Montelukast Arrow 10 mg (Montelukastum)

Jak działa lek Montelukast Arrow?

Montelukast Arrow działa poprzez blokowanie receptorów leukotrienowych typu CysLT1. Leukotrieny są substancjami uwalnianymi w organizmie podczas reakcji zapalnych, szczególnie w przebiegu astmy i alergicznego nieżytu nosa. Odpowiadają m.in. za skurcz mięśni oskrzeli, zwiększenie wydzielania śluzu oraz rozwój stanu zapalnego w drogach oddechowych.

Poprzez zahamowanie działania leukotrienów montelukast:

• rozszerza drogi oddechowe i ułatwia przepływ powietrza,
• zmniejsza stan zapalny w oskrzelach,
• ogranicza nadreaktywność dróg oddechowych,
• zmniejsza częstość występowania objawów astmy, takich jak świszczący oddech, duszność, kaszel i uczucie ucisku w klatce piersiowej,
• łagodzi objawy alergicznego nieżytu nosa, takie jak kichanie, wodnisty katar, świąd nosa i zatkanie nosa.

Lek stosowany jest przede wszystkim w celu kontroli i zapobiegania objawom astmy, a także w leczeniu objawów alergicznego nieżytu nosa. Nie jest przeznaczony do natychmiastowego przerywania ostrego napadu astmy. W przypadku nagłego skurczu oskrzeli należy stosować lek zalecony do leczenia doraźnego.

Kiedy stosuje się lek Montelukast Arrow?

Montelukast Arrow jest wskazany pomocniczo w leczeniu astmy u pacjentów z astmą przewlekłą łagodną lub umiarkowaną, u których leczenie za pomocą wziewnych glikokortykosteroidów i „doraźnie” stosowanych krótko działających β-agonistów nie daje odpowiedniego klinicznego wyrównania objawów astmy.

U pacjentów z astmą oskrzelową, którzy stosują Montelukast Arrow w leczeniu astmy, Montelukast Arrow łagodzi jednocześnie objawy sezonowego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa.

Montelukast Arrow jest również wskazany w zapobieganiu astmie w której dominującym objawem jest skurcz oskrzeli wywołany wysiłkiem fizycznym.

Jak stosować lek Montelukast Arrow? 

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.   

Pacjenci w wieku 15 lat i starsi z astmą lub z astmą i występującym jednocześnie sezonowym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa:

• 1 tabletka powlekana 10 mg raz na dobę, wieczorem.
• Terapeutyczny wpływ produktu leczniczego Montelukast Arrow na wskaźniki wyrównania astmy widoczny jest w pierwszej dobie od rozpoczęcia leczenia.
• Montelukast Arrow może być przyjmowany niezależnie od posiłków.
• Należy kontynuować leczenie zarówno wtedy, gdy objawy astmy są wyrównane, jak również w okresach zaostrzenia astmy.
• Montelukast Arrow nie powinien być stosowany jednocześnie z innymi produktami leczniczymi, które zawierają tę samą substancję czynną.
• Montelukast Arrow można dołączyć do wcześniej stosowanego leczenia.
• Leczenie produktem leczniczym Montelukast Arrow można stosować jako leczenie wspomagające u pacjentów, u których stosowanie wziewnych kortykosteroidów i stosowanych w razie potrzeby krótko działających β-agonistów nie zapewnia odpowiedniego wyrównania astmy.
• Nie należy zastępować wziewnych kortykosteroidów produktem leczniczym Montelukast Arrow.

Kiedy nie stosować leku Montelukast Arrow?

Przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Jak każdy lek, lek ten może wywołać skutki uboczne, jednak nie wystąpią one u każdego pacjenta. 

Bardzo często:

• zakażenie górnych dróg oddechowych

Często:

• biegunka, nudności, wymioty
• zwiększona aktywność aminotransferaz (AlAT, AspAT) w surowicy
• pokrzywka
• gorączka

Ostre napady astmy

Montelukastu w postaci doustnej nie wolno stosować w leczeniu ostrych napadów astmy i w takim przypadku należy mieć łatwy dostęp do zwykle stosowanego „doraźnie” odpowiedniego leku. Jeśli wystąpi ostry napad astmy, należy stosować produkt leczniczy krótko działającego β-agonisty w postaci wziewnej. Jeśli konieczne będzie zastosowanie więcej niż zwykle inhalacji krótko działającego β-agonisty, pacjenci powinni jak najszybciej zasięgnąć porady lekarza.

Glikokortykosteroidy w postaci wziewnej lub doustnej

Montelukastem nie należy nagle zastępować glikokortykosteroidów w postaci wziewnej lub doustnej. Brak danych wskazujących na możliwość zmniejszenia dawki glikokortykosteroidów doustnych podczas jednoczesnego stosowania montelukastu.

Układowa eozynofilia

W rzadkich przypadkach u pacjentów przyjmujących leki przeciwastmatyczne, w tym montelukast, może wystąpić układowa eozynofilia, niekiedy z objawami klinicznymi zapalenia naczyń krwionośnych, co odpowiada rozpoznaniu zespołu Churga i Straussa, często leczonego glikokortykosteroidami stosowanymi ogólnie. Przypadki wystąpienia tego zespołu zazwyczaj, lecz nie zawsze, były związane ze zmniejszeniem dawki lub przerwaniem leczenia glikokortykosteroidem stosowanym doustnie. Nie można wykluczyć ani potwierdzić, że stosowanie antagonistów receptora leukotrienowego jest związane z wystąpieniem zespołu Churga i Straussa. Lekarze powinni zwracać szczególną uwagę na takie objawy, jak eozynofilia, wysypka pochodzenia naczyniowego, nasilenie się objawów płucnych, powikłania kardiologiczne i (lub) neuropatia. Pacjentów, u których wystąpią takie objawy, należy ponownie przebadać i zweryfikować stosowany dotychczas schemat leczenia.

Astma i nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy

U pacjentów z astmą i nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy, pomimo leczenia montelukastem, należy nadal unikać stosowania kwasu acetylosalicylowego i innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych.

Laktoza

Pacjenci z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, nie powinni przyjmować tego produktu leczniczego.

Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Montelukast Arrow można stosować w ciąży jedynie wówczas, gdy zostanie to uznane za bezwzględnie konieczne.

Jeśli pacjentka karmi piersią, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. 

Nie wiadomo, czy montelukast przenika do mleka kobiecego. Montelukast Arrow może być stosowany u kobiet karmiących piersią jedynie wówczas, gdy zostanie to uznane za bezwzględnie konieczne.

Montelukast można stosować jednocześnie z innymi lekami zwykle podawanymi w zapobieganiu i długotrwałym leczeniu astmy.

W badaniach interakcji leków, montelukast w zalecanej dawce klinicznej nie wpływał istotnie klinicznie na właściwości farmakokinetyczne następujących produktów leczniczych: teofiliny, prednizonu, prednizolonu, doustnych środków antykoncepcyjnych (etynyloestradiol z noretyndronem w stosunku 35:1), terfenadyny, digoksyny i warfaryny. U osób otrzymujących jednocześnie fenobarbital pole pod krzywą stężenia montelukastu w osoczu (ang. area under the curve, AUC) zmniejszyło się o około 40%.

Ze względu na to, że montelukast jest metabolizowany z udziałem izoenzymu CYP 3A4, należy zachować ostrożność, szczególnie u dzieci, podczas jednoczesnego podawania montelukastu z lekami pobudzającymi aktywność CYP 3A4, takimi jak fenytoina, fenobarbital i ryfampicyna.

Badania in vitro wykazały, że montelukast jest silnym inhibitorem CYP 2C8. Jednakże, dane z badania klinicznego dotyczącego interakcji montelukastu z rozyglitazonem (substrat testowy reprezentatywny dla produktów leczniczych metabolizowanych głównie z udziałem CYP 2C8) wskazywały, że montelukast nie hamuje izoenzymu CYP 2C8 in vivo. Dlatego nie przewiduje się, że montelukast znacząco zmienia metabolizm produktów leczniczych metabolizowanych z udziałem tego enzymu (np. paklitaksel, rozyglitazon i repaglinid).

Brak danych.

Nie przewiduje się, że montelukast wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednakże w bardzo rzadkich przypadkach pacjenci zgłaszali występowanie senności lub zawrotów głowy.

Jak przechowywać lek Montelukast Arrow?

• Przechowywać w temperaturze poniżej 30°C.
• Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.