Levocin 500 mg (Levofloxacinum)

Jak działa lek Levocin?

Levocin to antybiotyk, który działa bakteriobójczo na wrażliwe na lewofloksacynę bakterie wywołujące zakażenia w organizmie.

Kiedy stosuje się lek Levocin?

Levocin stosuje się u dorosłych w leczeniu następujących zakażeń bakteryjnych:

• odmiedniczkowe zapalenie nerek,
• powikłane zakażenie układu moczowego,
• zapalenie gruczołu krokowego – w przypadku długotrwałego zakażenia.

Levocin może być stosowany także w leczeniu: ostrego zapalenia zatok, zaostrzenia przewlekłego zapalenia oskrzeli, pozaszpitalnego zapalenia płuc, niepowikłanego zapalenia pęcherza moczowego oraz powikłanego zakażenie skóry i tkanek miękkich, jednak tylko wtedy, gdy użycie leków przeciwbakteryjnych powszechnie zalecanych do leczenia początkowego tych zakażeń lekarz uzna za niewłaściwe.

W niektórych sytuacjach Levocin może być stosowany w zapobieganiu chorobie płuc zwanej wąglikiem lub nasileniu choroby, która może wystąpić po kontakcie z bakteriami wywołującymi wąglika.

Jak stosować lek Levocin?

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Lekarz może przepisać inny lek z tą samą substancją czynną w mniejszej dawce z uwagi na brak dostępności leku Levocin w dawce innej niż 500 mg.

Sposób stosowania

• Lek należy przyjmować doustnie.
• Tabletki należy połknąć w całości bez rozgryzania, popijając wodą.
• Tabletki można przyjmować podczas posiłku lub między posiłkami.
• Jeśli pacjent stosuje już tabletki zawierające żelazo, preparaty cynku, leki zobojętniające kwas żołądkowy, dydanozynę lub sukralfat, nie powinien przyjmować tych leków w tym samym czasie, co lek Levocin. Należy przyjąć przepisaną dawkę przynajmniej 2 godziny przed przyjęciem lub 2 godziny po przyjęciu tabletek powlekanych leku Levocin.

Dawkowanie

Lekarz zdecyduje ile tabletek powlekanych leku Levocin pacjent powinien przyjmować – dawka zależy od rodzaju i miejsca zakażenia. Długość leczenia zależy od ciężkości zakażenia. Jeśli pacjent czuje, że działanie leku jest za słabe lub zbyt mocne, nie powinien samodzielnie zmieniać dawki, ale poradzić się z lekarza.

• Ostre bakteryjne zapalenie zatok: 1 tabletka powlekana leku Levocin 500 mg raz na dobę.
• Zaostrzenie przewlekłego bakteryjnego zapalenia oskrzeli: 250 mg lewofloksacyny raz na dobę lub 1 tabletka powlekana leku Levocin, 500 mg raz na dobę.
• Pozaszpitalne zapalenie płuc: 1 tabletka powlekana leku Levocin 500 mg raz lub dwa razy na dobę.
• Odmiedniczkowe zapalenie nerek: 1 tabletka powlekana leku Levocin 500 mg raz na dobę.
• Powikłane zakażenia układu moczowego: 1 tabletka powlekana leku Levocin 500 mg raz na dobę.
• Przewlekłe bakteryjne zakażenia gruczołu krokowego: 1 tabletka powlekana leku Levocin 500 mg raz na dobę.
• Niepowikłane zapalenie pęcherza moczowego: 250 mg lewofloksacyny raz na dobę.
• Zakażenia skóry i tkanki podskórnej, w tym mięśni: 250 mg lewofloksacyny raz na dobę raz lub dwa razy na dobę lub 1 tabletka powlekana leku Levocin 500 mg raz lub dwa razy na dobę.
• Kontakt z bakteriami wywołującymi płucną postać wąglika: 1 tabletka powlekana leku Levocin 500 mg raz na dobę.
• Dorośli i pacjenci w podeszłym wieku z zaburzeniami czynności nerek: lekarz może zalecić stosowanie mniejszej dawki. Lekarz może przepisać inny produkt leczniczy z tą samą substancją czynną w mniejszej dawce z uwagi na brak dostępności produktu Levocin w dawce innej niż 500 mg.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Levocin

W razie przypadkowego przyjęcia większej niż zalecana liczby tabletek należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala z oddziałem ratunkowym. Należy zabrać ze sobą opakowanie leku, aby lekarz wiedział, jaki lek został przyjęty. Mogą wystąpić następujące objawy: drgawki (napad padaczkowy), uczucie splątania, zawroty głowy, zaburzenia świadomości, drżenia mięśniowe i zaburzenia serca prowadzące do nierównej pracy serca, jak również nudności i zgaga.

Pominięcie zastosowania leku Levocin

W razie pominięcia dawki leku należy ją przyjąć niezwłocznie po przypomnieniu sobie o tym, chyba że zbliża się pora przyjęcia kolejnej dawki. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku Levocin

Nie należy przerywać przyjmowania leku Levocin tylko dlatego, że pacjent czuje się lepiej. Ważne jest, aby przyjąć wszystkie tabletki, które zalecił lekarz. Jeśli pacjent zbyt wcześnie przerwie przyjmowanie tabletek, zakażenie może powrócić, stan pacjenta może się pogorszyć lub bakterie mogą stać się oporne na lek.

Kiedy nie stosować leku Levocin?

Leku Levocin nie należy stosować u:

• osób z uczuleniem na lewofloksacynę, jakikolwiek inny antybiotyk chinolonowy (np. moksyfloksacyna, cyprofloksacyna lub ofloksacyna) lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku,
• osób, które miały kiedykolwiek w przeszłości padaczkę,
• osób, które miały kiedykolwiek problem ze ścięgnami, taki jak zapalenie ścięgna, które było związane z leczeniem chinolonami,
• dzieci i młodzieży, 
• kobiet w ciąży i karmiących piersią.

Jak każdy lek, Levocin może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Jeśli u pacjenta wystąpią następujące działania niepożądane, należy przerwać stosowanie leku Levocin i natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala:

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

• reakcja alergiczna – objawy mogą obejmować: wysypkę, trudności w połykaniu lub oddychaniu, obrzęk warg, twarzy, gardła lub języka
• ryzyko wystąpienia myśli lub prób samobójczych

Należy przerwać stosowanie leku Levocin i natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli u pacjenta wystąpią którekolwiek z poniższych działań niepożądanych, ponieważ może być konieczne podjęcie natychmiastowego leczenia:

Rzadko (może dotyczyć mniej niż 1 na 1 000 pacjentów):

• drgawki (napady padaczkowe)
• wodnista biegunka, która może zawierać krew, możliwie ze skurczami żołądka i wysoką temperaturą – to mogą być objawy poważnych problemów z jelitami
• ból i zapalenie ścięgien, więzadeł lub mięśni, mogące prowadzić do zerwania – najczęściej dotyczy to ścięgna Achillesa

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

• ciężkie wysypki skórne, w tym z tworzeniem się pęcherzy lub złuszczaniem naskórka wokół warg, oczu, ust, nosa i narządów płciowych
• utrata apetytu, zażółcenie skóry i białek oczu, ciemne zabarwienie moczu, świąd lub tkliwość żołądka (brzucha) – mogą to być objawy zaburzenia czynności wątroby, w tym śmiertelnego uszkodzenia wątroby
• pieczenie, mrowienie, ból lub drętwienie – mogą to być objawy „neuropatii”

Jeśli u pacjenta wystąpi pogorszenie widzenia lub jakiekolwiek inne zaburzenia wzroku podczas przyjmowania leku Levocin, należy niezwłocznie skontaktować się lekarzem okulistą.

