Chlorprothixen Hasco (Chlorprothixeni hydrochloridum )

Chlorprothixen Hasco wykazuje silne działanie uspokajające. Zgodnie z ulotką lek ma słabe działanie przeciwwytwórcze i przeciwautystyczne oraz w niewielkim stopniu działa przeciwdepresyjnie. Działa również przeciwhistaminowo i przeciwwymiotnie.

W małych dawkach lek wykazuje działanie przeciwlękowe. Nie wywołuje uczucia znużenia i senności. Chloroprotyksen wzmaga działanie alkoholu, środków nasennych i środków wprowadzających do znieczulenia. Obniża także temperaturę ciała.

Chlorprothixen Hasco jest wskazany w leczeniu:

• psychoz endogennych i organicznych ze stanami pobudzenia ruchowego i agresywnością
• niepokoju i bezsenności w nerwicach i zaburzeniach psychosomatycznych
• psychoz alkoholowych

Lek stosuje się także w chirurgii:

• do premedykacji w celu uspokojenia pacjenta
• do zmniejszenia reakcji neurowegetatywnych
• w celu zapobiegania wymiotom pooperacyjnym

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza.

Dawkowanie należy dostosować indywidualnie w zależności od wskazań i tolerancji pacjenta.

• Nerwice: zazwyczaj zalecana dawka to 15 mg jeden do trzech razy na dobę.
• Zaburzenia psychotyczne: zazwyczaj stosowana dawka to 50 mg do 100 mg dwa do czterech razy na dobę. Dawkę dobową należy podzielić tak, aby większa dawka została podana przed snem.
• Premedykacja: dawkowanie ustala lekarz indywidualnie dla każdego pacjenta.

Nie zaleca się stosowania chloroprotyksenu u dzieci i młodzieży.

Tabletki powlekane należy przyjmować z posiłkiem i połykać w całości, popijając szklanką wody lub mleka, aby uniknąć podrażnienia żołądka.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Chlorprothixen Hasco

Najbardziej prawdopodobnymi objawami przedawkowania leku są senność, śpiączka, drgawki, wstrząs, zaburzenia ruchowe, znacznie podwyższona lub obniżona temperatura ciała, zahamowanie oddechu, obniżone ciśnienie krwi, które może pojawić się po kilku godzinach i trwać od 2 do 3 dni. W ciężkich przypadkach może dojść do uszkodzenia nerek. W momencie ustępowania tych objawów mogą wystąpić napady drgawkowe, nadmierna ruchliwość i krwiomocz.

Występowały również zaburzenia rytmu serca lub zatrzymanie akcji serca, gdy lek podano w nadmiernej dawce w skojarzeniu z innymi lekami o znanym działaniu na serce.

Lekarz zastosuje leczenie objawowe i podtrzymujące czynności życiowe: płukanie żołądka, możliwie jak najszybciej po podaniu leku, podanie węgla aktywnego oraz leczenie podtrzymujące czynność układu oddechowego i sercowo-naczyniowego.

W razie wystąpienia złośliwego zespołu neuroleptycznego, którego objawy to wysoka gorączka, sztywność mięśni, zaburzenia świadomości i niestabilność autonomicznego układu nerwowego, należy odstawić lek. Lekarz zastosuje leczenie objawowe oraz podtrzymujące czynności życiowe.

Po przedawkowaniu lub przypadkowym przyjęciu leku przez dziecko należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Pominięcie zastosowania Chlorprothixen Hasco

Należy przyjąć pominiętą dawkę jak najszybciej. Jeśli zbliża się czas przyjęcia kolejnej dawki, nie należy przyjmować pominiętej dawki.

Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku Chlorprothixen Hasco

Nagłemu zaprzestaniu stosowania chloroprotyksenu mogą towarzyszyć objawy odstawienia. Najczęściej są to nudności, wymioty, jadłowstręt, biegunka, wyciek wodnisty z nosa, pocenie się, bóle mięśniowe, parestezje, bezsenność, niepokój, lęk i pobudzenie.

Pacjenci mogą także odczuwać zawroty głowy, nasilone odczucie ciepła lub chłodu oraz drżenie. Objawy zazwyczaj rozpoczynają się od 1 do 4 dni od momentu odstawienia leku i słabną w ciągu 7–14 dni.

Nie należy stosować leku Chlorprothixen Hasco:

• jeśli pacjent ma uczulenie na substancję czynną, inne pochodne tioksantenu lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
• jeśli u pacjenta występuje zapaść krążeniowa, zaburzenia świadomości bez względu na przyczynę, na przykład zatrucie alkoholem, barbituranami lub opioidami, albo śpiączka
• jeśli u pacjenta występowały w przeszłości zaburzenia sercowo-naczyniowe, na przykład powolna praca serca, niedawno przebyty ostry zawał mięśnia sercowego, zaburzenia rytmu serca, przerost mięśnia sercowego, tachykardia z torsade de pointes
• jeśli u pacjenta występuje wydłużony odstęp QT widoczny w zapisie EKG
• jeśli pacjent przyjmuje leki wydłużające odstęp QT
• jeśli u pacjenta występuje hipokaliemia, czyli zmniejszone stężenie potasu we krwi, lub hipomagnezemia, czyli zmniejszone stężenie magnezu we krwi

Jak każdy lek, Chlorprothixen Hasco może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Ryzyko rozwoju działań niepożądanych zwiększa się podczas długotrwałego stosowania dużych dawek chloroprotyksenu. Ryzyko to jest większe u dzieci i pacjentów w podeszłym wieku.

Bardzo częste, mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 osób:

• senność
• zawroty głowy
• suchość w jamie ustnej
• wzmożony ślinotok

Częste, mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 osób:

• zwiększenie łaknienia
• bezsenność
• nerwowość
• pobudzenie
• spadek libido
• bóle głowy
• dystonia, czyli mimowolne ruchy powodujące skręcanie lub wyginanie różnych części ciała
• zaburzenia akomodacji oka
• nieprawidłowe widzenie
• przyspieszone bicie serca, szczególnie po nagłym przerwaniu leczenia
• palpitacje, czyli kołatanie serca
• niedociśnienie ortostatyczne, włączając zawroty głowy, które występują zazwyczaj po nagłym wstaniu
• zaparcia
• niestrawność
• nudności
• nasilone pocenie się
• ból mięśni
• przewlekłe osłabienie
• zmęczenie
• zwiększenie masy ciała

Niezbyt częste, mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób:

• zmniejszenie łaknienia
• akatyzja, czyli niemożność utrzymania stałej pozycji
• późne dyskinezy, czyli mimowolne, nieskoordynowane ruchy mięśni, zwłaszcza twarzy
• parkinsonizm
• drgawki
• napady przymusowego patrzenia z rotacją gałek ocznych
• niedociśnienie tętnicze
• uderzenia gorąca
• wymioty
• biegunka
• wysypka
• świąd
• nadwrażliwość na światło
• stany zapalne skóry
• sztywność mięśni
• zaburzenia oddawania moczu
• zatrzymanie moczu
• zaburzenia wytrysku
• zaburzenia wzwodu
• zmniejszenie masy ciała
• nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątrobowych

Rzadkie, mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1000 osób:

• małopłytkowość, czyli zmniejszenie liczby płytek krwi
• leukopenia
• neutropenia, czyli zmniejszenie liczby białych krwinek
• agranulocytoza, czyli zmniejszenie liczby granulocytów lub brak granulocytów we krwi
• nadwrażliwość
• reakcja anafilaktyczna
• zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi
• zwiększenie stężenia glukozy we krwi
• upośledzona tolerancja glukozy
• napady padaczkopodobne
• wydłużenie odstępu QT w EKG
• komorowe zaburzenia rytmu serca, w tym migotanie komór, częstoskurcz komorowy, torsade de pointes
• nagły niewyjaśniony zgon
• nieżyt nosa
• duszność
• zaczerwienienie skóry
• wyprysk
• nadmierny rozrost tkanki gruczołowej sutka u mężczyzn
• mlekotok
• zaburzenia miesiączkowania
• zaburzenia termoregulacji organizmu

Bardzo rzadkie, mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 000 osób:

• zmniejszenie liczby krwinek czerwonych, czyli niedokrwistość hemolityczna
• plamica małopłytkowa
• pancytopenia, czyli niedobór wszystkich prawidłowych elementów morfotycznych krwi
• eozynofilia
• złośliwy zespół neuroleptyczny, objawiający się bardzo wysoką gorączką, wzrostem napięcia mięśni, akinezą i śpiączką
• zatrzymanie pracy serca
• wolne bicie serca
• żylna choroba zatorowo-zakrzepowa
• astma
• obrzęk krtani
• żółtaczka
• zespół toczniopodobny, czyli zespół autoimmunologicznego zapalenia, który może wpływać na skórę, stawy oraz narządy wewnętrzne
• zwiększenie stężenia kwasu moczowego w moczu

Po wielu latach leczenia dużymi dawkami mogą wystąpić barwnikowe zwyrodnienie siatkówki, zmętnienie soczewki i złogi w rogówce.

Częstość nieznana, nie można jej określić na podstawie dostępnych danych:

• zespół odstawienia leku u noworodka
• zakrzepy żylne, szczególnie w nogach, objawiające się obrzękiem, bólem i zaczerwienieniem, mogące przemieszczać się naczyniami krwionośnymi do płuc i powodować ból w klatce piersiowej oraz trudności z oddychaniem

W razie wystąpienia któregokolwiek z tych objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych zgłaszano przypadki priapizmu, czyli długotrwałego, bolesnego wzwodu prącia, który może prowadzić do zaburzeń erekcji.

Przed rozpoczęciem stosowania leku Chlorprothixen Hasco należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.

W niektórych stanach chorobowych należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania leku. Z tego powodu należy poinformować lekarza o wszystkich występujących chorobach.

Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania leku przez pacjentów z:

• guzem chromochłonnym
• nowotworem prolaktynozależnym
• ciężkim niedociśnieniem tętniczym lub niedociśnieniem ortostatycznym, związanym ze zmianą pozycji ciała na pionową
• chorobą Parkinsona
• chorobami układu krążenia
• nadczynnością tarczycy
• zaburzeniami oddawania moczu
• zatrzymaniem moczu
• zwężeniem odźwiernika
• niedrożnością jelit
• chorobą alkoholową lub nadużywających opioidów albo leków o sedatywnym działaniu na ośrodkowy układ nerwowy
• ciężkimi zaburzeniami układu oddechowego, na przykład zapaleniem płuc, astmą lub rozedmą płuc
• czynnikami ryzyka wystąpienia udaru, dotyczy pacjentów w podeszłym wieku
• narażeniem na działanie skrajnych temperatur oraz w czasie leczenia elektrowstrząsami
• chorobą sercowo-naczyniową w wywiadzie lub wydłużonym odstępem QT w wywiadzie

Podobnie jak w przypadku stosowania innych leków neuroleptycznych, należy zachować ostrożność podczas stosowania chloroprotyksenu przez pacjentów z:

• organicznym uszkodzeniem mózgu
• upośledzeniem umysłowym
• padaczką
• ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, nerek i/lub serca
• miastenią, czyli chorobą charakteryzującą się osłabieniem mięśni
• łagodnym rozrostem gruczołu krokowego
• cukrzycą, ponieważ chloroprotyksen może wpływać na stężenie insuliny i glukozy we krwi, co może wymagać korekty leczenia przeciwcukrzycowego

Złośliwy zespół neuroleptyczny

Podczas stosowania każdego leku neuroleptycznego istnieje możliwość wystąpienia złośliwego zespołu neuroleptycznego, którego objawami są: wysoka gorączka, sztywność mięśni, zaburzenia świadomości i niestabilność autonomicznego układu nerwowego.

Jaskra

U pacjentów z rzadką chorobą, czyli płytką przednią komorą oka i wąskim kątem przesączania, mogą wystąpić napady ostrej jaskry spowodowane rozszerzeniem źrenic.

Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa

Należy zachować szczególną ostrożność, jeśli u pacjenta lub u kogoś z jego rodziny występowały zakrzepy żylne, ponieważ stosowanie leków przeciwpsychotycznych wiąże się z powstawaniem zakrzepów.

Priapizm

Podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych zgłaszano przypadki priapizmu, czyli długotrwałego, zwykle bolesnego wzwodu prącia, który może wymagać leczenia chirurgicznego. Chlorprothixen Hasco należy do grupy leków przeciwpsychotycznych i z tego powodu nie można wykluczyć ryzyka wystąpienia priapizmu po jego zastosowaniu. Należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli pacjent odczuwa długotrwały lub bolesny wzwód. Może zaistnieć potrzeba natychmiastowej interwencji medycznej.

Chloroprotyksen może powodować fałszywie dodatnie wyniki immunologicznego testu ciążowego z moczem oraz badania moczu na obecność bilirubiny.

Dzieci i młodzież

Nie zaleca się stosowania leku Chlorprothixen Hasco u dzieci i młodzieży.

Pacjenci w podeszłym wieku

Należy zachować ostrożność podczas stosowania chloroprotyksenu w tej grupie pacjentów. Pacjenci w podeszłym wieku są szczególnie podatni na niedociśnienie związane ze zmianą pozycji ciała na pionową.

Chloroprotyksen nie jest przeznaczony do leczenia zaburzeń zachowania związanych z otępieniem. U pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem zaobserwowano zwiększenie mózgowo-naczyniowych zdarzeń niepożądanych.

Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że może być w ciąży lub planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

Bezpieczeństwo stosowania leku u kobiet w okresie ciąży nie zostało potwierdzone. Leku nie należy stosować w okresie ciąży, chyba że spodziewana korzyść dla matki przewyższa ryzyko dla płodu.

U noworodków, których matki stosowały leki przeciwpsychotyczne, w tym chloroprotyksen, w ostatnim trymestrze ciąży, czyli w ostatnich 3 miesiącach ciąży, mogą wystąpić następujące objawy:

• drżenie
• sztywność mięśni i/lub osłabienie
• senność
• pobudzenie
• problemy z oddychaniem
• trudności związane z karmieniem

Jeśli u dziecka wystąpi którykolwiek z wymienionych objawów, należy skontaktować się z lekarzem.

Chloroprotyksen w niewielkich ilościach przenika do mleka kobiecego. Nie należy oczekiwać, by lek podawany w dawkach leczniczych wywierał działanie na niemowlę.

Ponieważ jednak związki o podobnej budowie chemicznej wywierają wpływ na dziecko, kobieta może kontynuować karmienie piersią, jeśli jest to istotne z klinicznego punktu widzenia. Zaleca się jednak obserwację niemowlęcia, zwłaszcza w pierwszych 4 tygodniach po urodzeniu.

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

W szczególności należy powiedzieć lekarzowi prowadzącemu o stosowaniu leków:

• obniżających ciśnienie krwi, na przykład guanetydyny i podobnych leków
• przeciwdepresyjnych, na przykład trójpierścieniowych
• wywołujących senność, takich jak barbiturany i podobne leki
• stosowanych w leczeniu padaczki, w tym leków neuroleptycznych i związków litu
• stosowanych w leczeniu choroby Parkinsona, takich jak lewodopa i podobne leki
• stosowanych w leczeniu mlekotoku, na przykład bromokryptyny, ponieważ lekarz w razie konieczności zmieni dawkowanie

Następujące leki nie powinny być przyjmowane równocześnie z lekiem Chlorprothixen Hasco:

• leki zmieniające akcję serca, na przykład chinidyna, amiodaron, sotalol, dofetylid, erytromycyna, terfenadyna, astemizol, gatyfloksacyna, moksyfloksacyna, cyzapryd i lit
• inne leki przeciwpsychotyczne, na przykład tiorydazyna

Należy unikać stosowania:

• leków zaburzających równowagę wodno-elektrolitową, na przykład tiazydowych leków moczopędnych
• leków, o których wiadomo, że zwiększają stężenie chloroprotyksenu we krwi, na przykład paroksetyny, fluoksetyny, chloramfenikolu, disulfiramu, izoniazydu, inhibitorów MAO, doustnych środków antykoncepcyjnych, buspironu, sertraliny i cytalopramu

Ryzyko wystąpienia objawów pozapiramidowych, takich jak spowolnienie ruchowe, zaburzenia mimiki twarzy, sztywność będąca wynikiem wzmożenia napięcia mięśni i drżenie, zwiększa się w razie jednoczesnego stosowania:

• metoklopramidu, czyli leku przeciwwymiotnego
• pochodnych fenotiazyny, haloperydolu lub rezerpiny, czyli leków przeciwpsychotycznych
• piperazyny, czyli leku przeciwpasożytniczego działającego na owsiki i glisty ludzkie

Spożywanie alkoholu, stosowanie leków nasennych, przeciwdepresyjnych, przeciwdrgawkowych, przeciwbólowych, rozkurczających mięśnie, neuroleptyków i leków przeciwhistaminowych jednocześnie z chloroprotyksenem może nasilić działanie hamujące na ośrodkowy układ nerwowy.

Ryzyko nasilenia działania przeciwcholinergicznego, takiego jak rozszerzenie źrenic, suchość w ustach, rozszerzenie oskrzeli, spowolnienie perystaltyki jelit i halucynacje, zwiększa się w razie jednoczesnego stosowania leków:

• stosowanych do leczenia chorób układu moczowego, na przykład pęcherza nadreaktywnego, czyli leków przeciwmuskarynowych i przeciwcholinergicznych
• stosowanych do leczenia alergii, czyli leków przeciwhistaminowych
• stosowanych do leczenia choroby Parkinsona

Jednoczesne stosowanie adrenaliny z chloroprotyksenem zwiększa ryzyko hipotonii, czyli obniżenia ciśnienia tętniczego krwi objawiającego się na przykład zawrotami głowy, oraz tachykardii, czyli przyspieszonego bicia serca.

Chloroprotyksen może zmniejszać lub niwelować reakcję alkohol/disulfiram.

Tioksantyny mogą maskować toksyczne działanie innych leków na narząd słuchu, takie jak szumy uszne i zawroty głowy.

Chloroprotyksen może nasilać uspokajające działanie alkoholu. Nie należy spożywać alkoholu podczas stosowania leku.

Lek może niekorzystnie wpływać na wykonywanie czynności wymagających zwiększonej uwagi, koordynacji ruchów i szybkiego podejmowania decyzji, takich jak prowadzenie samochodu, obsługiwanie maszyn czy praca na dużych wysokościach.

Dotyczy to szczególnie początku leczenia. Z tego powodu czynności takie można wykonywać jedynie po uzyskaniu zgody lekarza.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa.