Bucidar (Bupropioni hydrochloridum)

Jak działa lek Bucidar?

Bupropion wpływa na układ nerwowy poprzez oddziaływanie na przekaźnictwo dopaminy i noradrenaliny. Jeśli równowaga tych neuroprzekaźników jest zaburzona, może to wiązać się z występowaniem objawów depresji. Bucidar pomaga ją przywracać, co może prowadzić do stopniowej poprawy nastroju i funkcjonowania.

Kiedy stosuje się lek Bucidar?

Lek Bucidar stosuje się u osób dorosłych w leczeniu depresji oraz w zapobieganiu nawrotom epizodów depresyjnych.

Lek może być stosowany zgodnie z decyzją lekarza w przypadkach, gdy konieczne jest leczenie zaburzeń nastroju związanych z obniżeniem samopoczucia, energii oraz utratą zainteresowań i trudnościami w codziennym funkcjonowaniu.

Jak stosować lek Bucidar?

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. Lekarz prowadzący zaleca dawkę indywidualnie dla pacjenta. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Poprawa samopoczucia pacjenta może nastąpić dopiero po pewnym czasie. Pełne działanie leku może ujawnić się dopiero po upływie kilku tygodni lub miesięcy. Nawet gdy pacjent zacznie czuć się lepiej, lekarz prowadzący może zalecić dalsze stosowanie leku Bucidar, aby zapobiec nawrotowi depresji.

Dorośli:

• 1 tabletka 150 mg jeden raz na dobę.
• Lekarz prowadzący może zalecić zwiększenie dawki do 300 mg jeden raz na dobę, jeżeli po kilku tygodniach leczenia u pacjenta nie następuje poprawa.
• Dawkę leku Bucidar należy przyjmować rano. Nie należy przyjmować leku Bucidar częściej niż raz na dobę.
• Tabletka pokryta jest otoczką, która powoli uwalnia lek do przewodu pokarmowego. Pacjent może zauważyć w stolcu coś, co wygląda jak tabletka. Jest to pusta otoczka, która została wydalona z organizmu.
• Tabletki leku Bucidar powinny być połykane w całości. Nie należy ich żuć, rozkruszać ani dzielić, jeżeli do tego dojdzie, istnieje niebezpieczeństwo przedawkowania, ze względu na zbyt szybkie uwolnienie się leku do organizmu. Może to zwiększyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, w tym napadów drgawkowych.
• Dla niektórych pacjentów dawka 150 mg jeden raz na dobę jest wystarczająca przez cały okres leczenia. Lekarz prowadzący może zalecić takie dawkowanie, jeśli pacjent ma chorą wątrobę lub nerki.

Jak długo stosować leczenie?

Tylko lekarz wspólnie z pacjentem może zadecydować, jak długo stosować leczenie lekiem Bucidar. Mogą minąć tygodnie lub miesiące, zanim zaobserwuje się jakąkolwiek poprawę. Pacjent powinien regularnie konsultować z lekarzem prowadzącym objawy depresji, aby można było zadecydować, jak długo powinien być leczony. Jeżeli pacjent poczuje się lepiej, lekarz prowadzący może zalecić dalsze stosowanie leku Bucidar, aby zapobiec nawrotowi depresji.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Bucidar

Zażycie zbyt wielu tabletek może wywołać drgawki lub napad drgawkowy. Nie zwlekać. Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub z najbliższym szpitalnym oddziałem ratunkowym.

Pominięcie zastosowania leku Bucidar

W wypadku pominięcia dawki, należy odczekać i przyjąć kolejną dawkę o zwykłej porze. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku Bucidar

Nie należy przerywać leczenia lekiem Bucidar ani zmniejszać dawki bez uprzedniego uzgodnienia tego z lekarzem prowadzącym.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Kiedy nie stosować leku Bucidar? 

Tego leku nie należy stosować w przypadku:

• uczulenia na bupropion lub którykolwiek z pozostałych składników leku
• przyjmowania innych leków zawierających bupropion
• padaczki lub występowania napadów drgawkowych w przeszłości
• zaburzeń odżywiania obecnie lub w przeszłości (np. bulimia lub anoreksja)
• guza mózgu
• nadużywania alkoholu, a następnie jego nagłego odstawienia lub planowanego odstawienia w trakcie leczenia
• ciężkich chorób wątroby
• niedawnego odstawienia leków uspokajających lub planowanego ich odstawienia w trakcie stosowania leku Bucidar
• stosowania obecnie lub w ciągu ostatnich 14 dni leków przeciwdepresyjnych z grupy inhibitorów monoaminooksydazy (MAO)

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Ciężkie działania niepożądane

Drgawki lub napady drgawkowe

U około 1 na 1000 pacjentów przyjmujących lek Bucidar mogą wystąpić drgawki (napady drgawkowe lub konwulsje). Większe prawdopodobieństwo, że to nastąpi, jest u pacjentów, którzy przyjmują większe dawki niż zalecane, przyjmują niektóre leki lub są w grupie zwiększonego ryzyka wystąpienia napadów drgawkowych. W razie wątpliwości należy skontaktować się z lekarzem prowadzącym.
W razie wystąpienia napadu drgawkowego należy skontaktować się z lekarzem prowadzącym. Nie wolno więcej przyjmować leku.

Reakcje alergiczne

U niektórych pacjentów mogą wystąpić reakcje alergiczne po przyjęciu bupropionu. Obejmują one:

• zaczerwienienie skóry lub wysypkę (jak wysypka siateczkowa) i swędzące guzki (pokrzywka) na skórze,
• nietypowe świsty lub trudności z oddychaniem,
• obrzęk powiek, ust lub języka,
• bóle mięśni lub stawów,
• zapaść lub krótkotrwałą utratę przytomności.

W razie wystąpienia jakichkolwiek objawów reakcji alergicznej należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Nie wolno więcej przyjmować leku.
Reakcje alergiczne mogą trwać długo. Jeżeli lekarz przepisał leki łagodzące objawy alergiczne, należy przyjąć całą kurację.

Ciężkie skórne reakcje niepożądane

Jeśli wystąpi którykolwiek z poniższych objawów, należy przerwać stosowanie bupropionu i natychmiast szukać pomocy medycznej:

• Bardzo rzadko: czerwone, nieuniesione, przypominające tarczę lub okrągłe plamy na tułowiu, często z centralnymi pęcherzami, złuszczanie naskórka, owrzodzenia jamy ustnej, gardła, nosa, narządów płciowych i oczu. Wystąpienie tych ciężkich reakcji skórnych może być poprzedzone gorączką i objawami grypopodobnymi (zespół Stevensa-Johnsona).
• Częstość nieznana: rozległe obszary występowania pęcherzy i rozległe złuszczanie się naskórka, występujące w ciężkiej postaci opisanej powyżej reakcji skórnej (toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka).
• Częstość nieznana: rozległa wysypka, wysoka temperatura ciała i powiększone węzły chłonne (zespół DRESS lub zespół nadwrażliwości na lek). Objawy zespołu DRESS są zwykle opóźnione w czasie (występują 2-6 tygodni po rozpoczęciu leczenia).
• Częstość nieznana: czerwona, łuszcząca się, rozległa wysypka z guzkami pod skórą i pęcherzami, z jednoczesną gorączką. Objawy zwykle pojawiają się na początku leczenia (ostra uogólniona osutka krostkowa).

Toczniowa wysypka skórna albo nasilenie objawów tocznia

Częstość nieznana - częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych pochodzących od osób przyjmujących lek Bucidar. Toczeń to zaburzenie układu immunologicznego przebiegające z zajęciem skóry i innych narządów.
W przypadku wystąpienia zaostrzeń tocznia, wysypki skórnej albo zmian skórnych (szczególnie na obszarach skóry narażonych na działanie promieni słonecznych) podczas przyjmowania leku Bucidar należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, ponieważ może być konieczne przerwanie leczenia.

Inne działania niepożądane

Bardzo częste (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów):

• trudności w zasypianiu (należy upewnić się, że Bucidar jest przyjmowany rano),
• ból głowy,
• suchość w jamie ustnej,
• nudności, wymioty.

Częste (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów):

• gorączka, zawroty głowy, świąd, potliwość i wysypka skórna (czasami z powodu reakcji alergicznej),
• dreszcze, drżenia, osłabienie, zmęczenie, bóle w klatce piersiowej,
• uczucie lęku lub pobudzenia,
• ból brzucha lub inne dolegliwości (zaparcia), zmiana odczuwania smaku pożywienia, utrata apetytu (anoreksja),
• zwiększenie ciśnienia krwi czasami znaczne, zaczerwienienie twarzy,
• dzwonienie w uszach, zaburzenia widzenia.

Zespół Brugadów

Przed rozpoczęciem stosowania leku Bucidar należy omówić to z lekarzem, jeśli pacjent ma rozpoznany zespół Brugadów (rzadką, uwarunkowaną genetycznie chorobę wpływającą na rytm serca) lub jeśli w jego wywiadzie rodzinnym stwierdzono zatrzymanie akcji serca lub przypadek nagłej śmierci.

Ciężkie skórne reakcje niepożądane

W związku ze stosowaniem leku Bucidar notowano występowanie ciężkich skórnych reakcji niepożądanych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS, ang. Stevens-Johnsons syndrome), toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN, ang. toxic epidermal necrolysis), reakcja na lek z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS, ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms) i ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP, ang. acute generalised exanthematous pustulosis). Jeśli u pacjenta wystąpią objawy wskazujące na ciężkie skórne reakcje niepożądane, należy natychmiast przerwać stosowanie leku Bucidar i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Dzieci i młodzież

Bucidar nie jest zalecany do leczenia dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. U dzieci w wieku poniżej 18 lat leczonych lekami przeciwdepresyjnymi istnieje zwiększone ryzyko myśli i zachowań samobójczych.

