Lecix 5 mg (Levocetirizini dihydrochloridum)

Substancja czynna leku, lewocetyryzyna, jest (R)-enancjomerem cetyryzyny i wykazuje silne oraz wybiórcze działanie antagonistyczne wobec obwodowych receptorów histaminowych H1. Blokowanie tych receptorów prowadzi do zmniejszenia objawów wywołanych przez histaminę, takich jak obrzęk, zaczerwienienie i świąd skóry oraz objawy ze strony błony śluzowej nosa. Po podaniu doustnym lek wchłania się szybko, a maksymalne stężenie w osoczu osiąga po około jednej godzinie.

Lek stosuje się w leczeniu objawów związanych z:

• alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa (w tym przewlekłym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa)
• pokrzywką

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Zalecana dawka dla dorosłych oraz dzieci w wieku 6 lat i starszych to 1 tabletka na dobę.

Specjalne zalecenia dotyczące dawkowania dla określonych grup pacjentów

U pacjentów z zaburzeniem czynności nerek dawka leku może być zmniejszona w zależności od stopnia ciężkości choroby nerek, a u dzieci dawka będzie dostosowana do masy ciała. Dawka zostanie ustalona przez lekarza.

U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek nie wolno stosować leku Lecix.

Pacjenci, u których występują wyłącznie zaburzenia czynności wątroby, powinni przyjmować zwykle zalecaną dawkę leku.

U pacjentów, u których występują zarówno zaburzenia czynności wątroby, jak i zaburzenia czynności nerek, może być konieczne zastosowanie mniejszej dawki w zależności od stopnia ciężkości choroby nerek. U dzieci dawka będzie dobrana przez lekarza na podstawie masy ciała.

Dzieci

Stosowanie leku Lecix nie jest zalecane u dzieci w wieku poniżej 6 lat.

Pacjenci w podeszłym wieku

Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów w podeszłym wieku, pod warunkiem, że ich czynność nerek jest prawidłowa.

Jak i kiedy należy przyjmować Lecix

Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą. Lek może być przyjmowany z posiłkiem lub bez posiłku.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Lecix

W przypadku znacznego przedawkowania u dorosłych może wystąpić senność. U dzieci początkowo może wystąpić pobudzenie i niepokój, zwłaszcza ruchowy, a następnie senność.

W razie podejrzenia przyjęcia większej niż zalecana dawki leku Lecix należy zwrócić się do lekarza, który zadecyduje, jakie działania powinny zostać podjęte.

Pominięcie zastosowania leku Lecix

W razie pominięcia dawki leku Lecix lub zastosowania dawki mniejszej niż zalecona przez lekarza, nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Należy odczekać do czasu, kiedy powinna być przyjęta następna dawka, i zastosować dawkę zaleconą przez lekarza.

Przerwanie stosowania leku Lecix

Przerwanie stosowania leku Lecix nie powinno wywołać szkodliwego działania. Objawy choroby mogą powrócić, ale ich nasilenie nie będzie większe niż przed rozpoczęciem leczenia.

Kiedy nie stosować leku Lecix?

• jeśli pacjent ma uczulenie na lewocetyryzyny dichlorowodorek lub leki przeciwhistaminowe lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
• jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenia czynności nerek (ciężka niewydolność nerek z klirensem kreatyniny mniejszym niż dziesięć mililitrów na minutę)

Jak każdy lek, lek Lecix może powodować działania niepożądane, jednak nie wystąpią one u każdego pacjenta.

Należy natychmiast przerwać stosowanie leku Lecix i niezwłocznie zgłosić się do lekarza w przypadku zauważenia jakichkolwiek z poniższych objawów reakcji nadwrażliwości:

• obrzęk ust, języka, twarzy i (lub) gardła
• trudności w oddychaniu lub przełykaniu (ucisk w klatce piersiowej lub świszczący oddech)
• pokrzywka
• nagłe zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi prowadzące do zapaści lub wstrząsu, które mogą prowadzić do zgonu

Zgłaszano również następujące działania niepożądane:

Często (występują nie częściej niż u 1 na 10 pacjentów):

• suchość w jamie ustnej
• bóle głowy
• zmęczenie i senność i (lub) ospałość

Niezbyt często (występują nie częściej niż u 1 na 100 pacjentów):

• uczucie wyczerpania
• ból brzucha

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

• kołatanie serca (nieregularne bicie serca), przyspieszone bicie serca
• drgawki, uczucie kłucia i mrowienia, zawroty głowy, omdlenie, drżenie
• zaburzenia smaku (zaburzenia odczuwania smaku), uczucie wirowania lub ruchu
• zaburzenia widzenia, niewyraźne widzenie
• rotacyjne ruchy gałek ocznych (niekontrolowany okrężny ruch gałek ocznych)
• bolesne lub utrudnione oddawanie moczu, niemożność całkowitego opróżnienia pęcherza moczowego
• obrzęk, świąd (swędzenie), wysypka, pokrzywka (obrzęk, zaczerwienienie i swędzenie skóry), wykwity skórne, duszność
• zwiększenie masy ciała
• bóle mięśniowe
• agresywne lub pobudzone zachowanie, omamy, depresja, bezsenność, nawracające myśli lub fascynacja samobójstwem
• zapalenie wątroby, zaburzenia czynności wątroby, wymioty, zwiększenie apetytu i nudności

Przed zastosowaniem leku Lecix należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, gdy u pacjenta występują:

• trudności z opróżnieniem pęcherza (z powodu stanów takich jak uszkodzenie rdzenia kręgowego lub rozrost gruczołu krokowego)
• nietolerancja niektórych cukrów – lek zawiera laktozę, dlatego pacjenci z nietolerancją niektórych cukrów powinni skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku

Zaleca się ostrożność podczas stosowania leku Lecix jednocześnie z alkoholem. U wrażliwych pacjentów jednoczesne stosowanie cetyryzyny lub lewocetyryzyny i alkoholu lub innych leków działających ośrodkowo może mieć wpływ na ośrodkowy układ nerwowy, pomimo że stosowany w leku racemat cetyryzyny nie wykazał nasilania działania alkoholu.

Stosowanie leku Lecix nie jest zalecane u dzieci w wieku poniżej 6 lat, ponieważ nie jest możliwe odpowiednie dostosowanie dawki za pomocą tabletek powlekanych.

Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta.

Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. W ciąży i w okresie karmienia piersią lub gdy istnieje podejrzenie, że kobieta jest w ciąży, lub gdy planuje ciążę, przed zastosowaniem tego leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty. Jako środek ostrożności zaleca się unikanie stosowania leku podczas ciąży.

Jeśli pacjentka karmi piersią, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Nie wiadomo, czy lewocetyryzyny dichlorowodorek przenika do mleka ludzkiego, dlatego nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków lub dzieci.

• Zawsze należy poinformować swojego lekarza lub farmaceutę, jakie leki na receptę, leki bez recepty lub produkty ziołowe są już przyjmowane.
• Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji lewocetyryzyny. Badania z racematem cetyryzyny nie wykazały istotnych klinicznie niepożądanych interakcji z pseudoefedryną, cymetydyną, ketokonazolem, erytromycyną, azytromycyną, glipizydem i diazepamem.
• Pokarm nie zmniejsza stopnia wchłaniania lewocetyryzyny, natomiast zmniejsza szybkość wchłaniania.

Zaleca się ostrożność podczas stosowania leku Lecix jednocześnie z alkoholem. U wrażliwych pacjentów jednoczesne stosowanie cetyryzyny lub lewocetyryzyny i alkoholu lub innych leków działających ośrodkowo może mieć wpływ na ośrodkowy układ nerwowy, pomimo że stosowany w leku racemat cetyryzyny nie wykazał nasilania działania alkoholu.

U niektórych pacjentów leczonych lewocetyryzyną może wystąpić senność, ospałość, zmęczenie i wyczerpanie. Jeśli pacjent zamierza prowadzić pojazd, wykonywać potencjalnie niebezpieczne czynności lub obsługiwać maszyny, powinien wcześniej poznać swoją reakcję na lek. Nie mniej jednak specjalne testy przeprowadzone z udziałem zdrowych ochotników po przyjęciu lewocetyryzyny w zalecanej dawce nie wykazały wpływu leku na koncentrację uwagi, zdolność reagowania lub zdolność prowadzenia pojazdów.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku po: „EXP". Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Brak szczególnych środków ostrożności dotyczących przechowywania leku.