baner-l-magnapharm-excilor-13-07-2026-8325
baner-l-svr-13-07-2026-8321
baner-l-galderma-cetaphil-13-07-2026-8311
baner-l-oleofarm-destresan-13-07-2026-8313
Zadenvi (Denosumab)

Zadenvi (Denosumab)

ZADENVI 60 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułkostrzykawce to lek na receptę zawierający denosumab, białko, które zaburza działanie innego białka w celu leczenia utraty tkanki kostnej i osteoporozy. Lek stosuje się w leczeniu osteoporozy u kobiet po menopauzie i u mężczyzn ze zwiększonym ryzykiem złamań kości, a także w leczeniu utraty masy kostnej u określonych grup pacjentów. ZADENVI jest podawany jako pojedyncze wstrzyknięcie podskórne raz na 6 miesięcy.

Zarezerwuj w aptece
Odbiór tylko w aptece
Lek na receptę jest wyłączony ze sprzedaży wysyłkowej. Może być sprzedawany jedynie w aptekach stacjonarnych. Cenę rekomendowaną oraz dostępność sprawdzisz w "zarezerwuj w aptece".

Spis treści

Podstawowe informacje
Działanie i właściwości
Zastosowanie / wskazania
Dawkowanie
Przeciwwskazania
Działania niepożądane / skutki uboczne
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Zadenvi a ciąża
Zadenvi a karmienie piersią
Interakcje
Zadenvi a alkohol
Zadenvi a prowadzenie pojazdów
Przechowywanie
NazwaZadenvi
Nazwa międzynarodowaDenosumab
Kategoria dostępnościLeki na receptę
Dawka

60 mg

PostaćRoztwór do wstrzykiwań w ampułkostrzykawce
Skład - substancja czynna

denosumab

Skład - substancje pomocnicze
  • kwas octowy lodowaty
  • sodu wodorotlenek
  • sorbitol (E 420)
  • polisorbat 20
  • woda do wstrzykiwań
Dostępne opakowania

1 ampułkostrzykawka 1 ml

Działanie / właściwości

Zaburza działanie białka uczestniczącego w utracie tkanki kostnej i osteoporozie, wzmacnia kości i zmniejsza ich podatność na złamania

Zastosowanie
  • leczenie osteoporozy u kobiet po menopauzie i u mężczyzn ze zwiększonym ryzykiem złamań kości w celu zmniejszenia ryzyka złamań kręgosłupa, innych kości oraz złamań w obrębie biodra
  • leczenie utraty masy kostnej spowodowanej zmniejszeniem stężenia testosteronu w wyniku zabiegu chirurgicznego lub stosowania leków u pacjentów z rakiem gruczołu krokowego
  • leczenie utraty masy kostnej związanej z długoterminowym leczeniem glikokortykosteroidami u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem złamań
Przeciwwskazania
  • małe stężenie wapnia we krwi, czyli hipokalcemia
  • uczulenie na denosumab lub którykolwiek z pozostałych składników leku
Ostrzeżenia i środki ostrożności
  • ryzyko zakażenia skóry, w tym zapalenia tkanki łącznej
  • konieczność przyjmowania wapnia i witaminy D podczas leczenia
  • ryzyko małego stężenia wapnia we krwi
  • konieczność sprawdzenia stężenia wapnia we krwi przed każdą dawką oraz u pacjentów z predyspozycją do hipokalcemii w ciągu dwóch tygodni po podaniu dawki początkowej
  • poważne problemy z nerkami, niewydolność nerek lub dializoterapia
  • przyjmowanie glikokortykosteroidów, takich jak prednizolon lub deksametazon
  • ryzyko martwicy kości szczęki
  • problemy z jamą ustną lub zębami, choroba dziąseł lub planowane usunięcie zęba
  • brak rutynowych przeglądów stomatologicznych
  • palenie papierosów
  • wcześniejsze leczenie bisfosfonianami
  • przyjmowanie kortykosteroidów
  • rak
  • konieczność utrzymywania prawidłowej higieny jamy ustnej i rutynowych przeglądów stomatologicznych
  • planowane lub trwające leczenie stomatologiczne
  • ryzyko nietypowych złamań kości udowej
  • nowy lub nietypowy ból biodra, pachwiny lub uda
  • lek jest dodatkowo monitorowany
  • polisorbaty mogą powodować reakcje alergiczne
Działania niepożądane / Skutki uboczne

Bardzo częste działania niepożądane (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 pacjentów):

  • bóle kości, stawów i (lub) mięśni, które czasami mogą być silne,
  • ból ramion lub nóg (ból kończyn).

Częste działania niepożądane (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 pacjentów):

  • bolesne oddawanie moczu, częste oddawanie moczu, obecność krwi w moczu, niezdolność
  • utrzymania moczu,
  • zakażenie górnych dróg oddechowych,
  • ból, mrowienie i drętwienie przemieszczające się w dół nóg (rwa kulszowa),
  • zaparcia,
  • dolegliwości brzuszne,
  • wysypka,
  • choroba skóry objawiająca się swędzeniem, zaczerwienieniem i (lub) suchością (egzema),
  • utrata włosów (łysienie).
Możliwe interakcje z

Inne leki zawierające denosumab.

Ciąża

Lek ZADENVI nie jest zalecany do stosowania u kobiet w ciąży, a kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne metody antykoncepcyjne podczas leczenia oraz przez co najmniej 5 miesięcy po zakończeniu przyjmowania leku.

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy lek ZADENVI przenika do mleka kobiet karmiących piersią, dlatego lekarz pomoże podjąć decyzję o przerwaniu karmienia piersią albo przerwaniu stosowania leku.

Dzieci

Leku ZADENVI nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

ZADENVI nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Działanie i właściwości

Stosowanie leku ZADENVI wzmacnia kości i czyni je mniej podatnymi na złamania.

Zastosowanie / wskazania

Kiedy stosuje się lek ZADENVI?

Lek ZADENVI jest stosowany w leczeniu:

  • osteoporozy u kobiet po menopauzie i u mężczyzn, u których występuje zwiększone ryzyko złamań kości, w celu zmniejszenia ryzyka złamań kręgosłupa, złamań innych kości oraz złamań w obrębie biodra.
  • utraty masy kostnej spowodowanej zmniejszeniem stężenia hormonu (testosteronu) w wyniku zabiegu chirurgicznego lub stosowania leków u pacjentów z rakiem gruczołu krokowego.
  • utraty masy kostnej związanej z długoterminowym leczeniem glikokortykosteroidami u pacjentów, u których występuje zwiększone ryzyko złamań.

Dawkowanie

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza.

Zalecana dawka to jedna ampułko-strzykawka o zawartości 60 mg, podawana raz na 6 miesięcy w pojedynczym wstrzyknięciu pod skórę (podskórnym). Najlepszymi miejscami do wstrzykiwania jest górna część ud oraz brzuch. Opiekun pacjenta może również wstrzyknąć lek w zewnętrzną część ramienia.
Informacje na temat daty potencjalnego następnego wstrzyknięcia należy uzyskać od lekarza. Każde opakowanie leku ZADENVI zawiera kartę przypominającą, którą można wykorzystać do zapisania daty następnego wstrzyknięcia.

W trakcie leczenia lekiem ZADENVI należy również otrzymywać odpowiednią suplementację wapnia i witaminy D. Lekarz omówi ten problem z pacjentem.

Lekarz może uznać, że najlepszym rozwiązaniem jest, by pacjent wstrzykiwał lek ZADENVI samodzielnie lub by robił to jego opiekun. Lekarz prowadzący lub personel medyczny pokaże pacjentowi lub jego opiekunowi, w jaki sposób podawać lek ZADENVI. Instrukcja wstrzykiwania leku ZADENVI znajduje się na końcu tej ulotki.

Nie wstrząsać.
Przed podaniem roztwór należy obejrzeć. Nie stosować, jeśli widoczne są cząstki lub jeśli roztwór jest mętny albo przebarwiony.

 

Pominięcie zastosowania leku ZADENVI
Jeśli dawka leku ZADENVI zostanie pominięta, wstrzyknięcie należy wykonać tak szybko, jak to możliwe. Następnie kolejne wstrzyknięcie należy zaplanować po upływie 6 miesięcy od ostatniego wstrzyknięcia.

Przerwanie stosowania leku ZADENVI
Aby uzyskać jak największe korzyści z leczenia w postaci zmniejszenia ryzyka złamań, ważne jest, aby lek ZADENVI stosować tak długo, jak to zalecił lekarz. Nie należy przerywać leczenia bez skontaktowania się z lekarzem.

Przeciwwskazania

Kiedy nie stosować leku ZADENVI?

  • Jeśli pacjent ma małe stężenie wapnia we krwi (hipokalcemia).
  • Jeśli pacjent ma uczulenie na denosumab lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku.

Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta.

Działania niepożądane / skutki uboczne

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Niezbyt często u pacjentów otrzymujących lek ZADENVI może rozwinąć się zapalenie skóry (najczęściej zapalenie tkanki łącznej). Należy niezwłocznie powiedzieć lekarzowi, jeśli u pacjenta w trakcie leczenia lekiem ZADENVI wystąpią którekolwiek z tych objawów: obrzęk i zaczerwienienie skóry, zlokalizowane najczęściej na podudziach, które jest ciepłe i bolesne uciskowo, i któremu może towarzyszyć gorączka.

U pacjentów przyjmujących lek ZADENVI rzadko mogą pojawiać się: ból w ustach i (lub) ból szczęki, obrzęk lub niezagojone owrzodzenia w jamie ustnej lub szczęce, zmiany sączące, drętwienie lub uczucie ciężkości szczęki, lub ruszanie się zębów. Mogą być to oznaki uszkodzenia kości szczęki (martwica). Należy niezwłocznie powiedzieć lekarzowi i stomatologowi, jeśli wystąpią takie objawy w trakcie stosowania leku ZADENVI lub po zakończeniu leczenia.

U pacjentów przyjmujących lek ZADENVI rzadko może dojść do obniżenia stężenia wapnia we krwi (hipokalcemia); bardzo niskie stężenie wapnia we krwi może prowadzić do hospitalizacji, a nawet zagrażać życiu. Objawy obniżenia stężenia wapnia we krwi to: skurcze, drgania, kurcze mięśni i (lub) odrętwienie lub mrowienie w palcach u rąk, u nóg lub wokół ust i (lub) drgawki, stan dezorientacji lub utrata przytomności. Należy niezwłocznie powiedzieć lekarzowi, jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z powyższych objawów. Obniżone stężenie wapnia we krwi może również prowadzić do zmiany w rytmie pracy serca zwanej wydłużeniem odstępu QT, która ujawnia się w elektrokardiogramie (EKG).

U pacjentów przyjmujących lek ZADENVI mogą zdarzyć się rzadko nietypowe złamania kości udowej. Należy skontaktować się z lekarzem, jeśli pacjent w trakcie leczenia lekiem ZADENVI poczuje nowy lub inny niż zwykle ból biodra, pachwiny lub uda, ponieważ może być to pierwsza oznaka możliwego złamania kości udowej.

U pacjentów przyjmujących lek ZADENVI mogą wystąpić rzadko reakcje alergiczne. Do ich objawów należą obrzęk twarzy, warg, języka, gardła lub innych części ciała, wysypka, swędzenie skóry lub pokrzywka, świszczący oddech lub trudności w oddychaniu. Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z powyższych objawów podczas leczenia lekiem ZADENVI.

 

Bardzo częste działania niepożądane (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 pacjentów):

  • bóle kości, stawów i (lub) mięśni, które czasami mogą być silne,
  • ból ramion lub nóg (ból kończyn).

Częste działania niepożądane (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 pacjentów):

  • bolesne oddawanie moczu, częste oddawanie moczu, obecność krwi w moczu, niezdolność utrzymania moczu,
  • zakażenie górnych dróg oddechowych,
  • ból, mrowienie i drętwienie przemieszczające się w dół nóg (rwa kulszowa),
  • zaparcia,
  • dolegliwości brzuszne,
  • wysypka,
  • choroba skóry objawiająca się swędzeniem, zaczerwienieniem i (lub) suchością (egzema),
  • utrata włosów (łysienie).

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 100 pacjentów):

  • gorączka, wymioty i ból brzucha lub uczucie dyskomfortu (zapalenie uchyłków jelita grubego),
  • zakażenie ucha,
  • wysypka, która może pojawić się na skórze, lub rany w jamie ustnej (liszajowate osutki polekowe).

Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 000 pacjentów):

  • reakcja alergiczna, która może uszkodzić naczynia krwionośne głównie w skórze (np. fioletowe lub brązowo-czerwone plamy, pokrzywka lub owrzodzenia skóry) (zapalenie naczyń z nadwrażliwości).

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

  • jeśli u pacjenta wystąpi ból ucha, wydzielina z ucha i (lub) zakażenie ucha, należy powiedzieć o tym lekarzowi. Mogą to być objawy uszkodzenia tkanki kostnej w uchu.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku ZADENVI należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

W trakcie leczenia lekiem ZADENVI u pacjenta może wystąpić zakażenie skóry, z takimi objawami jak obrzęk i zaczerwienienie skóry, zlokalizowane najczęściej na podudziach, które jest ciepłe i bolesne uciskowo (zapalenie tkanki łącznej), i któremu może towarzyszyć gorączka. Należy niezwłocznie powiedzieć lekarzowi, jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z tych objawów.

Podczas leczenia lekiem ZADENVI pacjenci powinni również przyjmować preparaty uzupełniające stężenie wapnia i witaminy D. Lekarz omówi to zagadnienie z pacjentem.

W trakcie leczenia lekiem ZADENVI pacjent może mieć małe stężenie wapnia we krwi. Należy niezwłocznie powiedzieć lekarzowi, jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z następujących objawów: kurcze, drganie lub skurcze mięśni i (lub) drętwienie lub mrowienie palców rąk, nóg, lub okolic wokół ust, i (lub) drgawki, dezorientacja, lub utrata przytomności.

W rzadkich przypadkach zgłaszano znaczne obniżenie stężenia wapnia we krwi prowadzące do hospitalizacji, a nawet reakcji zagrażających życiu. Przed podaniem każdej dawki oraz u pacjentów z predyspozycją do hipokalcemii w ciągu dwóch tygodni po podaniu dawki początkowej należy sprawdzić stężenie wapnia we krwi (za pomocą badania krwi).

Należy poinformować lekarza o występujących obecnie lub w przeszłości poważnych problemach z nerkami, o niewydolności nerek lub dializoterapii, bądź o przyjmowaniu leków zwanych glikokortykosteroidami (takich jak prednizolon czy deksametazon), ponieważ może to zwiększać ryzyko wystąpienia niskiego stężenia wapnia we krwi, jeśli pacjent nie przyjmuje preparatów uzupełniających wapń.

Choroby jamy ustnej, zębów lub szczęki

Działanie niepożądane zwane martwicą kości szczęki (uszkodzenie kości szczęki) było zgłaszane rzadko (może dotyczyć nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów) u pacjentów otrzymujących denosumab w leczeniu osteoporozy. Ryzyko wystąpienia martwicy kości szczęki jest większe u pacjentów leczonych długotrwale (może dotyczyć nie więcej niż 1 na 200 pacjentów leczonych przez 10 lat). Martwica kości szczęki może wystąpić również po zakończeniu leczenia. Ważne jest, aby próbować zapobiec rozwojowi martwicy kości szczęki, ponieważ może to być stan bolesny i trudny do wyleczenia. Aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia martwicy kości szczęki, należy podjąć następujące środki ostrożności:

Przed rozpoczęciem leczenia pacjent powinien powiedzieć lekarzowi lub pielęgniarce (pracownikowi ochrony zdrowia), jeśli:

  • ma jakiekolwiek problemy z jamą ustną lub zębami, np. zły stan uzębienia, chorobę dziąseł lub planuje usunięcie zęba.
  • nie wykonuje rutynowych przeglądów stomatologicznych lub nie miał takiego przeglądu przez długi okres czasu.
  • pali papierosy (może to zwiększać ryzyko wystąpienia problemów stomatologicznych).
  • był leczony wcześniej bisfosfonianami (stosowanymi w leczeniu lub w zapobieganiu występowania zaburzeń kostnych).
  • przyjmuje leki zwane kortykosteroidami (takie jak prednizolon lub deksametazon).
  • ma raka.

Przed rozpoczęciem leczenia lekiem ZADENVI lekarz może poprosić o przeprowadzenie badania stomatologicznego.

W trakcie leczenia pacjent powinien utrzymywać prawidłową higienę jamy ustnej i rutynowo poddawać się przeglądom stomatologicznym. Jeśli używa protez dentystycznych, należy upewnić się, że są właściwie dopasowane. Jeśli pacjent jest w trakcie leczenia stomatologicznego lub planuje zabieg stomatologiczny (np. usunięcie zęba), powinien poinformować o tym lekarza oraz powiedzieć swojemu stomatologowi o stosowaniu leku ZADENVI.

Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem i stomatologiem, jeśli pacjent ma jakiekolwiek problemy w obrębie jamy ustnej lub z uzębieniem, takie jak ruszanie się zębów, ból lub obrzęk albo niezagojone owrzodzenia lub zmiany sączące, ponieważ mogą to być oznaki martwicy kości szczęki.

Nietypowe złamania kości udowej

U niektórych pacjentów podczas leczenia denosumabem mogą wystąpić nietypowe złamania kości udowej. Należy skontaktować się z lekarzem, jeśli pacjent w trakcie leczenia lekiem ZADENVI poczuje nowy lub inny niż zwykle ból biodra, pachwiny lub uda.

Zadenvi a ciąża

Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Lek ZADENVI nie był badany u kobiet w ciąży. Lek ZADENVI nie jest zalecany do stosowania u kobiet w ciąży. Kobiety w wieku rozrodczym przyjmujące lek ZADENVI powinny stosować skuteczne metody antykoncepcyjne podczas leczenia oraz przez co najmniej 5 miesięcy po zakończeniu przyjmowania leku ZADENVI.

Jeśli pacjentka w trakcie stosowania leku ZADENVI lub w okresie krótszym niż 5 miesięcy po zakończeniu leczenia lekiem ZADENVI zajdzie w ciążę, powinna poinformować lekarza.

Zadenvi a karmienie piersią

Jeśli pacjentka karmi piersią, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Nie wiadomo, czy lek ZADENVI przenika do mleka kobiet karmiących piersią. Ważne jest, by poinformować lekarza, jeśli pacjentka karmi piersią lub planuje karmić piersią. Lekarz pomoże pacjentce podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać stosowanie leku ZADENVI, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.

Jeśli pacjentka karmi piersią w trakcie przyjmowania leku ZADENVI, powinna poinformować o tym lekarza.

Interakcje

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie, ostatnio lub które mogą być przyjmowane w przyszłości. Szczególnie ważne jest, żeby poinformować lekarza, jeśli pacjent przyjmuje inne leki zawierające denosumab.

Nie należy stosować leku ZADENVI jednocześnie z innymi lekami zawierającymi denosumab.

Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta.

Zadenvi a alkohol

Brak danych.

Zadenvi a prowadzenie pojazdów

Lek ZADENVI nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Przechowywanie

  • Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
  • Przechowywać w lodówce w temperaturze od 2°C do 8°C.
  • Nie zamrażać.
  • Przechowywać ampułko-strzykawkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.
  • Ampułko-strzykawkę można wyjąć z lodówki w celu uzyskania temperatury pokojowej do 25°C przed wstrzyknięciem. Po wyjęciu ampułko-strzykawki z lodówki i pozostawieniu jej w temperaturze pokojowej do 25°C, jej zawartość należy zużyć w ciągu 30 dni.