Dorośli

Należy poinformować lekarza prowadzącego przed rozpoczęciem stosowania leku Bucidar, jeżeli pacjent:

• regularnie pije duże ilości alkoholu,
• ma cukrzycę i stosuje insulinę lub doustne leki przeciwcukrzycowe,
• miał w przeszłości poważną ranę głowy lub uraz głowy.

Bucidar może wywoływać napady drgawkowe u około 1 na 1000 pacjentów. Wystąpienie tego działania niepożądanego jest bardziej prawdopodobne u pacjentów z grup wymienionych powyżej. Jeśli w trakcie leczenia wystąpią napady drgawek, należy przerwać stosowanie leku Bucidar i skontaktować się z lekarzem prowadzącym.

• Jeżeli pacjent ma chorobę afektywną dwubiegunową (skrajne wahania nastroju), ponieważ Bucidar może wywołać epizod tej choroby.
• Jeśli pacjent przyjmuje inne leki stosowane w leczeniu depresji, jednoczesne stosowanie tych leków z lekiem Bucidar może prowadzić do wystąpienia zespołu serotoninowego, stanu potencjalnie zagrażającego życiu.
• Jeżeli u pacjenta występują choroby wątroby lub nerek, ponieważ mogą u niego z większym prawdopodobieństwem wystąpić działania niepożądane.

Jeżeli którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta, należy ponownie skontaktować się z lekarzem prowadzącym przed rozpoczęciem przyjmowania leku Bucidar. Lekarz może stwierdzić konieczność prowadzenia terapii pod ścisłą kontrolą lub zalecić inne leczenie.

Myśli o samobójstwie oraz nasilenie objawów depresji

U pacjentów z depresją mogą wystąpić czasami myśli o samouszkodzeniu lub samobójstwie. Takie zachowania mogą się nasilić, kiedy pacjent po raz pierwszy zaczyna przyjmować leki przeciwdepresyjne, ponieważ zanim te leki zaczną działać upływa pewien czas, zwykle około dwóch tygodni, ale czasami dłużej.

Myśli takie mogą wystąpić częściej:

• jeśli pacjent miał wcześniej myśli samobójcze lub samouszkodzenia,
• jeśli pacjent jest młodym dorosłym (poniżej 25 lat), u którego stwierdzono zwiększone ryzyko zachowań samobójczych podczas leczenia przeciwdepresyjnego.

W przypadku wystąpienia takich myśli należy natychmiast skontaktować się z lekarzem prowadzącym lub udać się do szpitala.

Pomocne może być poinformowanie bliskiej osoby o leczeniu i poproszenie jej o zwracanie uwagi na ewentualne pogorszenie stanu psychicznego.

Wpływ na badania moczu

Bucidar może wpływać na wyniki badań laboratoryjnych moczu na obecność innych substancji. Należy poinformować personel medyczny o stosowaniu leku.

Lek Bucidar zawiera laktozę

Bucidar zawiera laktozę (rodzaj cukru). Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta. 

Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, nie powinna przyjmować leku Bucidar, chyba że lekarz zaleci inaczej. Przed zastosowaniem tego leku w ciąży należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.

Niektóre, ale nie wszystkie, badania wskazują na zwiększone ryzyko wad wrodzonych, szczególnie wad serca, u dzieci, których matki stosowały lek Bucidar. Nie wiadomo, czy było to spowodowane stosowaniem tego właśnie leku.

Składniki leku Bucidar mogą przenikać do mleka ludzkiego. Przed zastosowaniem leku Bucidar należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.

Zawsze należy poinformować swojego lekarza, jakie leki na receptę, leki bez recepty lub produkty ziołowe są już przyjmowane. Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta.

Jeżeli pacjent przyjmuje aktualnie lub przyjmował w ciągu ostatnich czternastu dni inne leki przeciwdepresyjne nazywane inhibitorami monoaminooksydazy (MAO), należy skontaktować się z lekarzem prowadzącym bez przyjmowania leku Bucidar.

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, również lekach roślinnych lub witaminach, w tym wydawanych bez recepty. Lekarz może zmienić dawkę leku Bucidar lub zalecić zmianę dawkowania lub odstawienie innych przyjmowanych leków.

Niektórych leków nie można przyjmować jednocześnie z lekiem Bucidar. Niektóre z nich mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia drgawek lub napadów drgawkowych. Inne leki mogą zwiększyć ryzyko innych działań niepożądanych. Przykłady takich leków wymieniono poniżej, ale nie jest to pełny wykaz.

Napady drgawkowe mogą wystąpić częściej niż zwykle, jeżeli pacjent przyjmuje:

• inne leki przeciwdepresyjne lub leki stosowane w leczeniu chorób psychicznych,
• teofilinę, lek na astmę lub choroby płuc,
• tramadol, silny lek przeciwbólowy,
• leki uspokajające lub jeśli zamierza zaprzestać ich stosowania podczas przyjmowania leku Bucidar,
• leki przeciwmalaryczne (takie jak meflokina lub chlorokina),
• leki pobudzające lub inne leki, które kontrolują masę ciała lub apetyt,
• steroidy (doustnie lub we wstrzyknięciach),
• antybiotyki nazywane chinolonami,
• niektóre rodzaje leków przeciwhistaminowych, które mogą powodować senność,
• leki przeciwcukrzycowe.

Jeżeli jakiekolwiek z powyższych sytuacji dotyczą pacjenta, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem prowadzącym przed rozpoczęciem przyjmowania leku Bucidar. Lekarz oszacuje ryzyko i korzyści z zastosowania leku Bucidar.

Może zwiększyć się prawdopodobieństwo wystąpienia innych działań niepożądanych, jeżeli pacjent przyjmuje:

• inne leki przeciwdepresyjne (takie jak: amitryptylina, fluoksetyna, paroksetyna, citalopram, escitalopram, wenlafaksyna, dosulepina, dezypramina lub imipramina) lub leki na inne choroby psychiczne (takie jak: klozapina, rysperydon, tiorydazyna lub olanzapina). Lek Bucidar może oddziaływać z lekami stosowanymi w leczeniu depresji i pacjent może doświadczyć zmian stanu psychicznego (np. pobudzenie, omamy, śpiączka), i inne objawy, takie jak: temperatura ciała powyżej 38°C, przyspieszone bicie serca, niestabilne ciśnienie krwi i nasilenie odruchów, sztywność mięśni, brak koordynacji i (lub) zaburzenia żołądkowo-jelitowe (np. mdłości, wymioty, biegunka),
• leki stosowane w leczeniu choroby Parkinsona (lewodopa, amantadyna, orfenadryna),
• leki, które wpływają na metabolizm leku Bucidar (karbamazepina, fenytoina, kwas walproinowy),
• niektóre leki stosowane w leczeniu nowotworów złośliwych (takie jak: cyklofosfamid, ifosfamid),
• tyklopidynę lub klopidogrel, stosowane głównie w zapobieganiu udarowi,
• beta-adrenolityki (takie jak metoprolol),
• niektóre leki do leczenia nieregularnego rytmu serca (propafenon i flekainid),
• stosuje plastry nikotynowe, jako środek wspomagający odzwyczajanie się od palenia tytoniu.

Jeżeli jakiekolwiek z powyższych sytuacji dotyczą pacjenta, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem prowadzącym przed rozpoczęciem przyjmowania leku Bucidar.

Lek Bucidar może wykazywać mniejszą skuteczność:

• jeżeli pacjent przyjmuje rytonawir lub efawirenz, leki stosowane w leczeniu zakażeń HIV.

Jeżeli ta sytuacja dotyczy pacjenta, należy poinformować lekarza prowadzącego. Lekarz prowadzący oceni skuteczność leku Bucidar u pacjenta. Może zaistnieć konieczność zwiększenia dawki lub zmiany sposobu leczenia depresji. Nie należy zwiększać dawki leku Bucidar bez zalecenia lekarza prowadzącego, ponieważ może to zwiększyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, w tym napadów drgawkowych.

Lek Bucidar może powodować zmniejszenie skuteczności niektórych leków:

• jeżeli pacjent przyjmuje tamoksyfen, stosowany w leczeniu raka piersi.

Jeżeli ta sytuacja dotyczy pacjenta, należy powiedzieć o tym lekarzowi. Może zaistnieć konieczność zmiany sposobu leczenia depresji.

• jeżeli pacjent przyjmuje digoksynę z powodu problemów z sercem.

Jeżeli ta sytuacja dotyczy pacjenta, należy powiedzieć o tym lekarzowi. Lekarz może rozważyć dostosowanie dawki digoksyny.

Alkohol może wpływać na działanie leku Bucidar i zwiększać ryzyko działań niepożądanych ze strony układu nerwowego. Nie należy nagle odstawiać alkoholu w trakcie leczenia, jeśli był spożywany w dużych ilościach, ponieważ może to zwiększać ryzyko napadów drgawkowych. Wskazana jest konsultacja z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.

Jeżeli lek Bucidar powoduje zawroty głowy lub uczucie pustki w głowie, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

• Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
• Przechowywać w oryginalnym opakowaniu, w celu ochrony przed wilgocią i światłem.