Tasigna (Nilotinibum)
Tasigna to lek w postaci kapsułek twardych zawierający nilotynib. Należy do inhibitorów kinazy tyrozynowej BCR-ABL i jest stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej z chromosomem Philadelphia. Lek Tasigna jest przeznaczony do leczenia dorosłych oraz dzieci i młodzieży z nowo rozpoznaną chorobą, a także określonych pacjentów, u których wcześniejsze leczenie, w tym leczenie imatynibem, przestało przynosić korzyści lub nie może być kontynuowane z powodu działań niepożądanych.
Tasigna występuje w trzech mocach: 50 mg, 150 mg i 200 mg nilotynibu w jednej kapsułce. Poszczególne moce mogą być łączone w celu uzyskania dawki zaleconej przez lekarza, szczególnie podczas ustalania dawki u dzieci i młodzieży.
Spis treści
| Nazwa | Tasigna |
| Nazwa międzynarodowa | Nilotinibum |
| Kategoria dostępności | Leki na receptę |
| Dawka |
|
| Postać | Kapsułki twarde |
| Skład - substancja czynna | Nilotynib |
| Skład - substancje pomocnicze | Zawartość kapsułki – wszystkie moce:
Tasigna 50 mg:
Tasigna 150 mg:
Tasigna 200 mg:
|
| Dostępne opakowania |
|
| Działanie / właściwości |
|
| Zastosowanie |
|
| Przeciwwskazania |
|
| Ostrzeżenia i środki ostrożności |
|
| Działania niepożądane / Skutki uboczne | Działania wymagające pilnego kontaktu z lekarzem:
Niektóre objawy niepożądane występują bardzo często (mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 pacjentów):
Niektóre objawy niepożądane występują często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 pacjentów):
|
| Możliwe interakcje z |
|
| Ciąża | Nie zaleca się stosowania leku Tasigna w czasie ciąży, chyba że jest to absolutnie konieczne, a kobiety mogące zajść w ciążę powinny stosować wysoce skuteczną metodę antykoncepcji podczas leczenia i przez dwa tygodnie po jego zakończeniu. |
| Karmienie piersią | Nie zaleca się karmienia piersią podczas leczenia lekiem Tasigna ani przez dwa tygodnie po przyjęciu ostatniej dawki. |
| Dzieci | Lek Tasigna może być stosowany u dzieci i młodzieży z przewlekłą białaczką szpikową z chromosomem Philadelphia w fazie przewlekłej od 2. roku życia; brak doświadczenia u dzieci poniżej 2 lat, a podczas leczenia należy kontrolować wzrost. |
| Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów | Jeżeli po przyjęciu leku występują zawroty głowy, zaburzenia widzenia lub inne objawy mogące wpływać na bezpieczne prowadzenie pojazdów lub obsługiwanie maszyn, należy zaprzestać tych czynności do czasu ustąpienia objawów. |
Działanie i właściwości
Jak działa lek Tasigna?
U pacjentów z przewlekłą białaczką szpikową z chromosomem Philadelphia zmiana w materiale genetycznym prowadzi do powstania sygnału powodującego wytwarzanie przez organizm zbyt dużej liczby nieprawidłowych białych krwinek.
Nilotynib hamuje aktywność kinazy tyrozynowej BCR-ABL. Lek Tasigna blokuje sygnał prowadzący do wytwarzania nieprawidłowych białych krwinek i w ten sposób powstrzymuje powstawanie tych komórek.
W czasie leczenia lekarz regularnie kontroluje skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Badania mogą obejmować między innymi:
- liczbę białych i czerwonych krwinek oraz płytek krwi
- czynność trzustki i wątroby
- stężenie potasu i magnezu
- stężenie glukozy i tłuszczów we krwi
- czynność elektryczną serca za pomocą elektrokardiogramu
Zastosowanie / wskazania
Kiedy stosuje się lek Tasigna?
Lek Tasigna jest wskazany w leczeniu:
- dorosłych oraz dzieci i młodzieży z nowo rozpoznaną przewlekłą białaczką szpikową z chromosomem Philadelphia w fazie przewlekłej
- dorosłych z przewlekłą białaczką szpikową z chromosomem Philadelphia w fazie przewlekłej lub fazie akceleracji, jeśli występuje oporność lub nietolerancja wcześniejszego leczenia, w tym imatynibem
- dzieci i młodzieży z przewlekłą białaczką szpikową z chromosomem Philadelphia w fazie przewlekłej, jeśli występuje oporność lub nietolerancja wcześniejszego leczenia, w tym imatynibem
Nie są dostępne dane dotyczące skuteczności u dorosłych pacjentów z przewlekłą białaczką szpikową w przełomie blastycznym.
Dawkowanie
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Leczenie powinien rozpoczynać lekarz mający doświadczenie w rozpoznawaniu i leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej.
Dorośli
Zwykle zalecana dawka wynosi:
- 300 mg dwa razy na dobę u pacjentów z nowo rozpoznaną przewlekłą białaczką szpikową w fazie przewlekłej
- 400 mg dwa razy na dobę u pacjentów z przewlekłą białaczką szpikową w fazie przewlekłej lub fazie akceleracji, u których występuje nietolerancja lub oporność na wcześniejsze leczenie
Dzieci i młodzież
Dawka jest ustalana indywidualnie na podstawie powierzchni ciała. Zalecana dawka nilotynibu wynosi 230 mg na metr kwadratowy powierzchni ciała dwa razy na dobę, w zaokrągleniu do najbliższej wielokrotności 50 mg. Maksymalna pojedyncza dawka wynosi 400 mg.
Schemat dawkowania:
- powierzchnia ciała do 0,32 m² – 50 mg dwa razy na dobę
- powierzchnia ciała od 0,33 do 0,54 m² – 100 mg dwa razy na dobę
- powierzchnia ciała od 0,55 do 0,76 m² – 150 mg dwa razy na dobę
- powierzchnia ciała od 0,77 do 0,97 m² – 200 mg dwa razy na dobę
- powierzchnia ciała od 0,98 do 1,19 m² – 250 mg dwa razy na dobę
- powierzchnia ciała od 1,20 do 1,41 m² – 300 mg dwa razy na dobę
- powierzchnia ciała od 1,42 do 1,63 m² – 350 mg dwa razy na dobę
- powierzchnia ciała 1,64 m² lub większa – 400 mg dwa razy na dobę
W celu uzyskania zaleconej dawki można łączyć kapsułki Tasigna o różnych mocach.
Sposób przyjmowania leku
- lek należy przyjmować dwa razy na dobę w odstępie około 12 godzin
- leku nie należy przyjmować z jedzeniem
- nie należy spożywać żadnych posiłków przez 2 godziny przed przyjęciem dawki
- po przyjęciu dawki nie należy spożywać posiłków przez co najmniej 1 godzinę
- kapsułki należy połykać w całości i popijać wodą
- nie należy pić soku z grejpfrutów ani jeść grejpfrutów
Jeżeli pacjent nie jest w stanie połknąć kapsułki, zawartość każdej kapsułki można wymieszać z jedną łyżeczką do herbaty przecieru jabłkowego i natychmiast zażyć. Nie należy używać większej ilości przecieru ani żadnego innego pokarmu.
Czas leczenia
Leczenie należy kontynuować tak długo, jak długo przynosi pacjentowi korzyść kliniczną lub do czasu wystąpienia niemożliwych do zaakceptowania działań toksycznych. Nie należy samodzielnie przerywać leczenia.
U wybranych dorosłych pacjentów, którzy uzyskali trwałą głęboką odpowiedź molekularną, lekarz może rozważyć zakończenie leczenia. Wymaga to spełnienia określonych kryteriów i bardzo ścisłego monitorowania po odstawieniu nilotynibu.
Pominięcie dawki
Jeśli pacjent zapomni przyjąć dawkę leku, nie powinien przyjmować dodatkowej dawki. Następną dawkę należy przyjąć o zwykłej porze.
Zastosowanie większej niż zalecana dawki
W przypadku przyjęcia większej niż zalecana dawki należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. W zgłaszanych przypadkach przedawkowania obserwowano między innymi neutropenię, wymioty i senność.
Zaburzenia czynności wątroby
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie jest konieczna rutynowa modyfikacja dawki, jednak leczenie wymaga zachowania ostrożności.
Zaburzenia czynności nerek
Nie przeprowadzono badań klinicznych u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Nilotynib i jego metabolity nie są wydalane z moczem, dlatego nie przewiduje się zmniejszenia całkowitego klirensu leku u tych pacjentów.
Osoby w podeszłym wieku
W badaniach nie stwierdzono większych różnic w bezpieczeństwie stosowania i działaniu leku między pacjentami w wieku 65 lat i starszymi a młodszymi dorosłymi.
Przeciwwskazania
Leku Tasigna nie należy stosować:
- jeśli pacjent ma uczulenie na nilotynib
- jeśli pacjent ma uczulenie na którykolwiek z pozostałych składników leku
Działania niepożądane / skutki uboczne
Jak każdy lek, lek Tasigna może powodować działania niepożądane, jednak nie wystąpią one u każdego pacjenta. Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem prowadzącym, jeżeli wystąpią objawy mogące świadczyć o ciężkich działaniach niepożądanych, w tym:
- omdlenie lub nieregularna praca serca
- nagłe kołatanie serca, ciężkie osłabienie lub porażenie mięśni, drgawki, nagłe zmiany myślenia lub zdolności koncentracji
- ból lub dyskomfort w klatce piersiowej, drętwienie lub osłabienie, problemy z chodzeniem lub mową, ból, przebarwienie lub uczucie zimna w kończynie
- objawy zaburzeń wątroby, takie jak zażółcenie skóry i oczu, nudności, utrata apetytu lub ciemne zabarwienie moczu
- nawrót zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B
- zaburzenia widzenia, w tym niewyraźne lub podwójne widzenie, widzenie błysków, zmniejszenie ostrości lub utrata wzroku, krew w oku, światłowstręt, ból, zaczerwienienie, swędzenie, podrażnienie lub obrzęk oka i powiek
- objawy zaburzeń równowagi elektrolitowej, takie jak nudności, duszność, nieregularne tętno, zmętnienie moczu, zmęczenie lub dolegliwości ze strony stawów
Niektóre objawy niepożądane występują bardzo często (mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 pacjentów):
- biegunka
- bóle głowy
- brak energii
- bóle mięśni
- swędzenie i wysypka
- nudności
- zaparcie
- wymioty
- wypadanie włosów
- ból kończyny, ból kości i ból kręgosłupa po zakończeniu leczenia lekiem Tasigna
- spowolnienie tempa wzrostu u dzieci i młodzieży
- zakażenie górnych dróg oddechowych, w tym ból gardła, wodnista wydzielina z nosa lub zatkany nos i kichanie
- mała liczba komórek krwi, w tym czerwonych krwinek i płytek krwi, lub małe stężenie hemoglobiny
- duża aktywność lipazy we krwi
- duże stężenie bilirubiny we krwi
- duża aktywność aminotransferazy alaninowej we krwi
Niektóre objawy niepożądane występują często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 pacjentów):
- zapalenie mieszków włosowych
- zapalenie oskrzeli
- kandydoza, w tym kandydoza jamy ustnej
- zapalenie płuc
- zapalenie żołądka i jelit
- zakażenie dróg moczowych
- leukopenia, leukocytoza, neutropenia i nadpłytkowość
- niedoczynność tarczycy
- zaburzenia równowagi elektrolitowej, w tym zmiany stężenia magnezu, potasu, sodu, wapnia i fosforu we krwi
- cukrzyca i zwiększone stężenie glukozy we krwi
- zwiększone stężenie cholesterolu, lipidów i triglicerydów we krwi
- zmniejszenie łaknienia
- dna i zwiększone stężenie kwasu moczowego
- depresja, bezsenność i lęk
- zawroty głowy
- zmniejszona wrażliwość skóry
- parestezje
- migrena
- zapalenie spojówek, suchość i podrażnienie oka, przekrwienie oka i niewyraźne widzenie
- ból ucha i szumy uszne
- dławica piersiowa
- zaburzenia rytmu serca
- kołatanie serca
- wydłużenie odstępu QT w elektrokardiogramie
- choroba wieńcowa
- nadciśnienie tętnicze
- uderzenia gorąca
- choroba zarostowa tętnic obwodowych
- duszność i duszność wysiłkowa
- krwawienie z nosa
- ból jamy ustnej i gardła
- zapalenie trzustki
- dyskomfort i ból brzucha, rozdęcie jamy brzusznej oraz wzdęcia
- niestrawność
- zapalenie żołądka
- refluks żołądkowo-przełykowy
- guzki krwawnicze
- zapalenie błony śluzowej jamy ustnej
- zaburzenia czynności wątroby
- nocne poty
- wyprysk
- pokrzywka
- nadmierna potliwość
- siniaki
- trądzik
- zapalenie skóry
- suchość skóry i rumień
- ból mięśniowo-szkieletowy, ból szyi i ból kości
- osłabienie i skurcze mięśni
- częstomocz i bolesne oddawanie moczu
- zaburzenia erekcji
- nadmiernie obfite krwawienia miesiączkowe
- ból i dyskomfort w klatce piersiowej
- złe samopoczucie
- osłabienie i obrzęk obwodowy
- dreszcze i objawy grypopodobne
- zwiększona aktywność amylazy, aminotransferazy asparaginianowej, fosfatazy zasadowej, gamma-glutamylotransferazy i fosfokinazy kreatynowej
- zmniejszenie lub zwiększenie masy ciała
- zwiększenie stężenia kreatyniny i cholesterolu całkowitego
Niektóre objawy niepożądane występują niezbyt często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów):
- uczulenie na lek Tasigna
- zakażenie wirusem opryszczki
- ropień odbytu
- kandydoza
- czyrak
- posocznica
- ropień podskórny
- grzybica stóp
- brodawczak skóry
- eozynofilia
- neutropenia z gorączką
- limfopenia
- pancytopenia
- nadczynność tarczycy
- odwodnienie
- zwiększenie apetytu
- dyslipidemia
- małe stężenie glukozy we krwi
- utrata pamięci, splątanie i dezorientacja
- incydenty mózgowo-naczyniowe, w tym udar niedokrwienny, przemijający napad niedokrwienny, zawał mózgu lub krwawienie śródczaszkowe
- utrata przytomności lub omdlenie
- drżenie
- zaburzenia koncentracji i czucia
- letarg
- neuropatia obwodowa
- zespół niespokojnych nóg
- porażenie twarzy
- zaburzenia widzenia, krwawienia do oka lub spojówki, zmniejszenie ostrości wzroku, obrzęk lub zapalenie powiek, fotopsja, podwójne widzenie, ból oka, światłowstręt i obrzęk wokół oczu
- zaburzenia słuchu
- zawał mięśnia sercowego
- wysięk osierdziowy
- niewydolność serca
- zaburzenia funkcji rozkurczowej serca
- blok lewej odnogi pęczka Hisa
- zapalenie osierdzia
- przełom nadciśnieniowy
- chromanie przestankowe i zwężenie tętnic obwodowych
- krwiak
- miażdżyca
- niedociśnienie tętnicze
- zakrzepica
- obrzęk płuc
- wysięk opłucnowy
- choroba śródmiąższowa płuc
- ból i zapalenie opłucnej
- podrażnienie gardła i chrypka
- nadciśnienie płucne
- świszczący oddech
- krwawienie z przewodu pokarmowego lub odbytnicy
- krew w kale
- owrzodzenie jamy ustnej
- ból przełyku
- suchość w jamie ustnej
- wrażliwość zębów
- zaburzenia smaku
- zapalenie jelita cienkiego i okrężnicy
- wrzód żołądka
- zapalenie dziąseł
- przepuklina rozworu przełykowego
- toksyczny wpływ na wątrobę, toksyczne zapalenie wątroby, żółtaczka, zastój żółci i powiększenie wątroby
- złuszczająca wysypka, wysypka polekowa i ból skóry
- wybroczyny i wybroczyny punktowe
- obrzęk twarzy
- pęcherze i torbiele skórne
- rumień guzowaty
- hiperkeratoza
- nadwrażliwość na światło
- łuszczyca
- przebarwienia, złuszczanie, nadmierna pigmentacja, przerost lub owrzodzenie skóry
- sztywność mięśniowo-szkieletowa
- obrzęk i zapalenie stawów
- ból w boku
- nagłe parcie na mocz, nocne oddawanie moczu, zmiana zabarwienia moczu, krwiomocz, niewydolność nerek i nietrzymanie moczu
- ból piersi, ginekomastia i obrzęk brodawek piersiowych
- obrzęk twarzy, nóg lub obrzęk miejscowy
- uczucie gorąca lub zimna
- zwiększenie stężenia mocznika, niezwiązanej bilirubiny, hormonu przytarczyc, triglicerydów i troponiny we krwi
- zmniejszenie stężenia globulin
- zwiększenie stężenia lipoprotein cholesterolu
- Niektóre objawy niepożądane występują rzadko (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 1000 pacjentów):
- reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B
- brodawczak jamy ustnej
- paraproteinemia
- wtórna nadczynność przytarczyc
- zapalenie tarczycy
- zaburzenia łaknienia
- zespół rozpadu guza
- dysforia
- zwężenie tętnicy podstawnej
- obrzęk mózgu
- zapalenie nerwu wzrokowego
- chorioretinopatia
- obrzęk tarczy nerwu wzrokowego
- sinica
- zmniejszenie frakcji wyrzutowej serca
- wstrząs krwotoczny
- ból gardła i krtani
- perforacja wrzodów żołądka i jelit
- krwawe wymioty
- owrzodzenie i wrzodziejące zapalenie przełyku
- krwotok zaotrzewnowy
- niedrożność przepuszczająca jelit
- rumień wielopostaciowy
- zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej
- rozrost gruczołów łojowych
- zanik skóry
- stwardnienie piersi
- nagły zgon
- zmniejszenie stężenia glukozy i insuliny lub zwiększenie stężenia insuliny we krwi
- zmniejszenie stężenia peptydu C
Częstość nieznana:
- zaburzenia czynności komór serca, których objawami mogą być duszność, zmęczenie w spoczynku, nieregularne bicie serca, dyskomfort w klatce piersiowej, uczucie oszołomienia, ból, kołatanie serca, częste oddawanie moczu oraz obrzęk stóp, kostek i brzucha
Nie wszystkie wymienione działania niepożądane obserwowano w badaniach z udziałem dzieci i młodzieży. U dzieci i młodzieży częściej niż u dorosłych obserwowano zwiększenie stężenia bilirubiny i aktywności aminotransferaz wątrobowych. Podczas leczenia należy monitorować czynność wątroby oraz wzrost dziecka.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed zastosowaniem leku Tasigna należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, gdy u pacjenta występują:
- choroby serca lub istotne czynniki ryzyka chorób układu sercowo-naczyniowego
- wrodzone wydłużenie odstępu QT lub inne czynniki zwiększające ryzyko zaburzeń rytmu serca
- niedawno przebyty zawał mięśnia sercowego, zastoinowa niewydolność serca, niestabilna dusznica bolesna lub klinicznie istotne spowolnienie pracy serca
- małe stężenie potasu lub magnezu we krwi
- zaburzenia czynności wątroby
- przebyte zapalenie trzustki
- zwiększona aktywność lipazy we krwi
- przebyte całkowite usunięcie żołądka
- zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu B obecnie lub w przeszłości
- nietolerancja niektórych cukrów
Nilotynib może powodować zahamowanie czynności szpiku prowadzące do zmniejszenia liczby płytek krwi, neutrofilów lub czerwonych krwinek. W pierwszych dwóch miesiącach leczenia morfologię krwi należy zwykle kontrolować co dwa tygodnie, a następnie co miesiąc lub zgodnie ze wskazaniami klinicznymi.
Nilotynib może wydłużać odstęp QT w zapisie elektrokardiograficznym. Ryzyko może wzrastać podczas przyjmowania leków wpływających na odstęp QT, silnych inhibitorów enzymu CYP3A4, przy małym stężeniu potasu lub magnezu oraz podczas przyjmowania leku z pokarmem. Przed rozpoczęciem leczenia należy skorygować niedobór potasu i magnezu.
Jeżeli podczas leczenia wystąpi omdlenie albo nieregularna praca serca, należy natychmiast poinformować lekarza. Wydłużenie odstępu QT lub zaburzenia rytmu mogą prowadzić do nagłego zgonu.
W czasie leczenia obserwowano ciężkie przypadki zatrzymania płynów, w tym wysięk opłucnowy, obrzęk płuc i wysięk osierdziowy. Niespodziewany szybki przyrost masy ciała powinien zostać oceniony przez lekarza.
Podczas leczenia zgłaszano również ciężkie zdarzenia sercowo-naczyniowe. Jeśli wystąpi ból lub dyskomfort w klatce piersiowej, drętwienie lub osłabienie, problemy z chodzeniem lub mową, ból, przebarwienie albo uczucie zimna w kończynie, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Nilotynib może spowodować reaktywację wirusowego zapalenia wątroby typu B. Przed rozpoczęciem terapii pacjenci powinni zostać zbadani w kierunku zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B. Osoby będące nosicielami wirusa wymagają ścisłego monitorowania podczas leczenia i przez kilka miesięcy po jego zakończeniu.
W czasie leczenia należy monitorować stężenie lipidów i glukozy we krwi. Lipidogram zaleca się wykonać przed rozpoczęciem leczenia, po 3 i 6 miesiącach, a następnie co najmniej raz w roku podczas długotrwałego leczenia.
Ze względu na możliwość wystąpienia zespołu rozpadu guza przed rozpoczęciem leczenia zaleca się skorygowanie klinicznie istotnego odwodnienia oraz podwyższonego stężenia kwasu moczowego.
Jeżeli wystąpią nagłe kołatanie serca, ciężkie osłabienie lub porażenie mięśni, drgawki albo nagłe zaburzenia myślenia lub koncentracji, należy natychmiast poinformować lekarza.
Kapsułki Tasigna zawierają laktozę. Pacjenci z określonymi dziedzicznymi zaburzeniami tolerancji cukrów nie powinni stosować tego leku.
U dzieci i młodzieży należy regularnie monitorować czynność wątroby i wzrost, ponieważ u części pacjentów obserwowano spowolnienie wzrastania.
Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta.
Tasigna a ciąża
Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Nie zaleca się stosowania leku Tasigna w czasie ciąży, chyba że jest to absolutnie konieczne. Jeżeli pacjentka jest w ciąży lub podejrzewa, że może być w ciąży, powinna poinformować lekarza.
Kobiety, które mogą zajść w ciążę, powinny stosować wysoce skuteczną metodę antykoncepcji podczas leczenia nilotynibem oraz przez okres do dwóch tygodni po zakończeniu leczenia.
Tasigna a karmienie piersią
Jeśli pacjentka karmi piersią, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Nie zaleca się karmienia piersią podczas leczenia lekiem Tasigna oraz przez dwa tygodnie po przyjęciu ostatniej dawki leku.
Interakcje
Zawsze należy poinformować swojego lekarza lub farmaceutę, jakie leki na receptę, leki bez recepty lub produkty ziołowe są już przyjmowane. W szczególności należy powiedzieć lekarzowi o stosowaniu:
- leków przeciwarytmicznych stosowanych w zaburzeniach rytmu serca
- chlorochininy
- halofantryny
- klarytromycyny
- haloperydolu
- metadonu
- moksyfloksacyny
- ketokonazolu
- itrakonazolu
- worykonazolu
- telitromycyny
- rytonawiru
- karbamazepiny
- fenobarbitalu
- fenytoiny
- ryfampicyny
- dziurawca zwyczajnego
- midazolamu
- alfentanylu
- fentanylu
- cyklosporyny
- syrolimusu
- takrolimusu
- dihydroergotaminy
- ergotaminy
- lowastatyny
- symwastatyny
- warfaryny
- astemizolu
- terfenadyny
- cyzaprydu
- pimozydu
- chinidyny
- beprydylu
W trakcie stosowania leku Tasigna należy unikać wymienionych leków, jeżeli lekarz nie zdecyduje inaczej. W razie potrzeby lekarz może zastosować inne leczenie. Jeżeli pacjent przyjmuje statynę, powinien powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Tasigna stosowana z niektórymi statynami może zwiększać ryzyko problemów z mięśniami, a w rzadkich przypadkach ciężkiego rozpadu mięśni prowadzącego do uszkodzenia nerek. W przypadku leków zmniejszających kwaśność soku żołądkowego:
- leki blokujące receptor H2 należy przyjmować około 10 godzin przed przyjęciem leku Tasigna i około 2 godziny po jego przyjęciu
- leki zobojętniające zawierające wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu i symetykon należy przyjmować około 2 godziny przed lub około 2 godziny po przyjęciu leku Tasigna
Nie należy przyjmować leku Tasigna Brak danych dotyczących możliwej interakcji między lekiem a alkoholem.z jedzeniem. Jedzenie może zwiększać wchłanianie nilotynibu i powodować wzrost jego stężenia we krwi nawet do wartości szkodliwych. Nie należy pić soku z grejpfrutów ani jeść grejpfrutów, ponieważ mogą zwiększać stężenie leku Tasigna we krwi. Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta.
Tasigna a alkohol
Brak danych dotyczących możliwej interakcji między lekiem a alkoholem.
Tasigna a prowadzenie pojazdów
Jeżeli po przyjęciu leku Tasigna występują działania niepożądane, takie jak zawroty głowy lub zaburzenia widzenia, które mogą wpływać na zdolność bezpiecznego prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn, pacjent powinien zaprzestać wykonywania tych czynności do czasu ustąpienia objawów.
Przechowywanie
- lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci
- nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C
- przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią
















