Ivermectin Medical Valley 3 mg (Ivermectinum)

Jak działa lek Ivermectin Medical Valley?

Substancją czynną leku jest iwermektyna, która wykazuje działanie przeciwpasożytnicze. Lek działa na niedojrzałe postaci robaków (mikrofilarie) w przypadku filariozy limfatycznej, na węgorka jelitowego w przypadku węgorczycy oraz na roztocza wywołujące świerzb. Iwermektyna nie działa na dojrzałe postaci robaków.

Kiedy stosuje się lek Ivermectin Medical Valley?

Lek stosuje się w leczeniu:

• węgorczycy (anguillulozy) – zakażenia jelit wywołanego przez węgorka jelitowego (Strongyloides stercoralis)
• mikrofilaremii w przebiegu filariozy limfatycznej wywołanej przez nitkowca ludzkiego (Wuchereria bancrofti) – lek działa tylko na niedojrzałe formy robaka
• świerzbu wywołanego przez roztocza – wyłącznie wtedy, gdy lekarz stwierdził świerzb lub podejrzewa, że pacjent ma świerzb

Jak stosować lek Ivermectin Medical Valley?

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Lek przyjmuje się doustnie. U dzieci w wieku poniżej 6 lat tabletki należy pokruszyć przed połknięciem. Przepisaną liczbę tabletek przyjmuje się jednorazowo, w tym samym czasie, jako pojedynczą dawkę. Tabletki należy przyjmować na czczo, popijając wodą. Nie należy spożywać posiłków na dwie godziny przed przyjęciem leku ani dwie godziny po jego przyjęciu, ponieważ nie wiadomo, jak pokarm wpływa na wchłanianie leku.

Leczenie polega na przyjęciu jednorazowej dawki. Dawka zależy od rodzaju choroby oraz masy ciała lub wzrostu pacjenta. Lekarz poinformuje pacjenta, ile tabletek należy przyjąć.

Węgorczyca przewodu pokarmowego (anguilluloza) – zwykle stosowana dawka:

• masa ciała od 15 do 24 kilogramów: jedna tabletka
• masa ciała od 25 do 35 kilogramów: dwie tabletki
• masa ciała od 36 do 50 kilogramów: trzy tabletki
• masa ciała od 51 do 65 kilogramów: cztery tabletki
• masa ciała od 66 do 79 kilogramów: pięć tabletek
• masa ciała 80 kilogramów i więcej: sześć tabletek

Mikrofilaremia wywołana filariozą limfatyczną (Wuchereria bancrofti) – zwykle stosowana dawka, w zależności od masy ciała:

• masa ciała od 15 do 25 kilogramów: jedna tabletka przy podawaniu raz na 6 miesięcy lub dwie tabletki przy podawaniu raz na 12 miesięcy
• masa ciała od 26 do 44 kilogramów: dwie tabletki przy podawaniu raz na 6 miesięcy lub cztery tabletki przy podawaniu raz na 12 miesięcy
• masa ciała od 45 do 64 kilogramów: trzy tabletki przy podawaniu raz na 6 miesięcy lub sześć tabletek przy podawaniu raz na 12 miesięcy
• masa ciała od 65 do 84 kilogramów: cztery tabletki przy podawaniu raz na 6 miesięcy lub osiem tabletek przy podawaniu raz na 12 miesięcy

Powyższą dawkę powtarza się co 6 miesięcy lub co 12 miesięcy. Jeśli nie jest możliwe ustalenie masy ciała pacjenta, dawkę można określić w oparciu o wzrost pacjenta:

• wzrost od 90 do 119 centymetrów: jedna tabletka przy podawaniu raz na 6 miesięcy lub dwie tabletki przy podawaniu raz na 12 miesięcy
• wzrost od 120 do 140 centymetrów: dwie tabletki przy podawaniu raz na 6 miesięcy lub cztery tabletki przy podawaniu raz na 12 miesięcy
• wzrost od 141 do 158 centymetrów: trzy tabletki przy podawaniu raz na 6 miesięcy lub sześć tabletek przy podawaniu raz na 12 miesięcy
• wzrost powyżej 158 centymetrów: cztery tabletki przy podawaniu raz na 6 miesięcy lub osiem tabletek przy podawaniu raz na 12 miesięcy

Świerzb ludzki – stosuje się dawkę wynoszącą 200 mikrogramów na każdy kilogram masy ciała. Skuteczność leczenia będzie można ocenić dopiero po 4 tygodniach od jego rozpoczęcia. Lekarz może zdecydować o podaniu drugiej pojedynczej dawki w ciągu 8 do 15 dni.

Dawkowanie w grupach szczególnych: nie wiadomo, czy lek może być bezpiecznie stosowany u dzieci o masie ciała poniżej 15 kilogramów. [brak danych w ulotce dotyczących dawkowania u osób z zaburzeniem czynności nerek, wątroby oraz u osób w podeszłym wieku].

W przypadku przyjęcia większej niż zalecana dawki leku należy natychmiast skontaktować się z lekarzem – u niektórych pacjentów zgłaszano zmniejszenie poziomu świadomości, w tym śpiączkę, po przedawkowaniu iwermektyny. W razie pominięcia dawki nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Kiedy nie stosować leku Ivermectin Medical Valley?

• uczulenie na iwermektynę lub którykolwiek z pozostałych składników leku – objawy reakcji alergicznej mogą obejmować wysypkę skórną, trudności w oddychaniu lub gorączkę
• wystąpienie w przeszłości po zastosowaniu iwermektyny: wysypki skórnej o ciężkim nasileniu lub łuszczenia się skóry, pęcherzy lub owrzodzeń w jamie ustnej

Jak każdy lek, lek Ivermectin Medical Valley może powodować działania niepożądane, jednak nie wystąpią one u każdego pacjenta. Działania niepożądane nie są zazwyczaj ciężkie i nie trwają długo. Ich wystąpienie jest bardziej prawdopodobne u osób zakażonych kilkoma pasożytami oraz szczególnie u osób zakażonych robakiem Loa loa.

Reakcje alergiczne – w razie wystąpienia należy natychmiast zgłosić się do lekarza. Objawy mogą obejmować:

• nagłą gorączkę
• nagłe reakcje skórne (takie jak wysypka lub świąd) lub inne, ciężkie reakcje skórne
• trudności w oddychaniu

Pacjent powinien przerwać stosowanie leku i natychmiast zgłosić się po pomoc medyczną w razie wystąpienia:

• zaczerwienionych, płaskich, tarczowatych lub okrągłych plam na tułowiu, często z położonymi w ich środku pęcherzami, łuszczenia się skóry, owrzodzeń w jamie ustnej, gardle, nosie, na narządach płciowych i w obrębie oczu – wystąpienie takich poważnych wysypek skórnych może być poprzedzone gorączką i objawami grypopodobnymi (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka)

Inne działania niepożądane:

• choroba wątroby (ostre zapalenie wątroby)
• zmiany wyników niektórych badań laboratoryjnych (zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi, zwiększenie liczby eozynofilów)
• krew w moczu
• zmniejszenie poziomu świadomości, w tym śpiączka

Poniższe działania niepożądane zależą od tego, w jakim celu stosuje się lek oraz od tego, czy pacjent ma jakiekolwiek inne zakażenia.

U osób ze strongyloidozą jelitową (węgorczyca) mogą wystąpić:

• uczucie nietypowego osłabienia
• utrata apetytu, ból brzucha, zaparcie lub biegunka
• nudności lub wymioty
• uczucie senności lub zawroty głowy
• dreszcze lub drżenie

W przypadku węgorczycy w stolcu mogą występować dorosłe robaki obłe.

U osób z mikrofilaremią z powodu filariozy limfatycznej wywołanej przez Wuchereria bancrofti mogą wystąpić:

• pocenie się lub gorączka
• ból głowy
• uczucie nietypowego osłabienia
• bóle mięśni, stawów i całego ciała
• utrata apetytu, nudności
• ból brzucha (ból brzucha i nadbrzusza)
• kaszel lub ból gardła
• dyskomfort podczas oddychania
• niskie ciśnienie tętnicze krwi podczas zmiany pozycji na stojącą – mogą wystąpić zawroty głowy lub uczucie oszołomienia
• dreszcze
• zawroty głowy
• ból lub uczucie dyskomfortu w jądrach

U osób ze świerzbem mogą wystąpić:

• nasilenie swędzenia (świąd) na początku leczenia, zwykle krótkotrwałe

U osób z ciężkim zakażeniem pasożytem Loa loa mogą wystąpić:

• nieprawidłowa czynność mózgu
• ból szyi lub pleców
• krwawienie w białkówkach oczu (zaczerwienienie oczu)
• duszność
• utrata kontroli nad pęcherzem lub jelitami
• trudności ze staniem lub chodzeniem
• zmiany stanu psychicznego
• uczucie senności lub splątania
• brak reakcji na inne osoby lub śpiączka

U osób zakażonych pasożytem Onchocerca volvulus, który powoduje ślepotę rzeczną, mogą wystąpić:

• świąd lub wysypka
• bóle stawów lub mięśni
• gorączka
• nudności lub wymioty
• obrzęk węzłów chłonnych
• obrzęk, zwłaszcza dłoni, kostek lub stóp
• biegunka
• zawroty głowy
• niskie ciśnienie tętnicze krwi (niedociśnienie) – mogą wystąpić zawroty głowy lub uczucie oszołomienia podczas zmiany pozycji na stojącą
• szybkie tętno
• ból głowy lub uczucie zmęczenia
• zmiany widzenia i inne problemy z oczami, takie jak zakażenie, zaczerwienienie lub nietypowe odczucia
• krwawienie w białkówkach oczu lub obrzęk powiek
• pogorszenie astmy

Przed zastosowaniem leku Ivermectin Medical Valley należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, gdy u pacjenta występują:

• osłabiony układ odpornościowy (zaburzenie odporności)
• pobyt obecny lub wcześniejszy w regionach Afryki, w których dochodzi do zakażenia ludzi pasożytniczym robakiem Loa loa (robakiem ocznym)
• pobyt obecny lub wcześniejszy w niektórych regionach Afryki, gdzie stosowanie cytrynianu dietylokarbamazyny (DEC) w leczeniu zakażenia Onchocerca volvulus może powodować zwiększone ryzyko działań niepożądanych, czasem ciężkich

W związku z leczeniem iwermektyną zgłaszano ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Należy przerwać stosowanie iwermektyny i natychmiast zgłosić się po pomoc medyczną w razie wystąpienia objawów ciężkich reakcji skórnych.

Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta.

Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Jeśli pacjentka jest w ciąży lub może zajść w ciążę, powinna natychmiast poradzić się lekarza przed przyjęciem leku. W ciąży lek można zastosować tylko wtedy, gdy jest to bezwzględnie konieczne – decyzję podejmuje pacjentka razem z lekarzem.

Jeśli pacjentka karmi piersią, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Iwermektyna przenika do mleka ludzkiego, dlatego lekarz może zadecydować, że leczenie zostanie rozpoczęte po tygodniu od urodzenia dziecka.

Zawsze należy poinformować swojego lekarza lub farmaceutę, jakie leki na receptę, leki bez recepty lub produkty ziołowe są już przyjmowane.

Brak danych dotyczących możliwej interakcji między lekiem a alkoholem.

Po zastosowaniu leku mogą wystąpić zawroty głowy, senność, drżenie lub uczucie wirowania. Jeśli wystąpią takie objawy, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać żadnych urządzeń lub maszyn.

• lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci
• brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania
• przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem
• nie stosować po upływie terminu ważności zamieszczonego na blistrze i pudełku po „Termin ważności (EXP)” – termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca
• leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki – należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa