiącu ciąży, ponieważ może poważnie zaszkodzić dziecku, jeśli jest stosowany po trzecim miesiącu ciąży.

Tolutris a karmienie piersią

  • Jeśli pacjentka karmi piersią, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. 
  • Nie zaleca się stosowania leku Tolutris podczas karmienia piersią. 
  • Wykazano, że małe ilości amlodypiny przenikają do mleka ludzkiego.
  • Lekarz może wybrać inne leczenie w trakcie karmienia piersią.

Interakcje

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Lekarz może zdecydować o zmianie dawki tych leków lub o podjęciu innych środków ostrożności. W niektórych przypadkach konieczne może być odstawienie któregoś z leków. Dotyczy to zwłaszcza jednoczesnego przyjmowania razem z lekiem Tolutris niżej wymienionych leków: -

  • preparaty litu, stosowane w leczeniu niektórych rodzajów depresji; - leki związane z występowaniem małego stężenia potasu we krwi (hipokaliemia), tak jak inne leki moczopędne (tabletki odwadniające), leki przeczyszczające (np. olej rycynowy), kortykosteroidy (np. prednizon), ACTH (hormon adrenokortykotropowy), amfoterycyna (lek przeciwgrzybiczy), karbenoksolon (stosowany w leczeniu owrzodzeń jamy ustnej), sól sodowa penicyliny G (antybiotyk), kwas salicylowy oraz jego pochodne;
  • leki mogące podwyższać stężenie potasu we krwi, np. leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu, substytuty soli zawierające potas, inhibitory ACE, cyklosporyna (lek immunosupresyjny) i inne produkty lecznicze, np. heparyna sodowa (lek przeciwzakrzepowy);
  • leki, na które wpływają zmiany stężenia potasu we krwi, takie jak leki nasercowe (np. digoksyna) czy też leki regulujące częstość akcji serca (np. chinidyna, dyzopyramid, amiodaron, sotalol), leki używane w leczeniu zaburzeń psychicznych (np. tiorydazyna, chlorpromazyna, lewomepromazyna) oraz inne leki, takie jak niektóre antybiotyki (np. sparfloksacyna, pentamidyna) lub pewne leki stosowane w terapii odczynów (reakcji) alergicznych (np. terfenadyna);
  • leki stosowane w cukrzycy (insulina lub leki doustne, takie jak metformina);
  • cholestyramina, kolestypol lub symwastatyna, leki obniżające stężenie tłuszczów we krwi;
  • leki podwyższające ciśnienie krwi, takie jak noradrenalina;
  • leki zwiotczające mięśnie, takie jak tubokuraryna;
  • suplementy wapnia i (lub) witaminy D;
  • leki o działaniu antycholinergicznym (stosowane w leczeniu szeregu zaburzeń, takich jak stany skurczowe w obrębie przewodu pokarmowego, skurcze pęcherza moczowego, astma, choroba lokomocyjna, skurcze mięśni, choroba Parkinsona, oraz wspomagająco przy znieczuleniu), takie jak atropina i biperyden;
  • amantadyna (lek stosowany w chorobie Parkinsona, a także w leczeniu lub zapobieganiu pewnych chorób wirusowych);
  • pozostałe leki stosowane w leczeniu nadciśnienia, kortykosteroidy, leki przeciwbólowe (np. niesteroidowe leki przeciwzapalne, NLPZ), leki stosowane w leczeniu nowotworów, dny moczanowej lub zapalenia stawów;
  • przyjmowanie inhibitora ACE lub aliskirenu (patrz także informacje pod nagłówkiem „Kiedy nie stosować leku Tolutris” oraz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”);
  • ketokonazol, itrakonazol (leki przeciwgrzybicze);
  • rytonawir, indynawir, nelfinawir (tzw. inhibitory proteazy stosowane w leczeniu zakażenia wirusem HIV);
  • fampicyna, erytromycyna, klarytromycyna (antybiotyki stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych);
  • ziele dziurawca;
  • werapamil, diltiazem (leki stosowane w chorobach serca);
  • dantrolen (wlew stosowany w ciężkich zaburzeniach temperatury ciała);
  • takrolimus, syrolimus, temsyrolimus i ewerolimus (leki hamujące układ odpornościowy pacjenta)

 

Tolutris może nasilać działanie obniżające ciśnienie krwi innych leków stosowanych w leczeniu nadciśnienia lub leków, które mogą wywołać zmniejszenie ciśnienia krwi (np. baklofen, amifostyna). Ponadto niskie ciśnienie krwi mogą dodatkowo zmniejszyć: alkohol, barbiturany, opioidowe leki przeciwbólowe lub leki przeciwdepresyjne. Objawem są zawroty głowy przy wstawaniu. W razie konieczności dawki innego leku przyjmowanego przez pacjenta podczas przyjmowania leku Tolutris, należy poradzić się lekarza.

Działanie leku Tolutris może być osłabione w przypadku jednoczesnego stosowania NLPZ (niesteroidowych leków przeciwzapalnych, np. kwasu acetylosalicylowego lub ibuprofenu.

 

Tolutris z jedzeniem i alkoholem

  • Lek Tolutris można przyjmować z pokarmem lub niezależnie od posiłków.
  • Należy unikać alkoholu do czasu rozmowy z lekarzem. Alkohol może dodatkowo obniżyć ciśnienie krwi i (lub) nasilić ryzyko zawrotów głowy lub omdlenia.
  • Pacjenci stosujący lek Tolutris nie powinni spożywać soku grejpfrutowego ani grejpfrutów, ponieważ mogą one spowodować zwiększenie stężenia substancji czynnej - amlodypiny we krwi, co w rezultacie może wywołać nieprzewidziane nasilenie działania leku Tolutris, obniżającego ciśnienie tętnicze.

Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta. 

Tolutris a alkohol

Należy unikać alkoholu do czasu rozmowy z lekarzem. Alkohol może dodatkowo obniżyć ciśnienie krwi i (lub) nasilić ryzyko zawrotów głowy lub omdlenia.

Tolutris a prowadzenie pojazdów

  • Tolutris może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
  • Jeśli lek powoduje nudności, zawroty głowy, zmęczenie lub ból głowy, nie należy prowadzić pojazdów i obsługiwać maszyn; należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Przechowywanie

Jak przechowywać lek Tolutris?

  • Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
  • Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem i wilgocią.
  • Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania produktu leczniczego.
baner-i-colgate-elmex-08-06-2026-8016
baner-i-novamed-novama-08-06-2026-8048
baner-i-lekam-maglek-08-06-2026-8018