Jeśli którekolwiek z poniższych działań niepożądanych nasila się lub utrzymuje się dłużej niż kilka dni, należy poinformować lekarza:

Częste (wystepują rzadziej niż u 1 na 10 pacjentów):

• problemy ze snem
• ból głowy, zawroty głowy
• nudności, wymioty, biegunka
• podwyższony poziom niektórych enzymów wątrobowych we krwi

Niezbyt częste (wystepują rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów):

• zmiany w liczbie innych bakterii lub grzybów, zakażenie grzybami z rodzaju Candida, co może powodować konieczność leczenia
• zmiany liczby białych krwinek, widoczne w wynikach niektórych badań krwi (leukopenia, eozynofilia)
• niepokój, splątanie, nerwowość, senność, drżenie, uczucie wirowania (zawroty głowy pochodzenia błędnikowego)
• skrócenie oddechu (duszność)
• zmiany w odczuwaniu smaku, utrata apetytu, rozstrój żołądka lub niestrawność, ból w okolicy żołądka, wzdęcia z oddawaniem wiatrów lub zaparcie
• świąd i wysypka skórna, ciężki świąd lub pokrzywka, nadmierna potliwość (hiperhydroza)
• ból stawów lub mięśni
• nieprawidłowe wyniki badań krwi spowodowane zaburzeniami czynności wątroby (zwiększenie stężenia bilirubiny) lub nerek (zwiększenie stężenia kreatyniny)
• ogólne osłabienie

Rzadkie (występują rzadziej niż u 1 na 1 000 pacjentów):

• obrzęk warg, twarzy, gardła lub języka (obrzęk naczynioruchowy)
• zwiększona skłonność do powstawania siniaków i krwawień z powodu zmniejszenia liczby płytek krwi (trombocytopenia)
• mała liczba białych krwinek (neutropenia)
• przesadna odpowiedź immunologiczna (nadwrażliwość)
• spadek poziomu cukru we krwi (hipoglikemia) – to istotne w przypadku pacjentów, którzy chorują na cukrzycę
• widzenie lub słyszenie rzeczy, które nie istnieją (omamy, paranoja), zmiany opinii i myśli (reakcje psychotyczne)
• uczucie przygnębienia, niepokój (pobudzenie), dziwne sny lub koszmary
• uczucie mrowienia w rękach i stopach (parestezje)
• problemy ze słuchem (szum uszny) lub wzrokiem (niewyraźne widzenie)
• nietypowe szybkie bicie serca (tachykardia), kołatanie serca (palpitacje) lub niskie ciśnienie tętnicze krwi (niedociśnienie)
• osłabienie siły mięśni; jest to istotne u pacjentów z miastenią (rzadka choroba układu nerwowego)
• zmiany w czynności nerek i czasami niewydolność nerek, co może być spowodowane reakcją alergiczną w nerkach nazywaną śródmiąższowym zapaleniem nerek
• gorączka

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

• zmniejszenie liczby krwinek czerwonych (niedokrwistość) – może to spowodować bladość lub zażółcenie skóry spowodowane uszkodzeniem krwinek czerwonych
• zmniejszenie liczby wszystkich rodzajów krwinek (pancytopenia)
• zaprzestanie wytwarzania nowych komórek krwi przez szpik kostny, co może spowodować zmęczenie, zmniejszoną zdolność do zwalczania zakażeń i niekontrolowane krwawienia (niewydolność szpiku kostnego)
• gorączka, ból gardła i ogólne złe samopoczucie, które nie przemija – może to być spowodowane obniżeniem liczby białych krwinek (agranulocytoza)
• zatrzymanie krążenia (wstrząs podobny do anafilaktycznego)
• zwiększone stężenie cukru we krwi (hiperglikemia) lub spadek stężenia cukru we krwi prowadzące do śpiączki (śpiączka hipoglikemiczna) – to istotne w przypadku pacjentów z cukrzycą
• zmiany w odczuwaniu zapachów, utrata węchu lub smaku (omamy węchowe, brak węchu, brak smaku)
• uczucie silnego podekscytowania, podniecenia, pobudzenia lub entuzjazmu (mania)
• problemy z poruszaniem się i chodzeniem (dyskineza, zaburzenia pozapiramidowe)
• przemijająca utrata przytomności lub zasłabnięcie (omdlenie)
• przemijająca utrata widzenia
• zaburzenia lub utrata słuchu
• nieprawidłowy szybki rytm serca, zagrażające życiu nieregularne bicie serca, w tym zatrzymanie pracy serca, zaburzenia rytmu serca (tzw. „wydłużenie odstępu QT" widoczne w zapisie EKG)
• trudności z oddychaniem lub świszczący oddech (skurcz oskrzeli)
• reakcje alergiczne płuc
• zapalenie trzustki
• zapalenie wątroby
• zwiększona wrażliwość skóry na światło słoneczne i promieniowanie ultrafioletowe (uczulenie na światło), przebarwienia (hiperpigmentacja skóry)
• zapalenie naczyń krwionośnych, które dostarczają do organizmu krew, na skutek reakcji alergicznej
• zapalenie błony wyściełającej jamę ustną (zapalenie błony śluzowej jamy ustnej)
• uszkodzenie i rozpad mięśni (rabdomioliza)
• zaczerwienienie i obrzęk stawów (zapalenie stawów)
• ból, w tym ból pleców, klatki piersiowej i kończyn
• nagłe, mimowolne szarpnięcia, drgania mięśni i skurcze mięśni (mioklonie)
• napady porfirii u pacjentów z porfirią (bardzo rzadka choroba metaboliczna)
• utrzymujący się ból głowy z lub bez nieostrym widzeniem (łagodne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe)

