Truvada 200 mg + 245 mg (Emtricitabinum + Tenofovirum disoproxilum)

Lek Truvada zawiera emtrycytabinę i dizoproksyl tenofowiru. Obie substancje są lekami przeciwretrowirusowymi stosowanymi w leczeniu zakażenia HIV.

Emtrycytabina jest nukleozydowym inhibitorem odwrotnej transkryptazy, natomiast tenofowir jest nukleotydowym inhibitorem odwrotnej transkryptazy. Obydwie substancje są określane jako nukleozydowe i nukleotydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy.

Substancje czynne leku zakłócają prawidłowe działanie odwrotnej transkryptazy, czyli enzymu mającego kluczowe znaczenie w procesie namnażania się wirusa HIV. Aktywne postacie emtrycytabiny i tenofowiru hamują odwrotną transkryptazę HIV-1, powodując zakończenie powstającego łańcucha wirusowego DNA.

Kiedy stosuje się lek Truvada?

Lek Truvada jest stosowany:

• w skojarzonej terapii przeciwretrowirusowej osób dorosłych zakażonych HIV-1;
• w leczeniu zakażenia HIV-1 u młodzieży w wieku od 12 do poniżej 18 lat, o masie ciała co najmniej 35 kilogramów, u której wcześniej stosowano inne leki przeciwko HIV, które nie są już skuteczne lub powodowały działania niepożądane;
• w celu zmniejszenia ryzyka zakażenia HIV-1 u osób dorosłych i młodzieży w wieku od 12 do poniżej 18 lat, o masie ciała co najmniej 35 kilogramów, jeżeli lek jest przyjmowany codziennie razem ze stosowaniem zasad bezpiecznego seksu.

W leczeniu zakażenia HIV lek Truvada należy zawsze stosować w skojarzeniu z innymi lekami.

Lek Truvada można podawać zamiast emtrycytabiny i dizoproksylu tenofowiru przyjmowanych oddzielnie w takich samych dawkach.

Jak stosować lek Truvada?

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Zalecana dawka leku Truvada w celu leczenia zakażenia HIV to:

• Dorośli: jedna tabletka raz na dobę, o ile to możliwe z jedzeniem.
• Młodzież w wieku od 12 do poniżej 18 lat, o masie ciała co najmniej 35 kilogramów: jedna tabletka raz na dobę, o ile to możliwe z jedzeniem.

Zalecana dawka leku Truvada w celu zmniejszenia ryzyka zakażenia HIV to:

• Dorośli: jedna tabletka raz na dobę, o ile to możliwe z jedzeniem.
• Młodzież w wieku od 12 do poniżej 18 lat, o masie ciała co najmniej 35 kilogramów: jedna tabletka raz na dobę, o ile to możliwe z jedzeniem.

W przypadku trudności z połykaniem tabletkę można rozkruszyć czubkiem łyżki. Następnie proszek należy wymieszać z około 100 mililitrami, czyli połową szklanki, wody, soku pomarańczowego lub soku winogronowego i natychmiast wypić.

Należy zawsze przyjmować dawkę zaleconą przez lekarza. Ma to na celu zapewnienie pełnego działania leku oraz ograniczenie powstawania oporności na lek. Nie należy zmieniać dawki, dopóki nie zaleci tego lekarz.

W przypadku leczenia zakażenia HIV lekarz przepisze lek Truvada do stosowania z innymi lekami przeciwretrowirusowymi. Należy zapoznać się z ulotkami dla pacjenta dotyczącymi odpowiednich leków przeciwretrowirusowych, aby poznać zasady ich stosowania.

W przypadku przyjmowania leku Truvada w celu zmniejszenia ryzyka zakażenia HIV lek należy przyjmować codziennie, a nie tylko wtedy, gdy pacjent uważa, że był narażony na zakażenie HIV.

Szczególne grupy pacjentów

U osób w podeszłym wieku nie ma konieczności zmiany dawki, jednak lek Truvada nie był badany u pacjentów w wieku powyżej 65 lat. Ze względu na większe prawdopodobieństwo osłabienia czynności nerek u osób starszych należy zachować ostrożność.

U pacjentów z chorobą nerek lekarz może zalecić przerwanie stosowania leku Truvada lub, jeżeli pacjent jest zakażony HIV, rzadsze przyjmowanie leku. Nie zaleca się stosowania leku Truvada u pacjentów z ciężką chorobą nerek ani u pacjentów poddawanych dializie.

Leku Truvada nie należy podawać młodzieży z chorobą nerek.

U pacjentów z niewydolnością wątroby nie jest konieczne dostosowanie dawki.

Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności leku Truvada u dzieci w wieku poniżej 12 lat.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Truvada

W przypadku pomyłkowego przyjęcia dawki leku Truvada większej niż zalecana należy skontaktować się z lekarzem lub izbą przyjęć najbliższego szpitala, aby uzyskać poradę. Należy zabrać ze sobą butelkę z tabletkami, aby móc pokazać przyjęty lek.

Pominięcie dawki

Ważne jest, aby nie pomijać żadnej dawki leku Truvada.

• Jeżeli pacjent zorientował się w ciągu 12 godzin od normalnej pory przyjmowania leku Truvada, należy przyjąć tabletkę tak szybko, jak to możliwe, najlepiej z jedzeniem. Następną dawkę należy przyjąć o zwykłej porze.
• Jeżeli pacjent zorientował się po upływie co najmniej 12 godzin od normalnej pory przyjmowania leku Truvada, nie należy przyjmować pominiętej dawki. Należy odczekać i przyjąć następną dawkę o zwykłej porze, najlepiej z jedzeniem.

Jeżeli przed upływem 1 godziny od przyjęcia leku Truvada wystąpią wymioty, należy przyjąć kolejną tabletkę. Nie trzeba przyjmować kolejnej tabletki, jeżeli wymioty wystąpiły później niż po upływie 1 godziny od przyjęcia leku.

Nie należy przerywać przyjmowania leku Truvada

W przypadku stosowania leku Truvada w leczeniu zakażenia HIV przerwanie przyjmowania tabletek może zmniejszyć działanie leczenia zakażenia HIV zaleconego przez lekarza.

W przypadku stosowania leku Truvada w celu zmniejszenia ryzyka zakażenia HIV nie należy przerywać stosowania leku ani pomijać którejkolwiek dawki. Przerwanie stosowania leku Truvada lub pominięcie dawki może zwiększyć ryzyko zakażenia HIV.

Nie należy przerywać przyjmowania leku Truvada bez konsultacji z lekarzem.

Jest szczególnie ważne, aby pacjenci zakażeni wirusem zapalenia wątroby typu B nie przerywali przyjmowania leku Truvada bez uprzedniego skonsultowania się z lekarzem. Przez kilka miesięcy po zaprzestaniu przyjmowania leku może być konieczne przeprowadzanie badań krwi.

U niektórych pacjentów z zaawansowaną chorobą wątroby lub marskością wątroby nie zaleca się przerwania przyjmowania leku, ponieważ może to prowadzić do zaostrzenia wirusowego zapalenia wątroby, co może zagrażać życiu.

Należy natychmiast powiadomić lekarza o wszelkich nowych lub niezwykłych objawach zauważonych po przerwaniu leczenia, a zwłaszcza o objawach, które zwykle wiążą się z zakażeniem wirusem zapalenia wątroby typu B.

• Nie należy przyjmować leku Truvada w leczeniu zakażenia HIV lub w celu zmniejszenia ryzyka zakażenia HIV, jeżeli pacjent ma uczulenie na emtrycytabinę, tenofowir, dizoproksyl tenofowiru lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku.
• Pacjent, którego to dotyczy, powinien natychmiast powiadomić o tym lekarza.
• Leku Truvada nie należy stosować w profilaktyce przedekspozycyjnej u osób z nieznanym lub dodatnim statusem HIV-1. Przed rozpoczęciem profilaktyki pacjent musi wykonać badania potwierdzające, że nie jest zakażony HIV.

Jak każdy lek, lek Truvada może powodować działania niepożądane, jednak nie wystąpią one u każdego pacjenta.

Możliwe ciężkie działania niepożądane

Kwasica mleczanowa, czyli nadmiar kwasu mlekowego we krwi, jest rzadkim, ale potencjalnie zagrażającym życiu działaniem niepożądanym. Kwasica mleczanowa występuje częściej u kobiet, zwłaszcza z nadwagą, oraz u osób z chorobami wątroby.

Objawy, które mogą świadczyć o kwasicy mleczanowej, to:

• pogłębiony, szybki oddech;
• senność;
• nudności, wymioty;
• ból brzucha.

Jeżeli pacjent sądzi, że wystąpiła u niego kwasica mleczanowa, powinien natychmiast uzyskać pomoc medyczną.

Którykolwiek objaw zapalenia lub zakażenia

U niektórych pacjentów w zaawansowanym stadium zakażenia HIV, czyli AIDS, oraz z zakażeniami oportunistycznymi w wywiadzie objawy i oznaki stanu zapalnego związanego z wcześniejszymi zakażeniami mogą wystąpić tuż po rozpoczęciu leczenia zakażenia HIV.

Uważa się, że objawy te są związane z poprawą odpowiedzi odpornościowej organizmu, umożliwiającą zwalczanie zakażeń, które mogą być obecne i nie powodować widocznych objawów.

Zaburzenia autoimmunologiczne

Zaburzenia autoimmunologiczne, polegające na tym, że układ odpornościowy atakuje zdrowe tkanki organizmu, mogą również wystąpić po rozpoczęciu przyjmowania leków stosowanych w leczeniu zakażenia HIV.

Zaburzenia autoimmunologiczne mogą występować wiele miesięcy po rozpoczęciu leczenia. Pacjent powinien obserwować swój stan pod kątem wszelkich objawów zakażenia albo innych objawów, takich jak:

• osłabienie mięśni;
• osłabienie rozpoczynające się od rąk i stóp, a następnie przesuwające się w górę ciała;
• kołatanie serca, drżenie lub nadmierna aktywność.

W przypadku zaobserwowania tych lub innych objawów stanu zapalnego albo zakażenia należy natychmiast uzyskać pomoc medyczną.

Bardzo częste działania niepożądane(mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób):

• biegunka, wymioty, nudności;
• zawroty głowy, ból głowy;
• wysypka;
• uczucie osłabienia.
• Badania mogą również wykazać:
• zmniejszenie stężenia fosforanów we krwi;
• zwiększoną aktywność kinazy kreatynowej.

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u 1 na 10 osób):

• ból, ból brzucha;
• trudności z zasypianiem, niezwykłe sny;
• problemy z trawieniem prowadzące do złego samopoczucia po posiłkach, uczucie rozdęcia brzucha, wzdęcia;
• wysypki, w tym czerwone kropki lub plamki, czasem z powstawaniem pęcherzyków i obrzmieniem skóry, które mogą być reakcjami uczuleniowymi, świąd, zmiany w zabarwieniu skóry, w tym ciemne plamy na skórze;
• inne reakcje uczuleniowe, takie jak świszczący oddech, obrzęk lub uczucie pustki w głowie;
• utrata masy kości.

Badania mogą również wykazać:

• zmniejszoną liczbę białych krwinek; zmniejszenie liczby białych krwinek może być przyczyną zwiększonej podatności na zakażenia;
• zwiększone stężenie triglicerydów, czyli kwasów tłuszczowych, żółci lub cukru we krwi;
• zaburzenia czynności wątroby i trzustki.

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u 1 na 100 osób):

• ból brzucha spowodowany zapaleniem trzustki;
• obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła;
• niedokrwistość, czyli zmniejszenie liczby czerwonych krwinek;
• rozpad komórek mięśni, bóle mięśni lub osłabienie mięśni, które mogą występować z powodu uszkodzenia komórek kanalików nerkowych.

Badania mogą również wykazać:

• zmniejszenie stężenia potasu we krwi;
• zwiększone stężenie kreatyniny we krwi;
• zmiany w wynikach badań moczu.

Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u 1 na 1000 osób):

• kwasica mleczanowa;
• stłuszczenie wątroby;
• zażółcenie skóry lub oczu, świąd albo ból w jamie brzusznej spowodowany zapaleniem wątroby;
• zapalenie nerek, wydalanie dużych ilości moczu oraz uczucie pragnienia, niewydolność nerek, uszkodzenie komórek kanalików nerkowych;
• rozmiękanie kości, objawiające się bólem kości i czasami prowadzące do złamań;
• ból pleców spowodowany zaburzeniem czynności nerek.

Uszkodzenie komórek kanalików nerkowych może powodować rozpad komórek mięśni, rozmiękanie kości objawiające się bólem kości i czasami prowadzące do złamań, bóle mięśni, osłabienie mięśni i zmniejszenie stężenia potasu lub fosforanów we krwi.

Jeżeli wystąpi którekolwiek z działań niepożądanych wymienionych powyżej albo dowolne z tych działań nasili się, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Działania niepożądane o nieznanej częstości występowania

U niektórych pacjentów przyjmujących złożone leki przeciwretrowirusowe, takie jak lek Truvada, może rozwinąć się choroba kości zwana martwicą kości. Jest to śmierć tkanki kostnej spowodowana brakiem dopływu krwi do kości.

Przyjmowanie tego rodzaju leków przez długi czas, przyjmowanie kortykosteroidów, picie alkoholu, osłabienie układu odpornościowego oraz nadwaga mogą być jednymi z wielu czynników ryzyka wystąpienia tej choroby.

Objawami martwicy kości są:

• sztywność stawów;
• ból stawów, zwłaszcza biodra, kolana i barku;
• trudności w poruszaniu się.

Należy skontaktować się z lekarzem w przypadku zaobserwowania któregokolwiek z tych objawów.

W trakcie leczenia zakażenia HIV może wystąpić zwiększenie masy ciała oraz stężenia lipidów i glukozy we krwi. Jest to częściowo związane z poprawą stanu zdrowia oraz stylem życia, a w przypadku stężenia lipidów we krwi czasami z samym stosowaniem leków do leczenia zakażenia HIV. Lekarz zleci badanie tych zmian.

Inne działania u dzieci

U dzieci otrzymujących emtrycytabinę bardzo często występowały zmiany zabarwienia skóry, w tym ciemniejsze plamy na skórze.

U dzieci często występowała mała liczba krwinek czerwonych, czyli niedokrwistość. Może to powodować zmęczenie lub zadyszkę u dziecka.

W przypadku zaobserwowania któregokolwiek z tych objawów należy skontaktować się z lekarzem.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeżeli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

• Przed zastosowaniem leku Truvada należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, gdy u pacjenta występują poniższe choroby, dolegliwości lub okoliczności.
• Przed przyjęciem leku Truvada w celu zmniejszenia ryzyka zakażenia HIV
• Lek Truvada może jedynie pomóc pacjentowi zmniejszyć ryzyko zakażenia HIV, zanim pacjent zostanie zakażony.
• Przed rozpoczęciem stosowania leku Truvada pacjent musi być HIV-ujemny, aby zmniejszyć ryzyko zakażenia HIV. Pacjent musi wykonać badania, aby potwierdzić, że nie został już zakażony HIV. Nie należy przyjmować leku Truvada w celu zmniejszania ryzyka, jeżeli nie potwierdzono, że pacjent jest HIV-ujemny.
• Osoby zakażone HIV muszą przyjmować lek Truvada w skojarzeniu z innymi lekami.
• Wiele testów na HIV może nie wykrywać niedawnego zakażenia. Jeżeli u pacjenta występują objawy grypopodobne, mogą one świadczyć o niedawnym zakażeniu HIV.
• Możliwe objawy zakażenia HIV obejmują:
  • uczucie zmęczenia;
  • gorączkę;
  • ból stawów lub mięśni;
  • ból głowy;
  • wymioty lub biegunkę;
  • wysypkę;
  • nocne poty;
  • powiększone węzły chłonne szyjne lub pachwinowe.
• Należy powiadomić lekarza o każdej chorobie grypopodobnej występującej w miesiącu przed rozpoczęciem przyjmowania leku Truvada lub w dowolnym momencie w trakcie jego przyjmowania.
• W czasie przyjmowania leku Truvada w celu zmniejszenia ryzyka zakażenia HIV
• Lek Truvada należy przyjmować codziennie, aby zmniejszyć ryzyko, a nie tylko wtedy, gdy pacjent uważa, że był narażony na zakażenie HIV.
• Nie należy pomijać żadnej dawki leku Truvada ani przerywać jego przyjmowania. W przypadku pominięcia dawki ryzyko zakażenia HIV może być większe.
• Należy regularnie wykonywać testy w kierunku zakażenia HIV.
• Jeżeli pacjent uważa, że został zakażony HIV, powinien natychmiast poinformować lekarza. Lekarz może zalecić wykonanie dalszych badań w celu potwierdzenia statusu HIV-ujemnego.
• Przyjmowanie leku Truvada może nie zapobiec zakażeniu HIV.
• Należy zawsze przestrzegać zasad bezpiecznego seksu. Należy stosować prezerwatywy, aby ograniczyć kontakt z nasieniem, wydzieliną z pochwy lub krwią.
• Nie należy używać wspólnie przedmiotów osobistych, na których może znajdować się krew lub płyny fizjologiczne, takich jak szczoteczki do zębów lub ostrza do maszynek.
• Nie należy używać wspólnie ani ponownie używać igieł lub innego sprzętu do wstrzykiwania albo podawania leków.
• Należy regularnie wykonywać testy na obecność zakażeń przenoszonych drogą płciową, takich jak kiła i rzeżączka. Takie zakażenia ułatwiają zakażenie HIV.
• Należy skontaktować się z lekarzem w przypadku dalszych pytań dotyczących metod zapobiegania zakażeniu HIV lub przenoszeniu zakażenia HIV na inne osoby.
• Przyjmowanie leku Truvada w celu leczenia zakażenia HIV lub zmniejszenia ryzyka zakażenia HIV
• Lek Truvada może szkodliwie oddziaływać na nerki. Przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia lekarz może zlecić badania krwi w celu oceny czynności nerek.
• Należy powiadomić lekarza o przebytej chorobie nerek lub gdy badania wskazują na chorobę nerek.
• Leku Truvada nie należy podawać młodzieży w przypadku występowania choroby nerek.
• W przypadku choroby nerek lekarz może zalecić przerwanie stosowania leku Truvada lub, jeżeli pacjent jest zakażony HIV, rzadsze przyjmowanie leku.
• Nie zaleca się stosowania leku Truvada, jeżeli u pacjenta występuje ciężka choroba nerek lub pacjent jest poddawany dializie.
• Jeżeli pacjent choruje na osteoporozę, miał w przeszłości złamanie kości lub ma inne problemy z kośćmi, powinien poinformować o tym lekarza.
• Schorzenia kości, objawiające się utrzymującym się lub nasilającym bólem kości i czasami prowadzące do złamań, mogą wystąpić z powodu uszkodzenia komórek kanalików nerkowych. Jeżeli u pacjenta wystąpi ból kości lub złamania, należy poinformować o tym lekarza.
• Dizoproksyl tenofowiru może również powodować utratę masy kostnej. Najbardziej znaczącą utratę kości obserwowano w badaniach klinicznych, w których pacjentów leczono z powodu zakażenia HIV dizoproksylem tenofowiru w skojarzeniu ze wzmocnionym inhibitorem proteazy.
• Długoterminowy wpływ dizoproksylu tenofowiru na zdrowie kości oraz ryzyko wystąpienia złamania w przyszłości u osób dorosłych oraz u dzieci i młodzieży jest niepewny.
• Pacjenci, u których w przeszłości występowała choroba wątroby, w tym zapalenie wątroby, powinni skonsultować się z lekarzem.
• Pacjenci zakażeni HIV, u których występuje także choroba wątroby, w tym przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B lub C, przyjmujący leki przeciwretrowirusowe, są narażeni na zwiększone ryzyko ciężkich i mogących zakończyć się śmiercią działań niepożądanych dotyczących wątroby.
• W przypadku pacjentów chorych na wirusowe zapalenie wątroby typu B lub C lekarz ustali odpowiedni schemat leczenia.
• Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Truvada należy znać status zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B.
• Jeżeli u pacjenta występuje zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu B, istnieje duże ryzyko wystąpienia choroby wątroby po przerwaniu stosowania leku Truvada, niezależnie od tego, czy pacjent jest zakażony HIV.
• Ważne jest, aby nie przerywać stosowania leku Truvada bez konsultacji z lekarzem.
• Pacjenci w wieku powyżej 65 lat powinni skonsultować się z lekarzem. Nie przeprowadzano badań nad lekiem Truvada u pacjentów w wieku powyżej 65 lat.
• Pacjenci z nietolerancją laktozy powinni poinformować o tym lekarza.
• Lek Truvada zawiera laktozę. Jeżeli wcześniej stwierdzono u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
• Lek zawiera mniej niż 1 milimol, czyli 23 miligramy, sodu na tabletkę, dlatego uznaje się go za „wolny od sodu”.
• Lek Truvada nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci w wieku poniżej 12 lat.
• Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta.

Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Jeżeli pacjentka przyjmowała lek Truvada w czasie ciąży, lekarz może zlecić regularne badania krwi oraz inne badania diagnostyczne w celu obserwacji rozwoju dziecka.

U dzieci, których matki przyjmowały w czasie ciąży nukleozydowe lub nukleotydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy, korzyść wynikająca ze zmniejszenia możliwości zakażenia HIV przeważa ryzyko związane z wystąpieniem działań niepożądanych.

Jeśli pacjentka karmi piersią, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Podczas przyjmowania leku Truvada nie należy karmić piersią, ponieważ substancje czynne tego leku przenikają do mleka ludzkiego.

Nie zaleca się karmienia piersią przez kobiety zakażone wirusem HIV, ponieważ wirus HIV może zostać przekazany dziecku z mlekiem matki.

Jeżeli pacjentka karmi piersią lub rozważa karmienie piersią, powinna jak najszybciej skonsultować się z lekarzem.

Zawsze należy poinformować swojego lekarza lub farmaceutę, jakie leki na receptę, leki bez recepty lub produkty ziołowe są już przyjmowane.

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Nie należy przyjmować leku Truvada, jeżeli pacjent przyjmuje już inne leki zawierające składniki leku Truvada, czyli emtrycytabinę lub dizoproksyl tenofowiru, albo inne leki przeciwwirusowe zawierające alafenamid tenofowiru, lamiwudynę lub dipiwoksyl adefowiru.

Stosowanie leku Truvada z lekami, które mogą uszkadzać nerki

Szczególnie ważne jest poinformowanie lekarza o przyjmowaniu następujących leków:

• aminoglikozydów stosowanych w zakażeniach bakteryjnych;
• amfoterycyny B stosowanej w zakażeniach grzybiczych;
• foskarnetu stosowanego w zakażeniach wirusowych;
• gancyklowiru stosowanego w zakażeniach wirusowych;
• pentamidyny stosowanej w zakażeniach;
• wankomycyny stosowanej w zakażeniach bakteryjnych;
• interleukiny-2 stosowanej w leczeniu raka;
• cydofowiru stosowanego w zakażeniach wirusowych;
• niesteroidowych leków przeciwzapalnych stosowanych w celu zmniejszenia bólu kości lub mięśni.

W przypadku przyjmowania innego leku przeciwwirusowego z grupy inhibitorów proteazy, stosowanego w leczeniu HIV, lekarz może zalecić wykonywanie badań krwi w celu ścisłego monitorowania czynności nerek.

Należy także poinformować lekarza o przyjmowaniu:

• ledipaswiru z sofosbuwirem;
• sofosbuwiru z welpataswirem;
• sofosbuwiru z welpataswirem i woksylaprewirem.

Leki te są stosowane w leczeniu zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu C.

Stosowanie leku Truvada z lekami zawierającymi dydanozynę

Równoczesne przyjmowanie leku Truvada i innych leków przeciwwirusowych zawierających dydanozynę może zwiększyć stężenie dydanozyny we krwi oraz zmniejszyć liczbę komórek CD4.

Podczas jednoczesnego stosowania leków zawierających dizoproksyl tenofowiru i dydanozynę rzadko obserwowano zapalenie trzustki oraz kwasicę mleczanową, czyli nadmierną ilość kwasu mlekowego we krwi. Działania te niekiedy prowadziły do śmierci.

Lekarz prowadzący uważnie rozważy, czy można zastosować u pacjenta tenofowir razem z dydanozyną.

Stosowanie leku Truvada z jedzeniem i piciem

O ile to możliwe, lek Truvada należy przyjmować z jedzeniem.

Lekarz indywidualnie ocenia ryzyko stosowania leku u pacjenta.

Brak danych dotyczących możliwej interakcji między lekiem a alkoholem.

Lek Truvada może wywoływać zawroty głowy. Jeżeli stosując lek Truvada odczuwa się zawroty głowy, nie prowadzić pojazdów, nie posługiwać się żadnymi narzędziami ani nie obsługiwać żadnych maszyn.

• Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
• Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na butelce oraz na pudełku.
• Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
• Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią.
• Przechowywać butelkę szczelnie zamkniętą.
• Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki.
• Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.