Jak działa lek Hydrochlorothiazide Aurovitas?

• Lek Hydrochlorothiazide Aurovitas należy do grupy leków moczopędnych.
• Leki moczopędne zwiększają ilość wody wydalanej z moczem.

Kiedy stosuje się lek Hydrochlorothiazide Aurovitas?

Lek Hydrochlorothiazide Aurovitas jest stosowany u dorosłych w leczeniu:

• zatrzymania płynów w tkankach powodującego opuchliznę (obrzęk), w wyniku chorób serca, wątroby lub nerek;
• wysokiego ciśnienia krwi (nadciśnienia). W takim przypadku można go przepisać jako jedyny lek lub razem z innym lekiem.

Jak stosować lek Hydrochlorothiazide Aurovitas?

Lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Lek Hydrochlorothiazide Aurovitas dostępny jest w 2 mocach: 12,5 mg i 25 mg.

• Dorośli:
  • Obrzęki:
    • Zazwyczaj stosowana dawka początkowa wynosi 50 mg do 100 mg hydrochlorotiazydu na dobę.
    • Dawka podtrzymująca wynosi zwykle 25 mg do 50 mg hydrochlorotiazydu na dobę.
  • Wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie tętnicze):
    • Dawki obecnie zalecane w nadciśnieniu tętniczym wynoszą 12,5 lub 25 mg na dobę.
• Pacjenci w podeszłym wieku:
  • W leczeniu pacjentów w podeszłym wieku (65 lat i starszych) należy zwrócić uwagę na możliwe ograniczenie czynności nerek.
• Dzieci i młodzież:
  • Brak doświadczenia ze stosowaniem u dzieci i młodzieży. Dlatego hydrochlorotiazydu nie należy podawać dzieciom i młodzieży.

Jak i kiedy przyjmować lek Hydrochlorothiazide Aurovitas?

• Lek podaje się doustnie.
• Tabletki należy połykać popijając wystarczającą ilością płynu.
• Ten lek można przyjmować niezależnie od posiłków.
• Tabletki można podzielić na równe dawki.
• Ten lek ma działanie moczopędne (pacjent częściej oddaje mocz). Biorąc to pod uwagę, najlepiej nie przyjmować ostatniej dawki późno w ciągu dnia, aby uniknąć budzenia się w nocy.
• Jeśli pacjent stosuje tabletki raz na dobę, należy przyjąć je rano.
• Lekarz poinformuje pacjenta, jak długo należy przyjmować ten lek.
• Lekarz będzie wykonywał systematyczne badania, aby upewnić się, że leczenie przynosi oczekiwane skutki.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Hydrochlorothiazide Aurovitas

• Jeśli wystąpią nudności, senność, skurcze mięśni, zaburzenia rytmu serca (nieregularne bicie serca), niskie ciśnienie krwi (rozpoznawane poprzez zawroty głowy), splątanie lub zaburzenia układu moczowego, natychmiast należy skontaktować się z lekarzem.

Pominięcie zastosowania leku Hydrochlorothiazide Aurovitas

• W przypadku pominięcia dawki należy ją przyjąć tak szybko, jak to możliwe.
• Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki, ale kontynuować leczenie zgodnie z zaleceniami.

Przerwanie stosowania leku Hydrochlorothiazide Aurovitas

• Nie należy przerywać leczenia lekiem Hydrochlorothiazide Aurovitas, chyba że tak zaleci lekarz.
• Jeśli pacjent przerwie leczenie, jego ciśnienie krwi zwiększy się ponad normę.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Kiedy nie stosować leku Hydrochlorothiazide Aurovitas?

Nie należy stosować leku Hydrochlorothiazide Aurovitas:

• jeśli pacjent ma uczulenie na hydrochlorotiazyd lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
• jeśli pacjent nie może oddać moczu (występuje bezmocz);
• jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenie czynności nerek.

Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta.

Działania niepożądane

Jak każdy lek, lek Hydrochlorothiazide Aurovitas może wywołać skutki uboczne, jednak nie wystąpią one u każdego pacjenta.

Działania wymagające przerwania leczenia:

W przypadku reakcji na światło słoneczne (reakcja skórna) należy przerwać leczenie i udać się do lekarza lub na oddział ratunkowy w szpitalu.

Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów):

• zwiększenie stężenia lipidów we krwi (hiperlipidemia);
• zmniejszenie stężenia potasu we krwi (hipokaliemia).

Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów):

• swędząca wysypka (pokrzywka) i inne wykwity skórne;
• utrata apetytu, nudności, wymioty, biegunka;
• obniżenie ciśnienia krwi podczas wstawania z pozycji leżącej;
• trudności w osiągnięciu lub utrzymaniu erekcji (impotencja);
• obniżenie stężenia magnezu we krwi (hipomagnezemia);
• obniżenie stężenia sodu we krwi (hiponatremia);
• zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi (hiperurykemia).

Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów):

• ostra niewydolność nerek (znaczne zmniejszenie wydalania moczu).

Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów):

• pogorszenie cukrzycy;
• zwiększona wrażliwość na światło słoneczne;
• dyskomfort w jamie brzusznej, zaparcia;
• zaburzenie czynności wątroby, któremu może towarzyszyć zażółcenie oczu i skóry;
• nieregularne bicie serca;
• ból głowy;
• zawroty głowy z uczuciem wirowania;
• zaburzenia snu;
• smutek (depresja);
• mrowienie lub drętwienie rąk lub stóp (parestezje);
• zaburzenia widzenia;
• podwyższone stężenie cukru we krwi;
• cukier w moczu;
• zwiększone stężenie wapnia we krwi (hiperkalcemia);
• mała liczba krwinek płytkowych krwi we krwi, niekiedy z krwawieniem lub zasinieniem pod skórą (małopłytkowość).

Bardzo rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 pacjentów):

• wysypka na twarzy, ból stawów, dolegliwości mięśni, gorączka (toczeń rumieniowaty);
• zapalenie naczyń krwionośnych z objawami takimi jak wysypka, purpurowo-czerwone plamy na skórze, gorączka (martwicze zapalenie naczyń);
• ciężka reakcja skórna powodująca wysypkę, zaczerwienienie skóry, powstawanie pęcherzy na wargach, oczach lub jamie ustnej, łuszczenie się skóry, gorączka (toksyczna martwica naskórka);
• reakcja alergiczna (reakcja nadwrażliwości);
• ostra niewydolność oddechowa (objawy obejmują ciężką duszność, gorączkę, osłabienie i splątanie);
• silny ból brzucha (zapalenie trzustki);
• zahamowanie czynności szpiku kostnego powodujące zmniejszenie liczby czerwonych krwinek i (lub) zbyt niską liczbę krwinek białych i płytkowych;
• uszkodzenie czerwonych krwinek powodujące bladość, zmęczenie, duszność, ciemne zabarwienie moczu (niedokrwistość hemolityczna);
• brak lub niska liczba białych krwinek może powodować gorączkę, ból gardła lub afty w jamie ustnej, częstsze infekcje (leukopenia lub możliwe objawy agranulocytozy);
• zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej powodujące dezorientację, zmęczenie, skurcze mięśni i kurcze, szybkie oddychanie (zasadowica hipochloremiczna).

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

• niewystarczające wytwarzanie różnych krwinek przez szpik kostny (supresja szpiku kostnego);
• znaczne zmniejszenie wydalania moczu (możliwe objawy zaburzeń nerek);
• ciężka choroba skóry powodująca wysypkę, zaczerwienienie skóry, powstawanie pęcherzy na wargach, oczach lub jamie ustnej, łuszczenie się skóry, gorączka (rumień wielopostaciowy);
• gorączka;
• skurcze mięśni;
• osłabienie (astenia);
• nagłe osłabienie wzroku na odległość (ostra krótkowzroczność), osłabienie wzroku lub ból oczu na skutek podwyższonego ciśnienia (możliwe objawy gromadzenia się płynu w unaczynionej błonie otaczającej oko – nadmiernego nagromadzenia płynu między naczyniówką a twardówką – lub ostrej jaskry zamkniętego kąta);
• rak skóry i warg (nieczerniakowy rak skóry).

Przed rozpoczęciem stosowania leku Hydrochlorothiazide Aurovitas należy omówić to z lekarzem.

Przed rozpoczęciem stosowania leku Hydrochlorothiazide Aurovitas należy poinformować lekarza lub farmaceutę:

• jeśli w przeszłości po przyjęciu hydrochlorotiazydu u pacjenta występowały problemy z oddychaniem lub płucami (w tym zapalenie płuc lub gromadzenie się płynu w płucach). Jeśli po przyjęciu leku Hydrochlorothiazide Aurovitas u pacjenta wystąpi ciężka duszność lub trudności z oddychaniem, należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną;
• jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba nerek lub wątroby;
• jeśli u pacjenta występuje zwężenie tętnicy nerkowej (zwężenie naczyń krwionośnych zaopatrujących nerki lub jedyną nerkę);
• jeśli pacjent ma cukrzycę (wysokie stężenie cukru we krwi);
• jeśli pacjent ma wysokie stężenie cholesterolu lub triglicerydów;
• jeśli u pacjenta występuje choroba zwana „toczniem rumieniowatym” (zwana także „toczniem” lub „SLE”);
• jeśli u pacjenta występuje niskie stężenie potasu we krwi (z objawami lub bez takich objawów, jak osłabienie mięśni, skurcze mięśni lub nieprawidłowe bicie serca);
• jeśli u pacjenta występuje niskie stężenie sodu we krwi (z objawami takimi jak zmęczenie, splątanie, skurcze mięśni lub skurcze lub bez nich);
• jeśli u pacjenta stwierdzono zwiększenie stężenia wapnia we krwi (z objawami takimi jak nudności, wymioty, zaparcia, bóle brzucha, częste oddawanie moczu, pragnienie, osłabienie mięśni lub skurcze);
• jeśli u pacjenta występują napady dny moczanowej (złogi kryształów kwasu moczowego w stawach);
• jeśli wystąpi osłabienia wzroku lub ból oczu. Mogą być to objawy gromadzenia się płynu w unaczynionej błonie otaczającej oko (nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką) lub zwiększenie ciśnienia we wnętrzu oka - mogą one wystąpić w przedziale od kilku godzin do tygodnia od przyjęcia leku Hydrochlorothiazide Aurovitas. W przypadku braku leczenia może to prowadzić do trwałych zaburzeń widzenia. Jeśli pacjent miał wcześniej uczulenie na penicylinę lub sulfonamid, może być bardziej narażony na rozwój tej choroby;
• jeśli u pacjenta występują alergie lub astma;
• jeśli u pacjenta występują reakcje skórne, takie jak wysypka po ekspozycji na słońce;
• jeśli pacjent przyjmuje jakiekolwiek inne leki;
• jeśli pacjentka jest w ciąży lub zamierza zajść w ciążę;
• jeśli u pacjenta stwierdzono raka skóry lub jeśli podczas leczenia wystąpią nieoczekiwane zmiany skórne. Leczenie hydrochlorotiazydem, szczególnie długotrwałe stosowanie dużych dawek, może zwiększać ryzyko niektórych rodzajów raka skóry i warg (nieczerniakowy rak skóry). Należy chronić skórę przed promieniami słonecznymi i promieniami UV podczas przyjmowania leku Hydrochlorothiazide Aurovitas.

U osób przewlekle nadużywających leków moczopędnych może wystąpić zespół pseudo-Barttera wraz z zatrzymaniem wody w tkankach organizmu (obrzęk).

Podczas leczenia tym lekiem należy wypijać wystarczającą ilość płynów. Ze względu na zwiększoną utratę potasu należy stosować dietę bogatą w potas (np. banany, warzywa, orzechy).

Ekspozycja na światło słoneczne lub solarium

• Jeśli z powodu przyjmowania tego leku u pacjenta wystąpiły reakcje na światło słoneczne, a lekarz postanowił kontynuować leczenie, należy chronić skórę przed słońcem i nie wolno używać kabin do opalania UV (patrz także punkt 4, aby dowiedzieć się, co zrobić, jeśli wystąpią te działania niepożądane).

Badania krwi

• Lekarz może zalecić pacjentowi regularne badania krwi podczas leczenia, w celu monitorowania czynności nerek, a zwłaszcza kontroli stężenia sodu, potasu, wapnia, cukru (glukozy) i kwasu moczowego we krwi.

Osoby w podeszłym wieku (65 lat i starsze)

• W leczeniu pacjentów w podeszłym wieku należy zwrócić uwagę na możliwe ograniczenia czynności nerek (patrz punkt 3).

Dzieci i młodzież

• Brak doświadczenia ze stosowaniem u dzieci i młodzieży. Dlatego hydrochlorotiazydu nie należy podawać dzieciom i młodzieży.

Lek Hydrochlorothiazide Aurovitas zawiera laktozę

• Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.

Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta.

• Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
• Ogólnie, lekarz zaleci przyjęcie innego leku zamiast leku Hydrochlorothiazide Aurovitas, ponieważ nie jest on zalecany w czasie ciąży, z wyjątkiem rzadkich przypadków, w których nie można zastosować innego leczenia.
• Ten lek przenika przez łożysko, a jego stosowanie po trzecim miesiącu ciąży może poważnie zaszkodzić dziecku.

• Jeśli pacjentka karmi piersią, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
• Hydrochlorotiazyd przenika do mleka kobiecego.
• Nie należy przyjmować tego leku podczas karmienia piersią, chyba że zaleci to lekarz.

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Może istnieć potrzeba, by lekarz zmienił dawkę i (lub) zastosował inne środki ostrożności, jeśli pacjent przyjmuje inne leki, zwłaszcza jeśli przyjmuje którykolwiek z poniższych.

Możliwe interakcje z:

• litem (lek stosowany w chorobach psychicznych), ponieważ jego połączenie z hydrochlorotiazydem może powodować przedawkowanie litu;
• lekami obniżającymi ciśnienie krwi lub stosowanymi w chorobach serca [np. lekami moczopędnymi, inhibitorami ACE takimi jak ramipryl, antagonistami angiotensyny II (jak walsartan), digoksyną, azotanami i tym podobnymi];
• lekami stosowanymi w leczeniu zaburzeń psychicznych, takich jak depresja, lęk, schizofrenia (np. lekami przeciwdepresyjnymi, przeciwlękowymi, lekami przeciwpsychotycznymi, neuroleptykami);
• lekami stosowanymi w zaburzeniach rytmu serca (np. hydrochinidyną, dizopiramidem, amiodaronem, dronedaronem, sotalolem, digoksyną);
• lekami stosowanymi w leczeniu bólu lub stanów zapalnych, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ, np. ibuprofenem) i aspiryną;
• karbamazepiną lub okskarbazepiną (stosowanymi w leczeniu padaczki);
• drażniącymi środkami przeczyszczającymi i innymi środkami przeczyszczającymi;
• kortykosteroidami;
• desmopresyną (stosowaną w cukrzycy lub zaburzeniach urologicznych);
• żywicami chelatującymi (substancjami stosowanymi głównie w leczeniu wysokiego stężenia lipidów we krwi);
• domperydonem (zapobiegającym nudnościom i wymiotom);
• lekami stosowanymi w leczeniu malarii (np. halofantryną, lumefantryną);
• lekami stosowanymi w reakcjach alergicznych (np. mizolastyną, mekwitazyną);
• antybiotykami stosowanymi w leczeniu zakażeń (np. amfoterycyną B, erytromycyną, lewofloksacyną, moksyfloksacyną, spiramycyną);
• jodowymi środkami kontrastowymi (stosowanymi w badaniach obrazowych);
• lekami stosowanymi w leczeniu zaburzeń prostaty (alfuzosyną, doksazosyną, prazosyną, sylodosyną, tamsulosyną, terazosyną);
• lekami stosowanymi w leczeniu zaburzeń erekcji;
• lekami stosowanymi w chorobie Parkinsona (agonistami dopaminy, lewodopą);
• baklofenem (w leczeniu sztywności mięśni występującej w chorobach takich jak stwardnienie rozsiane);
• tabletkami zawierającymi wapń lub innymi suplementami wapnia;
• metadonem (w leczeniu uzależnienia od niektórych substancji czynnych);
• lekami stosowanymi w leczeniu niektórych nowotworów (wandetanibem, toremifenem);
• winkaminą (stosowaną w leczeniu zaburzeń neurologicznych związanych ze starzeniem się);
• cyklosporyną (stosowaną po przeszczepie narządu, w leczeniu chorób autoimmunologicznych lub ciężkich chorób reumatycznych albo dermatologicznych).

Nie należy pić alkoholu podczas przyjmowania leku, ponieważ może on powodować niedociśnienie ortostatyczne (nagły spadek ciśnienia krwi powodujący zawroty głowy związany ze zmianą pozycji, np. wstawaniem).

• Lek ma niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
• Może wpływać na reakcje pacjenta, szczególnie na początku leczenia, po zwiększeniu dawki, zmianie leku lub przyjęciu łącznie z alkoholem.

Jak przechowywać lek Hydrochlorothiazide Aurovitas?

• Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
• Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku.
• Blister należy przechowywać w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.
• Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.