Jak działa lek Methotrexat-Ebewe?

Methotrexat-Ebewe jest lekiem przeciwnowotworowym z grupy antymetabolitów.

Szczególnie wrażliwe na działanie preparatu są szybko rosnące tkanki, takie jak:

• tkanki nowotworowe,
• szpik kostny,
• komórki płodu,
• błona śluzowa jamy ustnej i jelit,
• komórki pęcherza moczowego.

Mechanizm działania leku polega na hamowaniu rozrostu nowotworu. Jeśli proliferacja komórek w tkance nowotworowej jest silniejsza niż w tkankach prawidłowych, metotreksat może hamować wzrost nowotworu bez szkodliwego działania na tkanki prawidłowe.

Rozrost komórek nabłonka skóry jest znacznie większy u chorych na łuszczycę niż u osób zdrowych, dlatego działanie metotreksatu jest podstawą stosowania leku w ciężkich postaciach łuszczycy.

Kiedy stosuje się lek Methotrexat-Ebewe?

Lek Methotrexat-Ebewe stosuje się:

• w leczeniu nowotworów złośliwych, takich jak:
  • ostra białaczka limfoblastyczna (ALL), włącznie z białaczką oponową,
  • nieziarniczy chłoniak złośliwy (ang. Non-Hodgkin’s Lymphoma – NHL),
  • rak piersi,
  • rak jądra,
  • rak jajnika,
  • nowotwory głowy i szyi,
  • drobnokomórkowy rak płuc,
  • nabłoniak kosmówkowy złośliwy,
  • mięsaki kości;
• w leczeniu opornej na inne leczenie łuszczycy.

Jak stosować lek Methotrexat-Ebewe?

Lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Methotrexat-Ebewe może być przepisywany wyłącznie przez lekarzy znających właściwości tego leku i jego sposób działania.

W zależności od wskazania i stosowanego schematu leczenia dawka leku Methotrexat-Ebewe może wahać się w bardzo szerokich granicach, dlatego niezwykle ważne jest, aby leczenie prowadzone było przez wykwalifikowany personel medyczny.

Dorośli:

Dawkę leku ustala lekarz w zależności od:

• rozpoznania choroby podstawowej,
• powierzchni ciała lub masy ciała pacjenta,
• sposobu podawania (monoterapia lub podawanie w skojarzeniu z innymi cytostatykami),
• wydolności szpiku i narządów miąższowych (wątroba, nerki).

Lek może być podawany:

• dożylnie (bolus lub infuzja),
• domięśniowo,
• dotętniczo,
• dokanałowo.

Lek można podawać w postaci szybkiego wlewu (bolus), jak również wielogodzinnej infuzji. Infuzje przedłużone stosuje się w przypadku podawania dużych dawek leku Methotrexat-Ebewe.

Wyjątek stanowi podawanie dokanałowe, gdzie:

• maksymalna zalecana dawka wynosi 15 mg,
• zalecane maksymalne stężenie wynosi 5 mg/ml.

Nowotwory złośliwe i ostre białaczki:

Stosowane najczęściej:

• małe dawki (dawka pojedyncza nie przekracza 100 mg/m² powierzchni ciała),
• średnie dawki (dawka pojedyncza od 100 mg/m² powierzchni ciała do 1000 mg/m² powierzchni ciała),
• duże dawki (dawka pojedyncza powyżej 1000 mg/m² powierzchni ciała),

zależą od prowadzonego schematu wielolekowej chemioterapii.

Łuszczyca:

W leczeniu opornej na inne leczenie łuszczycy lek Methotrexat-Ebewe należy stosować wyłącznie raz na tydzień.

Zastosowanie większej ilości leku Methotrexat-Ebewe (metotreksat) może zakończyć się zgonem.

Jak i kiedy przyjmować lek Methotrexat-Ebewe?

Methotrexat-Ebewe jest najczęściej podawany:

• bezpośrednio,
• lub po rozpuszczeniu w soli fizjologicznej bądź 5% roztworze glukozy.

Lek podaje się:

• dożylnie (bolus lub infuzja),
• domięśniowo,
• dotętniczo,
• dokanałowo.

Lek może być podawany w postaci szybkiego wlewu (bolus) albo wielogodzinnej infuzji.

Nie dotyczy przyjmowania z jedzeniem lub bez jedzenia, ponieważ lek jest podawany pozajelitowo.

Zalecana dawka:

• początkowa dawka w łuszczycy wynosi 7,5 mg raz w tygodniu,
• zwykle optymalna dawka tygodniowa wynosi 10–25 mg.

Pacjenci w podeszłym wieku:

• Podczas stosowania leku Methotrexat-Ebewe należy szczególnie uważnie kontrolować stan pacjentów w podeszłym wieku, aby możliwie jak najwcześniej rozpoznać ewentualne działania niepożądane.
• Dawki stosowane u pacjentów w podeszłym wieku powinny być względnie małe, między innymi z uwagi na związane z wiekiem zaburzenia czynności wątroby i nerek oraz niskie rezerwy kwasu foliowego w organizmie.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek:

• U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkę należy zmniejszyć.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby:

• U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby dawkę należy zmniejszyć.

Pacjenci z zaburzeniami czynności szpiku kostnego:

• U pacjentów z zaburzeniami czynności szpiku kostnego dawkę należy zmniejszyć.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Methotrexat-Ebewe

• Swoistą odtrutką zmniejszającą działanie toksyczne leku Methotrexat-Ebewe jest folinian wapnia.
• Może on być podawany: doustnie, domięśniowo, dożylnie w postaci bolusa lub przedłużonego wlewu.
• W razie przedawkowania leku Methotrexat-Ebewe należy w ciągu godziny podać folinian wapnia w dawce równej lub większej niż podana dawka metotreksatu, a następnie kontynuować jego podawanie, aż do uzyskania bezpiecznego poziomu metotreksatu.
• Po przedawkowaniu leku Methotrexat-Ebewe chorzy mogą również wymagać dializy nerkowej lub przetoczenia krwi.

Pominięcie zastosowania leku Methotrexat-Ebewe

• Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
• Należy kontynuować przyjmowanie zalecanej dawki leku.
• Należy zwrócić się o poradę do lekarza.

Przerwanie stosowania leku Methotrexat-Ebewe

• Nie należy przerywać lub kończyć leczenia lekiem Methotrexat-Ebewe bez uzgodnienia tego z lekarzem.
• W razie podejrzewania ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast zasięgnąć porady lekarza.

Kiedy nie stosować leku Methotrexat-Ebewe?

Nie stosować leku Methotrexat-Ebewe:

• jeśli pacjent jest uczulony na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku;
• jeśli pacjent ma zaburzenia czynności wątroby;
• jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenia czynności nerek (w przypadku stosowania małych dawek metotreksatu <100 mg/m² pc.) lub umiarkowane zaburzenia czynności nerek (w przypadku stosowania średnich lub dużych dawek metotreksatu >100 mg/m² pc.);
• jeśli pacjent ma zaburzenia czynności układu krwiotwórczego (np. po wcześniejszej radioterapii lub chemioterapii);
• jeśli pacjent ma ciężkie i (lub) czynne ostre zakażenia;
• jeśli pacjent nadużywa alkoholu;
• jeśli pacjent ma zaburzenia układu odpornościowego;
• jeśli pacjent ma zapalenie jamy ustnej i czynną chorobę wrzodową żołądka lub dwunastnicy;
• podczas karmienia piersią oraz dodatkowo w ciąży, jeśli pacjentka stosuje lek we wskazaniach nieonkologicznych (w leczeniu choroby nienowotworowej).

Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta.

Jak każdy lek, lek Methotrexat-Ebewe może wywołać skutki uboczne, jednak nie wystąpią one u każdego pacjenta.

Należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli u pacjenta wystąpi nagle:

• świszczący oddech,
• trudności w oddychaniu,
• obrzęk powiek, twarzy lub warg,
• wysypka lub świąd (zwłaszcza obejmujące całe ciało).

Ciężkie działania niepożądane

Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpią:

• dolegliwości płucne (objawem może być ogólne złe samopoczucie, suchy, drażniący kaszel, skrócenie oddechu, duszność podczas spoczynku, ból w klatce piersiowej lub gorączka);
• silne łuszczenie się skóry lub powstawanie pęcherzy na skórze;
• niewyjaśnione krwawienie (w tym krwawe wymioty) lub powstawanie siniaków;
• ciężka biegunka;
• owrzodzenia błony śluzowej jamy ustnej;
• czarne lub smoliste stolce;
• krew w moczu lub w kale;
• drobne czerwone plamki na skórze;
• gorączka;
• zażółcenie skóry (żółtaczka);
• ból lub trudności w oddawaniu moczu;
• uczucie pragnienia i (lub) częste oddawanie moczu;
• napady padaczkowe (drgawki);
• utrata przytomności;
• nieostre widzenie lub zaburzenia widzenia;
• krwioplucie, czyli odkrztuszanie wydzieliny z krwią (zgłaszane podczas stosowania metotreksatu u pacjentów z zasadniczą chorobą reumatyczną).

Bardzo często (mogą występować częściej niż u 1 na 10 osób):

• zmniejszona odporność na zakażenia;
• zapalenie gardła;
• zmniejszenie liczby płytek krwi (małopłytkowość), zmniejszenie liczby krwinek białych (leukopenia);
• ból głowy, zawroty głowy;
• kaszel;
• utrata apetytu;
• biegunka, ból brzucha, nudności, wymioty;
• wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej;
• zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AspAT, AlAT), fosfatazy zasadowej;
• zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi;
• zmniejszenie klirensu kreatyniny;
• łysienie;
• zmęczenie, złe samopoczucie.

Często (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 osób):

• półpasiec;
• niedokrwistość, zmniejszenie liczby krwinek czerwonych, krwinek białych i płytek krwi (pancytopenia), całkowity lub prawie całkowity brak granulocytów (agranulocytoza);
• zahamowanie czynności szpiku kostnego;
• senność;
• uczucie drętwienia lub mrowienia lub odczuwanie słabszej niż zwykle reakcji na bodźce;
• zapalenie spojówek;
• powikłania płucne na skutek śródmiąższowego zapalenia płuc, zapalenia pęcherzyków płucnych (mogą prowadzić do zgonu), ostry obrzęk płuc;
• wysypka, rumień, świąd, owrzodzenie skóry;
• wrażliwość na światło.

Niezbyt często (mogą występować rzadziej niż u 1 na 100 osób):

• zakażenia oportunistyczne (zagrażające życiu);
• chłoniak złośliwy;
• reakcje alergiczne aż do wstrząsu anafilaktycznego;
• zahamowanie czynności układu odpornościowego;
• cukrzyca;
• depresja;
• niedowład połowiczy;
• splątanie;
• napady drgawek;
• encefalopatia/leukoencefalopatia;
• zapalenie naczyń krwionośnych, alergiczne zapalenie naczyń krwionośnych;
• zwłóknienie płuc, wysięk płucny;
• owrzodzenie błony śluzowej żołądka i jelit;
• krwotok;
• zapalenie trzustki;
• toksyczne działanie na wątrobę;
• stłuszczenie wątroby;
• przewlekłe zwłóknienie i marskość wątroby;
• zmniejszenie stężenia albumin w surowicy;
• wykwity na skórze, opryszczkopodobne wykwity na skórze;
• zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (zespół Lyella);
• pokrzywka;
• zwiększona pigmentacja skóry;
• reakcje przypominające oparzenia słoneczne spowodowane zwiększoną wrażliwością skóry na światło słoneczne;
• guzki pometotreksatowe;
• zaburzenia gojenia się ran;
• bolesność zmian łuszczycowych;
• bóle stawów, bóle mięśni;
• osteoporoza;
• nefropatia, niewydolność nerek;
• zapalenie i owrzodzenie pęcherza moczowego;
• krwiomocz;
• zaburzenia oddawania moczu, bolesne oddawanie moczu, skąpomocz, bezmocz;
• wady wrodzone u płodu;
• zapalenie i owrzodzenie pochwy;
• gorączka.

Rzadko (mogą występować rzadziej niż u 1 na 1000 osób):

• posocznica (w tym przypadki zakończone zgonem);
• niedokrwistość megaloblastyczna;
• zmiany nastroju, przemijające zaburzenia postrzegania;
• niedowład;
• zaburzenia mowy, w tym dyzartria i afazja;
• mielopatia (po podaniu dolędźwiowym);
• zaburzenia widzenia (również ciężkie);
• ciężka zakrzepica naczyń siatkówki;
• niedociśnienie tętnicze;
• zdarzenia zakrzepowo-zatorowe (w tym zakrzepica tętnic i naczyń mózgu, zakrzepowe zapalenie żył, zakrzepica żył głębokich);
• zapalenie gardła;
• zatrzymanie oddechu;
• zatorowość płucna;
• zapalenie jelit;
• zapalenie dziąseł;
• smoliste stolce;
• ostre zapalenie wątroby;
• trądzik;
• wybroczyny;
• rumień wielopostaciowy;
• rumieniowe wysypki skórne;
• nasilenie zmian pigmentacyjnych paznokci, oddzielanie się płytki paznokciowej;
• złamania kości z przeciążenia;
• zwiększone stężenie kwasu moczowego, mocznika i kreatyniny w surowicy, azotemia.

Przed rozpoczęciem stosowania leku Methotrexat-Ebewe należy omówić to z lekarzem.

Należy poinformować lekarza, jeśli:

• pacjent ma cukrzycę i jest leczony insuliną;
• pacjent ma nieaktywne, przewlekłe zakażenie (np. gruźlicę, zapalenie wątroby typu B lub C, półpasiec);
• pacjent ma lub miał w przeszłości chorobę nerek lub wątroby;
• pacjent ma zaburzenia czynności płuc;
• pacjent ma znaczną nadwagę;
• u pacjenta gromadzi się płyn w jamie brzusznej lub w przestrzeni między płucami a klatką piersiową (wodobrzusze, wysięk opłucnowy);
• pacjent jest odwodniony lub ma zaburzenia prowadzące do odwodnienia (wymioty, biegunka, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej).

Podczas stosowania metotreksatu może dojść do nawrotu zapalenia skóry wywołanego napromienianiem (popromienne zapalenie skóry) lub oparzeniem słonecznym (tzw. „reakcja przypomnienia”).

Narażenie na promieniowanie UV podczas terapii lekiem Methotrexat-Ebewe może nasilić zmiany skórne związane z łuszczycą.

Metotreksat może zwiększać wrażliwość skóry na światło słoneczne. Należy unikać intensywnego nasłonecznienia i nie należy korzystać z solarium ani lampy opalającej bez konsultacji z lekarzem. W celu ochrony skóry przed intensywnym słońcem, należy nosić odpowiednią odzież lub stosować filtr przeciwsłoneczny o wysokim współczynniku ochrony.

Podczas leczenia metotreksatem notowano przypadki ostrego krwawienia z płuc u pacjentów z zasadniczą chorobą reumatyczną. Jeśli u pacjenta wystąpi krwioplucie, czyli odkrztuszanie wydzieliny z krwią, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza.

Jeśli pacjent, jego partner lub opiekun zauważą nowe wystąpienie lub nasilenie objawów neurologicznych, w tym ogólne osłabienie mięśni, zaburzenia widzenia, zmiany myślenia, pamięci i orientacji prowadzące do dezorientacji i zmian osobowości, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, ponieważ mogą to być objawy bardzo rzadkiego, ciężkiego zakażenia mózgu, nazywanego postępującą wieloogniskową leukoencefalopatią (ang. progressive multifocal leukoencephalopathy, PML).

Zalecane badania kontrolne i środki ostrożności

• Nawet po zastosowaniu małych dawek leku Methotrexat-Ebewe mogą wystąpić ciężkie działania niepożądane.
• W celu odpowiednio wczesnego wykrycia tych działań lekarz musi przeprowadzać badania kontrolne i laboratoryjne.

Przed rozpoczęciem leczenia

• Przed rozpoczęciem leczenia lekarz zleci wykonanie badań krwi w celu sprawdzenia liczby krwinek oraz czynności wątroby i wykrycia zapalenia wątroby.
• Zostaną wykonane badania stężenia albumin w surowicy (białka we krwi), badania stanu zapalenia wątroby oraz badania czynności nerek.
• Lekarz może również zalecić przeprowadzenie innych badań wątroby – badań obrazowych lub badań wymagających pobrania niewielkiej próbki tkanki wątrobowej, aby dokładniej ją zbadać.
• Może również zalecić wykonanie zdjęcia rentgenowskiego klatki piersiowej lub badania czynności płuc w celu zbadania, czy pacjent ma gruźlicę.
• Dalsze badania mogą być także przeprowadzane w trakcie i po zakończeniu leczenia.

Podczas leczenia

Lekarz może zlecić wykonanie następujących badań:

• badanie jamy ustnej i gardła w celu wykluczenia zmian na błonach śluzowych, takich jak zapalenie lub owrzodzenie;
• badania krwi i (lub) pełna morfologia krwi z oceną liczby poszczególnych rodzajów komórek krwi oraz badanie stężenia metotreksatu w surowicy;
• badanie krwi w celu kontrolowania czynności wątroby;
• badania obrazowe w celu kontrolowania stanu wątroby;
• pobranie niewielkiego wycinka z wątroby w celu dokładnego zbadania;
• badanie krwi w celu kontrolowania czynności nerek;
• kontrola czynności układu oddechowego i, w razie potrzeby, badanie czynności płuc.

Należy zgłaszać się na wszystkie wyznaczone badania krwi oraz inne badania zalecone przez lekarza.

Jeśli wynik któregokolwiek z tych badań okaże się nieprawidłowy, leczenie zostanie wznowione dopiero wówczas, gdy wszystkie badane wskaźniki powrócą do normy.

Dzieci i młodzież

• Leczenie metotreksatem dzieci i młodzieży powinien rozpoczynać i kontrolować specjalista z odpowiednim doświadczeniem w rozpoznawaniu i leczeniu chorób objętych wskazaniami do stosowania.
• Podczas stosowania leku Methotrexat-Ebewe lekarz będzie szczególnie uważnie kontrolował stan dziecka, aby możliwie jak najwcześniej rozpoznać ewentualne działania niepożądane.

Osoby w podeszłym wieku

• Podczas stosowania leku Methotrexat-Ebewe należy szczególnie uważnie kontrolować stan pacjentów w podeszłym wieku, aby możliwie jak najwcześniej rozpoznać ewentualne działania niepożądane.
• Dawki stosowane u pacjentów w podeszłym wieku powinny być względnie małe m.in. z uwagi na związane z wiekiem zaburzenia czynności wątroby i nerek oraz niskimi rezerwami kwasu foliowego w organizmie.

Specjalne środki ostrożności dotyczące stosowania leku Methotrexat-Ebewe

• Metotreksat na pewien czas zaburza wytwarzanie plemników i komórek jajowych.
• Metotreksat może spowodować poronienie i ciężkie wady wrodzone.
• Pacjentka powinna unikać zajścia w ciążę w czasie przyjmowania metotreksatu i przez co najmniej 6 miesięcy po zakończeniu leczenia.
• Mężczyźni powinni unikać spłodzenia dziecka w trakcie otrzymywania metotreksatu i przez co najmniej 3 miesiące po zakończeniu leczenia.

Methotrexat-Ebewe zawiera sód

• Lek zawiera około 11,15 mg sodu w 1 ml koncentratu.
• Lek zawiera sód (główny składnik soli kuchennej) w następujących ilościach:
  • 55,75 mg sodu w fiolce 5 ml (co odpowiada 2,8% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych);
  • 111,5 mg sodu w fiolce 10 ml (co odpowiada 5,6% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych);
  • 557,5 mg sodu w fiolce 50 ml (co odpowiada 27,9% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych).
• Lek może być rozcieńczany w 0,9% roztworze chlorku sodu.
• Zawartość sodu pochodzącego z rozcieńczalnika powinna być brana pod uwagę w obliczeniu całkowitej zawartości sodu w przygotowanym rozcieńczeniu leku.
• W celu uzyskania dokładnej informacji dotyczącej zawartości sodu w roztworze wykorzystanym do rozcieńczenia leku, należy zapoznać się z ulotką dla pacjenta stosowanego rozcieńczalnika.

Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta.

• Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
• Nie stosować leku Methotrexat-Ebewe w okresie ciąży, chyba że lekarz zalecił go we wskazaniu onkologicznym.
• Metotreksat może spowodować wady wrodzone, działać szkodliwie na nienarodzone dziecko lub wywołać poronienie. Jest to związane z wadami rozwojowymi czaszki, twarzy, serca i naczyń krwionośnych, mózgu i kończyn. Dlatego bardzo ważne jest, aby pacjentki będące w ciąży lub planujące ciążę nie przyjmowały metotreksatu, chyba że ze wskazań onkologicznych.
• Jeśli pacjentka jest w wieku rozrodczym, przed rozpoczęciem leczenia ze wskazań nieonkologicznych należy potwierdzić, że nie jest ona w ciąży, np. wykonując test ciążowy.
• Nie stosować leku Methotrexat-Ebewe, jeśli pacjentka jest w ciąży lub próbuje zajść w ciążę.
• Pacjentka powinna bezwzględnie unikać zajścia w ciążę w czasie leczenia metotreksatem i przez co najmniej 6 miesięcy po jego zakończeniu. Przez cały ten czas konieczne jest stosowanie skutecznej antykoncepcji.
• Jeśli pacjentka w czasie leczenia zajdzie w ciążę lub podejrzewa, że może być w ciąży, powinna jak najszybciej skonsultować się z lekarzem.
• Jeśli pacjentka w czasie leczenia zajdzie w ciążę, powinna uzyskać poradę dotyczącą możliwego szkodliwego wpływu leczenia na dziecko.
• Jeżeli pacjentka planuje zajść w ciążę, powinna skonsultować się z lekarzem prowadzącym, który może skierować pacjentkę do specjalisty, w celu uzyskania porady przed planowanym rozpoczęciem leczenia.

Płodność mężczyzn

• Dostępne dowody nie wskazują na zwiększone ryzyko wad rozwojowych lub poronień po przyjęciu przez ojca metotreksatu w dawce poniżej 30 mg/tydzień. Nie można jednak całkowicie wykluczyć ryzyka; nie ma również informacji dotyczących większych dawek metotreksatu.
• Metotreksat może działać genotoksycznie. Oznacza to, że lek może powodować mutacje genetyczne.
• Metotreksat może wpływać na wytwarzanie plemników, co wiąże się z możliwością wystąpienia wad wrodzonych.
• Pacjent powinien unikać zapłodnienia partnerki i oddawania nasienia w czasie leczenia metotreksatem i przez co najmniej 3 miesiące po jego zakończeniu.
• Z uwagi na to, że leczenie większymi dawkami metotreksatu stosowanymi typowo w leczeniu nowotworów może spowodować niepłodność i mutacje genetyczne, w przypadku mężczyzn leczonych metotreksatem w dawkach powyżej 30 mg/tydzień zalecane może być przechowanie nasienia pobranego przed rozpoczęciem leczenia.

• Jeśli pacjentka karmi piersią, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
• Nie należy karmić piersią podczas leczenia, ponieważ metotreksat przenika do mleka kobiecego.
• Jeśli lekarz prowadzący uzna leczenie metotreksatem za bezwzględnie konieczne w tym czasie, należy przerwać karmienie piersią.

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Możliwe interakcje z:

• kolestyraminą,
• salicylanami,
• sulfonamidami,
• difenylohydantoiną,
• antybiotykami (takimi jak tetracyklina chloramfenikol, cyprofloksacyna, penicylina, prystynamycyna),
• sulfazolem,
• doksorubicyną,
• cyklofosfamidem,
• barbituranami,
• probenecydem,
• alkaloidami Vinca,
• lekami zawierającymi kwas foliowy,
• preparatami witaminowymi i doustnymi preparatami żelaza zawierającymi kwas foliowy,
• lekami modyfikującymi przebieg choroby (takimi jak sole złota, penicylamina, hydroksychlorochina, sulfasalazyna, azatiopryna, cyklosporyna),
• cytarabiną,
• leflunomidem,
• pirymetaminą,
• kotrimoksazolem,
• inhibitorami pompy protonowej (np. omeprazol, pantoprazol),
• lekami przeciwcukrzycowymi z grupy pochodnych sulfonylomocznika,
• triamterenem,
• lewetyracetamem,
• amiodaronem,
• niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi,
• metamizolem (synonimy: nowaminsulfon i dipyron) [silny lek przeciwbólowy i (lub) przeciwgorączkowy],
• antagonistami folianów (trimetoprim/sulfametoksazol),
• etretynatem,
• fenytoiną,
• lekami uspokajającymi,
• doustnymi środkami antykoncepcyjnymi,
• lekami działającymi toksycznie na nerki i wątrobę,
• lekami wydalanymi przez nerki,
• żywymi szczepionkami.

Penicyliny mogą zmniejszać wydalanie metotreksatu powodując potencjalne nasilanie się działań niepożądanych.

Podczas stosowania metotreksatu reakcja immunologiczna na równocześnie prowadzone szczepienie może być osłabiona.

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania metotreksatu i niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) w przypadku występowania czynników ryzyka, takich jak niewydolność nerek, w tym łagodna niewydolność nerek.

Nie stosować leku Methotrexat-Ebewe u pacjentów nadużywających alkoholu.

• Może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
• Należy zachować ostrożność w przypadku wystąpienia zmęczenia lub zawrotów głowy.

Jak przechowywać lek Methotrexat-Ebewe?

• Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
• Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.
• Chronić przed światłem.