Aerox (Beclometasoni dipropionas + Formoteroli fumaras dihydricus)

Jak działa lek Aerox?

Aerox to lek wziewny łączący dwie substancje czynne: beklometazon dipropionian i formoterol fumaran dwuwodny.

• Beklometazon dipropionian to kortykosteroid o działaniu przeciwzapalnym, który redukuje obrzęk i podrażnienie dróg oddechowych, wspomagając naturalne funkcje płuc.
• Formoterol fumaran dwuwodny należy do grupy leków rozszerzających oskrzela o długotrwałym działaniu, rozluźnia mięśnie w drogach oddechowych i ułatwia swobodne oddychanie.

Dzięki synergicznemu połączeniu tych dwóch składników Aerox łagodzi objawy astmy i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP), takie jak duszność, świszczący oddech czy uporczywy kaszel. Regularne stosowanie leku może również pomagać w zapobieganiu nawrotom objawów astmy.

Kiedy stosuje się lek Aerox?

Lek Aerox stosuje się u dorosłych:

• w leczeniu astmy (dawki: 100 mcg + 6 mcg i 200 mcg + 6 mcg), jeśli:
  • objawy astmy nie są wystarczająco kontrolowane za pomocą kortykosteroidów wziewnych oraz stosowanego doraźnie krótko działającego leku rozszerzającego oskrzela;
  • uzyskano odpowiednią kontrolę objawów astmy za pomocą zarówno kortykosteroidów wziewnych, jak i długo działających leków rozszerzających oskrzela.
• w leczeniu objawów ciężkiej postaci przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) (dawka: 100 mcg + 6 mcg).

Jak stosować lek Aerox?

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.    

• Lek Aerox jest przeznaczony do stosowania wziewnego.
• Lekarz prowadzący będzie regularnie sprawdzał, czy pacjent przyjmuje optymalną dawkę leku Aerox. 
• Lekarz ustali najmniejszą dawkę zapewniającą najlepszą kontrolę objawów astmy.
• Nie należy zwiększać dawki. W przypadku wrażenia, że działanie leku jest niewystarczające, należy zawsze zwrócić się do lekarza zanim zwiększy się dawkę leku.

Astma

Aerox (100 mcg + 6 mcg)/dawkę odmierzoną – lekarz może przepisać stosowanie leku na dwa różne sposoby:

• Codziennie stosowanie w celu leczenia astmy, razem z innym wziewnym lekiem przynoszącym ulgę w przypadku nagłego zaostrzenia objawów astmy, takich jak napad duszności, świszczący oddech i kaszel:
  • Dorośli i osoby w podeszłym wieku: zalecana dawka leku to 1 lub 2 rozpylenia 2 razy na dobę. Maksymalna dawka dobowa to 4 rozpylenia.
  • Należy zawsze mieć przy sobie szybko działający wziewny lek przynoszący ulgę w celu leczenia zaostrzenia objawów astmy lub nagłego napadu astmy.
• Codzienne stosowanie celu leczenia astmy, a także w przypadku nagłego zaostrzenia objawów astmy, takich jak napad duszności, świszczący oddech i kaszel:
  • Dorośli i osoby w podeszłym wieku: zalecana dawka to 1 rozpylenie rano i 1 rozpylenie wieczorem.
  • Należy również zastosować lek Aerox jako wziewny lek przynoszący ulgę w przypadku nagłego wystąpienia objawów astmy.
  • W przypadku wystąpienia objawów astmy, należy zastosować jedno rozpylenie i odczekać kilka minut.Jeśli nie nastąpi poprawa, należy zastosować kolejne rozpylenie.
  • Nie stosować więcej niż 6 przynoszących ulgę rozpyleń w ciągu doby.
  • Maksymalna dawka dobowa leku Aerox, jako jedynego leku wziewnego stosowanego w celu leczeniu astmy, wynosi 8 rozpyleń.
  • Jeśli pacjent musi przyjmować większą liczbę rozpyleń w celu kontrolowania objawów astmy, powinien zwrócić się po poradę do lekarza. Konieczna może być zmiana leczenia.

Aerox (200 mcg + 6 mcg)/dawkę odmierzoną

• Dorośli i osoby w podeszłym wieku: zalecana dawka leku to 2 rozpylenia 2 razy na dobę. Maksymalna dawka dobowa to 4 rozpylenia.
• Zawsze należy mieć przy sobie szybko działający wziewny lek przynoszący ulgę w celu leczenia zaostrzenia objawów astmy lub nagłego napadu astmy.

Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP)

• Dorośli i osoby w podeszłym wieku: zalecana dawka leku Aerox (100 mcg + 6 mcg)/dawkę odmierzoną to 2 rozpylenia rano i 2 rozpylenia wieczorem.

Szczególne grupy pacjentów

• Nie ma konieczności dostosowywania dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku. Brak informacji dotyczącej stosowania leku Aerox u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek.
• Dawka beklometazonu dipropionianu zawarta w leku Aerox, która jest skuteczna w leczeniu astmy, może być mniejsza niż dawka zawarta w innych lekach wziewnych zawierających tę substancję. Jeśli pacjent wcześniej stosował inny lek wziewny zawierający beklometazonu dipropionian, lekarz zaleci odpowiednią dawkę leku Aerox.

W przypadku nasilenia trudności w oddychaniu

• W przypadku nasilenia trudności w oddychaniu lub nasilenia świszczącego oddechu bezpośrednio po inhalacji leku, należy natychmiast przerwać stosowanie leku Aerox i niezwłocznie zastosować szybko działający wziewny lek przynoszący ulgę. Należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem prowadzącym, który oceni objawy choroby i, jeśli konieczne, zaleci zastosowanie innego leczenia.

W przypadku nasilenia objawów astmy

• W przypadku nasilenia objawów choroby lub trudności w ich opanowaniu (np. gdy pacjent częściej musi stosować inny wziewny lek lub lek Aerox jako lek przynoszący ulgę) lub kiedy wziewny lek przynoszący ulgę lub lek Aerox nie łagodzi objawów, należy natychmiast powiadomić o tym lekarza prowadzącego. Może to świadczyć o zaostrzeniu astmy, a lekarz może zdecydować o konieczności zmiany dawkowania leku Aerox lub zastosowania innego leczenia.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Aerox

• Zastosowanie większej niż zalecana dawki formoterolu może spowodować następujące objawy: nudności, wymioty, szybsze bicie serca, kołatanie serca, zaburzenia rytmu serca, zmiany w elektrokardiogramie (zapis pracy serca), ból głowy, drżenie, senność, zbyt dużo kwaśnych produktów przemiany materii we krwi, zmniejszenie stężenia potasu we krwi, zwiększenie stężenia glukozy we krwi. Lekarz może zalecić wykonanie badania krwi w celu sprawdzenia stężenia potasu oraz glukozy we krwi.
• Zastosowanie zbyt dużej dawki beklometazonu dipropionianu może spowodować krótkotrwałe zaburzenia czynności nadnerczy, które ustępują samoistnie w ciągu kilku dni. Lekarz może zalecić badanie krwi w celu sprawdzenia stężenia kortyzolu w surowicy krwi.
• W przypadku wystąpienia któregokolwiek z tych objawów, należy poinformować lekarza

Pominięcie zastosowania leku Aerox

• W przypadku pominięcia zastosowania leku, należy jak najszybciej przyjąć pominiętą dawkę leku. 
• Jeśli zbliża się pora przyjęcia kolejnej dawki, nie należy przyjmować dawki pominiętej, tylko dawkę kolejną o zwykłej planowanej porze. 
• Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku Aerox

• Nawet w przypadku poprawy samopoczucia, nie należy przerywać stosowania leku Aerox ani zmniejszać dawki bez porozumienia z lekarzem. 
• Bardzo ważne jest regularne przyjmowanie leku, nawet wtedy, gdy ustąpią objawy choroby.

 
Inhalator

Przed pierwszym użyciem inhalatora Aerox, a także w przypadku przerwy w stosowaniu trwającej 14 dni lub dłużej, należy wykonać test inhalatora, aby upewnić się, że urządzenie działa prawidłowo.

• Zdjąć wieczko ochronne z ustnika.
• Trzymać inhalator w pozycji pionowej, z ustnikiem skierowanym w dół.
• Skierować ustnik z dala od twarzy i jednokrotnie, zdecydowanie nacisnąć pojemnik, aby uwolnić rozpylenie.
• W przypadku inhalatora:
• 120 dawek – po pierwszym użyciu licznik powinien wskazywać 120.
• 180 dawek – wskaźnik dawek powinien wskazywać 180.
• Jeżeli inhalator nie był używany przez co najmniej 14 dni, wystarczy jedno rozpylenie testowe, aby przygotować go do ponownego stosowania.

Jak używać inhalatora?

• Lek Aerox należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza, zwracając szczególną uwagę na prawidłową technikę inhalacji.
• Jeżeli to możliwe, inhalację należy wykonywać w pozycji stojącej lub siedzącej, z wyprostowanymi plecami.
• Przed użyciem sprawdzić licznik lub wskaźnik dawek, aby upewnić się, że w inhalatorze pozostał lek. Jeżeli wskaźnik pokazuje „0”, inhalator nie zawiera już dawek i należy go wymienić na nowy.
• Zdjąć wieczko ochronne i upewnić się, że ustnik jest czysty oraz wolny od kurzu i innych zanieczyszczeń.
• Wykonać powolny i możliwie głęboki wydech.
• Trzymając inhalator w pozycji pionowej, z pojemnikiem skierowanym ku górze, umieścić ustnik między wargami, nie zaciskając na nim zębów.
• Rozpocząć powolny, głęboki wdech przez usta i jednocześnie zdecydowanie nacisnąć górną część inhalatora, aby uwolnić jedną dawkę leku. Osoby mające trudności z uchwytem mogą trzymać inhalator obiema dłońmi.
• Po inhalacji wstrzymać oddech tak długo, jak to możliwe, następnie wyjąć inhalator z ust i wykonać spokojny wydech. Nie należy wydychać powietrza do ustnika.
• Jeśli konieczne jest przyjęcie kolejnej dawki, odczekać około 30 sekund, trzymając inhalator w pozycji pionowej, a następnie powtórzyć kolejne etapy inhalacji.
• Po zakończeniu stosowania założyć wieczko ochronne i ponownie sprawdzić licznik lub wskaźnik dawek.
• Aby zmniejszyć ryzyko zakażenia grzybiczego jamy ustnej i gardła, po każdej inhalacji należy przepłukać jamę ustną wodą lub umyć zęby.
• Inhalator należy czyścić raz w tygodniu, bez wyjmowania pojemnika z obudowy i bez użycia wody lub innych płynów.
• W przypadku trudności z koordynacją wdechu można stosować komorę inhalacyjną (spejser) – w celu jej doboru należy skonsultować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
• Gdy licznik lub wskaźnik dawek pokazuje 20, należy przygotować nowy inhalator. Po osiągnięciu wartości 0 inhalator należy przestać stosować i rozpocząć używanie nowego urządzenia

Kiedy nie stosować leku Aerox?

Leku Aerox nie należy stosować, jeśli:

• pacjent ma uczulenie na beklometazonu dipropionian, formoterolu fumaran dwuwodny lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku.

Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta.

Jak każdy lek, lek Aerox może wywołać skutki uboczne, jednak nie wystąpią one u każdego pacjenta.  

• Po przyjęciu leku Aerox, podobnie jak w przypadku innych leków podawanych wziewnie, istnieje ryzyko nasilenia duszności i świszczącego oddechu bezpośrednio określane jako paradoksalny skurcz oskrzeli. Należy wówczas natychmiast przerwać podawanie leku Aerox i zastosować szybko działający wziewny lek rozszerzający oskrzela w celu złagodzenia objawów duszności i świszczącego oddechu. Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
  Należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli wystąpią jakiekolwiek reakcje nadwrażliwości, takie jak: alergie skórne, świąd skóry, wysypka skórna, zaczerwienienie skóry, obrzęk skóry lub błon śluzowych, zwłaszcza oczu, twarzy, warg i gardła.

Inne możliwe działania niepożądane zostały wymienione poniżej w zależności od częstości występowania.

Często (występują rzadziej niż u 1 na 10 pacjentów):

• zakażenia grzybicze (jamy ustnej i gardła),
• ból głowy,
• chrypka,
• ból gardła.

Zapalenie płuc u pacjentów z POChP: Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli którykolwiek z poniższych objawów wystąpi podczas stosowania leku Aerox; mogą to być objawy zakażenia płuc:

• gorączka lub dreszcze,
• zwiększenie wytwarzania śluzu, zmiana barwy śluzu,
• nasilenie kaszlu lub zwiększone trudności w oddychaniu.

Niezbyt często (występują rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów):

• kołatanie serca, nietypowe szybkie bicie serca i zaburzenia rytmu serca,
• zmiany w elektrokardiogramie (EKG),
• objawy grypopodobne,
• zapalenie zatok,
• zapalenie błony śluzowej nosa,
• zapalenie ucha,
• podrażnienie gardła,
• kaszel i kaszel z odkrztuszaniem,
• napad astmy,
• zakażenia grzybicze pochwy,
• zaburzenia smaku,
• pieczenie warg,
• suchość błony śluzowej jamy ustnej,
• trudności w połykaniu,
• nudności, niestrawność, rozstrój żołądka, biegunka,
• ból mięśni i kurcze mięśni,
• zaczerwienienie twarzy i gardła,
• zwiększony napływ krwi do niektórych tkanek,
• zwiększona potliwość,
• drżenie,
• niepokój, zwłaszcza ruchowy,
• zawroty głowy,
• pokrzywka,
• zmiana wartości niektórych parametrów krwi:
  • zmniejszenie liczby białych krwinek,
  • zwiększenie liczby płytek krwi,
  • zmniejszenie stężenia potasu we krwi,
  • zwiększenie stężenia cukru we krwi,
  • zwiększenie stężenia insuliny, wolnych kwasów tłuszczowych i ciał ketonowych we krwi.

Następujące działania niepożądane były również zgłaszane jako "niezbyt częste" u pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc:

• zapalenie płuc: należy poinformować lekarza, jeśli wystąpi którykolwiek z następujących objawów: zwiększenie wytwarzania plwociny, zmiana zabarwienia plwociny, gorączka, nasilony kaszel, zwiększone problemy z oddychaniem,
• zmniejszenie stężenia kortyzolu we krwi, co jest spowodowane działaniem kortykosteroidów na nadnercza,
• nieregularne bicie serca.

Rzadko (występują rzadziej niż u 1 na 1000 pacjentów):

• uczucie ucisku w klatce piersiowej,
• zaburzenia rytmu serca (spowodowane zbyt wczesnym skurczem komór serca),
• zmniejszone ciśnienie krwi,
• zwiększone ciśnienie krwi,
• zapalenie nerek,
• obrzęk skóry i błony śluzowej, utrzymujący się przez kilka dni.

Bardzo rzadko (występują rzadziej niż u 1 na 10 000 pacjentów):

• duszność,
• zaostrzenie astmy,
• zmniejszona liczba płytek krwi,
• obrzęk dłoni i stóp.

Stosowanie kortykosteroidów wziewnych w dużych dawkach przez długi okres może spowodować w bardzo rzadkich przypadkach wystąpienie działań ogólnoustrojowych. Należą do nich:

• zaburzenia czynności nadnerczy (zahamowanie czynności nadnerczy),
• zmniejszenie gęstości mineralnej kości (ścieńczenie kości),
• opóźnienie wzrostu u dzieci i młodzieży,
• wzrost ciśnienia śródgałkowego (jaskra),
• zaćma.

Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

• zaburzenia snu,
• depresja lub uczucie przygnębienia,
• nerwowość,
• nadmierne pobudzenie lub rozdrażnienie.

Te działania niepożądane są bardziej prawdopodobne u dzieci, ale częstość występowania tych działań jest nieznana.

• nieostre widzenie.

• Przed rozpoczęciem stosowania tego leku należy zawsze poinformować lekarza jeśli:
  • u pacjenta występują choroby serca, takie jak: dławica piersiowa (ból serca, ból w klatce piersiowej), niedawno przebyty atak serca (zawał mięśnia sercowego), niewydolność serca, zwężenie tętnic serca (choroba wieńcowa serca), wady zastawek serca lub jakiekolwiek inne choroby serca, lub choroba określana jako przerostowa kardiomiopatia z zawężeniem drogi odpływu (polegająca na nieprawidłowej budowie mięśnia sercowego);
  • u pacjenta występuje zwężenie tętnic (zwane również stwardnieniem tętnic); jeśli pacjent ma wysokie ciśnienie krwi lub rozpoznanego tętniaka (nieprawidłowe poszerzenie ściany naczynia krwionośnego);
  • u pacjenta występują zaburzenia rytmu serca, takie jak przyspieszone lub nieregularne bicie serca, przyspieszone tętno lub kołatanie serca, lub w przypadku jakiejkolwiek informacji o nieprawidłowym rytmie serca;
  • u pacjenta występuje nadmierna czynność tarczycy;
  • u pacjenta występuje małe stężenie potasu we krwi;
  • u pacjenta występuje choroba wątroby lub nerek;
  • pacjent ma cukrzycę (inhalacja dużych dawek formoterolu może spowodować zwiększenie stężenia glukozy we krwi, dlatego przed rozpoczęciem stosowania tego leku, a także co jakiś czas w trakcie leczenia, może być konieczne wykonanie dodatkowego badania krwi w celu oznaczenia stężenia cukru we krwi);
  • pacjent ma guza rdzenia nadnerczy (guz chromochłonny nadnerczy);
  • u pacjenta planowane jest znieczulenie ogólne. W zależności od rodzaju znieczulenia, może być konieczne przerwanie przyjmowania leku Aerox na co najmniej 12 godzin przed znieczuleniem;
  • pacjent jest leczony lub kiedykolwiek był leczony z powodu gruźlicy płuc lub jeśli u pacjenta występuje wirusowe lub grzybicze zakażenie w obrębie klatki piersiowej;
  • pacjent musi unikać spożywania alkoholu z jakiegokolwiek powodu.
• Przed zastosowaniem leku wziewnego należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty w przypadku występowania obecnie lub w przeszłości jakichkolwiek problemów zdrowotnych lub alergii, lub jeśli pacjent ma wątpliwości, czy lek Aerox może być stosowany.
• Leczenie beta-2-agonistami, takimi jak formoterol zawarty w leku Aerox, może spowodować nagłe zmniejszenie stężenia potasu w surowicy (hipokaliemia). Lekarz może co jakiś czas zlecić badanie stężenia potasu we krwi, szczególnie u pacjentów z ciężką astmą. Podobnie jak inne leki rozszerzające oskrzela, lek Aerox może spowodować nagłe zmniejszenie stężenia potasu w surowicy (hipokaliemia). Jest to związane z niedoborem tlenu we krwi, spowodowanym przyjmowaniem innych leków równocześnie z lekiem Aerox, co może nasilać zmniejszenia stężenia potasu we krwi.
• Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z ciężką astmą, ponieważ niedobór tlenu we krwi, jak też stosowanie innych leków równocześnie z lekiem Aerox, takich jak: leki stosowane w leczeniu chorób serca lub wysokiego ciśnienia krwi, nazywane lekami moczopędnymi, lub inne leki stosowane w leczeniu astmy, mogą nasilać zmniejszenie stężenia potasu we krwi. Z tego powodu co jakiś czas lekarz może zalecić zbadanie stężenia potasu we krwi.
• Jeśli pacjent przyjmuje duże dawki kortykosteroidów wziewnych przez długi okres, może w większym stopniu wymagać podania kortykosteroidów w okresie stresu. Do sytuacji stresowych mogą należeć: przyjęcie do szpitala po wypadku, poważny uraz lub oczekiwanie na zabieg chirurgiczny. W takich sytuacjach lekarz prowadzący zdecyduje o ewentualnym zwiększeniu dawki kortykosteroidów lub może zalecić inne steroidy w postaci tabletek lub wstrzyknięć.
• Jeśli konieczne jest leczenie w szpitalu, pacjent powinien pamiętać o zabraniu ze sobą wszystkich leków i inhalatorów, w tym leku Aerox, a także leków kupionych bez recepty, jeśli możliwe, w oryginalnych opakowaniach.
• Jeśli u pacjenta wystąpi nieostre widzenie lub inne zaburzenia widzenia, należy skontaktować się z lekarzem.

Lek Aerox zawiera alkohol

• Lek Aerox (100 mcg + 6 mcg)/dawkę odmierzoną zawiera 7 mg alkoholu (etanolu) w każdym rozpyleniu, co jest równoważne z ilością 0,20 mg/kg masy ciała na dawkę, podczas zastosowania dwóch rozpyleń. Ilość alkoholu w dwóch rozpyleniach tego leku jest równoważna mniej niż 1 ml piwa lub wina. Mała ilość alkoholu w tym leku nie będzie powodowała zauważalnych skutków.
• Lek Aerox (200 mcg + 6 mcg)/dawkę odmierzoną zawiera 9 mg alkoholu (etanolu) w każdym rozpyleniu, co jest równoważne z ilością 0,25 mg/kg masy ciała na dawkę, podczas zastosowania dwóch rozpyleń. Ilość alkoholu w dwóch rozpyleniach tego leku jest równoważna mniej niż 1 ml piwa lub wina. Mała ilość alkoholu w tym leku nie będzie powodowała zauważalnych skutków.

Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta.  

• Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.  
• Brak danych klinicznych dotyczących stosowania leku Aerox podczas ciąży.

Jeśli pacjentka karmi piersią, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

• Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach i produktach leczniczych (na receptę, bez recepty oraz produktach ziołowych) stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o tych, które pacjent planuje przyjmować. Jest to konieczne, ponieważ lek Aerox może wpływać na działanie niektórych, innych leków. Podobnie, niektóre leki mogą wpływać na działanie leku Aerox.
• W szczególności, należy powiedzieć lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce, jeżeli pacjent stosuje następujące leki:
  • niektóre leki mogą nasilić działanie leku Aerox i lekarz może chcieć uważnie monitorować stan pacjenta przyjmującego takie leki (w tym niektóre leki stosowane w zakażeniu wirusem HIV: rytonawir, kobicystat);
  • leki blokujące receptory beta-adrenergiczne (stosowane w leczeniu wielu chorób, w tym chorób serca, wysokiego ciśnienia krwi i jaskry (zwiększone ciśnienie w gałce ocznej). Jeśli podanie leków blokujących receptory beta-adrenergiczne jest konieczne (w tym kropli do oczu), działanie formoterolu może być zmniejszone lub formoterol może nie działać w ogóle);
  • leki pobudzające receptory beta-adrenergiczne (leki działające w ten sam sposób jak formoterol) mogą nasilać działanie formoterolu;
  • leki  stosowane w leczeniu nieprawidłowego rytmu serca (chinidyna, dyzopiramid, prokainamid);
  • leki  stosowane w leczeniu alergii (leki przeciwhistaminowe);
  • leki i stosowane w leczeniu objawów depresji lub zaburzeń psychicznych, takie jak inhibitory monoaminooksydazy (np. fenelzyna i izokarboksazyd), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (np. amitryptylina i imipramina), fenotiazyny;
  • leki stosowane w leczeniu choroby Parkinsona (L-dopa);
  • leki stosowane w leczeniu niedoczynności tarczycy (L-tyroksyna);
  • leki zawierające oksytocynę (które wywołują skurcze macicy);
  • leki  stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych takie jak inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) lub leki o podobnych właściwościach, takie jak furazolidon i prokarbazyna;
  • leki stosowane w leczeniu chorób serca (digoksyna);
  • inne leki stosowane w leczeniu astmy (teofilina, aminofilina lub steroidy);
  • leki moczopędne.
• Należy również powiadomić lekarza, jeżeli pacjent ma planowane zastosowanie znieczulenia ogólnego do operacji lub zabiegu u dentysty.

Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta.

Brak danych.

Jest mało prawdopodobne, by lek Aerox wpływał na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Jak przechowywać lek Aerox?

• Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
• Opakowanie pojedyncze zawierające jeden pojemnik po 120 lub po 180 dawek
• Informacje dla farmaceuty: przechowywać inhalator w lodówce (2°C-8°C) maksymalnie przez 18 miesięcy. Wpisać datę wydania leku pacjentowi na etykiecie samoprzylepnej na opakowaniu i przykleić etykietę do inhalatora. Należy upewnić się, że okres pomiędzy datą wydania leku a końcem terminu ważności, podanego na opakowaniu, wynosi co najmniej 3 miesiące.
• Informacje dla pacjenta: nie przechowywać inhalatora w temperaturze powyżej 25°C. Nie stosować leku Aerox po 3 miesiącach od pierwszego użycia oraz po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku lub etykiecie. Termin ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.