Telmabax (Telmisartanum)

Jak działa lek Telmabax?

Lek Telmabax hamuje działanie angiotensyny II (jest antagonistą receptora angiotensyny II), dzięki czemu naczynia krwionośne rozkurczają się, a ciśnienie tętnicze ulega obniżeniu.

Kiedy stosuje się lek Telmabax?

Lek Telmabax stosuje się w celu:

• leczenia nadciśnienia samoistnego, czyli takiego które nie jest spowodowane przez inną chorobę
• zmniejszenia częstości zachorowań z przyczyn sercowo-naczyniowych u dorosłych pacjentów z grupy ryzyka, czyli takich, u których występuje zmniejszony dopływ krwi do serca lub nóg, po przebytym udarze mózgu lub u chorych na cukrzycę

Jak stosować lek Telmabax?

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Zasady stosowania leku:

• należy przyjmować tabletkę codziennie o tej samej porze
• lek można przyjmować podczas posiłku lub pomiędzy posiłkami
• tabletki należy połknąć, popijając wodą.

Dawkowanie:

• 1 tabletka 40 mg raz na dobę zapewnia kontrolę ciśnienia tętniczego przez 24 godziny
• lekarz moze zalecić zmianę dawki na 20 mg lub 80 mg
• lek może być stosowany w połączeniu z lekami moczopędnymi, które nasilają działanie leku Telmabax
• w przypadku zapobiegania chorobom sercowo- naczyniowym zalecana dawka leku to 80 mg raz na dobę, na początku leczenia należy monitorować wartość ciśnienia krwi
• w zaburzeniach czynności wątroby dawka zazwyczaj stosowana to 40 mg raz na dobę

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Telmabax

W momencie przyjęcia zbyt dużej dawki leku należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą lub udać się do najbliższego szpitala.

Pominięcie zastosowania leku Telmabax

Należy przyjąć dawkę leku jak najszybciej, a potem kontynuować stosowanie o stałej porze. Jeśli tabletka nie została przyjęta jeszcze tego samego dnia, należy ją pominąć. Nie stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Kiedy nie stosować leku Telmabax?

Nie należy stosować leku Telmabax w przypadku:

• uczulenia na telmisartan lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku
• po 3 miesiącu ciąży
• cukrzycy lub zaburzenia czynności nerek i dodatkowo przyjmuje lek zawierający alskiren
• zaburzenia czynności wątroby takie jak zastój żółci lub zwężenie drogi jej odpływu

Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta.

Jak każdy lek, lek Telmabax może wywołać skutki uboczne, jednak nie wystąpią one u każdego pacjenta.

Należy zaprzestać stosowania leku i natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpi którekolwiek z wymienionych działań niepożądanych:

• posocznica (zatrucie krwi) będąca ciężkim zakażeniem, z reakcją zapalną całego organizmu
• obrzęk naczynioruchowy (nagły obrzęk skóry i błon śluzowych)

Inne działania niepożądane:

Częste (nie więcej niż 1 na 10 pacjentów):

• niskie ciśnienie tętnicze krwi (niedociśnienie) u osób leczonych w celu zmniejszenia częstości występowania zdarzeń sercowo - naczyniowych

Niezbyt częste (nie więcej niż 1 na 100 pacjentów):

• zakażenia układu moczowego
• zakażenia górnych dróg oddechowych objawiające się bólem gardła, zapaleniem zatok, przeziębieniem
• zmniejszenie liczby krwinek czerwonych (niedokrwistość)
• zwiększenie stężenia potasu we krwi
• trudności z zasypianiem
• obnizenie nastroju, depresja
• omdlenia, uczucie wirowania (zawroty głowy pochodzenia obdowodwgo)
• zwolniona czynność serca (bradykardia)
• niskie ciśnienie tętnicze krwi
• niedociśnienie ortostatyczne objawiające się zawrotami głowy podczas wstawania
• duszność, kaszel
• ból brzucha, biegunka, dyskomfort w jamie brzusznej, wzdęcia, wymioty
• świąd, nadmierne pocenie się, wysypka polekowa
• ból pleców i mięśni, kurcze mięśni
• zaburzenia czynności nerek, ostra niewydolność nerek
• ból w klatce piersiowej
• uczucie osłabienia
• zwiększone stężenie kreatyniny we krwi

Rzadkie (nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów):

• posocznica, która nieleczona może prowadzić do zgonu
• zwiększenie liczby niektórych krwinek białych (eozynofilia)
• mała liczba płytek krwi (małopłytkowość)
• reakcje anafilaktyczne (ciężkie reakcje alergiczne)
• reakcje alergiczne, takie jak wysypka, świąd, trudności w oddychaniu, świszczący oddech, obrzęk twarzy, niskie ciśnienie tętnicze
• spadek stężenia glukozy we krwi u cukrzyków
• uczucie niepokoju, senność, zaburzenia widzenia
• tachykardia, czyli szybka czynność serca
• suchość błony śluzowej jamy ustnej
• nieżyt żołądka, zaburzenia smaku
• zaburzenia czynności wątroby
• nagły obrzęk skóry i błon śluzowych (obrzęk naczynioruchowy), który może prowadzić do zgonu
• zaczerwienienie skóry, pokrzywka, ciężka wysypka polekowa
• ból stawów, kończyn, ścięgien
• objawy grypopodobne
• zmniejszone stężenie hemoglobiny we krwi
• zwiększone stężenie kwasu moczowego
• zwiększona aktywność enzymów wątrobowych lub fosfokinazy kreatynowej we krwi

Bardzo rzadkie (nie więcej niż 1 na 10000 pacjentów):

• postępujące bliznowacenie pecherzyków płucnych (sródmiąższowa choroba płuc)

Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów:

• z chorobami nerek lub po przeszczepieniu nerki
• ze zwężeniem tętnicy nerkowej
• z chorobami wątroby
• z zaburzeniami dotyczącymi serca
• ze zwiększonym stężeniem aldosteronu powodujacym zatrzymanie wody i soli w organizmie, któremu towarzyszą zaburzenia równowagi składników mineralnych we krwi
• z niskim ciśnieniem krwi, szczególnie u pacjentów odwodnionych, z niedoborami soli z powodu stosowania leków moczopędnych (tak zwanych diuretyków), biegunki lub wymiotów
• ze zwiększonym stężeniem potasu we krwi
• z cukrzycą
• stosujacych inhibitory konwertazy angiotensyny (enalapril, lizynopril, ramipril)  lub aliskiren (lek obniżający ciśnienie)
• z podejrzeniem ciąży lub planujących ciążę
• planujących zabieg operacyjny lub znieczulene

Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta.

Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Nie należy stosować leku w okresie ciąży, szczególnie we wczesnym okresie oraz po 3 miesiącu, może on poważnie zaszkodzić dziecku.

Jeśli pacjentka karmi piersią, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Lek Telmabax nie jest zalecany do stosowania podczas karmienia piersią, zwłaszcza jeśli chodzi o karmienie noworodków i wcześniaków.

Zawsze należy poinformować swojego lekarza lub farmaceutę jakie leki na receptę, leki bez recepty lub produkty ziołowe są już przyjmowane.

Lek Telmabax może wpływać na działanie innych leków:

• zawierających lit
• substytutów soli zawierających potas
• moczopędnych oszczędzających potas
• tzw. antagonistów receptora angiotensyny II
• tzw. inhibitorów konwertazy angiotensyny
• niesteroidowych leków przeciwzapalnych np. kwas acetylosalicylowy, ibuprofen- działanie leku może być zmniejszone
• takich jak heparyna
• immunosupresyjnych np. cyklosporyna lub takrolimus
• leków moczopędnych przyjmowanych w duzych dawkach
• trimetoprymu
• aliskirenu
• digoksyny
• kortykosteridów

Lek Telmabax może nasilać działanie alkoholu, narkotyków oraz poniższych leków, prowadząc do zmniejszenia ciśnienia krwi:

• baklofen, amifostyna
• leki przeciwnadciśnieniowe
• barbiturany
• leki przeciwdepresyjne

Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta.

Spożywanie alkoholu w trakcie stosowania leku Telmabax może przyczynić się do nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego krwi.

Jeśli po przyjęciu leku pacjent odczuwa zawroty głowy lub zmęczenie, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Jak przechowywać lek Telmabax?

Lek przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.