Jak działa lek Calsiosol?

• Lek dostarcza jony wapnia do organizmu. Jest stosowany, gdy konieczne jest leczenie preparatami o dużym stężeniu jonów wapnia.
• Wapń podawany w leku uzupełnia niedobory wapnia oraz może być wykorzystywany w określonych sytuacjach klinicznych, takich jak hipokalcemia, tężyczka hipokalcemiczna czy wybrane stany podczas resuscytacji krążeniowo-oddechowej.

Kiedy stosuje się lek Calsiosol?

• przewlekła hipokalcemia,
• tężyczka hipokalcemiczna,
• zapobieganie hipokalcemii podczas transfuzji wymiennej,
• długotrwała terapia zastępcza elektrolitami,
• resuscytacja krążeniowo-oddechowa wyłącznie w szczególnych wskazaniach:
  • aktywność elektryczna bez tętna spowodowana hiperkaliemią,
  • hipokalcemia,
  • przedawkowanie antagonistów wapnia.

Jak stosować lek Calsiosol?

Lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Dorośli:

• 10 do 20 ml leku Calsiosol (2,2 do 4,4 mmol wapnia) można podać:
  • jako nierozcieńczone powolne wstrzyknięcie dożylne trwające 10 minut z monitorowaniem stężenia wapnia w osoczu i zapisu EKG,
  • po rozcieńczeniu w 50 do 100 ml roztworu glukozy 5% lub sodu chlorku 0,9% w postaci powolnego wlewu dożylnego trwającego 10 minut z monitorowaniem stężenia wapnia w osoczu i zapisu EKG.
  • W razie potrzeby dawkę można powtórzyć zależnie od stanu klinicznego pacjenta.
• Kolejne dawki należy dostosować do aktualnego stężenia wapnia w osoczu.
• Nie zaleca się podawania więcej niż 46 ml leku (10,12 mmol wapnia) w ciągu 24 godzin.
• W razie potrzeby dawki można powtarzać co 1-3 dni.

Resuscytacja krążeniowo-oddechowa

• Przeważnie podaje się od 7 do 15 ml leku (1,54 do 3,3 mmol wapnia).

Dzieci i młodzież

• Początkowa dawka:
  • 0,3 ml/kg mc. do 0,6 ml/kg mc.
  • (0,066 mmol/kg mc. do 0,132 mmol/kg mc.).
• Nie zaleca się podawania więcej niż 0,9 ml/kg mc. (0,198 mmol) w ciągu 24 godzin.

Pacjenci w podeszłym wieku

• Niektóre zaburzenia występujące u osób starszych, takie jak zaburzenia czynności nerek i niedożywienie, mogą wpływać na tolerancję glukonianu wapnia.
• U tych pacjentów należy zastosować niższą dawkę.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

• Ze względu na zawartość glinu nie należy przekraczać dawki 46 ml leku na dobę.

Jak i kiedy przyjmować lek Calsiosol?

• droga podania: dożylna,
• lek podawany jako powolne bezpośrednie wstrzyknięcie dożylne albo infuzja dożylna,
• wstrzyknięcie należy wykonywać w pozycji leżącej,
• podczas podawania należy monitorować czynność serca,
• po wykonaniu wstrzyknięcia pacjent powinien pozostać w pozycji leżącej przez 15 minut,
• lek można podawać po rozcieńczeniu,
• u dzieci stosowanie wyłącznie dożylne,
• podanie domięśniowe i podskórne jest przeciwwskazane u dzieci.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku

Objawy hiperkalcemii:

• utrata apetytu,
• nudności,
• wymioty,
• zaparcia,
• ból brzucha,
• wydalanie dużych ilości moczu,
• zwiększone pragnienie,
• utrata płynów,
• osłabienie mięśni,
• odkładanie się wapnia w nerkach,
• senność,
• splątanie,
• nadciśnienie tętnicze,
• nieregularne bicie serca,
• zatrzymanie akcji serca,
• utrata przytomności.

Przy zbyt szybkim podaniu mogą wystąpić:

• kredowy posmak w ustach,
• uderzenia gorąca,
• spadek ciśnienia krwi.

Leczenie ma na celu obniżenie stężenia wapnia we krwi. W ciężkich przypadkach może być konieczna dializa.

Pominięcie zastosowania leku

• W przypadku pominięcia zalecanej dawki należy podać ją najszybciej jak to możliwe.
• Jeśli zbliża się pora zastosowania kolejnej dawki, należy opuścić pominiętą dawkę. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku

• Nie należy przerywać stosowania leku Calsiosol bez porozumienia z lekarzem.

Kiedy nie stosować leku Calsiosol?

• uczulenie na glukonian wapnia lub którykolwiek składnik leku,
• podwyższone stężenie wapnia we krwi,
• nadmierne wydalanie wapnia z moczem,
• zatrucie glikozydami naparstnicy,
• leczenie glikozydami nasercowymi (z wyjątkiem sytuacji opisanych w ulotce),
• stosowanie ceftriaksonu u wcześniaków i noworodków (≤28 dni życia), którzy otrzymują lub będą otrzymywać dożylne preparaty wapnia.

Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta.

Jak każdy lek, lek Calsiosol może wywołać skutki uboczne, jednak nie wystąpią one u każdego pacjenta.

Rzadko (mogą wystąpić u 1 do 10 na 10 000 pacjentów):

• ciężkie działania niepożądane u wcześniaków i noworodków (<28 dni życia) otrzymujących dożylnie ceftriakson i wapń,
• osady soli wapniowej ceftriaksonu w płucach i nerkach.

Częstość nieznana (częstości nie można określić na podstawie dostępnych danych):

• spowolnione bicie serca,
• nieregularne bicie serca,
• spadek ciśnienia krwi,
• zapaść krążeniowa,
• rozszerzenie naczyń krwionośnych,
• uderzenia gorąca,
• nudności,
• wymioty,
• uczucie ciepła,
• pocenie się,
• ból w miejscu wstrzyknięcia domięśniowego,
• zaczerwienienie w miejscu wstrzyknięcia domięśniowego.

Przed rozpoczęciem stosowania leku Calsiosol należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.

Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent ma nadczynność przytarczyc, regularnie przyjmuje witaminę D, u pacjenta wykryto nowotwory takie jak szpiczak, przerzuty nowotworowe do kości, ciężką chorobę nerek i utratę wapnia związaną z unieruchomieniem.

Dożylne podawanie leków zawierających wapń jest ściśle przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących digoksynę. Wapń nasila działanie digoksyny na serce i może prowadzić do zatrucia digoksyną.

U pacjentów, niezależnie od wieku, nie wolno mieszać ani podawać ceftriaksonu jednocześnie z roztworami do podawania dożylnego zawierającymi wapń, nawet jeśli stosuje się różne linie infuzyjne lub podaje się w różne miejsca. Jednak w celu uniknięcia wytrącenia osadu, u dzieci w wieku powyżej 28 dni ceftriakson i roztwory zawierające wapń można podawać kolejno jeden po drugim, jeżeli linie infuzyjne są wkłute w różne miejsca lub są wymienione, lub pomiędzy infuzjami zostaną starannie przepłukane fizjologicznym roztworem soli.

Chociaż nie ma konkretnych dowodów na proces metaboliczny prowadzący do galaktozy, wskazane jest, aby nie podawać glukonianu wapnia pacjentom z galaktozemią.

Należy unikać podawania glukonianu wapnia drogą domięśniową lub podskórną, ponieważ może wystąpić martwica lub złuszczenie tkanek.

Tlenek glinu

• Glukonian wapnia może wypłukiwać tlenek glinu ze szkła ampułkowego. Zwiększona zawartość glinu może prowadzić do ryzyka związanego z toksycznością glinu, takiego jak niekorzystny wpływ na mineralizację kości i rozwój neurologiczny (mózg i układ nerwowy), szczególnie u pacjentów bardziej wrażliwych takich jak osoby z zaburzeniami czynności nerek i dzieci (w wieku poniżej 18 lat).
• Długotrwałe stosowanie leku jest wskazane tylko, jeśli przewidywane korzyści przekraczają ryzyko związane z ekspozycją na glin.
• W wypadku długotrwałego stosowania leku nie zaleca się przekraczania dawki 92,5 ml tygodniowo u dorosłych oraz dawki 1,8 ml/kg masy ciała tygodniowo u dzieci.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

• Ze względu na zawartość glinu, u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie należy przekraczać dawki 46 ml leku Calsiosol na dobę.

Dzieci i młodzież

• Ze względu na zawartość glinu, u dzieci i młodzieży nie należy przekraczać dawki 0,9 ml/kg mc. leku Calsiosol na dobę.
• Glukonian wapnia w szklanych ampułkach nie powinien być stosowany u dzieci wymagających żywienia pozajelitowego.
• U dzieci (<18 lat) Calsiosol powinien być podawany drogą dożylną, nie należy podawać leku domięśniowo.

• Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
• Wapń przechodzi przez łożysko do krążenia płodu i osiąga większe stężenie we krwi płodowej niż we krwi matki.
• Kobiety w ciąży powinny otrzymywać wapń dożylnie tylko wtedy, gdy jest to absolutnie konieczne.
• Należy dokładnie dobrać dawkę i regularnie kontrolować stężenie wapnia we krwi, aby uniknąć hiperkalcemii mogącej być szkodliwą dla płodu.
• O zastosowaniu leku decyduje lekarz.

• Jeśli pacjentka karmi piersią, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
• Wapń przenika do mleka kobiecego.
• Lekarz powinien uwzględnić ten fakt przy podejmowaniu decyzji o zastosowaniu leku.
• O zastosowaniu leku decyduje lekarz.

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Działanie leków nasercowych takich jak digoksyna i innych leków zawierających glikozydy nasercowe naparstnicy wełnistej może być wzmocnione przez wapń i prowadzić do zatrucia glikozydami naparstnicy. Dlatego, jeśli pacjent przyjmuje glikozydy nasercowe, dożylne podanie wapnia powinno być wykonane jedynie w celu leczenia ciężkich, bezpośrednio zagrażających życiu objawów bardzo niskiego stężenia wapnia we krwi.

Podawanie wapnia wraz z adrenaliną po operacji serca osłabia działanie adrenaliny na serce i krążenie.

Wapń i magnez wzajemnie hamują swoje działanie.

Wapń może osłabiać działanie niektórych leków stosowanych do regulacji czynności serca (antagonistów wapnia). Podawanie niektórych leków zwiększających objętość wydalanego moczu (diuretyki tiazydowe) wraz z wapniem może prowadzić do nadmiernie wysokiego stężenia wapnia we krwi (hiperkalcemii), ponieważ leki te zmniejszają wydalanie wapnia przez nerki.

Podawanie wapnia jednocześnie z ceftriaksonem może prowadzić do wytrącenia stałych osadów w naczyniach krwionośnych.

Brak danych.

• Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn przez kilka godzin po podaniu dożylnym.
• Lek wywiera umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Jak przechowywać lek Calsiosol?

• Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
• Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania.
• Nie zamrażać.