Przed rozpoczęciem stosowania tego leku należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli pacjent:

• ma 60 lat lub więcej
• stosuje kortykosteroidy, nazywane czasami sterydami
• otrzymał przeszczep
• miał kiedykolwiek w przeszłości drgawki (napad padaczkowy)
• miał w przeszłości uszkodzenie mózgu spowodowane udarem mózgu lub innym urazem mózgu
• ma problemy z nerkami
• ma zaburzenie nazywane „niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej”
• miał kiedykolwiek problemy ze zdrowiem psychicznym
• miał kiedykolwiek problemy z sercem – należy zachować ostrożność podczas stosowania tego leku, jeśli u pacjenta od urodzenia występuje lub w jego rodzinie stwierdzono wydłużenie odstępu QT, u pacjenta występują zaburzenia elektrolitów we krwi (zwłaszcza małe stężenie potasu lub magnezu we krwi), pacjent ma spowolniony rytm serca, praca serca pacjenta jest osłabiona (niewydolność serca), u pacjenta wystąpił w przeszłości zawał serca (zawał mięśnia sercowego), pacjent jest kobietą lub osobą w podeszłym wieku, lub przyjmuje inne leki, które powodują nietypowe zmiany w zapisie EKG, lub przyjmuje leki nazywane antagonistami witaminy K (np. warfaryna), ze względu na możliwy wzrost wartości parametrów krzepnięcia krwi i (lub) krwawienia
• choruje na cukrzycę
• kiedykolwiek wcześniej miał biegunkę, zwłaszcza o ciężkim przebiegu, utrzymującą się i/lub krwawą, występującą podczas lub po zakończeniu stosowania lewofloksacyny (także kilka tygodni po zakończeniu leczenia) – może być objawem choroby związanej z Clostridioides difficile (CDAD, ang. Clostridioides difficile associated disease)
• ma lub miał problemy ze ścięgnami – rzadko może wystąpić zapalenie ścięgna, najczęściej ścięgna Achillesa i może prowadzić do jego zerwania; zapalenie ścięgna i zerwanie ścięgna, czasami obustronne, może wystąpić w ciągu 48 h po rozpoczęciu leczenia lewofloksacyną i nawet do kilku miesięcy po zakończeniu leczenia; każdy pacjent, u którego wystąpią objawy zapalenia ścięgna, powinien niezwłocznie zgłosić się do lekarza; jeśli podejrzewa się zapalenie ścięgna, stosowanie lewofloksacyny musi być natychmiast przerwane i odpowiednie leczenie (np. unieruchomienie) chorego ścięgna musi zostać rozpoczęte
• miał kiedykolwiek problemy z wątrobą – jeśli wystąpią u pacjenta przedmiotowe i podmiotowe objawy choroby wątroby, takie jak: jadłowstręt, żółtaczka, ciemna barwa moczu, świąd lub tkliwy brzuch, konieczne jest przerwanie leczenia i skontaktowanie się z lekarzem
• choruje na miastenię (schorzenie wynikające z zaburzeń przewodnictwa nerwowomięśniowego, charakteryzujące się nadmierną męczliwością (nużliwością) i osłabieniem siły mięśni)
• ma stwierdzone poszerzenie dużego naczynia krwionośnego (tętniak aorty lub dużej tętnicy obwodowej)
• w przeszłości miał rozwarstwienie aorty (rozdarcie ściany aorty)
• ma stwierdzoną niedomykalność zastawek serca
• ma w rodzinie przypadki tętniaka aorty lub rozwarstwienia aorty albo wrodzonej choroby zastawki serca, czy też inne czynniki ryzyka lub stany predysponujące (np. choroby tkanki łącznej takie jak zespół Marfana lub postać naczyniowa zespołu Ehlersa-Danlosa, zespół Turnera, zespół Sjögrena lub choroby naczyń krwionośnych takie jak zapalenie tętnic Takayasu, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, choroba Behceta, nadciśnienie tętnicze lub potwierdzona miażdżyca tętnic, reumatoidalne zapalenie stawów [choroba stawów] lub zapalenie wsierdzia)
• ma zaburzenia widzenia lub jakiekolwiek zmiany dotyczące oczu
• miał kiedykolwiek ciężką wysypkę skórną lub złuszczanie skóry, powstawanie pęcherzy i (lub) owrzodzenia jamy ustnej po zastosowaniu lewofloksacyny
• miał w przeszłości jakiekolwiek ciężkie działanie niepożądane podczas przyjmowania chinolonów lub fluorochinolonów

Stosowanie lewofloksacyny, zwłaszcza długotrwałe, może prowadzić do nadmiernego wzrostu niewrażliwych drobnoustrojów. Jeśli podczas leczenia wystąpi nadkażenie (nadmierny wzrost niewrażliwych drobnoustrojów), należy skontaktować się z lekarzem.

Po otrzymaniu lek Levocin należy skonsultować się z lekarzem, pielęgniarką lub farmaceutą:

• w przypadku wystąpienia nagłego silnego bólu brzucha, klatki piersiowej lub pleców, który może być objawem tętniaka i rozwarstwienia aorty – należy się natychmiast zgłosić do oddziału ratunkowego; ryzyko wystąpienia tych zmian może być wyższe w przypadku leczenia układowymi kortykosteroidami
• w przypadku wystąpienia nagłych duszności, zwłaszcza po położeniu się do łóżka, lub zaobserwowania obrzęku kostek, stóp lub brzucha albo pojawienia się kołatania serca (uczucia przyspieszonego lub nieregularnego bicia serca) – należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza
• rzadko może wystąpić ból i obrzęk stawów oraz stan zapalny lub zerwanie ścięgien – ryzyko jest zwiększone u osób w podeszłym wieku (powyżej 60 lat), po przeszczepie narządu, w przypadku występowania problemów z nerkami lub leczenia kortykosteroidami; stan zapalny i zerwania ścięgien mogą wystąpić w ciągu pierwszych 48 godzin leczenia, a nawet do kilku miesięcy po przerwaniu leczenia lekiem Levocin – po wystąpieniu pierwszych objawów bólu lub stanu zapalnego ścięgna (na przykład w stawie skokowym, nadgarstku, łokciu, barku lub kolanie) należy przerwać przyjmowanie leku Levocin, skontaktować się z lekarzem i odciążyć bolący obszar; należy unikać nadmiernego wysiłku, ponieważ może to zwiększyć ryzyko zerwania ścięgna
• mogą rzadko wystąpić objawy uszkodzenia nerwów (neuropatii), takie jak ból, pieczenie, mrowienie, drętwienie i (lub) osłabienie, zwłaszcza stóp i nóg lub dłoni i rąk – w takim przypadku należy przerwać przyjmowanie leku Levocin i natychmiast poinformować lekarza, aby zapobiec rozwojowi potencjalnie nieodwracalnej choroby
• jeśli wystąpią: nagłe, mimowolne szarpnięcia, drgania mięśni lub skurcze mięśni – należy natychmiast zgłosić się do lekarza, ponieważ mogą to być objawy mioklonii; lekarz może zdecydować o przerwaniu stosowania lewofloksacyny i rozpoczęciu odpowiedniego leczenia
• jeśli wystąpią: zmęczenie, bladość skóry, siniaczenie, niekontrolowane krwawienia, gorączka, ból gardła i istotne pogorszenie stanu zdrowia lub poczucie zmniejszonej odporności na zakażenia – należy natychmiast zgłosić się do lekarza, ponieważ mogą to być objawy zaburzeń krwi; lekarz powinien kontrolować obraz krwi pacjenta za pomocą badania morfologii, a jeśli wystąpią nieprawidłowości w morfologii krwi, może zadecydować o przerwaniu leczenia
• jeśli u pacjenta wzrok ulegnie pogorszeniu lub jeśli w inny sposób zostanie zaburzone działanie układu wzrokowego – należy natychmiast skonsultować się z lekarzem specjalistą chorób oczu
• antybiotyki chinolonowe mogą powodować zwiększenie stężenia cukru we krwi powyżej normy (hiperglikemię) lub zmniejszenie stężenia cukru we krwi poniżej normy, które mogą w ciężkich przypadkach prowadzić do utraty przytomności (śpiączki hipoglikemicznej) – jest to ważne dla pacjentów chorych na cukrzycę, u których zaleca się uważne kontrolowanie stężenia cukru we krwi

Ciężkie reakcje skórne

Podczas stosowania lewofloksacyny notowano ciężkie reakcje skórne, w tym zespół StevensaJohnsona (SJS), toksyczna nekroliza (TEN) oraz polekową reakcję z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS). Jeśli wystąpi ciężka wysypka lub inny z tych objawów skórnych, należy przerwać przyjmowanie lewofloksacyny i zgłosić się do lekarza lub niezwłocznie zasięgnąć pomocy medycznej.

• SJS lub TEN mogą początkowo pojawiać się jako czerwonawe, podobne do tarczy, lub okrągłe plamy, często z pęcherzami pośrodku na tułowiu; mogą również wystąpić owrzodzenia jamy ustnej, gardła, nosa, narządów płciowych oraz oczu (czerwone i obrzęknięte oczy); te ciężkie wysypki skórne są często poprzedzone gorączką i (lub) objawami grypopodobnymi; mogą prowadzić do rozległego łuszczenia się skóry, które mogą stanowić zagrożenie dla życia lub powodować zgon
• w zespole DRESS początkowo występują objawy grypopodobne i wysypka na twarzy, a następnie rozległa wysypka z wysoką temperaturą ciała, w badaniach krwi widoczna jest zwiększona aktywność enzymów wątrobowych i zwiększona liczba białych krwinek (eozynofilia) oraz powiększone węzły chłonne

Długotrwałe, zaburzające sprawność i potencjalnie nieodwracalne ciężkie działania niepożądane

• Leki przeciwbakteryjne zawierające fluorochinolony lub chinolony, w tym lek Levocin, były związane z bardzo rzadkimi, ale ciężkimi działaniami niepożądanymi – niektóre z nich były długotrwałe (utrzymujące się przez miesiące lub lata), zaburzające sprawność lub potencjalnie nieodwracalne; należą do nich: bóle ścięgien, mięśni i stawów kończyn górnych i dolnych, trudności w chodzeniu, nieprawidłowe odczucia, takie jak kłucie, mrowienie, łaskotanie, drętwienie lub pieczenie (parestezje), zaburzenia zmysłów, w tym zaburzenia wzroku, smaku i węchu oraz słuchu, depresja, zaburzenia pamięci, silne zmęczenie i ciężkie zaburzenia snu.
• Jeśli po przyjęciu leku Levocin wystąpi którekolwiek z tych działań niepożądanych, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem przed kontynuacją leczenia. Pacjent i lekarz zdecydują, czy należy kontynuować leczenie, biorąc również pod uwagę antybiotyk z innej grupy.

Ochrona skóry przed promieniowaniem słonecznym

• Podczas stosowania tego leku i przez 2 dni po zakończeniu jego stosowania należy unikać bezpośredniego promieniowania słonecznego, ponieważ skóra pacjenta stanie się bardziej wrażliwa na słońce.
• Należy zachować następujące środki ostrożności: stosować kremy z wysokim filtrem UV, nosić nakrycie głowy i ubranie zakrywające ręce i nogi, unikać opalania, w tym w solariach.

Lek Levocin zawiera tartrazynę (E 102) i żółcień pomarańczową (E 110)

• To substancje, które mogą powodować reakcje alergiczne.

Testy wykrywające opioidy w moczu

• Wyniki testów wykrywających w moczu silne leki przeciwbólowe zwane opioidami mogą być fałszywie dodatnie u pacjentów przyjmujących lek Levocin.
• Jeżeli lekarz zalecił wykonanie badania moczu, pacjent powinien poinformować lekarza, że przyjmuje lek Levocin.

Testy wykrywające gruźlicę

• Ten lek może dawać fałszywie ujemne wyniki niektórych testów wykorzystywanych przez laboratoria do wykrywania bakterii wywołujących gruźlicę.
• Jeżeli lekarz zalecił wykonanie testu, pacjent powinien poinformować lekarza, że przyjmuje lek Levocin.

• Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. 
• Stosowanie leku jest przeciwwskazane w ciąży, w przypadku przypuszczenia ciąży lub jej planowania.

• Jeśli pacjentka karmi piersią, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. 
• Stosowanie leku Levofloxacin Aurovitas w trakcie karmienia piersią jest przeciwwskazane.

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Lek Levocin może wpływać na działanie innych leków. Także inne leki mogą wpływać na działanie leku Levocin.

W szczególności należy poinformować lekarza, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z następujących leków:

• kortykosteroidy – pacjent może być bardziej podatny na wystąpienie zapalenia i/lub uszkodzenia ścięgien
• warfaryna – pacjent może być bardziej podatny na wystąpienie krwawienia
• teofilina – pacjent może być bardziej podatny na wystąpienie drgawek (napadu padaczkowego)
• niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) takie jak: kwas acetylosalicylowy, ibuprofen, fenbufen, ketoprofen i indometacyna – pacjent może być bardziej podatny na wystąpienie napadu drgawek (napadu padaczkowego)
• cyklosporyna – pacjent może być bardziej podatny na wystąpienie działań niepożądanych cyklosporyny
• leki wpływające na rytm serca stosowane: w nieprawidłowym rytmie serca (leki antyarytmiczne, takie jak: chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid, sotalol, dofetylid, ibutylid i amiodaron), w depresji (trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, takie jak: amitryptylina i imipramina), zaburzeniach psychicznych (leki przeciwpsychotyczne) i w zakażeniach bakteryjnych (antybiotyki makrolidowe, takie jak: erytromycyna, azytromycyna i klarytromycyna)
• probenecyd – stosowany w dnie moczanowej
• cymetydyna – stosowana w leczeniu choroby wrzodowej i zgagi

Nie należy przyjmować leku Levocin jednocześnie z wymienionymi lekami:

• tabletki zawierające żelazo (stosowane w niedokrwistości)
• leki uzupełniające cynk
• leki zobojętniające kwas żołądkowy zawierające magnez lub glin
• dydanozyna
• sukralfat

Leki te hamują wchłanianie lewofloksacyny z przewodu pokarmowego, dlatego należy zachować 2-godzinną przerwę pomiędzy tymi preparatami a przyjęciem leku Levocin.

Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta.

Podczas stosowania leku Levocin nie należy spożywać alkoholu.

Lek Levofloxacin Aurovitas może powodować zawroty głowy, zaburzenia widzenia, senność, a także obniżać zdolność uwagi i koncentracji. W przypadku wystąpienia powyższych objawów nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

• Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
• Brak specjanych zaleceń dotyczących przechowywania leku.