Azypronal (Azithromycinum)

Jak działa lek Azypronal?  

Zawarta leku substancja czynna – azytromycynę działa przeciwbakteryjnie i jest stosowany w leczeniu zakażeń wywołanych przez bakterie wrażliwe na azytromycynę.

Lek wykorzystuje się w terapii wybranych zakażeń dróg oddechowych, ucha, skóry i tkanek miękkich oraz zakażeń cewki moczowej lub szyjki macicy wywołanych przez Chlamydia trachomatis.

Kiedy stosuje się lek Azypronal?  

Lek Azypronal stosuje się w leczeniu wybranych zakażeń bakteryjnych wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na azytromycynę. Jest wskazany między innymi w przypadku:

• zakażeń klatki piersiowej, takich jak zapalenie oskrzeli oraz zapalenie płuc,
• zakażeń gardła i nosa, w tym zapalenia migdałków, zapalenia gardła oraz zapalenia zatok,
• zakażeń ucha,
• zakażeń skóry i tkanek miękkich,
• zakażeń cewki moczowej lub szyjki macicy wywołanych przez bakterie Chlamydia trachomatis.

Jak stosować lek Azypronal?

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.    

• Dorośli i młodzi dorośli o masie ciała 45 kg i większej: 500 mg raz na dobę przez 3 dni. Całkowita dawka wynosi 1500 mg. 
• Lekarz może zalecić przyjmowanie całkowitej dawki 1500 mg w ciągu 5 dni: 500 mg pierwszego dnia i po jednej tabletce 250 mg od 2. do 5. dnia. 
• W zakażeniach cewki moczowej i szyjki macicy wywołanych przez Chlamydia trachomatis: jedna dawka 1000 mg przyjęta jeden raz.

Dzieci i młodzież o masie ciała mniejszej niż 45 kg

• Stosowanie tabletek nie jest zalecane. 
• U dzieci i młodzieży o masie ciała mniejszej niż 45 kg należy zastosować inną postać farmaceutyczną tego leku. 

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby

• Jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności nerek lub wątroby, należy powiedzieć o tym lekarzowi, ponieważ może być konieczna zmiana dawki leku. 

Pacjenci w podeszłym wieku

• U pacjentów w podeszłym wieku dawkowanie jest takie samo jak u pozostałych pacjentów dorosłych. 

Sposób podawania leku

• Tabletki należy przyjmować, popijając połową szklanki wody. 
• Tabletki można przyjmować z jedzeniem lub bez jedzenia.  
• Tabletkę można podzielić na równe dawki. 

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku

• Jeśli pacjent przyjął większą niż zalecana dawkę leku, powinien niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą lub udać się prosto do szpitala. 
• Objawy przedawkowania to przemijająca utrata słuchu, nudności lub wymioty i biegunka. 
• W razie przedawkowania może być konieczne przyjęcie do szpitala. 

Pominięcie zastosowania leku

• Jeśli pacjent zapomni przyjąć dawkę leku Azypronal, powinien zażyć lek, gdy tylko sobie o tym przypomni. Jeśli jednak wkrótce będzie pora zażycia następnej dawki, należy pominąć zapomnianą dawkę i przyjąć następną dawkę o zwykłej porze. 
• W przypadku wątpliwości należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.
• Jeśli pacjent pominął dawkę, powinien nadal przyjąć wszystkie zalecone tabletki. Znaczy to, że pacjent zakończy leczenie dzień później. 
• Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Przerwanie stosowania leku   
• Nigdy nie należy samemu przerywać stosowania leku Azypronal, najpierw trzeba porozmawiać z lekarzem. Jeśli przepisane leczenie nie jest całkowicie zakończone, zakażenie może powrócić. 
• W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Kiedy nie stosować leku Azypronal?

Leku Azypronal nie należy stosować, jeśli pacjent ma uczulenie na:

• azytromycynę dwuwodną, erytromycynę lub którykolwiek antybiotyk makrolidowy lub ketolidowy; 
• na którykolwiek z pozostałych składników tego leku.

Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta. 

Jak każdy lek, lek Azypronal może wywołać skutki uboczne, jednak nie wystąpią one u każdego pacjenta.  

Jeżeli wystąpi którykolwiek z wymienionych poniżej objawów ciężkiej reakcji alergicznej, lek należy odstawić i natychmiast skontaktować się z lekarzem lub oddziałem ratunkowym najbliższego szpitala. 

Częstość tych reakcji jest nieznana (częstości nie można ustalić na podstawie dostępnych danych):

• nagłe trudności w oddychaniu, mówieniu lub połykaniu;
• obrzęk warg, języka, twarzy i szyi; 
• silne zawroty głowy lub zapaść; 
• ciężka lub swędząca wysypka na skórze, zwłaszcza przebiegająca z pęcherzami i jeśli występuje bolesność oczu, jamy ustnej lub narządów płciowych 
• ciężkie reakcje skórne: osutka skórna charakteryzująca się szybkim pojawianiem się obszarów zaczerwienienia skóry usianych niewielkimi krostkami (pęcherzykami wypełnionymi białym lub żółtym płynem). (ostra uogólniona osutka krostkowa (ang. AGEP)).

Jeśli wystąpi którykolwiek z następujących objawów niepożądanych, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem: 

• ciężka biegunka, trwająca dłuższy czas lub biegunka z krwią, bólem brzucha i gorączką; mogą to być objawy ciężkiego zapalenia jelit, które czasami występuje po zastosowaniu antybiotyków; 
• zażółcenie skóry lub białkówek oczu, spowodowane zaburzeniami czynności wątroby; 
• zapalenie trzustki, powodujące silny ból brzucha i pleców; 
• zwiększone lub zmniejszone oddawanie moczu lub ślady krwi w moczu; 
• wysypka skórna spowodowana przez nadwrażliwość na światło słoneczne; 
• nietypowe siniaki lub krwawienie; 
• nieregularny rytm serca. 

Te wszystkie objawy niepożądane są ciężkie. Pacjent może potrzebować pilnej pomocy lekarskiej. 

Ciężkie działania niepożądane są niezbyt częste (mogą wystąpić u 1 na 100 pacjentów) lub częstość nie może być ustalona na podstawie dostępnych danych. 

Inne działania niepożądane
 
Bardzo często (mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 pacjentów):

• biegunka.

Często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 pacjentów):

• ból głowy,
• nudności (wymioty), ból lub skurcze żołądka, utrata apetytu,
• zmiana liczby białych krwinek oraz stężenia wodorowęglanów we krwi.

Niezbyt często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów):

• pleśniawki (kandydoza),
• zakażenia grzybicze,
• zakażenia bakteryjne,
• zapalenie gardła, 
• duszność, ból w klatce piersiowej, świszczący oddech i kaszel (zaburzenia oddychania), 
• zapalenie błony śluzowej nosa,
• grypa żołądkowa (zapalenie żołądka i jelit), 
• zapalenie pochwy, 
• zapalenie płuc, 
• zmniejszenie liczby białych krwinek,
• obrzęk naczynioruchowy,
• nadwrażliwość,
• utrata apetytu (jadłowstręt) 
• nerwowość,
• uczucie senności (senność),
• zmiany w odczuwaniu smaku,
• uczucie mrowienia lub drętwienie (parestezje),
• niedowidzenie,
• trudności z zasypianiem (bezsenność),
• zaburzenia ucha,
• uczucie wirowania (zawroty głowy pochodzenia błędnikowego),
• palpitacje,
• uderzenia gorąca,
• skrócenie oddechu,
• krwawienie z nosa,
• zapalenie błony śluzowej żołądka (zapalenie żołądka),
• zaparcie,
• oddawanie gazów (wzdęcie żołądka),
• trudności w połykaniu,
• obrzęk brzucha,
• suchość w jamie ustnej,
• odbijanie,
• owrzodzenie jamy ustnej 
• zwiększone wydzielanie śliny,
• ciężka postać rumienia wielopostaciowego,
• zapalenie skóry,
• sucha skóra,
• nasilone pocenie się,
• ból, obrzęk i zmniejszona ruchliwość stawów (zapalenie kości i stawów),
• ból mięśni,
• ból pleców,
• ból szyi,
• zwiększone stężenie mocznika we krwi,
• bolesne lub utrudnione oddawanie moczu, 
• ból w dolnej części pleców (ból nerek),
• plamienie,
• ból jąder,
• pokrzywka,
• ból w klatce piersiowej,
• obrzęk twarzy,
• gorączka,
• ból, drętwienie, osłabienie mięśni, uczucie pieczenia lub mrowienia (ból obwodowy),
• obrzęk,
• ogólne uczucie złego samopoczucia,
• zmęczenie,
• osłabienie (astenia),
• zmiany w aktywności enzymów wątrobowych i wartości innych parametrów mierzonych we krwi,
• powikłania po zabiegu. 

Rzadko (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 1 000 pacjentów):

• pobudzenie, 
• nieprawidłowa czynność wątroby, 
• alergiczne reakcje skórne, takie jak nadwrażliwość na światło słoneczne. 

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

• zakażenie jelita (rzekomobłoniaste zapalenie jelit),
• zmniejszona liczba czerwonych krwinek spowodowana rozpadem (niedokrwistość hemolityczna); zmniejszona liczba płytek krwi (trombocytopenia), 
• reakcje anafilaktyczne, 
• uczucie złości, agresja, 
• niepokój, 
• dezorientacja, 
• omamy, 
• osłabienie (omdlenie), 
• drgawki (napady padaczkowe), 
• osłabiony zmysł dotyku (niedoczulica), 
• nadpobudliwość,
• zaburzenia węchu (całkowita utrata węchu, odczuwanie dziwnych zapachów),
• zaburzenia smaku (utrata smaku),
• zaostrzenie lub nasilenie osłabienia mięśni (miastenia),
• utrata słuchu lub szumy uszne,
• szybkie (częstoskurcz komorowy) lub nieregularne bicie serca, czasami zagrażające życiu, zmiany rytmu serca stwierdzone w elektrokardiogramie (wydłużenie odstępu QT i torsade de pointes),
• niskie ciśnienie tętnicze krwi,
• zapalenie trzustki,
• przebarwienie języka,
• niewydolność wątroby,
• alergiczne reakcje skórne,
• ból stawów,
• problem z nerkami. 

Poniższe objawy niepożądane obserwowano podczas stosowania w zapobieganiu zakażeniom kompleksem Mycobacterium avium (MAC). 
 
Bardzo często (mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 pacjentów):

• biegunka,
• ból brzucha, 
• nudności, 
• oddawanie gazów (wzdęcie), 
• dyskomfort w jamie brzusznej,
• luźne stolce.

Często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 pacjentów): 

• utrata apetytu (jadłowstręt),
• uczucie zawrotów głowy,
• ból głowy,
• uczucie kłucia i mrowienia lub drętwienia (parestezje),
• zaburzenia smaku,
• zaburzenia widzenia,
• głuchota,
• wymioty, ból lub kurcze żołądka, utrata apetytu, problemy z trawieniem pokarmu,
• wysypka skórna i swędzenie,
• ból stawów (zapalenie stawów),
• zmęczenie.

Niezbyt często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów):

• osłabienie w odczuwaniu dotyku (niedoczulica),
• utrata słuchu lub szumy uszne,
• kołatanie serca,
• zaburzenia czynności wątroby, takie jak zapalenie wątroby,
• ciężka postać rumienia wielopostaciowego,
• alergiczne reakcje skórne, takie jak nadwrażliwość na światło słoneczne, czerwona, łuszcząca,
• się i obrzęknięta skóra,
• ogólne złe samopoczucie, 
• osłabienie (astenia).

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Azypronal należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty, jeśli pacjent: 

• ma ciężkie zaburzenia czynności wątroby lub nerek; 
• ma ciężkie zaburzenia czynności serca lub zaburzenia rytmu serca, takie jak zespół wydłużonego odstępu QT (widoczne w elektrokardiogramie lub na monitorze aparatu do EKG); 
• ma za małe stężenia potasu lub magnezu we krwi;
• ma objawy wskazujące na dodatkowe zakażenie; 
• przyjmuje jakiekolwiek alkaloidy sporyszu, takie jak ergotamina (stosowana w leczeniu migreny), ponieważ leków tych nie należy stosować jednocześnie z azytromycyną;
• ma szczególny rodzaj osłabienia mięśni, zwany miastenią; 
• ma zaburzenia czynności nerwów (zaburzenia neurologiczne) lub psychiki (zaburzenia psychiczne).

Azypronal zawiera laktozę jednowodną

• Jeśli u pacjenta stwierdzono wcześniej nietolerancję niektórych cukrów, przed zastosowaniem leku należy skontaktować się z lekarzem.

  
Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta.

• Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.  
• Brak wystarczających danych dotyczących stosowania azytromycyny w okresie ciąży. Dlatego nie należy stosować azytromycyny w czasie ciąży, chyba że lekarz wyraźnie zaleci jej stosowanie.

• Jeśli pacjentka karmi piersią, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.  
• Azytromycyna częściowo przenika do mleka ludzkiego, dlatego nie należy jej stosować podczas karmienia piersią.

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach (na receptę, bez recepty lub produktach ziołowych) stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli pacjent stosuje:

• leki zobojętniające stosowane w leczeniu zgagi lub niestrawności – lek Azypronal należy przyjmować co najmniej 1 godzinę przed ich zastosowaniem lub 2 godziny po ich przyjęciu;
• ergotaminę stosowaną w leczeniu migreny – nie należy stosować jej jednocześnie z lekiem Azypronal, ponieważ mogą wystąpić ciężkie działania niepożądane (drętwienie lub mrowienie kończyn, skurcze mięśni, bóle głowy, drgawki, bóle brzucha lub klatki piersiowej);
• leki zmniejszające stężenie cholesterolu (statyny);
• warfarynę lub podobne leki stosowane w celu zmniejszenia krzepliwości krwi – Azypronal może nasilać ich działanie;
• cyzapryd stosowany w zaburzeniach żołądka – nie należy stosować go jednocześnie z lekiem Azypronal, ponieważ może powodować ciężkie zaburzenia rytmu serca;
• terfenadynę stosowaną w leczeniu kataru siennego – jednoczesne stosowanie może powodować ciężkie zaburzenia rytmu serca;
• zydowudynę lub nelfinawir stosowane w leczeniu zakażenia HIV – jednoczesne stosowanie nelfinawiru z lekiem Azypronal może nasilać działania niepożądane;
• ryfabutynę stosowaną w leczeniu gruźlicy;
• chinidynę stosowaną w zaburzeniach rytmu serca;
• cyklosporynę stosowaną w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepu – lekarz będzie regularnie kontrolował jej stężenie we krwi i w razie potrzeby zmieni dawkę.

Jednoczesne stosowanie leku Azypronal może nasilać działanie następujących leków. Lekarz może zalecić zmianę ich dawkowania:

• teofiliny stosowanej w leczeniu astmy lub przewlekłej obturacyjnej choroby płuc;
• digoksyny stosowanej w leczeniu chorób serca;
• pimozydu stosowanego w zaburzeniach psychicznych.

Azypronal z jedzeniem i piciem

• Lek można przyjmować z jedzeniem lub bez jedzenia.

Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta.

Brak danych.

Brak dostępnych danych dotyczących wpływu azytromycyny na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak azytromycyna może powodować zawroty głowy i drgawki, dlatego przed rozpoczęciem prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn należy upewnić się, że pacjent czuje się dobrze.

Jak przechowywać lek Azypronal?  

• Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. 
• Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania.