Epilantin (Lacosamidum)

Jak działa lek Epilantin?

Epilantin (lakozamid) działa poprzez selektywne nasilenie powolnej inaktywacji kanałów sodowych w neuronach, co stabilizuje błony komórek nerwowych i zmniejsza ich nadmierną pobudliwość. W efekcie ogranicza powstawanie i rozprzestrzenianie się napadów padaczkowych.

Kiedy stosuje się lek Epilantin?

Epilantin stosuje się w leczeniu padaczki:

• u dorosłych, młodzieży i dzieci od 2. roku życia – w monoterapii lub z innymi lekami, w napadach częściowych (z możliwością wtórnego uogólnienia),
• u dorosłych, młodzieży i dzieci od 4. roku życia – w terapii skojarzonej, w napadach toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych.

Jak stosować lek Epilantin?

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Dla dzieci bardziej odpowiednie mogą być inne postacie lakozamidu; należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Stosowanie leku Epilantin

• Przyjmować lek dwa razy na dobę, mniej więcej co 12 godzin.
• Stosować lek mniej więcej o tej samej porze każdego dnia.  
• Połknąć tabletkę leku, popijając szklanką wody.  
• Lek Epilantin można przyjmować z posiłkiem lub bez posiłku.  
• Zazwyczaj rozpoczyna się leczenie od codziennej małej dawki, którą następnie lekarz powoli zwiększa przez kilka tygodni.
• Po osiągnięciu dawki, która jest skuteczna dla danego pacjenta, tak zwanej dawki podtrzymującej, pacjent będzie ją dalej codziennie stosował.
• Epilantin stosuje się w leczeniu długotrwałym. Należy kontynuować przyjmowanie leku Epilantin, dopóki lekarz nie zaleci jego zaprzestania. 

Jaką dawkę przyjmować

• Poniżej przedstawiono typowe zalecane dawki leku Epilantin dla pacjentów z różnych grup wiekowych i o różnej masie ciała.
• Lekarz może przepisać pacjentowi inną dawkę, jeżeli u pacjenta występują zaburzenia czynności nerek lub wątroby.
• Młodzież i dzieci o masie ciała co najmniej 50 kg oraz dorośli:
  • Stosowanie samego leku Epilantin (monoterapia):
    • Typowa dawka początkowa leku Epilantin wynosi 50 mg dwa razy na dobę.  
    • Lekarz może również rozpocząć leczenie od dawki 100 mg dwa razy na dobę.
    • Lekarz może zwiększać stosowaną dawkę (podawaną dwa razy na dobę) co tydzień o 50 mg, aż do osiągnięcia dawki podtrzymującej, wynoszącej między 100 mg i 300 mg na dobę, podawanej w dwóch dawkach na dobę. 
  • Stosowanie leku Epilantin z innymi lekami przeciwpadaczkowymi (terapia wspomagająca):
    • Typowa dawka początkowa leku wynosi 50 mg dwa razy na dobę.
    • Lekarz może zwiększać stosowaną dawkę (podawaną dwa razy na dobę) co tydzień o 50 mg, aż do osiągnięcia dawki podtrzymującej, wynoszącej między 100 mg i 200 mg dwa razy na dobę.
    • Jeżeli pacjent waży co najmniej 50 kg, lekarz może zadecydować o rozpoczęciu podawania leku Epilantin od pojedynczej dawki nasycającej 200 mg. Następnie po 12 godzinach pacjent zacznie przyjmować stałą dawkę podtrzymującą. 
• Dzieci i młodzież o masie ciała poniżej 50 kg:
  • Stosowanie w leczeniu napadów częściowych: należy pamiętać, że leku Epilantin nie zaleca się dzieciom w wieku poniżej 2 lat.
  • Stosowanie w leczeniu napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych: należy pamiętać, że leku Epilantin nie zaleca się dzieciom w wieku poniżej 4 lat.  
  • Dawka zależy od masy ciała dziecka.
  • Zazwyczaj leczenie rozpoczyna się od podawania leku w syropie i tylko wtedy zmienia na tabletki, jeśli dziecko jest w stanie je połknąć i można uzyskać właściwą dawkę przy użyciu różnych mocy tabletek.
  • Lekarz przepisze dziecku lek w postaci najbardziej dla niego odpowiedniej.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku

• W razie zastosowania większej niż zalecana dawki leku Epilantin należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
• Nie próbować prowadzić pojazdu.
• U pacjenta mogą wystąpić: nudności lub wymioty; napady (drgawki), zaburzenia rytmu serca, takie jak spowolniony, przyspieszony lub nieregularny rytm serca, śpiączka, obniżenie ciśnienia krwi z przyspieszoną czynnością serca i poceniem się.  

Pominięcie zastosowania leku

• W razie opóźnienia przyjęcia leku o mniej niż 6 godzin, należy jak najszybciej przyjąć pominiętą dawkę.  
• W razie opóźnienia przyjęcia leku o więcej niż 6 godzin, nie należy przyjmować pominiętej dawki.
• Należy natomiast przyjąć następną dawkę leku Epilantin o zwykłej porze.  
• Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.  

Przerwanie stosowania leku

• Nie należy przerywać stosowania leku Epilantin bez konsultacji z lekarzem, ponieważ objawy padaczki mogą powrócić lub się nasilić.  
• Jeżeli lekarz zdecyduje zakończyć stosowanie leku Epilantin, poinformuje pacjenta, jak należy stopniowo zmniejszać dawkowanie.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. 

Kiedy nie stosować leku Epilantin?

• jeśli pacjent ma uczulenie na lakozamid lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku. W razie wątpliwości co do istnienia uczulenia, należy skonsultować się z lekarzem;
• jeśli u pacjenta występuje pewien rodzaj zaburzeń pracy serca zwany blokiem przedsionkowokomorowym II lub III stopnia.

Jeśli którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta, nie powinien przyjmować leku Epilantin. W razie wątpliwości, przed zastosowaniem tego leku należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. 

Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta.  

Jak każdy lek, lek Epilantin może wywołać skutki uboczne, jednak nie wystąpią one u każdego pacjenta. 

Działania niepożądane ze strony układu nerwowego, takie jak zawroty głowy, mogą być silniejsze po podaniu pojedynczej dawki nasycającej.

Należy powiadomić lekarza lub farmaceutę, jeśli wystąpi którykolwiek z następujących objawów: 

Bardzo często (częściej niż u 1 na 10 pacjentów):

• Zawroty głowy lub nudności (mdłości).
• Podwójne widzenie.  

Często (rzadziej niż u 1 na 10 pacjentów):

• Krótkie zrywy mięśnia lub grup mięśni (napady miokloniczne);
• Trudności z koordynacją ruchów lub chodzeniem;
• Zaburzenia równowagi, drżenie, mrowienie i drętwienie (parestezja) lub skurcze mięśni, skłonność do upadków lub powstawania siniaków;  
• Zaburzenia pamięci, zaburzenia myślenia lub problemy ze znalezieniem słów, splątanie;  
• Szybkie i niekontrolowane ruchy gałek ocznych (oczopląs), niewyraźne widzenie;  
• Uczucie wirowania, wrażenie bycia pijanym;  
• Wymioty, suchość w jamie ustnej, zaparcia, niestrawność, nadmiar gazów w żołądku lub jelitach (wzdęcia), biegunka;
• Zaburzenia czucia (osłabienie czucia), zaburzenia mowy (zaburzenia artykulacji), zaburzenia uwagi;
• Szumy uszne (takie jak: bzyczenie, dzwonienie czy świsty);
• Drażliwość, trudności w zasypianiu, depresja;  
• Senność, zmęczenie lub osłabienie (astenia);  
• Świąd, wysypka. 

Niezbyt często (rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów):

• Zwolnienie pracy serca, kołatanie, nieregularne tętno lub inne zmiany w aktywności elektrycznej serca (zaburzenia przewodzenia);  
• Nadmiernie dobre samopoczucie, widzenie i/lub słyszenie nieistniejących rzeczy;  
• Reakcja alergiczna po przyjęciu leku, pokrzywka;  
• Nieprawidłowe wyniki badania krwi dotyczące wątroby (nieprawidłowa czynność wątroby, uszkodzenie wątroby);  
• Myśli o samookaleczeniu lub samobójstwie lub próba popełnienia samobójstwa: należy natychmiast powiadomić lekarza;  
• Uczucie złości lub pobudzenia;
•  Zaburzenia myślenia lub utrata kontaktu z rzeczywistością;  
• Ciężkie reakcje nadwrażliwości powodujące obrzęk twarzy, gardła, rąk, stóp, kostek lub dolnej części nóg;  
• Omdlenia;  
• Nieprawidłowe ruchy mimowolne (dyskinezy). 

Częstość nieznana (nie można określić częstości na podstawie dostępnych danych):

• Nieprawidłowe szybkie tętno (tachyarytmia komorowa);
• Ból gardła, wysoka temperatura ciała i częstsze występowanie zakażeń. Badania krwi mogą wykazać znaczące zmniejszenie liczby białych krwinek określonego typu (agranulocytoza);
• Ciężka reakcja skórna, której może towarzyszyć wysoka temperatura i objawy grypopodobne, wysypka na twarzy, rozprzestrzeniająca się wysypka, obrzęk węzłów chłonnych (powiększone węzły chłonne). Badania krwi mogą wykazać zwiększone stężenie enzymów wątrobowych oraz liczby jednego z rodzajów białych krwinek (eozynofilia);  
• Rozległa wysypka z pęcherzami i złuszczającą się skórą, występująca głównie w okolicy ust, oczu, nosa i narządów płciowych (zespół Stevensa-Johnsona) i cięższa postać wysypki powodująca złuszczanie skóry z ponad 30% powierzchni ciała (martwica toksyczno-rozpływna naskórka);
• Drgawki. 

Dodatkowe działania niepożądane u dzieci

Do dodatkowych działań niepożądanych u dzieci należały:

• gorączka,
• katar (zapalenie jamy nosowej i gardła),
• ból gardła (zapalenie gardła),
• zmniejszony apetyt,
• zmiany zachowania, dziecko nie zachowuje się tak, jak zazwyczaj (nietypowe zachowanie),
• brak energii (letarg).
• Uczucie senności jest bardzo częstym działaniem niepożądanym u dzieci i może występować u więcej niż 1 na 10 dzieci. 

Przed rozpoczęciem stosowania leku Epilantin należy zwrócić się do lekarza jeśli:

• pacjent myśli o samookaleczeniu lub samobójstwie. U niektórych pacjentów leczonych lekami przeciwpadaczkowymi, takimi jak lakozamid, występowały myśli o samookaleczeniu lub myśli samobójcze. Jeśli kiedykolwiek wystąpią takie myśli, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem;  
• pacjenta występuje choroba serca, która dotyczy rytmu pracy serca - często jest on zwolniony, przyspieszony lub nieregularny (tj. blok przedsionkowo-komorowy, migotanie i trzepotanie przedsionków);
• u pacjenta występuje ciężka choroba serca, taka jak niewydolność serca lub pacjent przeszedł zawał serca;
• u pacjenta często występują zawroty głowy lub upadki. Lek Epilantin może powodować zawroty głowy, co może zwiększać ryzyko przypadkowego urazu lub upadku. Z tego względu należy zachować ostrożność do czasu przyzwyczajenia się organizmu do działania leku.

Jeżeli zachodzi którakolwiek z powyższych sytuacji (lub istnieją co do tego wątpliwości), przed rozpoczęciem przyjmowania leku Epilantin należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

W razie przyjmowania leku Epilantin należy zgłaszać lekarzowi przypadki wystąpienia nowego rodzaju napadów albo zaostrzeń istniejących napadów.

Jeżeli pacjent przyjmuje lek Epilantin i wystąpią u niego objawy nieprawidłowej pracy serca (takie jak spowolnione, szybkie lub nieregularne tętno, kołatanie, skrócony oddech, uczucie oszołomienia, omdlenia), należy natychmiast zasięgnąć porady lekarza

Stosowanie u dzieci

• Lek Epilantin nie jest zalecany u dzieci w wieku poniżej 2 lat z padaczką charakteryzującą się występowaniem napadów częściowych ani nie jest zalecany u dzieci w wieku poniżej 4 lat z napadami toniczno-klonicznymi pierwotnie uogólnionymi.
• Skuteczność leku u dzieci w tym wieku nie jest jeszcze znana i nie wiadomo, czy jest dla nich bezpieczny. 

Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta. 

• Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. 
• Kobiety w wieku rozrodczym powinny omówić z lekarzem kwestię stosowania antykoncepcji. 
• Nie zaleca się przyjmowania leku Epilantin w czasie ciąży, ponieważ wpływ tego leku na przebieg ciąży i nienarodzone dziecko nie jest znany. 
• Należy pilnie zasięgnąć porady lekarza, jeśli pacjentka zajdzie w ciążę lub planuje ciążę. Lekarz pomoże zadecydować, czy należy przyjmować lek Epilantin .  
• Nie należy przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem, ponieważ może to spowodować zwiększenie częstości napadów. Nasilenie objawów choroby u matki może również zaszkodzić dziecku. 

• Nie zaleca się karmienia dziecka piersią podczas stosowania leku Epilantin , ponieważ przenika do mleka matki. 
• Nie należy przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem, ponieważ może to spowodować zwiększenie częstości napadów. Nasilenie objawów choroby u matki może również zaszkodzić dziecku. 

Należy powiedzieć lekarzowi  o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Należy zwłaszcza powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o przyjmowaniu któregokolwiek z następujących leków, które wpływają na pracę serca. Jest to spowodowane tym, że lek Epilantin również wpływa na pracę serca:

• leki stosowane w chorobach serca;
• leki stosowane w terapii niektórych rodzajów zaburzeń rytmu serca lub w niewydolności serca;
• leki, które mogą spowodować wydłużenie odstępu PR (widoczne w zapisie pracy serca elektrokardiogramie EKG), takie jak leki stosowane w leczeniu padaczki lub bólu, np. karbamazepina, lamotrygina lub pregabalina.  

Jeżeli zachodzi którakolwiek z powyższych sytuacji (lub istnieją co do tego wątpliwości), przed rozpoczęciem przyjmowania leku Epilantin należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. 

Należy także powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o przyjmowaniu któregokolwiek z następujących leków. Mogą one zmniejszyć lub zwiększyć skuteczność leku Epilantin :

• leki stosowane w zakażeniach grzybiczych, takie jak flukonazol, itrakonazol lub ketokonazol;
• lek stosowany w zakażeniu wirusem HIV, takie jak rytonawir;  
• leki stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych, takie jak klarytromycyna lub ryfampicyna;  
• lek roślinny stosowany w leczeniu łagodnego lęku i depresji - ziele dziurawca (Hypericum perforatum). Jeżeli zachodzi którakolwiek z powyższych sytuacji (lub istnieją co do tego wątpliwości), przed rozpoczęciem przyjmowania leku EPILANTIN należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. 

Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta.

Ze względów bezpieczeństwa nie wolno pić alkoholu podczas stosowania leku.

• Nie należy prowadzić samochodu, jeździć rowerem ani używać narzędzi czy obsługiwać maszyn do momentu upewnienia się, jak lek wpływa na pacjenta.
• Jest to spowodowane tym, że lek Epilantin może powodować zawroty głowy lub niewyraźne widzenie.

Jak przechowywać lek Epilantin?

• Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
• Lek nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.