Furosemide Kalceks 10 mg/ml (Furosemidum)

Substancją czynną leku Furosemide Kalceks jest furosemid. Furosemid należy do grupy leków moczopędnych. Działa poprzez zwiększenie ilości wytwarzanego moczu. Dzięki temu pomaga złagodzić objawy spowodowane zbyt dużą ilością płynów w organizmie.

Lek stosuje się w sytuacjach, w których konieczne jest uzyskanie działania moczopędnego, a podanie doustne furosemidu jest niemożliwe albo nie daje wystarczającego efektu.

Furosemide Kalceks jest wskazany:

• w leczeniu zatrzymania płynów w tkankach i wodobrzusza spowodowanego chorobami serca lub wątroby
• w leczeniu obrzęków spowodowanych chorobami nerek
• w przypadku nagromadzenia płynu w tkance płucnej, czyli obrzęku płuc, na przykład w ostrej niewydolności serca
• w przypadku bardzo wysokiego ciśnienia krwi, czyli przełomu nadciśnieniowego, w skojarzeniu z innymi środkami terapeutycznymi

Dawkę, czas podania oraz czas trwania leczenia określa lekarz.

Furosemide Kalceks jest podawany przez lekarza lub pielęgniarkę:

• dożylnie w powolnym wstrzyknięciu
• dożylnie w infuzji, czyli wlewie kroplowym
• domięśniowo

Terapia zostanie zmieniona na doustną tak szybko, jak będzie to możliwe.

W przypadku podejrzenia podania zbyt dużej dawki furosemidu należy natychmiast zwrócić się do lekarza. Objawy przedawkowania zależą od stopnia utraty soli i płynów. Mogą obejmować suchość błony śluzowej jamy ustnej, zwiększone pragnienie, nieregularną czynność serca, zaburzenia nastroju, skurcze lub ból mięśni, nudności lub wymioty, wyjątkowe zmęczenie lub osłabienie, słabo wyczuwalne tętno albo utratę apetytu.

Nie stosować leku Furosemide Kalceks:

• jeśli pacjent ma uczulenie na furosemid lub którykolwiek z pozostałych składników leku
• jeśli pacjent jest uczulony na antybiotyki sulfonamidowe
• w przypadku niewydolności nerek i braku oddawania moczu, pomimo podania furosemidu
• w przypadku niewydolności nerek powstałej jako rezultat zatrucia substancjami toksycznymi dla nerek lub wątroby
• w przypadku niewydolności nerek związanej ze stanem śpiączki spowodowanym niewydolnością wątroby
• jeśli pacjent jest w śpiączce spowodowanej niewydolnością wątroby
• jeśli u pacjenta występuje znaczne obniżenie stężenia potasu lub sodu we krwi
• jeśli pacjent ma małą objętość krwi lub jest znacznie odwodniony, na przykład z powodu silnej biegunki lub wymiotów
• jeśli pacjentka karmi piersią

Jeśli pacjent nie jest pewien, czy którekolwiek z powyższych go dotyczy, powinien porozmawiać z lekarzem lub pielęgniarką przed zastosowaniem leku.

Jak każdy lek, Furosemide Kalceks może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Należy natychmiast powiadomić lekarza lub pielęgniarkę, jeśli pacjent zauważy którykolwiek z następujących objawów:

• ciężkie reakcje alergiczne, które mogą obejmować wysypkę, obrzęk twarzy, ust, języka lub gardła, trudności w oddychaniu i utratę przytomności, czyli reakcję anafilaktyczną lub anafilaktoidalną, mogące wystąpić u mniej niż 1 osoby na 1 000
• ciężkie reakcje skórne, które mogą dotyczyć również błon śluzowych, na przykład pęcherze lub łuszczenie się skóry, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna rozpływna martwica naskórka, ostra uogólniona osutka krostkowa, polekowa wysypka objawiająca się jako małe, swędzące, czerwonawo-fioletowe zmiany na skórze, narządach płciowych lub w jamie ustnej, o częstości niemożliwej do określenia na podstawie dostępnych danych
• uszkodzenie mięśni zwane rabdomiolizą, którego objawami mogą być nieustępujące bóle mięśni, skurcze mięśni, osłabienie mięśni, mocz w kolorze coli i lub nudności, o częstości niemożliwej do określenia na podstawie dostępnych danych
• duże zmniejszenie niektórych rodzajów białych krwinek, zwane agranulocytozą, którego objawy mogą obejmować gorączkę z dreszczami, zmiany błony śluzowej i ból gardła, mogące wystąpić u mniej niż 1 osoby na 10 000

Bardzo często, mogą wystąpić u więcej niż 1 osoby na 10:

• utrata płynów ustrojowych i związane z nią zaburzenia spowodowane utratą składników mineralnych, takich jak sód, potas, magnez i wapń
• mała objętość krwi, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku
• zwiększone stężenie niektórych lipidów we krwi, czyli trójglicerydów
• niskie ciśnienie krwi, zawroty głowy lub omdlenia podczas wstawania z pozycji siedzącej lub leżącej, w przypadku podania dożylnego
• zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi, które wskazuje, jak działają nerki pacjenta

Często, mogą wystąpić u mniej niż 1 osoby na 10:

• zagęszczenie krwi, gdy pacjent oddaje mocz częściej niż normalnie
• niskie stężenie sodu i chloru we krwi, szczególnie przy jednocześnie ograniczonej podaży chlorku sodu
• objawy niedoboru sodu we krwi, takie jak apatia, skurcze łydek, utrata apetytu, osłabienie, senność, wymioty i dezorientacja
• niskie stężenie potasu we krwi, szczególnie przy ograniczonej podaży potasu lub jego utracie przez wymioty lub biegunkę
• objawy niedoboru potasu, takie jak osłabienie mięśni, dyskomfort kończyn, mrowienie, drętwienie lub bolesne pieczenie, niemożność poruszenia częścią ciała, wymioty, zaparcia, nadmierne gromadzenie się gazów w jelitach, nadmierne wydalanie moczu, patologicznie wzmożone pragnienie, wolny lub nieregularny puls
• duża utrata potasu, która może prowadzić do porażenia jelit lub zaburzeń świadomości, a nawet do śpiączki
• zwiększone stężenie cholesterolu we krwi
• zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi
• napady dny moczanowej
• zaburzenia funkcjonowania mózgu jako skutek ciężkich zaburzeń wątroby, czyli encefalopatia wątrobowa
• oddawanie większej ilości moczu niż normalnie

Niezbyt często, mogą wystąpić u mniej niż 1 osoby na 100:

• mała ilość płytek krwi
• zwiększenie stężenia cukru we krwi
• nasilenie cukrzycy u pacjentów ze stwierdzoną cukrzycą
• ujawnienie nierozpoznanej cukrzycy
• zaburzenia słuchu, głównie przejściowe, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami dotyczącymi nerek lub w przypadku zbyt szybkiego wstrzyknięcia dożylnego
• głuchota, czasami nieodwracalna
• nudności
• swędzenie
• pokrzywka
• wysypka
• reakcje skórne i błon śluzowych z zaczerwienieniem, powstawaniem pęcherzy lub łuszczeniem
• pęcherzowe zapalenie skóry
• rumień wielopostaciowy
• pemfigoid
• złuszczające zapalenie skóry
• plamica
• zwiększona wrażliwość skóry na światło słoneczne

Rzadko, mogą wystąpić u mniej niż 1 osoby na 1 000:

• zwiększona liczba pewnego typu białych krwinek, czyli eozynofilia
• zmniejszona liczba białych krwinek, czyli leukopenia
• mrowienie, drętwienie lub bolesne pieczenie kończyn
• dzwonienie w uszach, czyli szumy uszne
• zapalenie naczyń krwionośnych
• wymioty
• biegunka
• uszkodzenie nerek, czyli śródmiąższowe zapalenie nerek
• gorączka

Bardzo rzadko, mogą wystąpić u mniej niż 1 osoby na 10 000:

• niedobór czerwonych krwinek spowodowany ich nieprawidłowym rozpadem, czyli niedokrwistość hemolityczna
• stan, w którym szpik przestaje wytwarzać wystarczającą liczbę nowych komórek krwi, czyli niedokrwistość aplastyczna
• ostre zapalenie trzustki
• zaburzenia wątroby zwane cholestazą wewnątrzwątrobową
• zwiększona aktywność enzymów wątrobowych we krwi, która może powodować żółtaczkę, żółte zabarwienie skóry, ciemne zabarwienie moczu i zmęczenie

Częstość nieznana, częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych:

• zaostrzenie lub aktywacja tocznia rumieniowatego układowego
• niskie stężenie wapnia we krwi, które może spowodować tężyczkę, skurcze mięśni rąk i stóp, drganie mięśni, skurcze gardła z trudnościami w oddychaniu, nudności, wymioty, drgawki i ból w rzadkich przypadkach
• niskie stężenie magnezu we krwi, które w rzadkich przypadkach może spowodować tężyczkę lub zaburzenia rytmu serca
• zawroty głowy
• omdlenia i utrata przytomności
• ból głowy
• niedrożność naczynia krwionośnego spowodowana przez zakrzepy, czyli zakrzepica, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku
• problemy z krążeniem, prowadzące aż do zapaści krążeniowej, w przypadku nadmiernego oddawania moczu, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku i u dzieci
• ból głowy, zawroty głowy, niewyraźne widzenie, suchość w jamie ustnej, pragnienie i niedociśnienie jako objawy problemów z krążeniem
• zmniejszenie pH krwi, czyli kwasica metaboliczna
• zespół pseudo-Barttera, czyli zaburzenia czynności nerek związane z nadużywaniem i lub długotrwałym stosowaniem furosemidu
• zwiększenie stężenia sodu w moczu
• zwiększenie stężenia chloru w moczu
• zwiększenie stężenia mocznika we krwi
• objawy niedrożności dróg moczowych, na przykład u pacjentów z przerostem gruczołu krokowego, wodonerczem lub zwężeniem cewki moczowej, aż do zatrzymania moczu
• wapnica nerek i lub kamica nerkowa u wcześniaków
• niewydolność nerek
• utrzymanie drożności przewodu pomiędzy tętnicą płucną a aortą u wcześniaków leczonych furosemidem w pierwszych tygodniach życia
• ból po wstrzyknięciu domięśniowym

Przed rozpoczęciem stosowania leku Furosemide Kalceks należy omówić to z lekarzem lub pielęgniarką:

• jeśli pacjent ma niskie ciśnienie krwi
• jeśli pacjent jest chory na cukrzycę, ponieważ konieczne jest regularne kontrolowanie stężenia cukru we krwi
• jeśli u pacjenta występuje dna moczanowa, czyli ból lub zapalenie stawów spowodowane dużym stężeniem kwasu moczowego we krwi, ponieważ konieczne jest regularne kontrolowanie stężenia kwasu moczowego we krwi
• jeśli pacjent ma trudności w oddawaniu moczu, na przykład w przypadku powiększenia gruczołu krokowego, wodonercza lub zwężenia moczowodu
• w przypadku zmniejszonego stężenia białka we krwi
• jeśli u pacjenta występuje choroba wątroby
• jeśli u pacjenta występują szybko nasilające się zaburzenia czynności nerek związane z ciężką chorobą wątroby, na przykład z marskością wątroby
• jeśli u pacjenta istnieje ryzyko niepożądanego znacznego spadku ciśnienia krwi, na przykład gdy stwierdzono zaburzenia krążenia krwi w mózgu lub w naczyniach krwionośnych otaczających mięsień sercowy
• jeśli pacjent jest odwodniony z powodu ciężkiej biegunki, wymiotów lub nadmiernej potliwości
• jeśli u pacjenta występuje choroba o podłożu zapalnym zwana toczniem rumieniowatym
• jeśli pacjent ma zaburzenia słuchu
• jeśli pacjent jest w podeszłym wieku, zwłaszcza gdy ma demencję oraz przyjmuje rysperydon stosowany w leczeniu zaburzeń psychicznych
• jeśli pacjent przyjmuje inne leki, które mogą powodować niskie ciśnienie krwi
• w przypadku innych zaburzeń związanych z ryzykiem niskiego ciśnienia krwi

Jeśli pacjent nie jest pewien, czy którekolwiek z powyższych go dotyczy, powinien porozmawiać z lekarzem lub pielęgniarką przed zastosowaniem leku.

Szczególnie podczas długotrwałego stosowania leku lekarz powinien regularnie kontrolować stężenie potasu, sodu, wapnia, magnezu, wodorowęglanów, chloru, kreatyniny, mocznika i kwasu moczowego, a także stężenie cukru we krwi.

Zmniejszenie masy ciała spowodowane zwiększonym wydalaniem moczu nie powinno przekraczać 1 kilograma masy ciała na dobę.

U wcześniaków podanie furosemidu może być przyczyną powstania kamieni nerkowych lub wapnicy nerek. U wcześniaków przewód pomiędzy tętnicą płucną a aortą, który jest otwarty u nienarodzonego dziecka, może pozostać otwarty po urodzeniu.

Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że może być w ciąży lub planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem leku Furosemide Kalceks. Furosemid może być stosowany w czasie ciąży wyłącznie wtedy, gdy lekarz uzna to za konieczne. Lek może stymulować wytwarzanie moczu u płodu.

Furosemid przenika do mleka ludzkiego. Hamuje również produkcję i wydzielanie mleka ludzkiego. Z tego powodu kobiety karmiące piersią nie powinny stosować furosemidu.

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Niektórych leków nie należy stosować jednocześnie z Furosemide Kalceks, a w innych przypadkach może być konieczne dostosowanie dawki furosemidu lub innego stosowanego leku.

Następujące leki mogą wpływać na działanie Furosemide Kalceks:

• leki przeciwzapalne, w tym niesteroidowe leki przeciwzapalne, takie jak diklofenak, ibuprofen, indometacyna i celekoksyb
• duże dawki kwasu acetylosalicylowego
• probenecyd stosowany w leczeniu dny moczanowej
• metotreksat stosowany w leczeniu niektórych nowotworów lub ciężkiego zapalenia stawów
• fenytoina stosowana w leczeniu padaczki
• sukralfat stosowany w leczeniu wrzodów żołądka

Nie należy przyjmować furosemidu w ciągu dwóch godzin od przyjęcia sukralfatu, ponieważ działanie furosemidu może być osłabione.

Furosemide Kalceks może wpływać na działanie następujących leków:

• leki stosowane w schorzeniach serca, na przykład digoksyna
• leki stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca, na przykład amiodaron, sotalol, dofetylid i ibutylid
• terfenadyna stosowana w leczeniu alergii
• lit stosowany w leczeniu zaburzeń nastroju
• leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego, tak zwane inhibitory konwertazy angiotensyny, na przykład lizynopryl
• antagoniści receptora angiotensyny II, na przykład losartan
• inne leki moczopędne, na przykład bendroflumetazyd lub hydrochlorotiazyd
• teofilina stosowana w leczeniu astmy
• leki podawane we wstrzyknięciach w czasie zabiegów chirurgicznych, na przykład tubokuraryna i sukcynylocholina
• leki stosowane w leczeniu cukrzycy, na przykład metformina i insulina
• leki zwiększające ciśnienie krwi, na przykład adrenalina i noradrenalina
• rysperydon stosowany w leczeniu zaburzeń psychicznych
• lewotyroksyna stosowana w leczeniu niedoczynności tarczycy

Następujące leki nasilają działania niepożądane, gdy są stosowane z Furosemide Kalceks:

• glikokortykoidy stosowane w leczeniu stanu zapalnego lub alergii, na przykład prednizolon i deksametazon
• karbenoksolon stosowany w leczeniu wrzodów żołądka
• antybiotyki stosowane w leczeniu zakażeń, takie jak aminoglikozydy, cefalosporyny i polimyksyny, ponieważ jednoczesne stosowanie z furosemidem może nasilać działania niepożądane dotyczące nerek lub powodować zaburzenia słuchu, czasami nieodwracalne
• cisplatyna stosowana w leczeniu nowotworów
• leki hamujące układ odpornościowy organizmu, na przykład cyklosporyna stosowana w celu zapobiegania odrzucaniu przeszczepów
• leki stosowane jako zastrzyki przed badaniem rentgenowskim, czyli środki radiokontrastowe
• wodzian chloralu stosowany w leczeniu problemów ze snem
• fenobarbital i karbamazepina stosowane w leczeniu padaczki
• aminoglutetymid stosowany w leczeniu zespołu Cushinga
• leki stosowane w zaparciach, czyli środki przeczyszczające

Nie zaleca się podawania furosemidu jednocześnie z wodzianem chloralu, ponieważ w ciągu 24 godzin po przyjęciu wodzianu chloralu mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak uczucie gorąca, pocenie się, niepokój, nudności, podwyższone ciśnienie krwi i przyspieszone tętno.

Duże dawki lukrecji w połączeniu z furosemidem mogą prowadzić do zwiększonej utraty potasu.

W ulotce wskazano, że ryzyko zaburzenia zdolności reagowania jest większe w połączeniu z alkoholem. Może to wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów, obsługiwania maszyn i wykonywania niebezpiecznych czynności.

Furosemide Kalceks może wpływać na zdolność reagowania, zaburzając zdolność prowadzenia pojazdów, obsługiwania maszyn lub wykonywania niebezpiecznych czynności. Ryzyko jest większe na początku leczenia, przy zwiększeniu dawki, podczas zmiany leku oraz w połączeniu z alkoholem.

• przechowywać ampułki w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem
• nie przechowywać w lodówce
• nie zamrażać
• przechowywać lek w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci
• nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i ampułce
• leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki
• należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa