Calcifar 400 mg, 100 kapsułek

Calcifar to lek zawierający węglan wapnia, będący źródłem wapnia – jednego z najważniejszych składników mineralnych organizmu. Wapń odgrywa istotną rolę w utrzymaniu zdrowych kości i zębów, a także uczestniczy w prawidłowej pracy mięśni, przewodnictwie nerwowym oraz procesie krzepnięcia krwi.

Preparat stosuje się w celu uzupełnienia niedoborów wapnia oraz w sytuacjach zwiększonego zapotrzebowania na ten pierwiastek. Może być wykorzystywany m.in. w okresie ciąży i karmienia piersią, podczas rekonwalescencji po złamaniach, przy diecie ubogiej w wapń oraz jako element wspomagający profilaktykę i leczenie osteoporozy.

Calcifar znajduje zastosowanie również u osób z zaburzeniami gospodarki wapniowo-fosforanowej, w tym w przebiegu przewlekłej niewydolności nerek. Dodatkowo bywa stosowany wspomagająco w łagodzeniu objawów alergicznych oraz w leczeniu przeziębień.

Dzięki zawartości wapnia preparat pomaga utrzymać prawidłową mineralizację kości oraz wspiera funkcjonowanie wielu procesów zachodzących w organizmie.

Kiedy stosuje się Calcifar 400 mg?

• stany zwiększonego zapotrzebowania na wapń: w przebiegu ciąży i podczas laktacji;
• niska podaż wapnia w pożywieniu;
• zaburzenia wchłaniania zwrotnego wapnia z kanalików nerkowych;
• hipokalcemia z hiperfosfatemią u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek i zapobieganie wzmożonej pobudliwości nerwowo-mięśniowej;
• profilaktycznie uzupełniająco w kompleksowym leczeniu osteoporozy;
• stany po długotrwałym unieruchomieniu i okres rekonwalescencji (rehabilitacji ruchowej) po złamaniach kości;
• wspomagająco w leczeniu przeziębień i chorób alergicznych.

Co zawiera Calcifar?

1 kapsułka zawiera:

• substancja czynna: 400 mg jonów wapnia w postaci 998,5 mg węglanu wapnia (Calcii carbonas);
• substancje pomocnicze: magnezu stearynian, talk;
• skład kapsułki żelatynowej: żelatyna, żelaza tlenek czerwony (E172), błękit brylantowy FCF (E133). 

• uzupełnia niedobory wapnia w organizmie,
• wspiera prawidłową mineralizację oraz utrzymanie zdrowych kości i zębów,
• pomaga pokryć zwiększone zapotrzebowanie na wapń,
• wspiera prawidłowe funkcjonowanie mięśni i układu nerwowego,
• uczestniczy w procesie krzepnięcia krwi,
• pomaga utrzymać prawidłową gospodarkę wapniowo-fosforanową,
• wspomaga profilaktykę i leczenie osteoporozy jako element terapii kompleksowej,
• ogranicza utratę wapnia z tkanki kostnej u osób starszych oraz kobiet w okresie menopauzy,
• wspiera organizm w okresie rekonwalescencji po złamaniach i długotrwałym unieruchomieniu,
• stosowany wspomagająco w leczeniu przeziębień i chorób alergicznych.

Jak stosować Calcifar?

• Dawkę ustala się zazwyczaj w oparciu o zapotrzebowanie dobowe, które przedstawia się następująco: 
  • Dorośli: 800-1200 mg.
  • Kobiety w ciąży i karmiące piersią: 100-1500 mg.
  • Kobiety po menopauzie niestosujące hormonalnej terapii zastępczej (HTZ): 1500 mg.
  • Kobiety po menopauzie stosujące HTZ: 100 mg.
  • Wszystkie osoby w wieku powyżej 65 lat: 1500 mg.
• Zwykle stosuje się następujące dawkowanie: 1 kapsułka twarda (400 mg jonów wapnia zjonizowanego) 1 do 3 razy na dobę.
• Nie należy stosować więcej niż 1200 mg jonów wapnia na dobę, czyli więcej niż 3 kapsułki twarde produktu leczniczego Calcifar.
• Podanie doustne.
• Zaleca się zażywanie leku podczas posiłku.

Stosowanie produktu leczniczego Calcifar u dzieci w wieku powyżej 12 lat

• Zwykle zaleca się stosować od 2 do 3 kapsułek (800–1200 mg) na dobę.
• Lek w postaci kapsułek jest przeznaczony do stosowania u dzieci, które potrafią je bezpiecznie połknąć.
• Jeśli dziecko ma trudności z połykaniem kapsułek, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą w celu ustalenia innej postaci leku.
• Nie zaleca się stosowania u dzieci w wieku poniżej 12 lat.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Calcifar

• Brak doniesień o przypadkach ostrego zatrucia węglanem wapnia.  
• Przedawkowanie leku, zwłaszcza u pacjentów przyjmujących większe niż terapeutyczne dawki witaminy D lub jej pochodnych, może prowadzić do nadmiernego stężenia wapnia we krwi. Mogą wystąpić: jadłowstręt, nadmierne pragnienie, nudności, wymioty, zaparcia, osłabienie siły mięśniowej, zmęczenie, zaburzenia świadomości, wielomocz, bóle kostne, wapnica nerek, kamica nerkowa i w ciężkich przypadkach zaburzenia rytmu serca.  
• Utrzymujące się duże stężenia wapnia mogą prowadzić do nieodwracalnego uszkodzenia nerek i zwapnienia tkanek miękkich.
• Zespół mleczno-alkaliczny: może dojść do wapnienia przerzutowego. 

Pominięcie przyjęcia leku Calcifar

• Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. W przypadku pominięcia dawki leku, należy przyjąć kolejną dawkę leku o wyznaczonej porze.

Przerwanie przyjmowania leku Calcifar  

• W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.  

• nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą;
• hiperkalcemia spowodowana nadczynnością przytarczyc, nadczynnością tarczycy, hiperwitaminozą D, nowotworami odwapniającymi bez przerzutów do kości, nowotworami dającymi przerzuty do kości, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, sarkoidozą;
• ciężka hiperkalciuria;
• kamica nerkowa;
• leczenie glikozydami naparstnicy. 

 Lek przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób):

• nadmierne stężenie wapnia we krwi, nadmierne wydalanie wapnia w moczu.  

Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1000 osób):

• zaparcia, wzdęcia z oddawaniem gazów, nudności, bóle brzucha, biegunka.  
• świąd, wysypka, pokrzywka.  

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

• zespół mleczno-alkaliczny, obserwowany zazwyczaj tylko przy przedawkowaniu (patrz punkt “Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Calcifar”).
• Zespół mleczno-alkaliczny jest zazwyczaj odwracalny po odstawieniu leku i specjalnym leczeniu (działanie moczopędne wywołane roztworem fizjologicznym soli, zastosowanie kwasu pamidronowego).  

• Tiazydowe leki moczopędne zwiększają wchłanianie zwrotne wapnia, zmniejszają tym samym ilość jonów wapnia wydzielonych do moczu i stwarzają ryzyko wystąpienia nadmiernego stężenia wapnia we krwi. W przypadkach jednoczesnego stosowania należy kontrolować stężenie wapnia w surowicy krwi.  
• Podawane jednocześnie kortykosteroidy działające układowo, zmniejszają wchłanianie wapnia i może być konieczne zwiększenie jego dawki.  
• Sole wapnia podawane doustnie zmniejszają wchłanianie z przewodu pokarmowego jednocześnie zażytych antybiotyków tetracyklinowych i związków fluoru. Leki te należy podawać w odstępie 2 godzin.  
• Związki wapnia mogą również powodować zmniejszenie wchłaniania chinolonów, niektórych antybiotyków z grupy cefalosporyn oraz preparatów zawierających żelazo.  
• Preparaty wapnia mogą nasilać działanie i tym samym zwiększać toksyczność glikozydów nasercowych. Dlatego podczas jednoczesnego stosowania tych leków należy kontrolować czynność serca (elektrokardiogram) i stężenie wapnia we krwi.  
• Bisfosfoniany lub fluorek sodu należy podawać przynajmniej 3 godziny przed zażyciem wapnia, ze względu na zmniejszone wchłanianie z przewodu pokarmowego w przypadku jednoczesnego stosowania.  
• Podczas jednoczesnego stosowania witaminy D lub jej pochodnych w dawkach powyżej 400 IU (jednostek międzynarodowych) na dobę, zwiększa się znacząco wchłanianie wapnia z przewodu pokarmowego i może wystąpić hiperkalcemia. Podczas leczenia skojarzonego witaminą D i lekiem Calcifar należy systematycznie kontrolować stężenie wapnia.  
• Lek osłabia działanie werapamilu i innych leków blokujących kanał wapniowy.  
• Kwas szczawiowy (zawarty w dużych ilościach w szpinaku i rabarbarze) i kwas fitynowy (zawarty w pełnych ziarnach) mogą zmniejszać wchłanianie wapnia z powodu tworzenia nierozpuszczalnych soli wapnia. Pacjenci nie powinni zażywać preparatów wapnia jednocześnie z pokarmami z dużą zawartością kwasu szczawiowego lub fitynowego.  
• Tiazydowe leki moczopędne mogą zwiększać ryzyko wystąpienia hiperkalcemii (zbyt dużego stężenia wapnia we krwi).  
• Leki moczopędne osmotyczne, rtęciowe, furosemid, kwas etakrynowy hamują wtórne wchłanianie jonów wapnia w początkowym odcinku nefronów; następuje zwiększenie wydalania jonów wapnia z moczem. Leki moczopędne zakwaszające, zwiększają wydalanie jonów wapnia z moczem na skutek zmniejszania wiązania się jonów wapnia z białkami wiążącymi wapń (CaBP). Zwiększone wydalanie jonów wapnia z moczem obserwuje się także po podaniu kofeiny.

Stosowanie leku Calcifar z jedzeniem i piciem

• Zaleca się stosowanie leku w czasie posiłku.  
• Nie należy przyjmować tego leku w połączeniu z niektórymi produktami spożywczymi, takimi jak szpinak, rabarbar czy pełne ziarna, ponieważ zawarte w nich kwas szczawiowy i kwas fitynowy mogą tworzyć nierozpuszczalne sole wapnia i w ten sposób zmniejszać wchłanianie wapnia. 

• W przypadku przewlekłej niewydolności nerek konieczna jest kontrola stężenia wapnia i fosforanów we krwi podczas stosowania produktu leczniczego.  
• U pacjentów z chorobami serca należy pamiętać, że stosowanie glikozydów naparstnicy jest przeciwwskazaniem do podawania węglanu wapnia.  
• Podczas leczenia dużymi dawkami, a zwłaszcza przy równoczesnym przyjmowaniu witaminy D, tiazydowych leków moczopędnych i (lub) leków albo produktów spożywczych zawierających wapń (takich jak mleko), istnieje ryzyko wystąpienia hiperkalcemii z późniejszymi zaburzeniami czynności nerek lub zespołem mleczno-alkalicznym. Ryzyko to dotyczy także kobiet w ciąży przyjmujących duże dawki wapnia i pacjentów z zaburzoną czynnością nerek. U tych pacjentów należy kontrolować stężenie wapnia w surowicy oraz monitorować czynność nerek.
• Nie zaleca się stosowania u dzieci w wieku poniżej 12 lat.

Ciąża i karmienie piersią

• Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. 
• W okresie ciąży wzrasta zapotrzebowanie na wapń. Przy stosowaniu dawek leczniczych nie wykazano ryzyka zagrożenia dla płodu.  Karmienie piersią   W okresie karmienia piersią wzrasta zapotrzebowanie na wapń. Przy stosowaniu dawek leczniczych nie wykazano ryzyka zagrożenia dla noworodka.  

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

• Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.  

BIOFARM Sp. z o.o. 
ul. Wałbrzyska 13
60-198 Poznań

To jest lek. Dla bezpieczeństwa stosuj go zgodnie z ulotką dołączoną do opakowania. Nie przekraczaj maksymalnej dawki leku. W przypadku wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.