Amlaxopin (Amlodipinum)

Jak działa lek Amlaxopin?

• Amlaxopin zawiera amlodypinę, która rozszerza naczynia krwionośne, dzięki czemu krew łatwiej przez nie przepływa.
• U pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lek ułatwia dopływ krwi do mięśnia sercowego, zwiększając ilość dostarczanego tlenu, co pomaga zapobiegać bólowi w klatce piersiowej.
• Lek nie przynosi natychmiastowej ulgi w bólu dławicowym.

Kiedy stosuje się lek Amlaxopin?

Lek Amlaxopin stosuje się:

• w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi (nadciśnienia tętniczego),
• w leczeniu dławicy piersiowej,
• w leczeniu dławicy piersiowej typu Prinzmetala.

Jak stosować lek Amlaxopin?

Lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza.

Tabletki należy połykać, popijając wodą. Lek można przyjmować przed posiłkiem lub po posiłku. Zaleca się przyjmowanie leku codziennie o tej samej porze.

Dorośli:

• Zazwyczaj stosowana dawka początkowa wynosi 5 mg raz na dobę.
• W razie potrzeby lekarz może zwiększyć dawkę do 10 mg raz na dobę.

Dzieci i młodzież w wieku od 6 do 17 lat:

• Zalecana dawka początkowa wynosi 2,5 mg raz na dobę.
• Maksymalna zalecana dawka wynosi 5 mg raz na dobę.
• Dawkę 2,5 mg można uzyskać poprzez podzielenie tabletki 5 mg na połowy.

Pacjenci w podeszłym wieku

• Nie ma konieczności zmiany dawkowania, jednak zwiększanie dawki powinno odbywać się z zachowaniem ostrożności.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

• Nie ustalono zalecanego dawkowania.
• Lek należy stosować z zachowaniem ostrożności.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek:

• Zaleca się stosowanie zwykłych dawek.
• Amlodypina nie jest usuwana z organizmu podczas dializy.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku

• Przyjęcie zbyt wielu tabletek może spowodować znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego.
• Mogą wystąpić:
  • zawroty głowy,
  • uczucie pustki w głowie,
  • omdlenie,
  • osłabienie.
• W przypadku znacznego spadku ciśnienia może dojść do wstrząsu. Skóra może być chłodna i wilgotna, a pacjent może stracić przytomność.
• W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki należy natychmiast zwrócić się o pomoc medyczną.

Pominięcie zastosowania leku

• Nie należy się niepokoić.
• Jeśli pacjent zapomni przyjąć tabletkę, powinien opuścić pominiętą dawkę.
• Następną dawkę należy przyjąć o zwykłej porze.
• Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku

• Lekarz poinformuje pacjenta, jak długo należy stosować lek.
• Przerwanie leczenia bez konsultacji z lekarzem może spowodować nawrót dolegliwości.

Kiedy nie stosować leku Amlaxopin?

Nie należy stosować leku:

• jeśli pacjent ma uczulenie na amlodypinę, inne leki z grupy antagonistów wapnia lub którykolwiek z pozostałych składników leku,
• jeśli pacjent ma bardzo niskie ciśnienie tętnicze,
• jeśli u pacjenta występuje zwężenie drogi odpływu z lewej komory serca (np. zwężenie zastawki aorty dużego stopnia),
• jeśli pacjent ma wstrząs, w tym wstrząs kardiogenny,
• jeśli u pacjenta występuje niewydolność serca po przebytym zawale mięśnia sercowego.

Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta.

Jak każdy lek, lek Amlaxopin może wywołać skutki uboczne, jednak nie wystąpią one u każdego pacjenta.

Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli po zastosowaniu leku wystąpi:

• nagły świszczący oddech, ból w klatce piersiowej, duszność lub trudności w oddychaniu,
• obrzęk powiek, twarzy lub warg,
• obrzęk języka i gardła powodujący znaczne trudności w oddychaniu,
• ciężkie reakcje skórne, w tym intensywna wysypka, pokrzywka, zaczerwienienie skóry całego ciała, silny świąd, pęcherze, złuszczanie i obrzęk skóry, zapalenie błon śluzowych, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka lub inne reakcje alergiczne,
• zawał serca,
• zaburzenia rytmu serca,
• zapalenie trzustki mogące powodować silny ból brzucha i pleców z bardzo złym samopoczuciem.

Częste działania niepożądane (u 1 do 10 na 100 pacjentów):

• ból lub zawroty głowy,
• senność (szczególnie na początku leczenia),
• kołatanie serca (świadomość rytmu serca),
• nagłe zaczerwienienie (zwłaszcza twarzy),
• ból brzucha, nudności,
• obrzęk okolicy kostek, zmęczenie.

Jeśli nasili się którykolwiek z poniżej opisanych objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Niezbyt częste działania niepożądane (u 1 do 10 na 1 000 pacjentów):

• zmiany nastroju, lęk, depresja, bezsenność,
• drżenie, zaburzenia smaku, omdlenie, osłabienie,
• drętwienie lub mrowienie kończyn, brak odczuwania bólu,
• zaburzenia widzenia, podwójne widzenie, szum uszny,
• niskie ciśnienie tętnicze,
• kichanie i (lub) katar spowodowane zapaleniem błony śluzowej nosa (nieżyt nosa),
• zmiana rytmu wypróżnień, biegunka, zaparcie, niestrawność, suchość błony śluzowej jamy ustnej, wymioty,
• utrata włosów, wzmożona potliwość, swędzenie skóry, czerwone plamy na skórze, zmiana koloru skóry,
• zaburzenia oddawania moczu, wzmożona potrzeba oddawania moczu w nocy, zwiększona częstość oddawania moczu,
• zaburzenia erekcji, dyskomfort lub powiększenie piersi u mężczyzn,
• osłabienie, ból, złe samopoczucie,
• ból stawów lub mięśni, kurcze mięśni, ból pleców,
• zwiększenie lub zmniejszenie masy ciała.

Rzadkie działania niepożądane (u 1 do 10 na 10 000 pacjentów):

• dezorientacja.

Bardzo rzadkie działania niepożądane (rzadziej niż u 1 na 10 000 pacjentów):

• zmniejszenie liczby krwinek białych, zmniejszenie liczby płytek krwi, co może prowadzić do wystąpienia nietypowych sinień oraz łatwiejszego krwawienia,
• zwiększenie stężenia glukozy we krwi (hiperglikemia),
• zaburzenia nerwów, które mogą powodować osłabienie, mrowienie lub drętwienie,
• kaszel,
• obrzęk dziąseł,
• wzdęcia brzucha (nieżyt żołądka),
• nieprawidłowa czynność wątroby, zapalenie wątroby, zażółcenie skóry (żółtaczka), zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, które można stwierdzić w wynikach niektórych badań,
• zwiększenie napięcia mięśniowego,
• zapalenie naczyń krwionośnych, często z wysypką skórną,
• nadwrażliwość na światło,
• zaburzenie złożone, obejmujące sztywność, drżenie i (lub) trudności w poruszaniu,

Działania niepożądane o nieznanej częstości:

• drżenie,
• usztywnienie postawy,
• maskowatość twarzy,
• spowolnione ruchy i pociąganie nogami w czasie chodzenia, chwiejny chód.

Przed rozpoczęciem stosowania leku Amlaxopin należy omówić to z lekarzem, jeśli:

• u pacjenta wystąpił niedawno zawał serca,
• u pacjenta występuje niewydolność serca,
• u pacjenta występuje znaczne zwiększenie ciśnienia tętniczego (przełom nadciśnieniowy),
• u pacjenta występuje choroba wątroby,
• pacjent jest w podeszłym wieku i konieczne jest zwiększenie dawki.

Dzieci i młodzież

• Nie badano stosowania leku u dzieci w wieku poniżej 6 lat.
• Lek Amlaxopin należy stosować wyłącznie w leczeniu nadciśnienia tętniczego u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat.

Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta.

• Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
• Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania amlodypiny u kobiet w ciąży.
• Jeśli pacjentka jest w ciąży lub planuje ciążę, powinna poinformować o tym lekarza przed zastosowaniem leku.

• Jeśli pacjentka karmi piersią, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
• Wykazano, że amlodypina przenika do mleka kobiecego w niewielkich ilościach.
• Jeśli pacjentka karmi piersią lub zamierza rozpocząć karmienie piersią, powinna poinformować o tym lekarza przed zastosowaniem leku.

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Lek Amlozek może oddziaływać z niżej wymienionymi lekami:

• ketokonazol, itrakonazol (leki przeciwgrzybicze)
• rytonawir, indynawir, nelfinawir (tzw. inhibitory proteazy stosowane w leczeniu HIV)
• ryfampicyna, erytromycyna, klarytromycyna (antybiotyki)
• ziele dziurawca
• werapamil, diltiazem (leki stosowane w chorobach serca)
• dantrolen (stosowany we wlewie w przypadku ciężkich zaburzeń temperatury ciała)
• symwastatyna (lek zmniejszający stężenie cholesterolu)
• takrolimus (stosowany, aby kontrolować reakcję układu odpornościowego, co umożliwi organizmowi przyjęcie przeszczepionego narządu)
• cyklosporyna (lek immunosupresyjny)

Lek Amlozek może obniżać ciśnienie tętnicze w większym stopniu, jeśli pacjent stosuje inne leki przeciwnadciśnieniowe.

Stosowanie leku Amlozek z jedzeniem i piciem

• Nie należy spożywać soku grejpfrutowego ani grejpfrutów podczas stosowania leku Amlozek.
• Mogą one spowodować zwiększenie stężenia substancji czynnej we krwi, co w rezultacie może wywołać nieprzewidziane nasilenie działania leku.

Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta.

Brak informacji dotyczących interakcji leku z alkoholem.

• Amlaxopin może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
• Jeśli podczas stosowania leku wystąpią zawroty głowy, ból głowy, zmęczenie lub nudności, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Jak przechowywać lek Amlaxopin?

• Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
• Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania.
• Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem i wilgocią.